ΝΑΡ: Πρώτη ανακοίνωση για το αποτέλεσμα των εκλογών της 7ης Ιούλιου

1. Οι βουλευτικές εκλογές της 7^ης Ιουλίου αποτέλεσαν την ολοκλήρωση της πολιτικής φάσης των πολλαπλών εκλογικών αναμετρήσεων από τον περασμένο Μάιο, η οποία διαμόρφωσε έναν βαθύτερα αντιλαϊκό πολιτικό συσχετισμό δυνάμεων. Το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών σηματοδοτεί το πέρασμα σε μια νέα πολιτική περίοδο, με το κλείσιμο του κύκλου των κοινωνικών και πολιτικών αναταραχών των τελευταίων χρόνων και μια συντηρητική πολιτική στροφή. Το αστικό πολιτικό σύστημα κατάφερε και έκανε ένα σημαντικό βήμα για την σταθεροποίησή του, με την ανάδειξη ενός νέου δικομματισμού (ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ με 71%), το 80% που καταλαμβάνουν τα 3 κόμματα των μνημονίων ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ και την συμπίεση των δυνάμεων της Αριστεράς, αλλά και άλλων μικρότερων κομμάτων. Ωστόσο, αυτή η πολιτική σταθεροποίηση δεν αντιστοιχεί και σε μια κοινωνική σταθερότητα. Οι πληγές της κρίσης του καπιταλισμού παραμένουν ανοιχτές στο σώμα της εργατικής τάξης, της νεολαίας και των λαϊκών στρωμάτων, με τις υποσχέσεις και το σχέδιο της ΝΔ για «ανάπτυξη» να προδιαγράφει χαμηλούς μισθούς, ξεχειλωμένα ωράρια, μειωμένες συντάξεις και χτύπημα των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των λαϊκών ελευθεριών. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη μπορεί να έχει αυτοδυναμία στη βουλή, δεν έχει όμως στην κοινωνία και θα αντιμετωπίσει -νωρίτερα από ότι πιστεύει - τις λαϊκές αντιδράσεις στην πολιτική της.
2. Βασική αιτία για τη διαμόρφωση αυτού του νέου συντηρητικού πολιτικού σκηνικού είναι η κατάληξη του εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ, που ευτέλισε την έννοια της αριστεράς στις λαϊκές συνειδήσεις, ο οποίος στην πράξη επανάφερε τη ΝΔ σε ρόλο πρώτου βιολιού στην αστική πολιτική ορχήστρα, νομιμοποιώντας την στις συνειδήσεις χιλιάδων ανθρώπων μέσα από την πολιτική του «δεν υπάρχει εναλλακτική» στον ευρωμονόδρομο των αιματηρών πλεονασμάτων, της λιτότητας, των ιδιωτικοποιήσεων, της καπιταλιστικής κερδοφορίας, της βαθύτερης πρόσδεσης με τον Αμερικάνικο παράγοντα και την ΕΕ. Εντός του πλαισίου αυτού, ο ΣΥΡΙΖΑ άσκησε πολιτική «πτωχοκομείου», πετυχαίνοντας να συγκρατήσει εκλογικά σημαντικά τμήματα φτωχών λαϊκών στρωμάτων (αξιοποιώντας και την αντίθεση στη ΝΔ και τον Κ. Μητσοτάκη). Η ενσωμάτωση του ριζοσπαστικού αριστερόστροφου ρεύματος του 2010-15 στην κυβερνητική διαχείριση του ΣΥΡΙΖΑ και από εκεί στην απογοήτευση του ΤΙΝΑ και στην υποχώρηση του μαζικού κινήματος οδήγησε με τη σειρά του στη λογική του μικρότερου κακού που πάντα φέρνει το μεγαλύτερο. Έτσι, τώρα το κεφάλαιο με το Μητσοτάκη στο τιμόνι θα επιχειρήσει κλιμάκωση της αντεργατικής και αντιλαϊκής επίθεσης σε όλους τους τομείς της κοινωνικής και πολιτικής ζωής, έχοντας εξασφαλίσει την «υπεύθυνη» και συστημική αντιπολίτευση από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ που ήδη προβάρει κουστούμια της «νέας» δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης.
3. Η μεγάλη πτώση των νεοναζί της Χρυσής Αυγής και η μη είσοδος στη βουλή αποτελεί θετικό γεγονός. Σε αυτό συνέτεινε η διαρκής παρέμβαση του αντιφασιστικού κινήματος, αλλά και η αλλαγή προτεραιοτήτων κύκλων του συστήματος που προέκριναν την αυτοδυναμία της ΝΔ με εθνικιστική ατζέντα (βλ. μακεδονικό) και υιοθέτηση σημαντικών πλευρών των ακροδεξιών θέσεων, καθώς και η ανάδειξη του κόμματος Βελόπουλου (με ακροδεξιές, χουντικές και έντονα ρατσιστικές θέσεις), το οποίο μπορεί να λειτουργήσει πιο αποτελεσματικά υπέρ του συστήματος στη νέα φάση. Το εργατικό λαϊκό και αντιφασιστικό κίνημα θα συνεχίσει τους αγώνες του για να μπουν στη φυλακή οι φασίστες και την οριστική εξαφάνιση της Χ.Α. από τον πολιτικό χάρτη, αλλά και για το κτύπημα και την ήττα των κάθε λογής ακροδεξιών, ρατσιστικών και νεοφασιστικών πολιτικών και δυνάμεων.
4. Το ΜΕΡΑ25 κατάφερε να μπει στη βουλή, εκφράζοντας μια τάση διαμαρτυρίας για τη σημερινή κατάσταση και θολής αναζήτησης διεξόδου. Πατώντας πάνω σε νέες αυταπάτες το συστημικό φιλόΕΕ και τεχνοκρατικό κόμμα του Βαρουφάκη, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί δύναμη της Αριστεράς, δεν μπορεί να εκφράσει τις ανάγκες και τα δικαιώματα των εργαζομένων, καθώς θέλει να στηρίξει την «υγιή επιχειρηματικότητα» και τη συνεργασία (sic) των εργοδοτών και των εργαζομένων, δηλαδή μια «μοντέρνα» εκδοχή της ταξικής ειρήνης και συνεργασίας. Το ΜΕΡΑ25 θα δοκιμαστεί στις νέες συνθήκες, όπου θα πρέπει να πάρει συγκεκριμένες θέσεις στην πολιτική και ταξική αντιπαράθεση.
5. Το χτεσινό αποτέλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι αρνητικό, όπως και το πρόσφατο αποτέλεσμα του Μαΐου. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχασε το 1/3 των ψήφων της στις ευρωεκλογές, αδυνατώντας να εκφράσει μια διαφορετική ποιότητα παρέμβασης για την αντικαπιταλιστική αριστερά και συνολικά για την αριστερά. Κυρίως οι προγραμματικές και πολιτικές της ανεπάρκειες, η περιορισμένη κοινωνική της σύνθεση και βέβαια οι αντιφατικές επιλογές δυνάμεών της που δημιούργησαν σύγχυση για τη φυσιογνωμία και το πολιτικό της προσανατολισμό, αποτέλεσαν τα βασικά στοιχεία τα οποία στο έδαφος της υποχώρησης του μαζικού κινήματος και συνολικά του ριζοσπαστικού ρεύματος που γέννησαν οι μεγάλοι αγώνες της περιόδου 2010-15, την οδήγησαν σε αυτά τα φτωχά εκλογικά αποτελέσματα. Επιπλέον, ως ΝΑΡ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ οφείλουμε να αναμετρηθούμε ανοικτά και τολμηρά με το ερώτημα γιατί ο κόσμος του κινήματος και της αριστεράς που στηρίζει και αγωνίζεται με την αντικαπιταλιστική αριστερά στο κίνημα, στα μέτωπα πάλης, στις αρχαιρεσίες των σωματείων, στις δημοτικές/περιφερειακές εκλογές, δεν μας αναγνωρίζει ως αυτοτελή πολιτική δύναμη ικανή να εκφράσει τα συμφέροντά του συνολικά απέναντι στο κεφάλαιο, το κράτος και τις κυβερνήσεις του. Γιατί παραμένει ακόμα ισχυρή μια λογική που βλέπει την αντικαπιταλιστική αριστερά ως συμπληρωματική δύναμη των ρεφορμιστικών και διαχειριστικών δυνάμεων, ακόμα και με τον αστικοποιημένο ΣΥΡΙΖΑ.
6. Το ΚΚΕ παραμένει καθηλωμένο στα επίπεδα των ευρωεκλογών, ενώ σημειώνει μικρή πτώση από τις βουλευτικές του 2015. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι παγιώνεται η μεγάλη πτώση των ποσοστών του ΚΚΕ στα χρόνια της κρίσης. Μπορεί να φαίνεται σαν η μόνη υπαρκτή αριστερά με πολιτικούς και κοινοβουλευτικούς όρους, ωστόσο δεν εμπνέει για «κάτι παραπάνω», πολύ περισσότερο για την αναγκαία προγραμματική, κινηματική και συνολική ανασυγκρότηση της αριστεράς. Η ΛΑΕ πέφτει ακόμη περισσότερο, χάνοντας το μισό των ψήφων της στις 26 Μάη. Η τυπική αλλαγή ηγεσίας χωρίς αλλαγή φυσιογνωμίας και πολιτικής την οδήγησε σε αυτό το αποτέλεσμα. Άλλες οργανώσεις και κόμματα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς είχαν καθηλωτικά εκλογικά αποτελέσματα. Συνολικά ο χώρος της αριστεράς συμπιέστηκε και λεηλατήθηκε (και αυτή τη φορά) από τα εκβιαστικά διλλήματα και τη θεωρία της χαμένης ψήφου που έθεσε ο δεξιός και κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ, αδυνατώντας να πετύχει μια αντίρροπη κίνηση. Οπωσδήποτε για τα αποτελέσματα συνολικά της αριστεράς, η υποχώρηση του μαζικού κινήματος (παρά ορισμένες σημαντικές έως και ηρωικές μάχες του) έπαιξε σοβαρό ρόλο και στα εκλογικά αποτελέσματα. Είναι φανερό όμως πως αναδεικνύονται κρίσιμα ελλείμματα, στο στρατηγικό, πολιτικό, κοινωνικό-ταξικό και οργανωτικό πεδίο, από τα οποία κανείς δεν μπορεί να «δραπετεύσει» χωρίς ουσιαστική συζήτηση, αυτοκριτική επανεξέταση και μάχιμη ανασυγκρότηση. Κι αυτό αφορά και το ΝΑΡ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
7. Μπροστά στην νέα περίοδο που μπαίνουμε, το μετωπικό εγχείρημα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς τίθεται εκ των πραγμάτων μπροστά στην ευθύνη τολμηρών αποφάσεων και τομών σε κατεύθυνση αντικαπιταλιστικού πόλου, με ισχυρή πολιτική συμφωνία και βαθύτερη δημοκρατική συγκρότηση. Η αναγκαιότητα για μια ριζική, συνεκτική και συνολική ανασυγκρότηση της αντικαπιταλιστικής και σύγχρονα κομμουνιστικής αριστεράς είναι αναγκαία και επιτακτική. Έχοντας ως αφετηρίες τις μέχρι τώρα κατακτήσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά και ταυτόχρονα τη γνώση ότι αυτές δεν επαρκούν, ότι χρειάζονται βαθύτερες τομές σε όλα τα επίπεδα. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ το επόμενο διάστημα οφείλει να οργανώσει τον αναγκαίο διάλογο για τα ζητήματα αυτά, τόσο στο εσωτερικό της, όσο και με όλο το μάχιμο δυναμικό του κινήματος και της αντικαπιταλιστικής και ανατρεπτικής αριστεράς. Το ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση θα συμβάλλει και με δικές του πρωτοβουλίες σε αυτή τη κατεύθυνση, ιδιαίτερα στην πλευρά του διαλόγου και της συσπείρωσης των αγωνιστών που εμπνέονται από την πορεία προς ένα σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα.
8. Χαιρετίζουμε τους 23.200 αγωνιστές και αγωνίστριες που σε δύσκολες πολιτικές και κινηματικές συνθήκες επέλεξαν να στηρίξουν τα ψηφοδέλτια της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Χαιρετίζουμε τα χιλιάδες μέλη και φίλους της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, τους εργαζόμενους, τους νέους αλλά και τους μεγαλύτερους, τους άνεργους και τις γυναίκες που έδωσαν με αυταπάρνηση τις περίπλοκες και δύσκολες τέσσερις εκλογικές μάχες και που αντιπάλεψαν τις προσπάθειες να ηττηθεί στρατηγικά η εργατική πολιτική και η επαναστατική και κομμουνιστική Αριστερά, μπροστά στο νέο κύκλο ταξικής πάλης. Ο αγώνας τους, ακόμα κι αν έφερε περιορισμένα αποτελέσματα, έχει ρίξει σπόρο μιας νέας νικηφόρας αντεπίθεσης.
9. Σήμερα επείγει η οργάνωση της μαχητικής εργατικής και λαϊκής αντιπολίτευσης απέναντι στη κλιμάκωση της επίθεσης από την κυβέρνηση της ΝΔ και συνολικά των συστημικών δυνάμεων. Το ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, η ν.Κ.Α. και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα βρεθούν στην πρώτη γραμμή της μάχης για την ανασυγκρότηση του μαζικού κινήματος και των φορέων του. Για τους αναγκαίους αγώνες της επόμενης ημέρας, οι οποίοι μπορούν να είναι αποτελεσματικοί και νικηφόροι στο βαθμό που περνούν στα χέρια των ίδιων των αγωνιζόμενων και όχι του αστικοποιημένου, κυβερνητικού συνδικαλισμού τύπου ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και «σπάνε» τα πολιτικά όρια που θα επιχειρήσει να βάλει στο μαζικό κίνημα η «αντιπολίτευση» του ΣΥΡΙΖΑ. Μιλάμε για αγώνες νικηφόρους που θα υπερβαίνουν τη λογική των αγώνων διαμαρτυρίας «για να βγουν συμπεράσματα», όπως προωθεί το ΚΚΕ. Το ΝΑΡ για τη Κομμουνιστική Απελευθέρωση απευθύνει προσκλητήριο προς όλες τις ταξικές και μαχητικές δυνάμεις, τους αγωνιστές και αγωνίστριες του κινήματος για να δουλέψουμε μαζί για την ταξική και πολιτική ανασυγκρότησή του.
10. Το επόμενο διάστημα θα συνεδριάσει η Πολιτική Επιτροπή της οργάνωσης, η οποία θα συζητήσει σε βάθος συμπεράσματα και κατευθύνσεις, με βάση τα οποία θα οργανωθεί ένας ευρύτερος διάλογος των δυνάμεων της κομμουνιστικής απελευθέρωσης.

Το γραφείο της Π.Ε. του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση 

Αθήνα 8 Ιούλη 2019

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Μέλη της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. αποδοκίμασαν τον Μητσοτάκη στο Περιστέρι (Video)

Πανό με σύνθημα «Σε έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ, θα σε διώξουμε εμείς» ανάρτησαν μπροστά στα… μούτρα του Κυριάκου Μητσοτάκη και δεκάδων μπράβων του μέλη της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. στο Περιστέρι, έξω από το εκλογικό τμήμα που θα ψήφιζε ο πρόεδρος της ΝΔ.

Συνεχίζουμε και σήμερα πιο δυνατά, έως τις 7 το βράδυ που κλείνουν οι κάλπες, ρίχνοντας αντάρτικη ψήφο, υπερψηφίζοντας ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. για τους αγώνες και την αντικαπιταλιστική Αριστερά της επόμενης ημέρας.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

7 Ιούλη: Δεν χαρίζουμε ψήφο

Δεν χαρίζουμε καμία μάχη!

Παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας!

Μαύρο σε ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ, κόκκινη κάρτα στους φασίστες.

Χαμένη ψήφος είναι η ψήφος που δεν είναι ανατρεπτική!

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Εύη Τάχου: Το ζητούμενο είναι ποιος θα σηκώσει το γάντι από τα αριστερά;

Ραδιοφωνική συνέντευξη της Εύης Τάχου,  υποψήφιας βουλευτή με την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. στην Εκλογική Περιφέρεια Τρικάλων, την Παρασκευή 5 Ιουλίου 2019 στον δημοσιογράφο της ΕΡΤ Λάρισας Ιωάννη Γιάτσιο.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Τρικάλων

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Τσολάκης Βασίλειος: Γιατί με την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.;

Γιατί να ψηφίσει κάποιος ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.;

του Βασίλη Τσολάκη*

Γιατί η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. είναι τμήμα του κόκκινου νήματος της αριστεράς εκείνης που δεν υποτάχθηκε, δεν ξεπουλήθηκε, δεν ενσωματώθηκε. Είναι κομμάτι και συνέχεια της αριστεράς της Εθνικής Αντίστασης και του Εμφυλίου, του 114, του αντιδικτατορικού αγώνα και των μεταπολιτευτικών αγώνων. Είναι παρακαταθήκη για το κίνημα και γι’ αυτό είναι ιστορικό χρέος να ενισχυθεί και εκλογικά.

Για να δοθεί ένα ισχυρό χτύπημα στον ΣΥΡΙΖΑ από τα αριστερά. Στον ΣΥΡΙΖΑ που η μόνη σχέση του με την Αριστερά είναι ότι την εξευτέλισε. Στον ΣΥΡΙΖΑ που ψήφισε Μνημόνιο (ενώ έλεγε ότι θα τα σκίσει), που προχώρησε σε περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις από ό,τι οι προηγούμενες κυβερνήσεις της κρίσης (Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά). Στις μέρες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ολοκληρώθηκε η πιο σημαντική ιδιωτικοποίηση, αυτή του Ελληνικού,  για την οποία ο Αλέξης Τσίπρας έχει κάνει και την πιο σκληρή δήλωση αποκήρυξης, όταν ακόμη διεκδικούσε την εξουσία: «Αν υπογράψω ιδιωτικοποιήσεις σαν το Ελληνικό, καλύτερα ψηφίστε Σαμαρά».

Για να δοθεί ένα ισχυρό χτύπημα-προειδοποίηση στη Ν.Δ. από τα αριστερά. Ότι πλέον απέναντι της δε θα έχει τη σκιά μιας ψευτοαριστεράς του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και των μνημονίων, αλλά μια αριστερά αντικαπιταλιστική, που ζητάει όλο το καρβέλι και όχι τα ψίχουλα. Που στέκεται απέναντι και στα ίσα στον κεντρικό προγραμματικό της λόγο και στον βαθύτερο αξιακό της πυρήνα. Ενάντια στον εθνικισμό, την ανάπτυξη των κερδών, την ιδιοκτησία του κεφαλαίου και των τραπεζών, την πολεμοκαπηλεία του ιμπεριαλισμού και της εγχώριας αστικής τάξης, την ΕΕ, τα ματωμένα πλεονάσματα, την αξιολόγηση στην εργασία.

Για να δοθεί ένα μήνυμα ελπίδας στον κόσμο της φτωχολογιάς, της εργατικής τάξης και της νεολαίας. Ο κόσμος που δεν έχει να περιμένει τίποτα, μόνο χειροτέρευση της θέσης του, παρά τη δήθεν έξοδο από τα μνημόνια και τον «ματωμένο» δημοσιονομικό χώρο που δημιουργούν οι πολυετείς θυσίες του. Οι άνθρωποι της δουλειάς και του αγώνα, οι νέοι που δε συμβιβάζονται πρέπει να έρθουν στο προσκήνιο, να μιλήσουν, να ψηφίσουν και κυρίως να δράσουν ανατρεπτικά!

Για να δοθεί ένα δίδυμο μήνυμα μαυρίσματος στο ΣΥΡΙΖΑ και για τα μνημόνια που μας φόρτωσε, για την υποταγή, για τον διασυρμό της έννοιας της αριστεράς. Μήνυμα καταδίκης στη Ν.Δ. που θέλει να συνεχίσει την ίδια πολιτική με τη σημερινή κυβέρνηση, δίνοντας τα πάντα στο κεφάλαιο, στους εργοδότες και την ΕΕ. Δείχνοντας παράλληλα κόκκινη κάρτα στους φασίστες, τα τσιράκια του συστήματος στον εθνικισμό και στον σεξισμό!

Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. κρίνεται, ορίζεται και θα ενισχυθεί βάζοντας μπροστά τη βασική προγραμματική της επαγγελία, δηλαδή τη συμβολή της στον αντικαπιταλιστικό πόλο που έχει ανάγκη η εποχή μας. Δε θα γίνει δωρητής σώματος στη ρεφορμιστική αριστερά και τα μπαγιάτικα σχέδια για παναριστερή αντιπολίτευση (και στη συνέχεια κυβέρνηση) αλά 1989 ή 2012. Σε αυτή τη μάχη, οι αγωνιστές της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, εντός και εκτός ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α., δεν μπορεί να είναι αμέτοχοι, αλλά ενεργοί πρωταγωνιστές.

Θεωρώ πολύ σημαντικό πως ήδη πλήθος αγωνιστών από άλλα ρεύματα και αφετηρίες δίνουν την μάχη μαζί μας, μέσα ή δίπλα στα ψηφοδέλτια της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. με αυτή τη λογική.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. λοιπόν, για να επιβιώσει το όνειρο!

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. για τους νικηφόρους αγώνες του μέλλοντός μας! Για την κοινωνική ανατροπή και την κομμουνιστική επαναθεμελίωση! Την Αριστερά της επανάστασης.

*Υποψήφιος βουλευτής της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. στην Εκλογική Περιφέρεια Τρικάλων

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Χρήστος Πρεκατές: Οι ανάγκες και τα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας στην πρώτη γραμμή

Ραδιοφωνική συνέντευξη του Χρήστου Πρεκατέ, υποψήφιου βουλευτή στην Εκλογική Περιφέρεια Τρικάλων με την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α., στον δημοσιογράφο της ΕΡΤ Αλέξανδρο Ζαούτσο, την Παρασκευή 28 Ιούνη 2019.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Τρικάλων

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Εύη Τάχου: Χαμένη είναι η ψήφος που μαυρίζει τη ζωή μας

Συνέντευξη της Εύης Τάχου, υποψήφιας βουλευτή στην Εκλογική Περιφέρεια Τρικάλων με την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α., την Τετάρτη 3 Ιούλη στη τηλεόραση TV 10 Θεσσαλίας.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Τρικάλων

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Παρουσίαση του ψηφοδελτίου της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. στην Εκλογική Περιφέρεια Τρικάλων (βίντεο)

Η ψήφος στην ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α., είναι η πιο κερδισμένη ψήφος!

Είναι βέβαιο ότι στις 8 Ιούλη θα έχουμε κυβέρνηση πρόθυμη για την αύξηση των επιχειρηματικών κερδών, την εργοδοτική ασυδοσία, την ταπεινωτική επιτροπεία από την Ευρωπαϊκή Ένωση και για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους. Είναι σίγουρο επίσης ότι θα έχουμε και πρόθυμη αντιπολίτευση για να τη στηρίξει, αν τα βρει δύσκολα με την κοινωνική οργή.

Η φαιδρή αντιπαράθεση ΝΔ –ΣΥΡΙΖΑ, με τα υποτιθέμενα «αγεφύρωτα χάσματα» που χωρίζουν τις πολιτικές των 2 κυβερνητικών διεκδικητών, δεν μπορεί να κρύψει πως την επόμενη ημέρα των εκλογών οι εργαζόμενοι και η νεολαία θα έχουν απέναντί τους μια αντιλαϊκή κυβέρνηση και ένα αστικό δικομματισμό ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ, που θα προωθεί τη σταθεροποίηση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. είναι δεσμευμένοι, είτε από θέση κυβέρνησης είτε από θέση αντιπολίτευσης, να στηρίξουν την πολιτική της ευρωμνημονιακής βαρβαρότητας. Είναι κόμματα του συστήματος. Η δράση του ενός συμπληρώνει την πολιτική του άλλου μέσω ενός αντιδραστικού δικομματισμού.

Μπροστά στην κάλπη της 7ης Ιουλίου επιδιώκουν να θεωρήσουμε δεδομένη την πολιτική της λιτότητας, της ανεργίας, της απληρωσιάς, της φοροληστείας, της ανασφάλειας, για χάρη των αιματηρών πλεονασμάτων, για τα οποία έχουν συμφωνήσει ώς το 2060. Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ δε θα διστάσουν ακόμη και να παίξουν με τη φωτιά του πολέμου για τις θαλάσσιες Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες με  τη συμμαχία θανάτου με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ και τη χούντα της Αιγύπτου.

Έτοιμο για κάθε βοήθεια θα είναι το πολυδοκιμασμένο κυβερνητικό δεκανίκι του ΚΙΝΑΛ, την ίδια στιγμή που εμφανίζονται και νέοι μνηστήρες κυβερνητικών συνεργασιών (όπως και παλαιότερα, κόμματα μιας χρήσης και εκτόνωσης της λαϊκής δυσαρέσκειας – Ποτάμι, Ένωση Κεντρώων κτλ.), τόσο για τα εθνικιστικά ακροατήρια, όπως η Ελληνική Λύση (του Βελόπουλου που το 2010 ψήφιζε μνημόνια…), όσο και για τους λάτρεις της αλλαγής της Ε.Ε. χωρίς ρήξη (ΜεΡΑ25). Στη θέση του μπουλντόγκ του συστήματος οι νεοναζί της εγκληματικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής, έτοιμοι να κτυπήσουν όποτε διατάξουν τα αφεντικά τους, αλλά και να γίνουν δωρητές σώματος στην πορεία της «δεξιάς πολυκατοικίας» προς την εξουσία.

Το ζητούμενο δεν είναι ποιος από τους Ν.Δ. ή ΣΥΡΙΖΑ θα είναι στην κυβέρνηση ή σε μια αντιπολίτευση στα μέτρα της κυβέρνησης. Το ερώτημα είναι αν θα έχουμε μαχητική αντιπολίτευση στους κοινωνικούς αγώνες και την πολιτική δράση, για τα δικαιώματα των εργαζομένων, των ανέργων, των γυναικών, των φτωχών, των αγροτών, όλων όσοι δεν έχουν ούτε αξιοπρεπή ζωή, ούτε καν φωνή στο σημερινό καπιταλιστικό και ευρωμνημονιακό πλαίσιο.

Το ΚΚΕ δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτό. Βαθιά συνδεδεμένο με την κοινοβουλευτική λογική, περιορίζεται σε (αναγκαίους) καθημερινούς αγώνες με (χρήσιμους) συνδικαλιστικούς και άλλους στόχους, ζητώντας από τον κόσμο να το εκτιμήσει και να το ψηφίσει, αλλά αρνείται να θέσει πολιτικούς κομβικούς στόχους συνολικά στο κίνημα, που να σηματοδοτούν ανατροπή του πλαισίου, όπως η έξοδος από την Ε.Ε., η διαγραφή του δημόσιου χρέους, η μείωση του χρόνου εργασίας κ.α.

Ούτε μπορούν να ανταποκριθούν στην ανάγκη λαϊκής αντιπολίτευσης αρχηγικά κόμματα που μιλούν στο όνομα του «ευρωπαϊσμού» όπως το ΜεΡΑ25 ή είναι στα όρια της πολιτικής του προκυβερνητικού «καλού ΣΥΡΙΖΑ», όπως η ΛΑ.Ε.

Χρειαζόμαστε εκείνη την Αριστερά που να μπορεί και να θέλει να εμπνεύσει μια τέτοια αντιπολίτευση μέχρι τέλους και θα επιδιώξει να βρει ξανά τα νήματα της λαϊκής εξέγερσης, της ρήξης και της ανατροπής του πλαισίου. Αυτό είναι το βασικό στίγμα της εκλογικής παρέμβασης της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Ζητούμε πολιτική στράτευση, στήριξη και ψήφο για μια ισχυρή αντικαπιταλιστική, αντιιμπεριαλιστική Αριστερά της νέας κομμουνιστικής προοπτικής. Ζητούμε από τον μαχόμενο κόσμο της Αριστεράς πολιτική στάση με ταξικό κριτήριο την αντιπολίτευση στην αστική πολιτική από εργατικές, αντικαπιταλιστικές θέσεις, με έμπνευση από την ανάγκη μιας νέας κομμουνιστικής απάντησης στον επιθετικό καπιταλισμό της εποχής μας.

Δεν υποτασσόμαστε σε λογικές «χαμένης ψήφου». Χαμένη είναι η ψήφος σε ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και τα κόμματα δορυφόρους τους.

Με αφετηρία τις επαναστατικές αξίες και τη στάση αρχών στην κοινωνική και πολιτική ζωή και τους αγώνες της Αριστεράς και του κινήματος, ζητούμε στάση ανατροπής με ψήφο στην ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. που θα είναι η πιο κερδισμένη ψήφος για τους νικηφόρους αγώνες της «επόμενης μέρας».

Το ψηφοδέλτιο της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. στην Εκλογική Περιφέρεια Τρικάλων απαρτίζουν οι:

• ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, αρχιτέκτονας αυτοαπασχολούμενος, μέλος του Σωματείου μισθωτών τεχνικών, μέλος αντιπροσωπείας Τ.Ε.Ε. και μέλος της Λέσχης Εργασίας Αλληλεγγύης και Πολιτισμού Τρικάλων.
• ΠΡΕΚΑΤΕΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, οφθαλμίατρος, μέλος του Πανελλήνιου Συντονιστικού Οργάνου της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. πρώην μέλος Δ.Σ. της Ε.Ι.Ν.Α.Π. και Γ.Σ. της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε. και μέλος της Λέσχης Εργασίας Αλληλεγγύης και Πολιτισμού Τρικάλων.
• ΣΑΒΒΟΥΛΙΔΗ ΣΟΥΛΤΑΝΑ, ελεύθερη επαγγελματίας.
• ΤΑΧΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ (ΕΥΗ), εκπαιδευτικός, ιδρυτικό μέλος της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης (Ε.Α.Α.Κ.) μέλος της Λέσχης Εργασίας Αλληλεγγύης και Πολιτισμού Τρικάλων.
• ΤΣΟΛΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, ιδιωτικός υπάλληλος, μέλος του Σωματείου μισθωτών τεχνικών και μέλος της Λέσχης Εργασίας Αλληλεγγύης και Πολιτισμού Τρικάλων.

Δείτε το βίντεο από την παρουσίαση του ψηφοδελτίου.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Προκήρυξη ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. για τις εκλογές της 7ης Ιούλη

Προκήρυξη της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. για τις εκλογές της 7ης Ιούλη 2019

Κατεβάστε την προκήρυξη (αρχείο .pdf, 131KB)

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Βίντεο από την διακαναλική συνέντευξη της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. για τις εκλογές της 7/7

Δείτε το βίντεο από την διακαναλική συνέντευξη της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. για τις Βουλευτικές εκλογές της 7/7, όπως μεταδόθηκε πρώτη φορά στην εκπομπή "Ο δρόμος προς την κάλπη" της ΕΡΤ.

Στο πάνελ ήταν οι Άγγελος Χάγιος (υποψήφιος βουλευτής επικρατείας), Ζαννέτα Λυσικάτου (υποψήφια βουλευτής Β3 Νότιου Τομέα Αθηνών), Σπύρος Κοντομάρης (υποψήφιος βουλευτής επικρατείας) και συντόνισε η Φύλλια Πολίτη.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.: Κεντρική προεκλογική συγκέντρωση, Δευτέρα 1η Ιουλίου, 7:00μμ Εθνική Βιβλιοθήκη

Ενόψει των βουλευτικών εκλογών της 7ης Ιουλίου, η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. θα πραγματοποιήσει την κεντρική προεκλογική της συγκέντρωση την Δευτέρα 1η Ιουλίου στις 7.00 μ.μ., στο χώρο του κεντρικού εκλογικού της περιπτέρου στην Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου (Προπύλαια).

• ΟΧΙ ΣΤΑ ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΣΥΡΙΖΑ ΝΔ
• ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ, ΜΕ ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΛΑΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΙΣΧΥΡΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
• ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ-ΕΝΙΣΧΥΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.!

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΤΡΙΚΑΛΩΝ: Στην τελική ευθεία της εκλογικής μάχης!

Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Τρικάλων, στην τελική ευθεία προς τις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιούλη, συνεχίζει τις δράσεις και τις εξορμήσεις της, καλώντας τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, τη νεολαία και τον κόσμο των κινημάτων, να στηρίξει και να δώσει μαχητική και ανατρεπτική ψήφο αντίστασης κι ελπίδας!

Μετά από εξορμήσεις στο κέντρο της πόλης των Τρικάλων, στη Φαρκαδόνα, σε εργασιακούς χώρους, δημόσιες υπηρεσίες και σε χωριά του νομού, αυτή τη βδομάδα το πρόγραμμα των εξορμήσεων έχει ως εξής:

• Κυριακή 30/6: περιοδεία σε Μεγάλα Καλύβια, Φήκη, Λιλή, Μεγάλο Κεφαλόβρυσο, Κεφαλόβρυσο
• Δευτέρα 1/7 πρωί: εξόρμηση στη Λαϊκή Αγορά και στα εμπορικά καταστήματα των Τρικάλων. Απόγευμα: εξόρμηση σε στέκια της νεολαίας
• Τρίτη 2/7 πρωί: εξόρμηση σε Δημαρχείο – Δασαρχείο. Συνέντευξη τύπου και παρουσίαση του ψηφοδελτίου στη 1:30 μ.μ. στο ξενοδοχείο Πανελλήνιον και στη συνέχεια εξορμήσεις σε άλλους εργασιακούς χώρους. 
• Τετάρτη 3/7 : περιοδεία στο Νοσοκομείο Τρικάλων, σε Εφορία, ΔΕΗ, ΟΤΕ
• Πέμπτη 4/7 πρωί: εξορμήσεις στη ΒΙΟΣΕΡ και σε συνοικίες της πόλης. Απόγευμα: εξορμήσεις σε Πηγή, Λυγαριά, Βαλτινό Πιαλεία, Δενδροχώρι,
• Παρασκευή 5/7 πρωί: περιοδεία στις λαϊκές αγορές Καλαμπάκας και Πύλης. Απόγευμα: εξορμήσεις σε χωριά του νομού και σε στέκια της νεολαίας

Καθημερινά θα πραγματοποιούνται εξορμήσεις και περιοδείες σε εργασιακούς χώρους και γειτονιές της πόλης των Τρικάλων, καθώς και σε χωριά του Νομού, ενώ θα λειτουργεί το περίπτερο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην πλατεία Ρήγα Φεραίου.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Γιώργος Παπαδάκης: Ψηφίζουμε ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. για μια εργατική και λαϊκή αντιπολίτευση της επόμενης μέρας

Συνέντευξη του υποψήφιου βουλευτή της εκλογικής Περιφέρειας Τρικάλων με την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Γιώργου Παπαδάκη την Πέμπτη 27/6 στη τηλεόραση TV 10 Θεσσαλίας.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η κάλπη και η επόμενη μέρα. Μια ενιαία μάχη για την αντικαπιταλιστική αριστερά

Παναγιώτης Μαυροειδής

Όσο περνούν οι μέρες προς τις εκλογές, αντί να ανεβαίνει η πολιτική ένταση, μάλλον μειώνονται τα πάθη, παρότι κινδυνολογούν οι Τσίπρας και Μητσοτάκης για τη δήθεν επικείμενη «μάχη γιγάντων».

Δεν είναι η ζέστη η αιτία, ούτε αόριστα η κούραση.

Όλο και περισσότεροι άνθρωποι βλέπουν αυτές τις εκλογές ως τελετή παράδοσης και παραλαβής σε ένα Υπουργείο, ούτε καν στο πλαίσιο μιας κυβερνητικής εναλλαγής, αλλά στο πλαίσιο ενός κυβερνητικού ανασχηματισμού.

Υπάρχει μια πραγματική πλευρά σε αυτό το σημείο: Στους βασικούς της άξονες, αλλά συχνά και σε ανατριχιαστικές λεπτομέρειες και με νούμερα, η πολιτική που έχει αποφασιστεί να εφαρμοστεί στον ορίζοντα της επόμενης τετραετίας είναι απολύτως προδιαγεγραμμένη. Αναφερόμαστε στο σύνολο των ευρωμνημονιακών δεσμεύσεων στις οποίες έχουν δηλώσει πίστη, υποταγή και θέληση να υπηρετήσουν ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, είτε από τη θέση της κυβέρνησης είτε από τη θέση της αντιπολίτευσης. Μόνο και μόνο η συμφωνία για πρωτογενή πλεονάσματα έως και σχεδόν 5% -πάνω και από το «υποχρεωτικό» 3,5% του Τρίτου Μνημονίου του ΣΥΡΙΖΑ- κάνει φανερές τις συνέπειες για τα εργατικά και λαϊκά στρώματα.

Στην ουσία, αν το πράγμα πάει απρόσκοπτα έτσι, ΔΕΝ κρίνεται στις 7 Ιούλη η πολιτική που θα εφαρμοστεί. Στο πλαίσιο αυτό, μειώνεται η σημασία για το ποιος θα είναι στην κυβέρνηση, αλλά και δε φαίνεται να υπάρχουν αμφιβολίες για το ποιος θα είναι ο ρόλος της μείζονος αντιπολίτευσης στο νέο πολιτικό σκηνικό. Με την ευκαιρία να θυμίσουμε ότι σχεδόν 4 χρόνια πριν, τον ταραγμένο Ιούλη του 2015, ελάχιστες μέρες μετά από εκείνο το βαρύ ΟΧΙ στο Δημοψήφισμα στις 5 Ιούλη και ακόμη λιγότερες από τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε να το τσαλαπατήσει και να υπογράψει το Τρίτο Μνημόνιο με την τρόικα, μόλις η κυβέρνησή του παραπάτησε λόγω αντιδράσεων, έτρεξε η ΝΔ αλλά και το ΠΑΣΟΚ να τη στηρίξουν στη Βουλή!

Κάπως έτσι είμαστε και σήμερα. Το φάντασμα που πλανιέται πάνω από την πολιτική συζήτηση, είναι αυτό μιας ένοχης συναίνεσης στις αντεργατικές πολιτικές. Σε ένα τοπίο που θυμίζει εκείνο τον Ιούλη του 1989, 30 χρόνια πριν, όταν γινόταν εκείνη η μεγάλη τομή για τη συγκυβέρνηση ΝΔ και του τότε ενιαίου Συνασπισμού, προδρόμου του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ, με συμμετοχή και της ηγεσίας του σημερινού ΚΚΕ.

Μιλάμε για την πολιτική που έχει αποφασιστεί να εφαρμοστεί με συνενοχή αυριανής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, στο πλαίσιο  ενός δικομματισμού που θα στοχεύει στην πολιτική σταθεροποίηση του ευρωμνημονιακού καθεστώτος κοινωνικής γενοκτονίας και την αποδοχή του ως «κανονικού» και αιώνιου.

Θα εφαρμοστεί όμως έτσι απρόσκοπτα, και αβρόχοις ποσί;

Πρόκειται για πολιτική με τεράστιες αρνητικές συνέπειες, καθώς είναι ήδη δρομολογημένες μέσω του Προγράμματος Σταθερότητας (υποβλήθηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στην ΕΕ τον Απρίλιο) μειώσεις των δαπανών για υγεία, παιδεία και κοινωνική προστασία κατά 10% και η πληρωμή 44 δις ακόμη για την πληρωμή του ληστρικού δημόσιου χρέους στην επόμενη τετραετία.

Αν κάτι ξεχωρίζει από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, είναι ότι μιλάει για την ανάγκη και τη δυνατότητα «να τους σταματήσουμε!».

Εκεί που πλείστες δυνάμεις θέλουν τον κόσμο σκυφτό, εμείς θεωρούμε πως υπάρχουν εκείνες οι ριζοσπαστικές κοινωνικές φλέβες που μπορούν να τους διαψεύσουν. Να θυμίσουν σε κάθε επίδοξο επιβήτορα της εξουσίας και της λαϊκής θέλησης, πως ναι, τελικά, υπάρχει και λαός, που δε θα παραδοθεί εύκολα.

Υπάρχει λόγος για τα σκυμμένα κεφάλια σήμερα. Δεν κουράστηκε έτσι γενικά ο κόσμος. Η αίσθηση του μάταιου, του δεδομένου, του προδιαγεγραμμένου, δημιουργείται πάνω στην πραγματικότητα της υποταγής του ΣΥΡΙΖΑ. Του πλήγματος που επέφερε σε κάθε έννοια αριστεράς με την δεξιά πολιτική που εφάρμοσε και τη συγκυβέρνησή με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ. Με τη μετατροπή μιας αντιφατικής αλλά ορμητικής ελπίδας σε μνημονιακή λεπίδα που έχει χαράξει βαθιά το κοινωνικό σώμα.

Για αυτό και αποτελεί πρόκληση η θεωρία, ειδικά του ΣΥΡΙΖΑ, «τι άλλο να κάνουμε και εμείς; Δε βλέπετε ότι ο κόσμος έχει γονατίσει;»

Ασφαλώς δεν είναι η μοναδική αιτία. Η κάθε είδους αριστερά εισπράττει σωρευτικά σήμερα τα καταστροφικά αποτελέσματα της διαχρονικής ηγεμονίας των δεξιόστροφων και τελικά υποταγμένων στην αστική πολιτική δογμάτων και θεωριών της κυρίαρχης αριστεράς. Αξίζει μόνο ένα παράδειγμα: Έρχεται σήμερα ο Μητσοτάκης και παίζει ξανά την χιλιοπαιγμένη κασέτα του καπιταλιστικού μύθου: «Θα φοροαπαλλάξω τις επιχειρήσεις και έτσι, βγάζοντας αυτές περισσότερα κέρδη, επιτέλους θα επενδύσουν, θα δημιουργηθούν δουλειές και θα μειωθεί η ανεργία, θα αυξηθούν τα εισοδήματα, αλλά, τελικά, και τα έσοδα του κράτους». Η ρεφορμιστική διαχειριστική αριστερά δυσκολεύεται να απαντήσει πειστικά, ακριβώς επειδή η ίδια, δεκαετίες ολόκληρες, πρόβαλε τη λογική «πρώτα να μεγαλώσει η πίτα, μέσω νέου τύπου ανάπτυξης ή αντιμονοπωλιακής ανάπτυξης ή παραγωγικής ανασυγκρότησης και μετά θα ωφεληθούν και οι εργαζόμενοι». Ας μη συνεχίσουμε με τη μυθοποίηση της μαγικής λύσης της αριστερής κυβερνητικής διαχείρισης που δήθεν θα ξεκλείδωνε το δρόμο προς τον …κοινωνικό μετασχηματισμό.

Με αυτή την έννοια, είναι προβληματικές και τελικά καθόλου «αθώες» οι θεωρίες ότι «απέτυχαν όλες οι εκδοχές αριστεράς». Λες και έχουν της ίδιας τάξης, ποιότητας και κατεύθυνσης ευθύνες τα ρεύματα στη ρεφορμιστική αριστερά που επέβαλαν μια ορισμένη γραμμή και μάλιστα με στήριξη και στο αστικό σύστημα εξουσίας και σκέψης για να το πετύχουν και εκείνα τα ρεύματα της αντικαπιταλιστικής κομμουνιστικής αριστεράς όπως το ΝΑΡ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ που αντιπάλεψαν αυτή τη γραμμή, με επιτυχία ή χωρίς επιτυχία.

Η απόπειρα να συρθεί κάθε είδους αριστερά, στο βυθό της αποτυχίας της διαχειριστικής συστημικής γραμμής στην αριστερά, πρέπει να αποκρουστεί αποφασιστικά.

Η συζήτηση αυτή έχει μεγάλη πολιτική σημασία. Δεν αφορά κυρίως την απόδοση δικαιοσύνης ή ευθυνών για το παρελθόν, ούτε έχει ως ζητούμενο τη συγκάλυψη ευθυνών, αδυναμιών, αντιφάσεων ή/και λαθών της πέραν του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Είναι κρίσιμη συζήτηση για το σήμερα και το αύριο της αριστεράς και πρέπει να γίνει με πολιτικούς όρους.

Η εκλογική αντιπαράθεση και το ίδιο το εκλογικό αποτέλεσμα θα παίξουν σημαντικό ρόλο σε αυτή τη συζήτηση. Είναι αλήθεια πως οι εκλογές -όπως και η αποχή από αυτές- δεν αλλάζουν τον κόσμο, αλλά δε γίνονται ποτέ για πλάκα. Αντίθετα, αποτελούν σημαντικό πεδίο ιδεολογικής πολιτικής κατεργασίας των συνειδήσεων από μεριάς της κυρίαρχης αστικής πολιτικής, αλλά και των αστικών ρεφορμιστικών ρευμάτων που την συμπληρώνουν.

Με αυτή την έννοια, το τι θα καταγραφεί στην κάλπη της 8ης Ιούλη για την αριστερά και ειδικά την αντικαπιταλιστική αριστερά και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, έχει σημασία και θα έχει επίδραση, θετική ή αρνητική.

Είναι πολιτικό ζήτημα μεγάλης σημασίας να μη θεωρηθεί δεδομένη η εφαρμογή μιας προδιαγεγραμμένης ευρωμνημονιακής πολιτικής μέσω της κυριαρχίας του αστικού δικομματισμού σε κυβέρνηση και «επίσημη» αντιπολίτευση, αλλά και της επιδίωξης για ξεδόντιασμα της αντικαπιταλιστικής μαχόμενης αριστεράς. Αυτό το τελευταίο είναι κρίσιμο ζήτημα, που ξεπερνά κατά πολύ την εκτίμηση απέναντι σε αυτή ή την άλλη αδυναμία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Εδώ ακριβώς είναι που ζητούμε μια πολιτική στάση με αρχές και με κριτήριο το συμφέρον του εργατικού κινήματος.

Κατά τη γνώμη μας, όσο αλαζονικό και σίγουρο εμφανίζεται το αστικό δικομματικό σύστημα, άλλο τόσο βέβαιο είναι πως κουφοβράζει κοινωνική έκρηξη, τύπου Κίτρινων Γιλέκων στην Ελλάδα. Το χρόνο εκδήλωσης, το χρώμα και την ένταση, δεν τα γνωρίζει κανείς και όλη η προσπάθεια που γίνεται είναι να ελεγχθούν μέσω του πολιτικού ευνουχισμού της αριστεράς, ώστε να αποτελούν απλά τυφλές και ακίνδυνες εκρήξεις.

Το ζητούμενο, για μια μαχητική νικηφόρα κοινωνική αντιπολίτευση, είναι κατά τη γνώμη μας να υπάρξει ένα ισχυρό ρεύμα ανατρεπτικής αριστεράς σε ανεξαρτησία από την αστική πολιτική και τα ρεφορμιστικά ρεύματα, σε στενή σύνδεση με την προσπάθεια ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος και των αγώνων του.

Το ΚΚΕ δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτή την ανάγκη και ας φαντάζει «αποκούμπι». Βαθιά συνδεδεμένο με την κοινοβουλευτική λογική, περιορίζεται σε (αναγκαίους) καθημερινούς αγώνες με (χρήσιμους) συνδικαλιστικούς και άλλους στόχους, ζητώντας από τον κόσμο να το εκτιμήσει και να το ψηφίσει, αλλά αρνείται να θέσει πολιτικούς κομβικούς στόχους συνολικά στο κίνημα, που να σηματοδοτούν ανατροπή του πλαισίου, όπως η έξοδος από την ΕΕ, η διαγραφή του δημόσιου χρέους, η μείωση του χρόνου εργασίας και άλλοι. Ακόμη χειρότερα, σε πολιτικές στιγμές εξεγερτικών δυνατοτήτων (Δεκέμβρης 08, δημοψήφισμα 15), υποσχέθηκε πως «δε θα σπάσει ούτε ένα τζάμι» ή κινδυνολόγησε για τον «κίνδυνο» της ρήξης με την ευρωζώνη.

Ούτε μπορούν να ανταποκριθούν στην ανάγκη λαϊκής αντιπολίτευσης αρχηγικά κόμματα που μιλούν στο όνομα του «ευρωπαϊσμού» όπως το ΜεΡΑ25 ή είναι στα όρια της πολιτικής του προ-κυβερνητικού «καλού ΣΥΡΙΖΑ», όπως η ΛΑΕ.

Χρειαζόμαστε άλλο πράγμα σήμερα: Ανεξάρτητο και μαζικό πόλο της αντικαπιταλιστικής κομμουνιστικής αριστεράς. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήταν και είναι ένα βήμα προς αυτόν, χωρίς ωστόσο να έχει ανταποκριθεί όπως έπρεπε ως τώρα.

Χρειαζόμαστε μια αριστερά που πατώντας γερά μέσα στην πραγματικότητα και τις αντιθέσεις που δημιουργεί, θα κοιτάξει έξω από το καπιταλιστικό και ευρωενωσιακό πλαίσιο.

Μια αριστερά η οποία μαχόμενη για καταχτήσεις σήμερα και ρήγματα στην κυρίαρχη πολιτική στον παρόντα χρόνο, θα δρα με όρους προοπτικής και μέλλοντος, αντικαπιταλιστικής ανατροπής και κομμουνιστικής προοπτικής.

Μια αριστερά που θα αφήνει στην άκρη τόσο τη λογική αναπαραγωγής του «ενός» ή πολλών «κομμάτων θεών», όσο και τη λογική των μετώπων πουκάμισων αδειανών χωρίς ψυχή και πρόγραμμα, αλλά θα επιλέγει τη μετωπική συγκρότηση στη βάση της ανατρεπτικής πολιτικής.

Απέναντι σε αυτή την ανάγκη οι αγωνιστές του διάσπαρτου αντικαπιταλιστικού δυναμικού, με τη στάση τους και την ψήφο τους, έχουν να καθορίσουν πολλά. Όχι γενικά για την «επόμενη μέρα». Πριν τις 8 Ιούλη, υπάρχει η 7 Ιούλη και το μήνυμα που θα σταλεί, έχει σημασία. Μια εκλογική και πολιτική ενίσχυση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα βαρύνει ταυτόχρονα υπέρ της ανάγκης ενός πλατιού και μαζικού μετώπου της αντικαπιταλιστικής αριστεράς που πρέπει να τεθεί επί τάπητος στη συνέχεια.

Μια λογική αποχής από αυτή τη μάχη θα επιδράσει αρνητικά, όπως και –ακόμη χειρότερα- λογικές του τύπου «εδώ που φτάσαμε ας σβήσουν όλα, για να ξαναπαιχτούν όλα από την αρχή». Ξέρουμε πολύ καλά ότι reboot επανεκκίνηση από το μηδέν δεν υπάρχει στην πολιτική πάλη.

Η σύγκρουση με την ακινησία περνάει μέσα από την τομή και όχι από τον μηδενισμό.

Πηγή: Παντιέρα

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Προεκλογικό spot Βουλευτικές 2019

7 Ιούλη ψηφίζουμε ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. !!

Μια ομάδα νέων βρίσκεται σε αίθουσα εξέτασης, όπου η εξετάστρια με αυστηρό ύφος εξηγεί τους κανόνες και διαβάζει τις ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής. Γρήγορα οι εξεταζόμενοι συνειδητοποιούν πως οι ερωτήσεις και οι προτεινόμενες απαντήσεις είναι στημένες, αλλά και πως το «δικαίωμα» επιλογής μεταξύ της γαλάζιας ή της ροζ κόλλας είναι τουλάχιστον αστείο. Τι θέση θα πάρουν στα ψευτοδιλήμματα που τους τίθενται.

Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. πιστή στο ραντεβού της με κάθε κρίσιμη μάχη που καλείται να δώσει ο λαός, μπαίνει σφήνα στο στημένο προεκλογικό σκηνικό με ακόμα ένα no budget σποτάκι. Καλώντας τον κόσμο να μην τσιμπήσει στα εκβιαστικά διλήμματα ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, αναδεικνύει την ανάγκη ανάπτυξης κινημάτων που θα διεκδικήσουν μια ζωή έξω από τη φυλακή της Ε.Ε. και του Ευρώ, χωρίς μνημόνια, χωρίς πολέμους.

7 Ιούλη ψηφίζουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ !!

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Χρήστος Πρεκατές: «Στις εκλογές κρίνεται ποια αντιπολίτευση θα έχουμε την επόμενη μέρα»

Συνέντευξη του υποψήφιου βουλευτή της εκλογικής Περιφέρειας Τρικάλων με την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Χρήστου Πρεκατέ την Δευτέρα 24/6 στη τηλεόραση TV 10 Θεσσαλίας.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Θα ελέγξουν ΚΑΙ κυβέρνηση ΚΑΙ αντιπολίτευση;

Πηγή: Παντιέρα

Δίνουν και παίρνουν οι δημοσκοπήσεις. Ανεξάρτητα από την αξιοπιστία τους (μερικές φορές περιλαμβάνουν και κόμματα που δεν κατεβαίνουν ή/και αγνοούν κόμματα που κατεβαίνουν), τι αφορούν κυρίως;

Σε μια πρώτη ανάγνωση το ενδιαφέρον είναι στο αν η Νέα Δημοκρατία θα καταχτήσει αυτοδύναμα την κυβέρνηση και με ποιά διαφορά από το ΣΥΡΙΖΑ. Το πρώτο θεωρείται κοινός τόπος πλέον και κοινή παραδοχή ακόμη και για το ΣΥΡΙΖΑ.

Αν προσεκτικά μελετήσει κανείς τις δηλώσεις κορυφαίων στελεχών του, το ζητούμενο για το ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση, αλλά μια ενισχυμένη εκλογική παρουσία, με τη μικρότερη δυνατή διαφορά από τη ΝΔ, έτσι ώστε να κατοχυρωθεί ως ο δεύτερος και αδιαμφισβήτητος  “δημοκρατικός” πόλος του νέου αστικού δικομματικού/διπολισμού.

Θα πεί κανείς “πολύ φτωχός στόχος” για το ΣΥΡΙΖΑ. Δε θα συμφωνήσουμε. Είναι πολύ σημαντικός στόχος και όχι μόνο για το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για το αστικό πολιτικό σύστημα συνολικά.

Συμφωνούμε όλοι στο αυτονόητο: Η εφαρμογή  της αστικής πολιτικής δεν προϋποθέτει  μόνο τη γνωστή “συνέχεια” του αστικού κράτους, αλλά και  σχηματισμό κυβέρνησης από κόμμα ή συνασπισμό κομμάτων που κινούνται εντός του αστικού πλαισίου, με όσο το δυνατό μεγαλύτερη δύναμη και άνεση κινήσεων.

Συχνά παραβλέπεται όμως η άλλη πλευρά: Σε καμία ανεπτυγμένη καπιταλιστική χώρα με αστική  (όλο και απομειούμενη) δημοκρατία, δεν μπορεί να εξασφαλιστεί επιτυχής εφαρμογή της αστικής πολιτικής, χωρίς μια σταθερότητα στο πολιτικό  σύστημα γενικά. Κρίσιμη προϋπόθεση για αυτή τη σταθερότητα είναι η διακριτή ημεμονική παρουσία ενός αστικού πόλου στην αντιπολίτευση, έτσι ώστε από τη μια να λειτουργεί ως ασφαλής συλλέκτης της κοινωνικής διαμαρτυρίας, αλλά και αν χρειαστεί να παίξει το ρόλο της εφεδρείας, του στυλοβάτη της κυβέρνησης σε στιγμές κρίσης από την παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα. Ας θυμηθούμε το πως στήριξε η ΝΔ (και άλλοι) την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ όταν “στραβοπατούσε”, αλλά “έπρεπε” να θαφτεί το ΟΧΙ το καλοκαίρι του 2015 και να υπογραφεί το Τρίτο Μνημόνιο με την ΕΕ. Η λειτουργία του αστικού δικομματισμού είναι εκατό φορές πιο επιβεβλημένη σε χώρες όπως η Ελλάδα, όπου σοβεί κοινωνική κρίση και το πολιτικό σύστημα είναι τραυματισμένο και έκθετο στη λαϊκή συνείδηση.

Για να επανέλθουμε στα δικά μας, αυτή την πολιτική στιγμή, το ερώτημα ποια  κυβέρνηση και ποιο κόμμα   θα εφαρμόσει την αστική πολιτική είναι λυμένο και μιλάμε φυσικά για τη ΝΔ. Το ερώτημα της αστικής αντιπολίτευσης στο πλαίσιο του δικομματισμού, παραμένει ωστόσο ανοιχτό σε ότι αφορά την σταθερότητά του. Πλείστα κέντρα εξουσίας, εσωτερικά και διεθνή, τρέμουν στην ιδέα μας καθολικής κατάρρευσης του ΣΥΡΙΖΑ και της δημιουργίας ενός χαώδους κενού στα “αριστερά” του πολιτικού συστήματος.

Το σημείο αυτό ενδιαφέρει ωστόσο και την ανατρεπτική αριστερά, φυσικά με εντελώς αντίθετες στοχεύσεις.

Ακριβώς επειδή ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ είναι δεσμευμένοι ως προς την εφαρμογή της αστικής ευρωμνημονιακής πολιτικής ως το 2060, τόσο από θέσεις κυβέρνησης όσο και από θέσεις αντιπολίτευσης, το ζητούμενο για μας είναι η συγκρότηση της μεγαλύτερης δυνατής πολιτικής απειλής τόσο ως προς τη ΝΔ όσο ως προς το ΣΥΡΙΖΑ, έτσι ώστε να μην παραδοθούν στην αστική πολιτική και τα  δύο πεδία (κυβέρνηση, αντιπολίτευση) χωρίς ισχυρό πόλο εναντίον τους.

Όσο είναι αναγκαίο να αναρωτιόμαστε με ποια μαχητική αντιπολίτευση και αριστερά θα ανεβάσουμε την κοινωνική και πολιτική αντίσταση απέναντι στηνπροοπτική μιας κυβέρνησης της ΝΔ, είναι επίσης αναγκαίο να αναζητούμε την βαριά ήττα του ΣΥΡΙΖΑ ώστε να χάσει την ηγεμονία που διεκδικεί για τον έλεγχο (και ευνουχισμό) της αντιπόλίτευσης.

Κρίσιμο ζήτημα σε αυτό είναι η ενίσχυση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και αποτελεί συγκεκριμένο “λόγο” εκλογικής στήριξής της.

Π.Μ.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ