Ο
θάνατος των πέντε εργατριών στη «Βιολάντα» δεν ήταν «κακιά στιγμή». Ήταν
εργοδοτικό και κρατικό έγκλημα, το αναμενόμενο αποτέλεσμα του καπιταλιστικού
συστήματος που βάζει το κέρδος πάνω από την ανθρώπινη ζωή. Οι εργαζόμενοι
προειδοποιούσαν για τη μυρωδιά προπάνιου, αλλά η παραγωγή δε σταμάτησε. Γιατί
αυτό θα κόστιζε. Τα μπισκότα έπρεπε να βγουν, τα κέρδη να σωθούν. Σε ένα
εργοστάσιο χωρίς σωματείο, με φόβο και σιωπή, η ασφάλεια έγινε «ενοχλητική
λεπτομέρεια».
Τα
θύματα ήταν εργαζόμενες μητέρες, γυναίκες που αναγκάζονται να δουλεύουν νύχτα
για να τα βγάλουν πέρα, κάνοντας διπλή βάρδια: μία στη δουλειά και μία στο
σπίτι, χωρίς στήριξη, χωρίς δομές, χωρίς ανάσα. Αυτή η εξόντωση εργατών και
εργατριών είναι πολιτική επιλογή των κυβερνήσεων: 13ωρα, «διευθέτηση»
του χρόνου εργασίας, απολογιστική δήλωση των υπερωριών, υπερεντατικοποίηση,
ανεπαρκή μέτρα ασφαλείας, διάλυση των συλλογικών συμβάσεων κτλ. Όλα
νομοθετημένα από το σύνολο των κυβερνήσεων: ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ και με τη
συναίνεση της πλειοψηφίας της αντιπολίτευσης.
Την
ίδια ώρα με μια αποδεκατισμένη Επιθεώρηση Εργασίας που αδυνατεί να ελέγξει
χιλιάδες επιχειρήσεις και με νόμους κομμένους στα μέτρα της εργοδοσίας, τα
εργατικά εγκλήματα συνεχίζονται, ενώ η κυβέρνηση πανηγυρίζει με παραποιημένα
στοιχεία για «ασφαλή εργασία».
Όσο
το κέρδος μπαίνει πάνω από τη ζωή, οι χώροι δουλειάς θα γίνονται τόποι θανάτου.
Απέναντι σε αυτό, μόνο ο οργανωμένος αγώνας του λαού μπορεί να δώσει απάντηση.
Κομμουνιστική Απελευθέρωση
συμμετέχει στην ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α
