13 Δεκεμβρίου 2018

Δελτίο τύπου της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Τρικάλων για τη σύσκεψη για την παρέμβαση στον Δήμο Τρικκαίων



Πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 11/12, μετά από κάλεσμα της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Τρικάλων, ανοικτή σύσκεψη, στην οποία έγινε μια πρώτη αρχική συζήτηση σχετικά με τις δυνατότητες για μια μόνιμη, σταθερή και μαχητική παρέμβαση στον Δήμο Τρικκαίων, όπως επίσης για τους όρους και προϋποθέσεις για τη δημιουργία αριστερής, αντικαπιταλιστικής, δημοτικής κίνησης. 
Όπως αναφερόταν και στο αρχικό κάλεσμα, αλλά και αναδείχθηκε και μέσα από τη χθεσινή σύσκεψη, είναι σαφέστατες οι δυσκολίες, που πατάνε στη κατάσταση του κινήματος, καθώς και στις πολιτικές και προγραμματικές ταλαντεύσεις τμημάτων του κινηματικού δυναμικού που υπάρχει στην πόλη μας και με το οποίο συμβαδίζουμε στους δρόμους του αγώνα. Ωστόσο, παραμένει ακλόνητη η πεποίθησή μας, ότι μόνο με μια τέτοια πρωτοβουλία και παρέμβαση μπορεί να διαμορφωθούν καλύτερες συνθήκες πολιτικής μάχης στις αναμετρήσεις που έρχονται.
Οι κινήσεις της αγωνιστικής πτέρυγας θα δοκιμαστούν για τη συνολική τους φυσιογνωμία, τις θέσεις που προβάλλουν και πως τις υπηρετούν με συνέπεια σε όλα τα επίπεδα, τη συμβολή τους στην οργάνωση αγώνων, τη γείωση τους με τα προβλήματα της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, την ικανότητα τους να εκφράζουν τις αγωνίες και τις ανάγκες τους κι από αυτά θα κριθούν στο επόμενο χρονικό διάστημα και στο τοπικό επίπεδο.
Θα συνεχίσουμε τις προσπάθειες μας για το άνοιγμα αυτής της συζήτησης σε όλο και ευρύτερα κομμάτια του κόσμου της εργασίας και των κινημάτων, σε αγωνίστριες κι αγωνιστές, ώστε να γίνει εφικτή η υλοποίηση μιας ουσιαστικής παρέμβασης στα δημοτικά πράγματα, με νέα ανοικτή σύσκεψη στο αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα.
ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Τρικάλων 

09 Δεκεμβρίου 2018

Δυναμώνει το βουητό των μελλοντικών σεισμών

Όταν ο Μάρξ έγραφε ότι η Γαλλία είναι  χώρα της Ευρώπης που οι αντιθέσεις φτάνουν πιο γρήγορα από οποιαδήποτε άλλη στο απόγειό τους ίσως δεν φανταζόταν την επιμονή της γαλλικής κοινωνίας να τον δικαιώνει..
Το Παρίσι και όλη η Γαλλία φλέγεται. Φλέγεται κυριολεκτικά από τις μάχες που μαίνονται στα οδοφράγματα, στις μαθητικές και φοιτητικές καταλήψεις που εξαπλώνονται  και μεταφορικά από μια πρωτοφανή πολιτική κρίση, που βγήκε "ξαφνικά" στο φως της ημέρα και μέσα σε τρεις βδομάδες έφερε τα πάνω κάτω.
Στην Γαλλία υποτίθεται πως η αστική τάξη είχε φτιάξει το ιδανικό πολιτικό σκηνικό. Από την μια ο τραπεζίτης Μακρόν, ο ηγέτης της ΕΕ, με την άθλια νεοφιλελεύθερη πολιτική του να εμφανίζεται σαν ο εκπρόσωπος της "δημοκρατίας" και του "αντιφασισμού".  Από την άλλη η Λεπέν να θυμίζει διαρκώς ότι ο κεφάλαιο είναι έτοιμο για τις  πιο μαύρες ¨λύσεις" μέσα στην κρίση του. Η σοσιαλδημοκρατία, η ρεφορμιστική αριστερά και τα συνδικάτα που ελέγχουν αδύναμα ή και απρόθυμα να οργανώσουν πραγματική πάλη ενάντια στην πολιτική Μακρόν, με επιμονή και αποφασιστικότητα για την ανατροπή της..
Και ξαφνικά η είσοδος των "κίτρινων γιλέκων" φέρνει τα πάνω κάτω. Ένας αστάθμητος λαϊκός παράγοντας εισβάλλει με μαχητικότητα στο προσκήνιο. Πολλοί είπαν ότι το κίνημα είναι αντιφατικό και πράγματι είναι! Μέσα σ αυτό συμμετέχουν μεσαία και μικροαστικά στρώματα, τεράστιες πληβειακές μάζες, συντηρητικοί και με ακροδεξιές απόψεις και πρακτικές, η νεολαία,  αλλά και μετανάστες, εργάτες, η φτωχολογιά του χωριού και της πόλης! 
Μέσα στο κίνημα όπως και σε κάθε πραγματικό κίνημα διεξάγεται μάχη για την κατεύθυνση και την ηγεμονία και οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στην Γαλλία που δρουν μέσα σε αυτό την δίνουν με όλες τους τις δυνάμεις..Η ριζοσπατικοποίηση του κινήματος, η τροπή του προς εργατικά αιτήματα, η τάση να "μην σταματήσει" στον συμβιβασμό που πρόσφερε ο Μακρόν, ξεμπρόστιασε την Λεπέν που εμφανίστηκε σαν αυτό που είναι! Η δύναμη του "νόμου και της τάξης", το μακρύ χέρι των τραπεζιτών και την ΕΕ, που κάλεσε σε σταμάτημα των αγώνων!! 
Μόνο με την συμμετοχή και την μάχη αποκαλύπτεται ο ρόλος των πολιτικών δυνάμεων και όχι με την αποχή περιμένοντας τα "καθαρά" κινήματα, που δεν υπάρχουν ποτέ, όπως, για μια ακόμα φορά,  φαντασιώνεται το ΚΚΕ.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τον σκληρό αγώνα της γαλλικής εργατικής τάξης, της νεολαίας και όλων των λαϊκών στρωμάτων ενάντια στην καπιταλιστική επίθεση, τον Μακρόν, την Λεπέν και όλο το αστικό πολιτικό σύστημα! Όλα μέχρι τώρα δείχνουν πως η πάλη θα κλιμακωθεί θα μπει στους χώρους δουλειάς, στις σχολές και στα σχολεία. Θα γίνει απεργία και διαδήλωση και όχι μόνο στην Γαλλία, καθώς ήδη υπάρχουν σημάδια εξάπλωσης σε Βέλγιο και Ολλανδία. 
Χαιρετίζουμε την αντικαπιταλιστική αριστερά που δίνει σκληρή μάχη και παλεύει να πάρει το κίνημα ανατρεπτικά, αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά.
Το οικοδόμημα τρίζει από παντού..η οικονομική και πολιτική κρίση βαθαίνει..είμαστε αισιόδοξοι ότι οι ρωγμές που πολλαπλασιάζονται μπορούν να  γεννήσουν ένα νέο κύμα αγώνων και ελπίδων!
ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Τρικάλων

04 Δεκεμβρίου 2018

Ο φασισμός και ο ρατσισμός δολοφονούν.

Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Τρικάλων συνυπογράφει και δημοσιοποιεί την ανακοίνωση της Τοπικής Επιτροπής Κέρκυρας, σχετικά με τη δολοφονία του 63χρονου εργάτη γης Petrit Zifle.
ΑΝΤΑΡΣΥΑ Κέρκυρας: Ο φασισμός και ο ρατσισμός δολοφονούν…
Η στυγερή δολοφονία του 63χρονου εργάτη γης Petrit Zifle στη Λευκίμμη δεν έγινε ούτε για προσωπικές ούτε για οικονομικές διαφορές.
Ο φερόμενος ως δράστης, ο οποίος ομολόγησε το έγκλημα και το αναπαρέστησε, είναι γνωστός για την πολιτική του ταυτότητα. Υπήρξε εκλογικός αντιπρόσωπος της Χρυσής Αυγής στα εκλογικά κέντρα της Λευκίμμης και μέλος των «κλιμακίων» της Χρυσής Αυγής, όταν αυτή επισκεπτόταν την περιοχή. Το έγκλημα είναι καθαρά ρατσιστικό, καθώς είχε προηγηθεί διαπληκτισμός θύματος και δράστη, μετά από ύβρεις του δράστη, σε καφενείο του χωριού, καθώς και ξεκάθαρη απειλή του απέναντι στο θύμα για τη ζωή του.
Η δολοφονία αυτή έπεται ως κλιμάκωση της δράσης της Χρυσής Αυγής στην περιοχή (ιδιαίτερα στο χωριό του δράστη). Ταυτόχρονα, είναι πολιτικό παρεπόμενο της ύποπτης αδιαφορίας για την εμπλοκή της εν λόγω (εγκληματικής) οργάνωσης στα κινηματικά δρώμενα της περιοχής. Η φράση αποδοχής της Χρυσής Αυγής «τίποτα δεν μυρίζει, παρά μόνο το ποτάμι» έχει στοιχειώσει τις συνειδήσεις των πολιτών της Λευκίμμης, ως απάντηση στο «κάτι μυρίζει», για την παρουσία του βουλευτή της Χρυσής Αυγής σε συγκέντρωση- διαδήλωση στο Ποτάμι της Λευκίμμης.
Κατά το ίδιο διάστημα από τότε υβρίζονται και απειλούνται όσοι τόλμησαν να επισημαίνουν τη δράση της, ενώ άλλοι κάτοικοι της Λευκίμμης, υπό το κράτος του φόβου και των απειλών, αρνούνται να τοποθετηθούν.
Η αδυναμία αυτή της περιθωριοποίησης των φασιστών από την τοπική κοινωνία, έδωσε τη δυνατότητα στις διοικήσεις του Δήμου και της Περιφέρειας να καταγγέλλουν συλλήβδην ως «ακροδεξιό» και «φασιστικό» το κίνημα που αναπτύσσεται στη Λευκίμμη. Η εμμονή τους να αυτοαποκαλούνται «Αριστερά» και η παράνομη και άδικη στάση τους να μετατρέψουν τη Λευκίμμη σε έναν απέραντο σκουπιδότοπο ενισχύει τα ακροδεξιά κηρύγματα.
Την ίδια ώρα, άλλα κόμματα του «δημοκρατικού τόξου», αρνούνται να εμπλακούν στην υπόθεση της Λευκίμμης, αφήνοντας την κοινωνία στο έλεος των ύβρεων και των απειλών, προσβλέποντας σε εκλογικά οφέλη.
Η υπόθεση ενδέχεται να οδηγηθεί σε συγκάλυψη λόγω του φόβου ή της συντονισμένης προσπάθειας να μετατραπεί σε «επίλυση προσωπικών διαφορών». Εμείς, καλούμε τους συγχωριανούς του «κυρίου Πέτρου», του Αλβανού εργάτη που πλήρωσε με τη ζωή του, να μιλήσουν. Καλούμε τους δημοκρατικούς Λευκιμμιώτες να απομονώσουν και τη Χρυσή Αυγή και όσους κάλυψαν τη δράση της το προηγούμενο διάστημα. Καλούμε τους Κερκυραίους να αντιδράσουν στην προσπάθεια φασιστικοποίησης ολόκληρης της κοινωνίας.
Να μην επιτραπεί να συγκαλυφθεί άλλο ένα στυγερό έγκλημα του φασισμού και του ρατσισμού!
Κέρκυρα, 03-12-2018
...και για την αντιγραφή, ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Η Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία δηλώνει παρούσα στις μάχες της περιόδου και τις περιφερειακές εκλογές του Μαΐου

Ανακοίνωση - Δελτίο τύπου για τις αποφάσεις τις Αριστερής Παρέμβασης στη Θεσσαλία στην πανθεσσαλική της συνέλευση την Κυριακή 02/12/2018.
Δύσκολα μπορεί να πειστεί κάποιος από το παραλήρημα των κυβερνητικών κύκλων για το «τέλος των μνημονίων». Η καθημερινότητα της εργαζόμενης πλειοψηφίας και της νεολαίας υπαγορεύουν το ακριβώς αντίθετο. Η άγρια αντιλαϊκή επίθεση κλιμακώνεται και επεκτείνεται σε όλο το φάσμα της κοινωνικής και οικονομικής ζωής, με βασικό πυλώνα υλοποίησης της τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Βασικός εταίρος και στρατηγικός σύμμαχός της κυβέρνησης σε αυτή την κατεύθυνση, η πλειοψηφία της Περιφέρειας Θεσσαλίας και ο περιφερειάρχης κ. Αγοραστός καθώς και το σύνολο των τοπικών παραγόντων, είτε στα πόστα του τοπικού κράτους είτε ως θεσμικοί-οικονομικοί εκφραστές του κεφαλαίου.
Την ίδια στιγμή, το τοπικό κράτος θωρακίζεται ώστε να είναι ακόμα πιο εχθρικό σε βάρος των εργαζομένων. Οι θεσμικές αλλαγές που εισάγονται με την ψήφιση του «Κλεισθένη Ι», στοχεύουν στην αποτελεσματικότερη και ταχύτερη πρόσδεση δήμων και περιφερειών με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, αποτελώντας συνέχεια, «εκσυγχρονισμό» και εμπέδωση όσων εφαρμόστηκαν με τον «Καποδίστρια» και τον «Καλλικράτη». Στοχεύουν στο βάθεμα του ρόλου των δήμων και περιφερειών ως μακρύ χέρι του κεντρικού κράτους και ως μηχανισμών επιβολής της αντιλαϊκής πολιτικής. Οι περιφέρειες και οι δήμοι ολοκληρώνουν τη μετεξέλιξή τους σε επιχειρηματικές δομές, αγοράς και πώλησης υπηρεσιών και κατανομής του προϊόντος της εκμετάλλευσης στα διάφορα επιχειρηματικά κέντρα. Στο πεδίο αυτό, οι αυταπάτες για φιλολαϊκή διαχείριση των περιφερειών και των δήμων  το μόνο που μπορούν να δημιουργήσουν είναι τερατουργήματα αντίστοιχα της “αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ”, που θα εκφυλίζουν και θα υπονομεύουν τη λαϊκή πάλη, θα κουτσουρεύουν τη λαϊκή απαιτητικότητα και θα υποτάσσουν τις κοινωνικές ανάγκες στα πλαίσια του “εφικτού” που κάθε φορά θα ορίζεται από τα ΕΣΠΑ, τις συμφωνίες στα πλαίσια της ΕΕ και τις συνθήκες σταθερότητας που θα επιβάλλουν οι “επενδυτές”.
Τα τελευταία χρόνια η τρομακτική μείωση των ΚΑΠ, έφερε στο προσκήνιο ως σχεδόν αποκλειστικό χρηματοδοτικό μέσο τα ΕΣΠΑ και μια σειρά άλλα πολιτικοοικονομικά προγράμματα της ΕΕ (Leader, MED κτλ.). Η χρήση και η ανάδειξη αυτών  των εργαλείων ως «σωτηρία», αποτελεί το θεμέλιο λίθο για τη δημιουργία ενός άλλου μοντέλου παραγωγής για τις δυνάμεις του κεφαλαίου, ή καλύτερα την ανεύρεση νέων τρόπων χρηματοδότησης των δραστηριοτήτων του καθώς και νέων τρόπων εκμετάλλευσης της θιγόμενης πλειοψηφίας. Το ΕΣΠΑ και τα προγράμματα που το συνοδεύουν, καταργεί οριστικά την προσπάθεια (υποτιθέμενη) ανταπόκρισης του τοπικού κράτους στις κοινωνικές ανάγκες και το καθιστά σε γραφείο κονδυλίων (με άμεση σχέση πλέον με την επιχειρηματική διαπλοκή) για τις τεχνικές εταιρίες και μια σειρά άλλων τομέων πρώτης κλίμακας της καπιταλιστικής οικονομίας (ιατρικές εταιρίες-εξοπλισμός νοσοκομείων, εταιρίες Α.Π.Ε, ανακύκλωσης κτλ.), για τη χρηματοδότηση προγραμμάτων εργασίας με ημερομηνία λήξης (κοινωφελής εργασία κτλ.), εκπαιδευτικών και ερευνητικών προγραμμάτων και προγραμμάτων κοινωνικής επιχειρηματικότητας.
Στο πεδίο αυτό θα διεξαχθούν οι επερχόμενες κοινωνικές μάχες και θα λάβουν χώρα και οι τοπικές εκλογές το Μάιο του 2019. Η “Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία – Ανταρσία για την Ανατροπή” μετά από μαζική πανθεσσαλική και ανοιχτή συνέλευση του σχήματος και τη συμμετοχή συντρόφων και από τους τέσσερις νομούς της Θεσσαλίας που έγινε στη Λάρισα την Κυριακή 02/12, συζήτησε τους βασικούς άξονες της παρέμβασής της και αποφάσισε την αυτοτελή συμμετοχή της στις επερχόμενες περιφερειακές εκλογές.  Σε νέα πανθεσσαλική συνέλευση που θα γίνει την Κυριακή 27/01/2019 θα καταλήξει την προγραμματική της διακήρυξη και θα αποφασίσει για τον επικεφαλής του ψηφοδελτίου της.
Βασική μας επιδίωξη είναι η δημιουργία ενός ρεύματος εργατικής αντικυβερνητικής πάλης και αντιπολίτευσης που θα στοχοποιεί τόσο τους εκφραστές (πολιτικούς και οικονομικούς) των σχεδιασμών του κεφαλαίου, όσο και τον πυρήνα συγκρότησης της ίδιας της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης. Η δημιουργία ενός τέτοιου ρεύματος αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη δημιουργία αναχωμάτων και ανασχέσεων στις ερπύστριες των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, είναι όρος για να μπορέσει η εργαζόμενη πλειοψηφία να επιτύχει κατακτήσεις και να ανατρέψει αντιλαϊκά σχέδια(βλ. πλειστηριασμούς, καύση σκουπιδιών, ιδιωτικοποιήσεις φυσικών αγαθών κτλ.) και τελικά δρόμος για μια ουσιαστική ρήξη και σύγκρουση με τις βασικές επιταγές κυβέρνησης-ΕΕ-εργοδοσίας με αντικαπιταλιστικά και εργατικά χαρακτηριστικά. Ακριβώς για αυτό,  η παρέμβασή μας θέλουμε να έχει το χαρακτήρα της αποσταθεροποίησης της σταθερότητας που επιδιώκει τόσο η κυβέρνηση, όσο και οι φορείς της τοπικής διοίκησης.
Εκτιμάμε πως τα 9 χρόνια της πολιτικής μας παρουσίας κατορθώσαμε σε μεγάλο βαθμό να υπηρετήσουμε τους στόχους που θέσαμε, διαμορφώνοντας ένα ρεύμα μαχητικής αντιπολίτευσης εντός και εκτός του περιφερειακού συμβουλίου. Η πολιτική σύγκρουση στην τελετή ορκωμοσίας του περιφερειακού συμβουλίου, το μπλοκάρισμα της δημιουργίας καταδυτικών πάρκων και της ιδιωτικοποίησης του αιγιαλού και της θάλασσας με την καθοριστική βοήθεια στην παρέμβαση των ψαράδων και των τοπικών κοινωνιών, η αντιπαράθεση και το ψήφισμα για τους διωκόμενους από τους εργολάβους του νοσοκομείου Τρικάλων, η αντιπαράθεσή μας με τη ΧΑ καθώς και η ανάδειξη μιας σειράς κρίσιμων κοινωνικών ζητημάτων (κλείσιμο εργοστασίων, ιδιωτικοποίηση εταιριών σιδηροδρόμων, περιβαλλοντικό έγκλημα ΑΓΕΤ, μεταναστευτικό, ΕΛΓΑ, δίωξη 5 φοιτητών από ιταλικές αρχές, ζητήματα φοιτητών και μαθητών, πρωτοβουλίες στο αντιφασιστικό και αντιπολεμικό κίνημα κ.α.) αποτελούν μέρος της πλούσιας δράσης μας.
Στην πορεία προς τις επερχόμενες μάχες, επιδιώκουμε να επικαιροποιήσουμε την πολιτική μας διακήρυξη με κατεύθυνση την ενίσχυση του αντικαπιταλιστικού-αντιδιαχειριστικού χαρακτήρα της κίνησης. Στόχος μας η ανάδειξη μιας χάρτας αναγκών και δικαιωμάτων  για την εργαζόμενη πλειοψηφία στο πεδίο της εργασίας, της υγείας, της παιδείας, της διατροφής και του περιβάλλοντος. Μακριά από λογικές «εφικτών» και «ρεαλιστικών» στόχων στο πλαίσιο της καπιταλιστικής σταθερότητας, να παλέψουμε το ρεαλισμό μιας αξιοβίωτης ζωής για τους ανθρώπους του μόχθου, που δεν μπορεί παρά να είναι προϊόν σύγκρουσης με τις δυνάμεις του κεφαλαίου. Η πρόταση μας και οι στόχοι πάλης, δεν απευθύνονται, ούτε υποτάσσονται στους συσχετισμούς των οργάνων άσκησης της αστικής πολιτικής. Απευθύνονται στον κόσμο της εργαζόμενης πλειοψηφίας, τους ανέργους και τη νεολαία, που η αγωνιστική του πάλη και η ανάδειξη θεσμών επιβολής της λαϊκής θέλησης μπορεί να δημιουργήσει ρήγματα στην αστική πολιτική και να επιβάλλει αναγκαίες κατακτήσεις.
Στα πλαίσια αυτά απευθύνουμε κάλεσμα ενότητας και ένταξης στην προσπάθεια της Αριστερής Παρέμβασης, στους αγωνιστές και τα ρεύματα με τα οποία παλεύουμε πλάι πλάι στο δόμο και στους αγώνες, με βάση το κεκτημένο της παρέμβασής μας και τη θετική ενίσχυση των πολιτικών και προγραμματικών μας επεξεργασιών. Η δράση, οι πολιτικοί στόχοι, αλλά και η φυσιογνωμία του ΚΚΕ και της ΛΑΕ δεν δημιουργούν προϋποθέσεις για πολιτική συνεργασία με τις εν λόγω δυνάμεις. Από τη μία η υποτίμηση ανατρεπτικών αγώνων και στόχων και η υιοθέτηση μιας άνευρης καταγγελιολογίας από την πλευρά του ΚΚΕ, σε συνδυασμό με την αποδοχή και στήριξη μέρους των κατευθύνσεων της αστικής πολιτικής, στη βάση μιας ποσοτικής αντίληψης τόσο για τα έργα όσο και για τα κοινωνικά προβλήματα (Αχελώος, προτάσεις για αποζημιώσεις και ένταξη έργων στο ΕΣΠΑ, ψήφιση κονδυλίων 4.000.000 για μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος κτλ.), αποτελούν ένα μείγμα πολιτικής που έχει ενσωματώσει την ήττα και κινείται αποκλειστικά στην αναπαραγωγή και διατήρηση των κοινοβουλευτικών συσχετισμών. Με έναν τρόπο αποτελεί τον άλλο πόλο της διαχείρισης των πεδίων αναπαραγωγής της αστικής πολιτικής και όχι της υπέρβασης της.  Όσον αφορά τη ΛΑΕ, η συνέχεια διατήρησης του κοινού σχήματος ΣΥΡΙΖΑ-ΛΑΕ (όπως και στην πλειοψηφία των περιφερειών και δήμων της χώρας), καθώς και η συνύπαρξη με εκπρόσωπο του υπερταμείου (Σταμπουλή), βασικού κρίκου του κυβερνητικού σχεδίου, αποτελεί σημείο της φυσιογνωμίας της διαχείρισης και της ημιτελούς διάρρηξης των σχέσεων με το σχέδιο που συγκρότησε και έκανε κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ. Από την άλλη η ενσωμάτωσης πλευρών της εθνικιστικής ρητορείας του τελευταίου διαστήματος αποτελεί μια επικίνδυνη τακτική υποβάθμισης των εργατικών συμφερόντων που τροφοδοτεί τους σχεδιασμούς ΝΑΤΟ κυβέρνησης κεφαλαίου.  
Η Αριστερή Παρέμβαση μακριά από λογικές «συμφωνιών κορυφής» και αναζήτησης «προσωπικοτήτων» θα συζητήσει στη βάση των αποφάσεών της το επόμενο διάστημα το σύνολο της πολιτικής της τακτικής με ανοιχτό και συντροφικό τρόπο στις διαδικασίες της.
Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία – Ανταρσία για την Ανατροπή

Δέκα χρόνια μετά τη δολοφονία του Αλέξη: Όταν το μέλλον δολοφονείται, το παρόν απαντάει με εξέγερση!


Όταν το μέλλον δολοφονείται, το παρόν απαντάει με εξέγερση!
«Ενάντια στον θάνατο, απαιτούμε τη ζωή.
  Ενάντια στη σιωπή, απαιτούμε  τα λόγια και το σεβασμό.
  Ενάντια στη λήθη, τη μνήμη.
  Ενάντια στη ταπείνωση και την περιφρόνηση, την αξιοπρέπεια.
  Ενάντια στην καταπίεση, την εξέγερση.
  Ενάντια στη σκλαβιά, την ελευθερία.
  Ενάντια στην επιβολή, τη δημοκρατία.

  Ενάντια στο έγκλημα, τη δικαιοσύνη»

Subcomandante Marcos

Δέκα χρόνια πέρασαν από τη στυγνή δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα και τη νεολαιίστικη και κοινωνική εξέγερση που ακολούθησε και συντάραξε την ελληνική κοινωνία κι όχι μόνο...
Ο Δεκέμβρης του 2008 υπήρξε η πρώτη διεθνώς εξέγερση μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης κι είχε πολλά από τα στοιχεία κι υλικά μιας εξέγερσης από το μέλλον, η οποία θα επιχειρήσει να ανατρέψει την καπιταλιστική βαρβαρότητα.
Στυγνή δολοφονία ενός νέου παιδιού από τα όργανα της τάξης, τα οποία, μόλις 2 χρόνια πριν, στο μεγάλο φοιτητικό κίνημα ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16, είχαν επιδείξει άσκηση κτηνώδους βίας και καταστολής, κατευθυνόμενη παραπληροφόρηση από τα ΜΜΕ, συζητήσεις ακόμη και για ενεργοποίηση κατάστασης «έκτακτης ανάγκης» και εμπλοκή ακόμη και του στρατού, υπόκλιση τμημάτων της αριστεράς στην αστική νομιμότητα, τον κοινοβουλευτισμό, τη ρηχή καταγγελία και διαμαρτυρία.
Ο Δεκέμβρης όμως, υπήρξε το ζωντανό εργαστήρι μιας εξέγερσης από το μέλλον.
Κινητοποίηση με μαζικά και μαχητικά χαρακτηριστικά της μαθητικής, φοιτητικής κι εργαζόμενης νεολαίας, καθώς και τμήματος της εργατικής τάξης, ενεργή συμμετοχή των πιο καταπιεσμένων και περιθωριοποιημένων κομματιών της ελληνικής κοινωνίας, όπως των νέων μεταναστών.
Γενικές συνελεύσεις και συντονιστικά όργανα, καταλήψεις και συγκρούσεις, καθημερινές μαζικές διαδηλώσεις και πολύμορφες δράσεις, δίκτυα αντιπληροφόρησης και πολιτιστικές δράσεις στον δρόμο, παρεμβάσεις σε θέατρα και ΜΜΕ, απεργία κόντρα στη γραφειοκρατία, δημιουργία νέων μορφών συλλογικοτήτων και δράσεων.
Μια νέα γενιά, μέσα από το καμίνι της εξέγερσης του Δεκέμβρη, ριζοσπαστικοποιήθηκε, αμφισβήτησε έμπρακτα τα «ιερά και τα όσια» της κοινωνίας, τον νόμο και την τάξη, τον καταναλωτισμό και τον κομφορμισμό, την «αγοραία» λογική όλων των πτυχών της ζωής μας
Για όλους αυτούς τους λόγους, κι άλλους τόσους, ο Δεκέμβρης δε θα γίνει ποτέ εθνική γιορτή, και θα παραμένει για πάντα επίκαιρος και ζωντανός.
Γιατί υπήρξε επικίνδυνος για το σύστημα και τους εκπροσώπους του, όπως κάθε εξέγερση που καταφέρνει να ενώσει τους «από κάτω» , να τους δώσει φωνή και να τους οδηγήσει από τα αδιέξοδα μονοπάτια της ατομικότητας , στις φλεγόμενες λεωφόρους των αγωνιζομένων συλλογικοτήτων και των μαχόμενων ανθρώπων.
Σήμερα, το πνεύμα εκείνων των ημερών, το πνεύμα πως «μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα», το πνεύμα του ανυποχώρητου κι ασυμβίβαστου αγώνα, το πνεύμα της οργάνωσης του λαού και της νεολαίας πέρα κι έξω από τα όρια της αστικής νομιμότητας, επιχειρείται να θαφτεί από το σύστημα, εκμεταλλευόμενο την ξεφτιλισμένη κυβέρνηση Τσίπρα, την υποταγή στην ΕΕ, στο ΔΝΤ και στο ΝΑΤΟ, τον φόβο και την απογοήτευση, την αποδοχή της ΤΙΝΑ  ( δεν υπάρχει εναλλακτική) & την προσμονή από τη φιλανθρωπία, μιας ζωής στα όρια της επιβίωσης και σίγουρα δίχως αξιοπρέπεια.
Σήμερα όμως, αυτή η νεολαία, που βιώνει, με χειρότερους από ποτέ όρους, την ανεργία και τη φτώχεια, την υποαπασχόληση, τη «μαύρη» εργασία, τη μετανάστευση ή το σκυμμένο κεφάλι στον εργοδότη ως τη μόνη λύση, που βρίσκεται αντιμέτωπη με την επικίνδυνη διείσδυση εθνικιστικών, ρατσιστικών, ομοφοβικών, ανοικτά φασιστικών αντιλήψεων, που αντιμετωπίζει την καταστολή όταν βγαίνει στους δρόμους του αγώνα και της διεκδίκησης των αναγκών και των δικαιωμάτων της, είναι παρούσα και μαχητική!
Δίνει τις μάχες και φράσσει τον δρόμο στις εθνικιστικές και φασιστικές μαθητικές καταλήψεις, αγωνίζεται ενάντια στον νόμο Γαβρόγλου, οργανώνει συλλογικότητες ενάντια στην ανεργία, την επισφάλεια και τα βάζει με την εργοδοτική τρομοκρατία, στέκεται απέναντι στον πόλεμο και τις μιλιταριστικές αντιλήψεις, συμμετέχει στις αντιφασιστικές κι αντιρατσιστικές παρεμβάσεις, στους κοινωνικούς κι εργατικούς αγώνες, βρίσκεται αλληλέγγυα στους μετανάστες, σε όσες κι όσους παλεύουν για καλύτερη ζωή και διώκονται για τους αγώνες τους, παλεύει ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.
Στις μέρες μας, που ζούμε την δολοφονία του Αλβανού εργάτη γης Petrit Zifle από Χρυσαυγίτη σε χωριό της Κέρκυρας, τη δολοφονία του Ζακ πριν λίγες μέρες, την καταδίκη και φυλάκιση μιας καθαρίστριας γιατί πλαστογράφησε το απολυτήριο δημοτικού (!!!), συνεχείς επιθέσεις σε μετανάστες, αγωνίστριες κι αγωνιστές, την εφαρμογή της πιο σκληρής επίθεσης του κεφαλαίου στους εργαζόμενους και τη νεολαία μέσω της κυβερνητικής πολιτικής, ο κοινωνικός και ταξικός πόλεμος βρίσκεται εδώ και μας καλεί σε νέους Δεκέμβρηδες!
Σε έναν σύγχρονο Δεκέμβρη, εξεγερτικό και μαχόμενο, εργατικό και νεολαιίστικο, ταξικό και διεθνιστικό, αντικυβερνητικό και αντιδιαχειριστικό, αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό, αντιπολεμικό κι αντικαπιταλιστικό.
Έναν Δεκέμβρη που θα ενώσει τους φτωχούς, τους εργαζόμενους, τη νεολαία, τους μετανάστες, τους ανέργους, τους μαθητές και τους φοιτητές, τη γενιά της υποαπασχόλησης και της εργασιακής περιπλάνησης, όλον τον κόσμο των "από κάτω", για να φέρει τα πάνω κάτω, να ανατρέψει την καπιταλιστική βαρβαρότητα και να δημιουργήσει μια σύγχρονη απελευθερωτική κομμουνιστική κοινωνία.
Όλες κι όλοι, την Πέμπτη 6 Δεκέμβρη στις 7 μ.μ., στην πλατεία Ρήγα Φεραίου, στη συγκέντρωση και πορεία μνήμης κι αγώνα, για τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, για τον Δεκέμβρη του 2008, για τους αγώνες του σήμερα, για τις εξεγέρσεις του μέλλοντός μας.
ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

02 Δεκεμβρίου 2018

Κάλεσμα σε ανοικτή σύσκεψη για την παρέμβαση στον Δήμο Τρικκαίων


Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Τρικάλων καλεί τον κόσμο της εργασίας και των κινημάτων, σε ανοικτή σύσκεψη την Τρίτη 11 Δεκέμβρη στις 8:30 μ.μ. στο ξενοδοχείο Πανελλήνιο, για να συζητήσουμε τις δυνατότητες μόνιμης, σταθερής και μαχητικής παρέμβασης στον Δήμο Τρικκαίων, τους όρους και προϋποθέσεις για τη δημιουργία αριστερής, αντικαπιταλιστικής, δημοτικής κίνησης. 
Ο Δήμος ως τοπικό κράτος αποτελεί τμήμα του κρατικού μηχανισμού, αναπόσπαστο στοιχείο της πολιτικής, ιδεολογικής και οικονομικής λειτουργίας του αστικού κράτους, που εξασφαλίζει την μακροπρόθεσμη αναπαραγωγή των καπιταλιστικών σχέσεων εξουσίας και εκμετάλλευσης. Οι λειτουργίες του πέραν των άλλων σχετίζονται και με σημαντικότατες πολιτικές και ιδεολογικές πλευρές, επιτρέποντας την αποτελεσματικότερη οργάνωση του συνασπισμού εξουσίας σε τοπικό επίπεδο, ενώ η ψήφιση του Κλεισθένη (και του Καλλικράτη παλιότερα) σηματοδοτούν βασικές αλλαγές στην αντιδραστική θωράκισή του.
Οι τοπικές εκλογές θα γίνουν με το νέο νόμο Κλεισθένη I που φέρνει θεσμικές αλλαγές που αποτελούν τη συνέχεια, τον «εκσυγχρονισμό» και την εμπέδωση όσων εφαρμόστηκαν με τον «Καλλικράτη» (και παλαιότερα τον Καποδίστρια), στοχεύοντας στην «αποτελεσματικότερη και ταχύτερη» πρόσδεση και διαπλοκή των δήμων και των περιφερειών με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και τους σχεδιασμούς τους. Αποτελεί την εξειδίκευση της αντιδραστικής πολιτικής-πλέον και μνημονιακής- στο τοπικό κράτος. Η ουσία που προωθεί ο Κλεισθένης είναι να εξασφαλιστούν ευρύτερες συναινέσεις κομμάτων της αστικής πολιτικής ώστε να μπορέσουν να προωθήσουν τις βασικές κατευθύνσεις της κεντρικής πολιτικής, που δεν είναι άλλες από τη λειτουργία των δήμων και των περιφερειών στην κατεύθυνση της πλήρους επιχειρηματικότητάς τους και της διασύνδεσης τους με κάθε είδους συμπράξεις με επιχειρηματικούς ομίλους. 
Αυτό αναλύεται σε μία σειρά πλευρές του νόμου μέσω : 
α) της μεταφοράς ακόμα περισσότερων αρμοδιοτήτων (κυρίως στο πεδίο της κοινωνικής πολιτικής) από το κεντρικό στο τοπικό κράτος με τη φορομπηξία, την ακρίβεια στην παροχή υπηρεσιών με ανταποδοτικά κριτήρια, την κατάργηση δωρεάν υπηρεσιών πρόνοιας (τροφεία σε παιδικούς σταθμούς, αποκλεισμοί παιδιών κλπ), με παράλληλη συνέχιση και σταθεροποίηση της ήδη μεγάλης μείωσης της χρηματοδότησης των δήμων. 
β) της εκμετάλλευση της ακίνητης περιουσίας των δήμων με την παράδοση του χώρου στο κεφάλαιο μέσω της μακροχρόνιας «αξιοποίησης» (για 99 χρόνια) οποιαδήποτε δημοτικής υπηρεσίας, πόρων και υποδομών τους, είτε αυτά είναι δημοτικές εκτάσεις η αθλητικές υποδομές ή οτιδήποτε άλλο, αλλά και της περιβαλλοντικής υποβάθμισης που αυτή συνεπάγεται. 
γ) της επέκτασης - παγίωσης των ελαστικών εργασιακών σχέσεων μέσω προγραμμάτων «ωφελούμενων ανέργων», μέσω προβολής της συνεταιριστικής οικονομίας, αλλά και μέσω δημιουργίας ΑΕ, συμπράξεων με ΣΔΙΤ κ.α. και της αντίστοιχης λειτουργίας τους και στο επίπεδο των εργασιακών σχέσεων. 
Ο Κλεισθένης εξυπηρετεί τελικά την κίνηση - κερδοφορία του κεφαλαίου σε τοπικό επίπεδο, τους βασικούς άξονες της αστικής πολιτικής σε θέματα οικονομίας, εργασίας, εκμετάλλευσης χώρου και περιβάλλοντος και αντιδημοκρατικής θωράκισης του αστικού πολιτικού συστήματος.
Παράλληλα, ο συγκεντρωτικός ρόλος του δημάρχου, η αντιδημοκρατική λειτουργία των επιτροπών, των δημοτικών συμβουλίων, η αντιδημοκρατική συγκρότηση του τοπικού πολιτικού συστήματος και επιπλέον η οικονομική επιτροπεία στους δήμους αναδεικνύουν σε ιδιαίτερα σημαντικό ζήτημα αυτό της δημοκρατίας.
Η αλλαγή του εκλογικού νόμου (με την εφαρμογή της απλής αναλογικής, όπως αναφέρεται) παρά τo ότι πολυδιαφημίστηκε ως απάντηση στη διαφθορά και ως πρόταση μεγαλύτερης δημοκρατικής λειτουργίας των δήμων και περιφερειών, πέρα από το γεγονός ότι δεν πρόκειται για απλή αναλογική αφού λειτουργεί με αποκλεισμούς, πλαισιώνει ένα πλήρως αντιδημοκρατικό-συγκεντρωτικό πλαίσιο λειτουργίας στους δήμους. Διευκολύνει ανεξαρτητοποιήσεις, μεταγραφές συμβούλων μεταξύ των παρατάξεων και κάθε είδους συμμαχίες με μοναδικό κριτήριο την προώθηση της κυρίαρχης πολιτικής.
Επιπλέον, πρόκειται για προσπάθεια βίαιης κατάργησης της πολιτικής αντιπαράθεσης και επιβολής μιας συζήτησης σε προσωπική / διαχειριστική βάση.
Τελικά είναι βήμα στην αντιδραστική ανασυγκρότηση του τοπικού κράτους, στα πλαίσια της συνολικότερης τάσης του συστήματος και επιχειρείται το βάθεμα της νομιμοποίησης της κυρίαρχης πολιτικής κυβέρνησης –ΕΕ –κεφαλαίου.
Στις προηγούμενες τοπικές εκλογές τέθηκε σαν άμεσο πολιτικό σχέδιο η δυνατότητα διαμόρφωσης δημοτικών πλειοψηφιών που θα εφαρμόσουν μια «αριστερή φιλολαϊκή διαχείριση» στους δήμους εντός του καπιταλιστικού πλαισίου. Το εφικτό και άμεσα χειροπιαστό μιας αλλαγής συσχετισμών σε τοπικό επίπεδο φάνταζε ως «ελπίδα για την αριστερά» και ως δυνατότητα να παρθούν μέτρα ανακούφισης των λαϊκών στρωμάτων. 
Εμφανίστηκαν έτσι προτάσεις και προγράμματα «φιλολαϊκής διαχείρισης» από παρατάξεις του ΣΥΡΙΖΑ ή και παρατάξεις συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Μερικές από αυτές κατέκτησαν τη δημοτική πλειοψηφία όπως σε Χαλάνδρι, Φιλαδέλφεια, Κερατσίνι κ.α. Αντίστοιχα επιχειρήματα πρόβαλε και το ΚΚΕ μιλώντας για «κόκκινους δήμους», που σήμερα προβάλλει ως πρότυπο, όπως η Πάτρα, το Χαϊδάρι, η Καισαριανή, η Πετρούπολη. 
Είναι φανερό ότι υπάρχουν διαφοροποιήσεις από διαχείριση σε διαχείριση σε δήμους που σχετίζονται με τον τρόπο εφαρμογής της αυταρχικής αντιδημοκρατικής λειτουργίας της τοπικής διοίκησης, την αδιαφάνεια, τη διαπλοκή και την εξυπηρέτηση της οικονομικής ολιγαρχίας ή μέτρα ανακούφισης και στήριξης οικονομικά αδύναμων. Όμως κάνοντας μια συνολική αποτίμηση των δημοτικών πεπραγμένων στους δήμους αυτούς είναι φανερό πως αυτό το πολιτικό σχέδιο κατέρρευσε και οι φορείς του εξελίχθηκαν σε φορείς υπάκουης αστικής διαχείρισης των δήμων τους και όχι σε φορείς άσκησης φιλολαϊκής πολιτικής, ενώ συνεχείς αποχωρήσεις και τριγμοί προκαλούν ρήγματα σε αυτές τις παρατάξεις.
Καταθέτουμε ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ τις παρακάτω προτάσεις-σκέψεις προς τους αγωνιστές των κινήσεων και σχημάτων πόλης. 
Για την κατάργηση του Κλεισθένη Ι και συνολικά ενάντια στην αντιδραστική οργάνωση του τοπικού κράτους
Για το νόμο ξεκαθαρίζουμε ότι είμαστε αντίθετοι κρίνοντας τη συνολική του στόχευση και όχι τα επιμέρους στοιχεία του, όπως το νέο σύστημα εκλογής. Ταυτόχρονα, είμαστε αντίθετοι και στο παλιό μοντέλο λειτουργία των δήμων με τον «Καποδίστρια» και στο μετέπειτα πλαίσιο με τον Καλλικράτη.
Η αντίθεσή μας διατυπώνεται από τη σκοπιά ενός άλλου τρόπου οργάνωσης της ζωής μας σαν εργαζόμενοι και κάτοικοι. Ενός τρόπου που θέτει στο κέντρο τα σύγχρονα κοινωνικά και εργατικά δικαιώματα, την ικανοποίηση των αναγκών της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, τη συγκρότηση σύγχρονων δημοκρατικών μορφών λαϊκής συλλογικής οργάνωσης, πάλης και επιβολής της λαϊκής θέλησης, με λόγο στην πολιτική που σχεδιάζεται και εφαρμόζεται στην πόλη. Συγκρουόμαστε με όλα τα χαρακτηριστικά θεσμικής οργάνωσης του τοπικού κράτους που το διαπερνούν σαν κόκκινη γραμμή και όλα τα στοιχεία που αναδεικνύουν το βαθιά αντιλαϊκό χαρακτήρα του τοπικού κράτους. 
Σε σχέση με το σύστημα εκλογής: Εμείς είμαστε υπέρ της απλής ανόθευτης αναλογικής. Το σύστημα στον Κλεισθένη είναι ένα αναλογικότερο μοντέλο, μια εκδοχή της απλής αναλογικής, που λειτουργεί, όμως, με αποκλεισμούς. Από τη στιγμή πουαποκλείονται συνδυασμοί, που δεν μπορούν να συγκεντρώσουν τον απαραίτητο αριθμό υποψηφίων ή και μεμονωμένοι υποψήφιοι, δεν αποτελεί απλή ανόθευτη αναλογική.
Παλεύουμε : 
 Ενάντια στην αντιδημοκρατική λειτουργία Δήμων και τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις που υπηρετούνται από το προηγούμενο πλαίσιο λειτουργίας τους και επεκτείνονται με τον Κλεισθένη. 
 Ενάντια στο δήμο-επιχείρηση με το δημότη-πελάτη και στην ανταποδοτική παροχή των υπηρεσιών. Στις ηλεκτρονικές κατασχέσεις και πλειστηριασμούς των δήμων σε βάρος των κατοίκων. 
 Ενάντια στην ιδιωτικοοικονομική-επιχειρηματική λειτουργία με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, τις άμεσες ή έμμεσες ιδιωτικοποιήσεις είτε ΣΔΙΤ είτε με εκχωρήσεις που οδηγούν την παραχώρηση λειτουργιών και υπηρεσιών στο κεφάλαιο. 
 Είμαστε αντίθετοι στα εθνικά και ευρωπαϊκά προγράμματα και επιχειρησιακά προγράμματα, τα κριτήρια «επιλεξιμότητας», με βάση τα πλαίσια που επιβάλλουν Ε.Ε., μνημόνια και κυβερνήσεις και κριτήρια την καπιταλιστική ανάπτυξη και τα αστικά συμφέροντα. Ενάντια στα Παρατηρητήρια, την επιτήρηση-συμμόρφωση- με τις επιταγές των μνημονίων.
 Ενάντια στο δήμο-φορομπήχτη, στην επέκταση των ανταποδοτικών τελών και στις αυξήσεις των δημοτικών τελών, στη συρρίκνωση-υποβάθμιση των δημόσιων δωρεάν κοινωνικών υπηρεσιών. 
 Ενάντια σε δήμους που προωθούν και χρησιμοποιούν μορφές ευέλικτης, προσωρινής, φτηνής εργασίας. 
 Ενάντια στην παραχώρηση της διαχείρισης των αποβλήτων σε ιδιώτες και τη λειτουργία της χωρίς κριτήριο την υγεία των κατοίκων και των εργαζομένων και την προστασία του περιβάλλοντος.
 Ενάντια στην «μεταφορά αρμοδιοτήτων» που αφορούν δικαιώματα, όπως η εκπαίδευση, η υγεία κλπ στους Δήμους, γιατί γίνεται δρόμος για την ανάπτυξη της ταξικής διαφοροποίησης ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς Δήμους, για την απαλλαγή των κυβερνήσεων από το βάρος των κοινωνικών υπηρεσιών και για τη μεγαλύτερη ευελιξία στην προσαρμογή τους στις ανάγκες του κεφαλαίου.
 Ενάντια στη λειτουργία δημοτικών Α.Ε. από δήμους.
Για θεσμούς λαϊκής οργάνωσης – δημοκρατίας
Προβάλλουμε ένα διαφορετικό μοντέλο οργάνωσης της κοινωνίας με πραγματική αυτοδιεύθυνση στους χώρους που εργαζόμαστε και ζούμε. Με μαζικές λαϊκές συνελεύσεις σε κάθε γειτονιά με αποφασιστικό ρόλο, αρμοδιότητες και δικαίωμα βέτο στις αποφάσεις που αφορούν τη συνοικία. Συνελεύσεις, που λειτουργούν με διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας και με αντιπροσώπευση για το συντονισμό μεταξύ τους και για την εκλογή των συμβουλίων ευρύτερων περιοχών. Με συμβούλια που θα εκλέγονται και θα είναι ανακλητά από τις συνελεύσεις, τις οποίες θα συγκαλούν και στις οποίες θα δίνουν λόγο. Συμμετοχή των κατοίκων στα κέντρα λήψης αποφάσεων της πολιτικής που σχεδιάζεται και εφαρμόζεται στην πόλη και γνωμοδότηση με δημοψηφίσματα. Δημοκρατικές μορφές λαϊκής συλλογικής οργάνωσης, πάλης και επιβολής της λαϊκής θέλησης. Αποκέντρωση και όχι ανάθεση σε απόμακρα συγκεντρωτικά όργανα διοίκησης. Πλήρη διαφάνεια και δυνατότητα κοινωνικού και εργατικού ελέγχου στο σχεδιασμό και την εκτέλεση κάθε δημόσιου έργου και λειτουργίας.
Για αυτό συμμετέχουμε, στηρίζουμε, αναβαθμίζουμε και συγκροτούμε νέες συλλογικότητες αγώνα σε κάθε γειτονιά. Επιτροπές κατοίκων, πρωτοβουλίες, λαϊκές συνελεύσεις, εργατικές λέσχες και κοινωνικό -πολιτικά κέντρα. Συμβάλλουμε στον μεταξύ τους συντονισμό. Αγωνιζόμαστε για να υπάρχει σύνδεση και συντονισμός τους με το ταξικό εργατικό κίνημα. Να έχουν μαζική συμμετοχή και δημοκρατική λειτουργία. Να κατακτούν ρόλο και λόγο για τα ζητήματα της περιοχής τους και τα γενικότερα.
Κάτω από αυτό το πρίσμα, είμαστε αντίθετοι στις σημερινές συγκεντρωτικές δομές των δήμων και σε κάθε αντιδημοκρατική πλευρά της διοίκησης των τοπικών κρατών: Στην αντιδημοκρατική λειτουργία και τον κατασταλτικό-αστυνομευτικό ρόλο τους. Στον αντιδημοκρατικό, συγκεντρωτικό και δημαρχοκεντρικό τρόπο που παίρνονται οι αποφάσεις με βάση τον «Κλεισθένη». Στην άμεση εκλογή και τις υπερεξουσίες του δημάρχου, τον περιορισμό του ρόλου του δημοτικού συμβουλίου και τη μεταβίβαση των αρμοδιοτήτων στην Εκτελεστική Επιτροπή. Στον εκλογικό νόμο που δεν επιτρέπει υποψηφιότητες ανεξάρτητων και επιβάλλει παράβολα-χαράτσια αποκλείοντας άνεργους, χαμηλόμισθους, νέους. Στη χρήση των δήμων ως ρουσφετολογικών μηχανισμών, την κατάχρηση εξουσίας, τα φαινόμενα διαπλοκής με τα ιδιωτικά συμφέροντα και την αδιαφάνεια που χαρακτηρίζουν την λειτουργία τους.
Αγωνιζόμαστε:
 Οι δήμοι και οι κοινότητες να συγκροτούνται με τρόπο που να εξασφαλίζεται η άμεση συμμετοχή και δημοκρατία. Λαϊκές συνελεύσεις στις γειτονιές με αποφασιστικό ρόλο και αρμοδιότητες. Καθιέρωση της απλής ανόθευτης αναλογικής χωρίς αποκλεισμούς. Έμμεση εκλογή του δημάρχου κλπ
 Κατοχύρωση του λαϊκού και εργατικού ελέγχου στον σχεδιασμό των συνολικών προτεραιοτήτων μιας περιοχής, την εκτέλεση, το κόστος κάθε εκτελούμενου έργου (υποδομών, υπηρεσιών κλπ) από τους άμεσα ενδιαφερόμενους λαϊκούς φορείς και τις οργανώσεις τους. Καθιέρωση βέτο για τοπικά ζητήματα από τις αντίστοιχες συνελεύσεις κατοίκων ή άλλα λαϊκά όργανα και θεσμούς. 
 Το μαζικό λαϊκό κίνημα να καταργεί, στην πράξη, αντιλαϊκές αποφάσεις, να ανακαλεί και το δημοτικό συμβούλιο, του οποίου τα μέλη να είναι αιρετά και ανακλητά. Αποφασιστικό ρόλο των οργάνων της πάλης των εργαζόμενων σε όλη την πορεία των αποφάσεων, από τον καθορισμό των αναγκών, έως τον προγραμματισμό και την εκτέλεση των κάθε είδους έργων.
Έχουμε επίγνωση των δυσκολιών που πατάνε στη κατάσταση του κινήματος, καθώς και τις πολιτικές και προγραμματικές ταλαντεύσεις τμημάτων αυτού του δυναμικού. Ωστόσο έχουμε πεποίθηση ότι μόνο με μια τέτοια πρωτοβουλία και παρέμβαση μπορεί να διαμορφώσει καλύτερες συνθήκες πολιτικής μάχης στις αναμετρήσεις που έρχονται. 
Οι κινήσεις της πτέρυγας δοκιμάζονται για τη συνολική τους φυσιογνωμία, τις θέσεις που προβάλλουν και πως τις υπηρετούν με συνέπεια σε όλα τα επίπεδα, τη συμβολή τους στην οργάνωση αγώνων, τη γείωση τους με τα προβλήματα της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, την ικανότητα τους να εκφράζουν τις αγωνίες και τις ανάγκες τους.
ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *