Κύπρος: Προ απροόπτων Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ

Δημήτρης Γρηγορόπουλος, πηγή αριστερό blog

 Οι δραματικές εξελίξεις στην Κύ­προ εγείρουν πολλά ζητήματα. Κομβικό ασφαλώς ρόλο διαδρα­ματίζει η συμπεριφορά του ελλη­νικού πολιτικού συστήματος.  Αλ­γεινή εντύπωση προκαλεί η απόλυτη ευθυ­γράμμιση της κυβέρνησης στις εξοντωτικές αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Κύπρο, χωρίς καν έναν αστερίσκο σε αυτές, με εξαίρεση κάποιες φραστικές δια­φοροποιήσεις, ιδίως κατά πάγια πλέον τα­κτική από τη ΔΗΜΑΡ και το ΠΑΣΟΚ Αλ­λά δεν είναι μόνον αυτό.

Είναι τέτοια πλέον η διάβρωση και η ψύ­χωση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, στη βάση της απόλυτης πρόσδεσης των αστικών κομ­μάτων σε αυτήν, ώστε σε καταφανή αναντιστοιχία με τον υποτιθέμενο πατριωτισμό τους, να μην τηρούν τα προσχήματα και να επιχαίρουν για τη σταύρωση του κυπριακού λαού, αλλά και να λοιδορούν με ιταμό τρό­πο το πνεύμα αντίστασης και εθνικής αξι­οπρέπειας που οδήγησε στο «όχι» της κυ­πριακής Βουλής, χαρακτηρίζοντας αυτή τη στάση «τζάμπα μαγκιά», «ψευτολεβεντιά», «ανευθυνότητα» και, «λαϊκισμό»...

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Δε χωράει παρανόηση

Νίκος Μπογιόπουλος
 

 Από την πρώτη στιγμή των μνημονίων, πριν από τις εκλογές, μετά τις εκλογές, τώρα με αφορμή τις εξελίξεις στην Κύπρο, αρκετοί μιλούν για «ειδικές συνθήκες» τις οποίες διέρχεται η Ελλάδα.

Λόγω αυτών των «ειδικών συνθηκών», λένε, πρέπει να καθοριστεί και να επανακαθοριστεί η στάση των κομμάτων τόσο απέναντι στα πράγματα, όσο και στις μεταξύ τους σχέσεις.

Το παιχνίδι αυτό παίχτηκε σε μεγάλο βαθμό από το ΣΥΡΙΖΑ, που προεκλογικά (και όχι μόνο) καταδημαγώγησε με τα περί «συνεργασίας με το ΚΚΕ», για να καταλήξει μετεκλογικά να οικοδομεί «κοινό τόπο» με τους Ανεξάρτητους Ελληνες, τον Ομπάμα και τους καπιταλιστές - «επενδυτές» (πλην «Πειρατών»...).

Αλλά ας δούμε ποιες είναι αυτές οι «ειδικές συνθήκες» και τι πραγματικά επιβεβαιώνουν:

*

Διαπίστωση πρώτη: Η βαρβαρότητα που με μνημόνια ή χωρίς μνημόνια εξαπλώνεται στην Ευρώπη και στον κόσμο, είναι το αποτέλεσμα της κρίσης.

Αλλά αυτή η κρίση έχει όνομα, έχει αιτία και συγκεκριμένα χαρακτηριστικά: Πρόκειται για βαθιά και παρατεταμένη

καπιταλιστική κρίση.

Η πρώτη και κύρια, λοιπόν, «ειδική συνθήκη» που επικρατεί και στην Ελλάδα είναι αυτή ακριβώς: Η κρίση του καπιταλισμού.

Το συμπέρασμα, επομένως, που προκύπτει από τούτη την κομβική διαπίστωση δεν είναι τίποτα λιγότερο από την εξής αλήθεια:

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΔΙΩΞΕΩΝ ΚΑΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ – ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

Κίνηση για τις Ελευθερίες και τα Δημοκρατικά Δικαιώματα της Εποχής μας

Η «ανεξάρτητη δικαιοσύνη» ξαναχτύπησε! Αυτή τη φορά δεν ήταν στο στόχαστρό της κάποια απεργία. Ήταν το ίδιο το δικαίωμα στην απεργία. Την Παρασκευή 29 Μαρτίου τρεις πρωτοπόροι αγωνιστές, εργαζόμενοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, καταδικάστηκαν από το Β’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθήνων σε εξάμηνη φυλάκιση γιατί ως συνδικαλιστές υπερασπίστηκαν την απεργία που είχε προκηρύξει ο κλάδος τους το 2007. Ο εισαγγελέας μάλιστα στην αγόρευσή του επικαλέστηκε το δικαίωμα στην εργασία των απεργοσπαστών.

Το δικαίωμα στην εργασία, σύμφωνα με αυτή τη λογική, παραβιάζεται από τους συνδικαλιστές που φροντίζουν για την επιτυχία μιας απεργίας, και όχι από το γεγονός ότι το 30% του εργατικού δυναμικού της χώρας βρίσκεται στην ανεργία ενώ κοντά το 60% των νέων δεν κάνει ούτε ένα μεροκάματο. Με αυτή την αντίληψη σαν οδηγό, πορευόμαστε προς την επαναφορά του δικαίου της φεουδαρχίας.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Καταδίκασαν 3 συνδικαλιστές για αλληλεγγύη σε απεργία!

Για το σοβαρό θέμα της καταδίκης των 3 συνδικαλιστών εργαζόμενων στους ΟΤΑ σε 6-μηνη φυλάκιση έχουν εκδοθεί ανακοινώσεις:

Ανακοίνωση-Καταγγελία του ΝΑΡ:

Το Νέο Αριστερό Ρεύμα καταγγέλλει την πρωτοφανή απόφαση του μονομελούς πλημμελειοδικείου Αθηνών, που καταδίκασε 3 εργαζόμενους συνδικαλιστές των ΟΤΑ σε 6-μηνη φυλάκιση επειδή «παραβρέθηκαν» και στήριξαν τον απεργιακό αγώνα των συναδέλφων τους στο Δήμο Ηρακλείου Αττικής το 2007(!!!).

Το δικαστήριο καταδίκασε τους Νίκο Αδαμόπουλο, μέλος της Ε.Ε. της ΠΟΕ-ΟΤΑ, πρόεδρο του Συλλόγου Εργαζομένων Δήμου Νέας Ιωνίας, στέλεχος του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Βασιλική Καραγεώργου, πρόεδρο του Συλλόγου Εργαζομένων Δήμου Ηρακλείου Αττικής και πρώην μέλος της Ε.Ε. της ΠΟΕ-ΟΤΑ και Νίκο Μαυρουδή, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων Δήμου Νέας Ιωνίας και εκλεγμένο μέλος του Υπηρεσιακού Συμβουλίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Με αφορμή μια επέτειο...

Στις 30 Mαρτίου, πριν 43 χρόνια, εκτελέστηκε ο Mπελογιάννης μαζί με τους συντρόφους του, Mπάτση, Kαλούμενο και Aργυριάδη, στο Γουδί, κάτω από τους προβολείς των στρατιωτικών αυτοκινήτων, για να μην προλάβει το ξημέρωμα και πάρει χαμπάρι ο κόσμος.

«Πάμε για καθαρό αέρα», ήταν τα λόγια του, στο «ήρθε η ώρα» του δεσμοφύλακα. Aπό τότε ο Mπελογιάννης αγαπήθηκε όσο λίγοι και υμνήθηκε συχνά και από τους αντιπάλους του, ξένους και «δικούς του». Συμβόλισε ευρύτερα το μαρτύριο, την αξιοπρέπεια και την ελπίδα της μετεμφυλιακής Eλλάδας των εργαζομένων και από μια άποψη το γενικότερο δράμα του μεταπολεμικού κόσμου.

Kέρδισε ιδιαίτερα την τιμή να εκφράσει ως τα όρια της ποίησης και του μύθου την αυταπάρνηση και την αισιοδοξία των κομμουνιστών, των επαναστατών, των χιλιάδων λαϊκών αγωνιστών.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

TERRA INCOGNITA: Ρόδινη βροχή στους σιτοβολώνες της Ιστορίας

Του Μάκη Γεωργιάδη

Τα ραγισμένα πρόσωπα του Ιανού της εποχής, ισχυρό αποτύπωμα στις ρυτίδες  ανθρώπινων προσώπων.  Όταν τα λούζει το σπαρακτικό φως μιας αυγής  πίσω από  συρματοπλέγματα κι όταν τα τυλίγει το σκοτάδι στις υπόγειες στοές της ιστορίας. Ραγισμένα πρόσωπα, ρυτίδες  αέναου κάματου  και βασανιστικές σκέψεις  να τρυπώνουν από όλες του μυαλού τις χαραμάδες.

Ένα  βαθύ βλέμμα στο παρελθόν το οποίο για χρόνια το είχε σκεπάσει η λήθη. Δεν μπορείς να  κοιτάζεις στοργικά ό, τι παραμορφώνει με βιαιότητα την αλήθεια και  καταργεί τη μνήμη για να την αντικαταστήσει με σκόρπιες ψευδαισθήσεις ομοψυχίας  και ενότητας. Ένα βλέμμα στραμμένο στο μέλλον και δεν μπορεί να ξεκρίνει το σχήμα και την υφή των εξελίξεων.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Λάθος πορεία

Του Ν. Μπογιόπουλου - "Ριζοσπάστης"

1) Αντιγράφω (Ντοκουμέντα 16ου Συνεδρίου, σελ. 71, σ. Παπαρήγα):
«Στο 15ο Συνέδριο ξεκαθαρίσαμε το εξής πράγμα: Οτι η συγκέντρωση δυνάμεων, η πολιτική συμμαχιών του Κόμματος χτίζεται πάνω στην αντίθεση μονοπώλια - ιμπεριαλισμός. (...). Τι είναι ο ιμπεριαλισμός; Το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού. Ομως, δεν μπορούμε να χτίσουμε συμμαχία στην αντίθεση καπιταλισμός - σοσιαλισμός, γιατί σημαίνει συμμαχία για τη σοσιαλιστική επανάσταση και συμμαχία για τη δικτατορία του προλεταριάτου. Αυτό δεν μπορούμε να το βάλουμε.

Και δεν μπορούμε να το βάλουμε, γιατί είναι και λυμένο θεωρητικά, αλλά και η πείρα αυτό δείχνει». Κανένα νέο δεδομένο δεν επιτρέπει αναθεώρηση όσων θεωρητικά και εμπειρικά, κατά το 16ο Συνέδριο, είναι λυμένα. Εντούτοις στις Θέσεις γίνεται ακριβώς αυτό το λάθος: Προτείνεται οικοδόμηση πολιτικής συμμαχιών στην αντίθεση καπιταλισμός - σοσιαλισμός. Αλλά πάνω σε αυτή την αντίθεση, όπως σωστά διαπιστώναμε στο 16ο Συνέδριο, δεν χτίζεται η - στρατηγικής σημασίας για την Επανάσταση - πολιτική συμμαχιών.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αναγκαία και δυνατή η διπλή έξοδος από Ευρώ και Ε.Ε

Ο ρόλος του ευρώ ως παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος και επομένως ως εργαλείου άσκησης ιμπεριαλιστικής πολιτικής σε διεθνές επίπεδο είναι εξαιρετικά κομβικό ζήτημα. Το γεγονός αυτό δεν μπορεί όμως να μας οδηγήσει σε έναν ακρωτηριασμένο πολιτικό στόχο, ο οποίος θα προβλέπει έξοδο μόνο από την ΟΝΕ, χωρίς ταυτόχρονη έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή θα αφήνει ως πιθανό ενδεχόμενο την αποδέσμευση από την ΕΕ σε κάποιον δεύτερο χρόνο.

Η απλή έξοδος μόνο από την ΟΝΕ και όχι συνολικά από την ΕΕ είναι ανεπαρκής, ατελέσφορη, αλλά και αποπροσανατολιστική με την έννοια της συντήρησης αυταπατών για τον χαρακτήρα της ΕΕ.
Είναι ατελέσφορη γιατί για μια μικρή ανοιχτή καπιταλιστική οικονομία όπως είναι η Ελλάδα, η ανάκτηση της συναλλαγματικής και της νομισματικής πολιτικής μέσα στο συγκεκριμένο πλαίσιο της ΕΕ δεν μπορεί να αντιμετωπίσει από μόνη της κανένα ουσιαστικό πρόβλημα. Θα ήταν π.χ. αδύνατο να θέσουμε περιορισμούς στην κίνηση των κεφαλαίων και να εθνικοποιήσουμε τις τράπεζες για την ανάκτηση του ελέγχου της οικονομίας. Θα ήταν επίσης ακατόρθωτο να ανατάξουμε την παραγωγή με βάση τις κοινωνικές ανάγκες. Κάθε σχετική προσπάθεια απαγορεύεται από την ΕΕ, γιατί καταστρατηγεί τις τέσσερις ελευθερίες και βλάπτει τον «ελεύθερο ανταγωνισμό». Το κυριότερο όμως είναι το πλαίσιο που έχει επιβάλει η ΕΕ μέσα στο οποίο υπαγορεύονται μια σειρά από αντιδραστικές πολιτικές σχετικά με το ασφαλιστικό, τις εργασιακές σχέσεις ή τις ιδιωτικοποιήσεις, ενώ απαγορεύονται δια ροπάλου οι κρατικές παραγωγικές πρωτοβουλίες οποιασδήποτε μορφής.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Κάτω τα χέρια από τους αγωνιστές

 Η τρικομματική χούντα μέσω των εκδικητικών δικαστών της, συνεχίζει τη διατεταγμένη υπηρεσία της και καταδικάζει αγωνιστές. Οι τρεις συνδικαλιστές, ο Νίκος Αδαμόπουλος μέλος της Ε.Ε. της ΠΟΕ-ΟΤΑ και πρόεδρος του σωματείου στη Ν. Ιωνία, η Κική Καραγιώργου πρόεδρος του σωματείου στο Νέο Ηράκλειο και πρώην μέλος της Ε.Ε. της ΠΟΕ-ΟΤΑ και ο Νίκος Μαυρουδής καταδικάστηκαν μόνο και μόνο επειδή υπερασπίστηκαν τους εργαζόμενους του Δήμου Ηρακλείου στον αγώνα τους για την καταβολή των δεδουλευμένων τους απο τη δημοτική αρχή.

• Καταδικάστηκαν χωρίς να υπάρχουν καν μάρτυρες κατηγορίας, χωρίς να συστήνεται καν σοβαρή κατηγορία, χωρίς καν να υπάρχει επιβαρυντική κατάθεση ακόμα και από την αστυνομία. 
• Καταδικάστηκαν όμως μόνο στα χαρτιά, εκεί που θα μείνει η «τιμωρία» από την τρικομματική χούντα, που έτσι «κλείνει το μάτι» στους νόμους για παράβαση καθήκοντος και φτιάχνει τους τρομοκρατικούς συνειρμούς: όποιος αγωνίζεται, χάνει τη δουλειά του, όποιος είναι πειθήνιος και στρέφεται εναντίον των συναδέλφων του, συνεχίζει να δουλεύει με ψίχουλα.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Γιώργος Ρούσης: Έξοδος από τα πορνεία ευρωζώνης και ΕΕ

Από τα τραγικά για τον κυπριακό λαό τελευταία συμβάντα, εκτιμώ ότι μπορούμε αβίαστα να βγάλουμε τα ακόλουθα πέντε σταράτα συμπεράσματα:

1. Όπως με την τουρκική εισβολή το 1974 αποδείχτηκε ότι  η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ δεν διασφαλίζει καμία  κυριαρχία, σήμερα αποδεικνύεται με τον πλέον ηχηρό τρόπο  ότι η συμμετοχή στην ΕΕ ούτε την ευημερία ούτε βεβαίως την κυριαρχία των λαών διασφαλίζει.

2. Όταν μια Αριστερή κυβέρνηση διαμορφώνει μια οικονομία όπως  η κυπριακή, της οποίας η αναλογία  του ΑΕΠ της με τις καταθέσεις των τραπεζών της είναι εντόνως δυσανάλογη υπέρ των δεύτερων, όταν αφήνει ασύδοτους τους τραπεζίτες να τζογάρουν επικίνδυνα, και  όταν θεωρεί επίτευγμα την εισροή μαύρου χρήματος, φουσκώνει μια φούσκα η οποία αργά η γρήγορα θα σκάσει.

3. Είναι αδύνατον όπως μας προτρέπει να πράξουμε ο ΣΥΡΙΖΑ και λοιπές φιλοευρώ δυνάμεις, να παραμένεις μέσα στα πορνεία του ευρώ και της ΕΕ  και ταυτόχρονα να θεωρείς ότι μπορείς να διαπραγματευτείς με τους νταβάδες αυτών των πορνείων την μη εκπόρνευση σου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ