25 Μαρτίου 2013

Η πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου: αντίστροφη ιεράρχηση των προβλημάτων της Αθήνας

Κώστας Βουρεκάς
 
Η Πανεπιστημίου αποτελεί πραγματικά τον πυρήνα του συνόλου που θα μπορούσε να περιγραφεί ως κέντρο της Αθήνας με την πιο στενή έννοια του όρου. Πρόκειται για τον άξονα που συνδέει τις πλατείες που στη συνείδηση κατοίκων και επισκεπτών έχουν καταγραφεί ως οι κεντρικότερες της πόλης, τη λαϊκή πλατεία Ομόνοιας και την αστική πλατεία Συντάγματος, παρουσιάζοντας κατά μήκος της όλες τις ενδιάμεσες διαβαθμίσεις.
Η πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου είναι πριν από όλα μία μητροπολιτικής κλίμακας παρέμβαση στις μετακινήσεις της Πρωτεύουσας και καθώς είναι πρωταρχικά οι μετακινήσεις που έλκουν τις χρήσεις γης και όχι το αντίστροφο, θα αποδειχθεί μία παρέμβαση με ευρύτερο και συνολικότερο αντίχτυπο. Σήμερα σχεδόν όλες οι μεγάλες οδικές αρτηρίες του Λεκανοπεδίου είναι διατεταγμένες ακτινωτά με κατεύθυνση από το κέντρο της Αθήνας προς τα προάστια. Αυτό συνεπάγεται ότι το κέντρο δέχεται καθημερινά όχι μόνο την κίνηση που το έχει σαν προορισμό αλλά και την κυκλοφορία των οχημάτων που το διασχίζουν, με κατεύθυνση άλλες περιοχές. Συνεπώς η προσπάθεια απομάκρυνσης των αυτοκινήτων από το κέντρο και η διοχέτευση της διαμπερούς κυκλοφορίας στις λεωφόρους του Δακτυλίου που συμπεριλαμβάνεται στο σχέδιο, είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς δεν μπορεί να υπάρξει σε άλλη περίπτωση δυνατότητα σημαντικής επέκτασης και βελτίωσης των δημόσιων χώρων του κέντρου. Όμως η απόπειρα αντικατάστασης του Ι.Χ. αυτοκινήτου με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, που είναι απαραίτητη για να λειτουργήσει το σχέδιο, δεν συμβαδίζει με το μνημονιακό πρόγραμμα περικοπής προσωπικού και δρομολογίων.

Ελεύθεροι Κατακτημένοι

Αλκίνοος Ιωαννίδης
 
Δεν θα πω για τους άλλους. Λίγο με ενδιαφέρει η ποιότητα και η στάση τους σε τέτοιες στιγμές. Ούτε και περίμενα καλύτερη αντιμετώπιση. Όσο και να τους βρίσω, χαϊδεύω τα αυτιά μας και τίποτα δεν αλλάζει. Θα πω για εμάς, και συγχωρήστε με:
Έρχεται η μέρα που η μάσκα τραβιέται βίαια. Η μέρα που το αληθινό μας πρόσωπο φανερώνεται, θέλουμε-δεν θέλουμε, αφτιασίδωτο και τρομακτικά αληθινό. Πρέπει να το κοιτάξουμε, είναι θέμα ζωής και θανάτου. Πρέπει να το ρωτήσουμε, να μας πει ποιοι είμαστε. Γιατί μόνο αυτό γνωρίζει.
Γυρνάμε απότομα, για να αντικρίσουμε μια τρύπα στον καθρέφτη. Πού απουσιάζει το πρόσωπό μας; Το ξεχάσαμε σε μικρά, ταπεινά, εγκαταλελειμμένα σπίτια, στη σκόνη χαμηλών, πλύνθινων ερειπίων, στους τάφους αγράμματων, ακατέργαστα σοφών παππούδων. Εκεί αφήσαμε θαμμένες τις αληθινές καλημέρες, τη συγκίνηση των στίχων, την αλληλεγγύη των ανθρώπων κι ότι πολύτιμο δεν μετριέται σε χρήμα. Έκτοτε, προχωρήσαμε στον «σύγχρονο κόσμο» απρόσωποι, γυμνοί, παλεύοντας να κρατήσουμε το νήμα της ύπαρξής μας άκοπο, μέσα σε εποχές δύσκολες, μέσα σε ένα τοπίο που δεν μας μοιάζει.

Χωρίς διαπίστευση στην επέτειο μιας επανάστασης

 πηγή,Infowar
Χωρίς διαπίστευση στην επέτειο μιας επανάστασηςΜια απαγορευμένη, για τους πολίτες, επέτειος της 25ης Μαρτίου με τραπεζίτες στην καρέκλα του πρωθυπουργού και την αστυνομία να θυμίζει τη Χιλή του Πινοσέτ.
(Όσοι αναζητούν την απάντηση περί ελεύθερων σκοπευτών μπορούν να ξεκινήσουν από το υστερόγραφο)
Πέντε τα ξημερώματα στην πλατεία Συντάγματος. Ένα μίγμα επαγγελματικής διαστροφής και αυπνίας με έστειλε με την κάμερα έξω από τη βουλή. Στις δεκάδες κενές καρέκλες που περιμένουν τους επισήμους έχουν ήδη τοποθετηθεί οι καρτέλες που εξηγούν σε ποιό σημείο κάθεται ο κάθε άρχοντας του τόπου: Ο πρωθυπουργός, ο πρόεδρος της Βουλής, ο αρχιεπίσκοπος… ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ κ.α. Η λίστα των μη εκλεγμένων που βρίσκονται σε θέσεις εξουσίας (ή των εκλεγμένων που βρίσκονται σε υψηλότερες θέσεις από αυτές στις οποίες τους έστειλε το εκλογικό σώμα) φαίνεται να μεγαλώνει χρόνο με το χρόνο.

Βία στη βία, της καταδίκης της βίας.


poverty-violence_1 πηγή, "Παραλληλογράφος"
Όχι ρε δεν καταδικάζω τη βία, «απ όπου κι αν προέρχεται».
Ούτε εσείς οι, τάχα σοκαρισμένοι, που ετοιμάζεστε να μου κουνήσετε το “πολιτικά ορθό” σας δάχτυλο στα μούτρα και να με κατατροπώσετε με “επιχειρήματα” περί του “πολιτισμού της μη βίας” και της “δημοκρατίας”. Το ίδιο δάχτυλο που πάτησε το κουμπί για να εξοντωθούν χιλιάδες άνθρωποι και να εξαθλιωθούν εκατομμύρια, με αντάλλαγμα την δική σας ευημερία, είναι αυτό που κηρύττει “καταδίκη της βίας”. Το ότι μεσολάβησε το κουμπί ανάμεσα στο δάχτυλο και την φυσική βία και το δάχτυλο ανάμεσα στην εντολή από τον γεμάτο σκατά εγκέφαλό σας και την μαζική εξόντωση, δεν κάνει τη βία της πράξης να προέρχεται από το πνευματικό υπερπέραν. Δική σας βία είναι, ολοδική σας, από εσάς προέρχεται. Ακόμη και το δικαίωμά σας να κουνάτε το δάχτυλό σας και να επιχειρηματολογείτε, “ελεύθερα”, είναι αποτέλεσμα ποταμιών αίματος και βίας, όχι πως δεν το γνωρίζετε, απλά το θυμάστε όταν σας βολεύει. Όμως η ιστορία και οι ίδιοι οι νόμοι της φύσης δεν βολεύονται από κανένα, ούτε από σας. Ακόμα και αυτή η ίδια η απομίμηση της «δημοκρατίας» και της «ελευθερίας», που καπηλεύεστε και επικαλείστε για να υποκριθείτε, φορώντας την κουκούλα του πασιφισμού και τις αστικοδημοκρατίας, τους κεντρώους, τους σοσιαλδημοκράτες και τους φιλελεύθερους, ενώ είστε απλά ένα σινάφι άρπαγες του κοινού ποινικού δικαίου, είναι αποτέλεσμα συγκρούσεων, κινημάτων, επαναστάσεων και βίαιων αλλαγών και ανατροπών. Ακόμα και η αναρρίχησή σας στα αξιώματα και την κοινωνική διαστρωμάτωση που σας δίνει το βήμα να μας μιλάτε “από πάνω”, είναι αποτέλεσμα βίας. Εν προκειμένω, πολύ βολικής βίας.

Για το κρυφό σχολειό (που λειτουργούσε ολοφάνερα)

 πηγή, sarantakos. wordpress
Θα κλείσω τις φετινές επετειακές αναρτήσεις για την 25η Μαρτίου αναδημοσιεύοντας ένα παλιό άρθρο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, για τον μύθο του Κρυφού Σχολειού, έναν μύθο ο οποίος έχει βέβαια καταρριφθεί προ πολλού, αλλά εξακολουθεί να αναπαράγεται, είτε με την άποψη που προβάλλουν διάφοροι  ότι την ιστορία δεν την μαθαίνουμε από τους ιστορικούς αλλά από τη συλλογική συνείδηση ή από τη γιαγιά μας, είτε με αναθεωρητικές ιστοριογραφικές απόπειρες από χρυσαβγίτες ή καραμπελιάδες. Σε σχέση με αυτό, αξίζει να σημειωθεί ότι το «επάρατο» βιβλίο Ιστορίας της 6ης Δημοτικού («της κ. Ρεπούση») δεν αναφέρει τίποτα για το Κρυφό σχολειό, ούτε για να επιβεβαιώσει τον μύθο ούτε για να τον διαψεύσει, πράγμα που αποτελούσε μια οπισθοχώρηση σε σχέση με το αμέσως προηγούμενο βιβλίο Ιστορίας (δεν θυμάμαι τους συγγραφείς), το οποίο ρητά ανέφερε ότι πρόκειται για μύθο. Tο ισχύον διδακτικό βιβλίο της 6ης Δημοτικού, αυτό που αντικατέστησε το «της Ρεπούση», επιλέγει μια μεσοβέζικη διατύπωση, που μάλλον διαιωνίζει τον μύθο (διότι, αν είναι ακριβής η αναφορά που βρήκα, γράφει ότι το Κρυφό Σχολειό αποτελεί «αποτύπωση στην εθνική συλλογική μνήμη» των δύσκολων συνθηκών για την παιδεία τα πρώτα μετά την Άλωση χρόνια, και παραθέτει τον γνωστό πίνακα του Γύζη και το ποίημα του Πολέμη).

Ν.Α.Ρ.: Στερνό αντίο στον Δήμο Γατούδη


Έφυγε χθες από τη ζωή ο Δήμος Γατούδης, σε ηλικία 52 ετών, ύστερα από σύντομη μάχη με την αρρώστια, την οποία έδωσε με την ξεχωριστή του αξιοπρέπεια.
Ο Δήμος Γατούδης οργανώθηκε στην ΚΝΕ και αναδείχθηκε σε στέλεχος του φοιτητικού κινήματος στην Θεσσαλονίκη την δεκαετία του ΄80, όπου εκλέχτηκε γραμματέας της ΦΕΑΠΘ. Αντιστάθηκε στην πολιτική της συναίνεσης και στην υποταγή της συγκυβέρνησης Τζανετάκη και συμμετείχε στην ίδρυση του Νέου Αριστερού Ρεύματος.

Ολοταχώς προς σκηνές Αργεντινής στο νησί της Αφροδίτης

argentina2001Αν ο κυπριακός λαός δεν αποφασίσει  άμεσα και κυρίαρχα την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα και την εκμετάλλευση περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων για τη σωτηρία του ίδιου του λαού, το  ορατό και άκρως  πιθανό ενδεχόμενο είναι να εκτυλιχθούν στους δρόμους  οι εικόνες  της Αργεντινής του 2001.
 
Γράφει ο Μάκης Γεωργιάδης
Η μέρα που ξημερώνει για την Κύπρο  είναι στην κυριολεξία  ζοφερή. Είναι η ζοφερή αποτύπωση της χρεωκοπίας  του τραπεζικού πυλώνα ο οποίος κατασπαράζει βουλιμικά  και ακόρεστα όχι απλώς τις καταθέσεις και τους κόπους χιλιάδων πολιτών αλλά στην κυριολεξία ανθρώπινες ζωές.
Αυτό που αξίζει να επισημανθεί εξ αρχής είναι πως,  παρά  το γεγονός ότι για το θέμα αυτό δε γίνεται καμία συζήτηση, ούτε καν νύξη, συζητάμε για της επιπτώσεις της κρίσης και της χρεωκοπίας που προκαλεί ο καπιταλισμός.  Δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί απλώς σαν μια τραπεζική κρίση, όπως δεν είναι  μια κρίση δημοσίου χρέους η περίπτωση της Ελλάδας.

24 Μαρτίου 2013

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Τρικάλων στηρίζει την πρωτοβουλία για μια προειδοποιητική λαϊκή στάση πληρωμών τον Απρίλη!



Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Τρικάλων χαιρετίζει και στηρίζει την πρωτοβουλία λαϊκών συνελεύσεων, επιτροπών κατοίκων, σωματείων, συλλογικοτήτων γειτονιάς, για κήρυξη του Απρίλη σαν μήνα προειδοποιητικής λαϊκής στάσης πληρωμών απέναντι σε Εφορία, Τράπεζες, ΔΕΚΟ.
Η τρικομματική κυβέρνηση σε συνεργασία με ΕΕ, ΔΝΤ μαζί με την επίθεση στην εργασία, τη συμπίεση μισθών και συντάξεων, τη ανεργία που καλπάζει, συνεχίζει με μεγαλύτερη ένταση μια ανελέητη επίθεση στο λαϊκό εισόδημα (φοροληστεία, χαράτσια ΔΕΗ κ.ά.) και μετατρέπει σε εμπόρευμα για λίγους κοινωνικά αγαθά όπως το ρεύμα, η υγεία, η παιδεία και αύριο το νερό, την ίδια ώρα που οι τράπεζες αυξάνουν τις τοκογλυφικές απαιτήσεις τους απέναντι στα φτωχά λαϊκά στρώματα.
Μάλιστα, σε πλήρη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της τρόικας, αποφασίζει την παράταση και για το 2013 του άθλιου χαρατσιού στους λογαριασμούς της ΔΕΗ.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Μόνη απάντηση στη ληστεία των καταθέσεων στην Κύπρο το λαϊκό κίνημα για έξοδο από ΕΕ και ευρωζώνη!!!


Η γκανγκστερική κλοπή των καταθέσεων των Κύπριων πολιτών δείχνει ότι οι ληστές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι ντόπιες αστικές τάξεις δεν έχουν κανένα απολύτως όριο προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των τραπεζιτών.
Αφού λεηλάτησαν την καταστροφή της Ελλάδας, Ισπανίας, της Πορτογαλίας μέσω Μνημονίων, προχωρούν το «δολοφονικό τους δρομολόγιο» στην Κύπρο, κλέβοντας τις καταθέσεις, πριν προχωρήσουν στη λεηλασία του φυσικού πλούτου και των ενεργειακών κοιτασμάτων, αφού πετσόκοψαν μισθούς και συντάξεις.
Η ΕΕ και γενικότερα οι ιμπεριαλιστικοί μηχανισμοί δεν θα είχαν πετύχει τέτοια πλήγματα στο λαό της Κύπρου και την ανεξαρτησία του νησιού, αν δεν στηρίζονται από τη συμμαχία, στη βάση κοινών συμφερόντων, με το κυπριακό κεφάλαιο.
Εγκληματικές ευθύνες έχει ο δεξιός πρόεδρος Αναστασιάδης, που δέχτηκε άνευ όρων τη ληστεία και τα βάρβαρα μέτρα, μαζί με τα στηρίγματά του, ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ, αλλά και όσους στήριξαν το δρόμο που οδήγησε σε αυτές τις εξελίξεις (ΕΔΕΚ, ακροδεξιά).

ΤΟ ΗΧΗΡΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΟΧΙ ΑΠΟΓΥΜΝΩΝΕΙ ΤΗΝ ΕΕ

Η απόρριψη - με μεγαλύτερη από την αναμενόμενη πλειοψηφία και χωρίς ούτε ένα «ναι» - του σχεδίου «κουρέματος» των κυπριακών τραπεζών προκαλεί ήδη αναταράξεις στο ιμπεριαλιστικό ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Η απόφαση του Eurogroup για τις δρακόντειες προϋποθέσεις του πακέτου «βοήθειας» στην Κύπρο αντανακλά τις προθέσεις του ισχυρού ιμπεριαλιστικού πυρήνα της ΕΕ και κατά βάση της Γερμανίας για έλεγχο του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος μέσω της περίφημης «εποπτείας των τραπεζών». Στην περίπτωση της Κύπρου-επιπρόσθετα- επιδιώκεται ο έλεγχος της οικονομίας αλλά και του πολιτικού της προσωπικού καθώς ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός πάνω από το «αβύθιστο αεροπλανοφόρο» της Μεσογείου (ΑΟΖ, δίκτυα μεταφοράς, γεωστρατηγική θέση) εντείνεται. Οι προθέσεις της γερμανικής ηγεσίας τη φέρνουν εξ αντικειμένου σε αντιπαράθεση με τον «ενεργειακό» της σύμμαχο τη Ρωσία σε αυτή τη φάση, οι οξυμένες αντιδράσεις της οποίας και η επανάκαμψη της παρέμβασής της απλά επιβεβαιώνουν την παρόξυνση του ανταγωνισμού ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *