Στήνεται σκηνικό Κύπρου. Η κυβέρνηση να μη φοβηθεί τη ρήξη

Της Αριάδνης Αλαβάνου

Δέκα ημέρες μετά από τις εκλογές και τη συγκρότηση της νέας κυβέρνησης στην Ελλάδα, το τοπίο από πλευράς δανειστών και αξιωματούχων της Ευρωζώνης και της ΕΕ φαίνεται να ξεκαθαρίζει. Η εικόνα που αναδύεται είναι εντελώς διαφορετική απ' αυτή που καλλιεργούσε ο Σύριζα προεκλογικά, ότι αλλάζει άρδην η κατάσταση και ότι οι δίαυλοι διαπραγμάτευσης με αξιοπρέπεια θα ήταν ορθάνοιχτοι.

Αυτό που διαχέεται από επίσημες δηλώσεις και σχολιασμούς είναι ότι για την Ελλάδα στήνεται ένα σκηνικό Κύπρου που σκοπό έχει να κάμψει γρήγορα την ελληνική κυβέρνηση, ακόμη και τις πιο μετριοπαθείς διεκδικήσεις της, με όπλο τη χρηματοδοτική ασφυξία. Μέσα στο παιχνίδι των εκβιασμών εντάσσεται το έγγραφο που διέρρευσε από το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών στο πρακτορείο Reuters(4/2) με το οποίο απαιτείται η εφαρμογή από την κυβέρνηση Σύριζα-ΑΝΕΛ απαρέγκλιτα όλων των μέτρων που είχε συμφωνήσει η κυβέρνηση Σαμαρά. Η επιδίωξη είναι ένας γρήγορος και ταπεινωτικός συμβιβασμός για λόγους πολιτικούς, δεδομένου ότι η διακηρυγμένη πολιτική της νέας ελληνικής κυβέρνησης δεν αμφισβητεί ούτε την Ευρωζώνη ούτε την εφαρμογή των ευρωπαϊκών συνθηκών.

Ποια είναι τα γεγονότα:

Φαίνεται να υπάρχει αρραγές μέτωπο των χωρών της Ευρωζώνης, συμπεριλαμβανομένων των Ιταλών και των Γάλλων γύρω από το “Δεν συζητείται μείωση του χρέους” και “Τηρήστε τις δεσμεύσεις”, δηλαδή τις δεσμεύσεις που περιέχονται στα μνημόνια, και μετά βλέπουμε το θέμα “ανάπτυξη”. Μπορεί οι Γάλλοι και οι Ιταλοί, που θεωρούνται από την κυβέρνηση προνομιακοί συνομιλητές και σύμμαχοι, να είναι πρόθυμοι για διάλογο, αλλά είναι σαφές αφ' ενός ότι ο γαλλογερμανικός άξονας δεν πρόκειται να διαιρεθεί και ότι η ιταλική κυβέρνηση θα είναι από τις τελευταίες που θα παραβιάσει τους “ευρωπαϊκούς κανόνες”. Από παντού διαμηνύεται ότι θα δοθεί χρόνος (και χρήμα) στην ελληνική κυβέρνηση εφόσον συμμορφωθεί πλήρως με τις απαιτήσεις των δανειστών σε νέο πρόγραμμα μνημονιακού τύπου και μάλιστα ταχύτατα.

Ο Μ. Ντράγκι και η ΕΚΤ κατέστησαν σαφές ότι χρηματοδοτούν τις τράπεζες όσο υπάρχει παράταση του μνημονίου (28/2) και ότι θα συνεχίσουν να χρηματοδοτούν μετά τις 28/2 μόνο αν υπάρξει εκ νέου παράταση ή συμφωνία για άλλο αντίστοιχο “ολοκληρωμένο πρόγραμμα”. Σ' αυτό το πλαίσιο θα ισχύσει η ποσοτική χαλάρωση και για τα ελληνικά ομόλογα τον Ιούλιο. Ο Ντράγκι φάνηκε να ευθυγραμμίζεται με το Βερολίνο, ο ρόλος του, πανθομολογούμενα, είναι κομβικός και θα κρίνει τις διαπραγματεύσεις. Υπάρχει η πιθανότητα, ακόμη και εάν η Ελλάδα δεν συμφωνήσει γρήγορα σε νέο πρόγραμμα, να έχουν οι τράπεζες πρόσβαση στη ρευστότητα μέσω του έκτακτου μηχανισμού στήριξης (ΕLA). Αλλά θα είναι όμηρος ανά πάσα στιγμή.

Άκαμπτο ως προς την συνεπή εξυπηρέτηση του χρέους προς αυτό εμφανίζεται και το ΔΝΤ. Δεν είδε κανείς μέχρι στιγμής την ευεργετική υπέρ Ελλάδας επιρροή του μεγαλύτερου μετόχου του που είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες...

Το ίδιο κλίμα θα υπάρχει στο Eurogroupκαι στη σύνοδο κορυφής. Είναι σαφές.

Η Ελλάδα στην Ευρωζώνη είναι σαν αγκιστρωμένο ψάρι.

Στερημένη από δικά της οικονομικά εργαλεία και αντιμέτωπη με την πιστωτική ασφυξία που μπορεί να της επιβάλλει η ΕΚΤ, η νέα κυβέρνηση προχωρεί εκούσα άκουσα σε ένα μεγάλο συμβιβασμό που θα έλθει σε πλήρη αντίθεση με τις υποσχέσεις της προς τον ελληνικό λαό και, το κυριότερο, θα διατηρήσει τη χώρα στην τροχιά της στασιμότητας και της ανεργίας και μάλιστα με αριστερή σφραγίδα.

Ήδη έχει εγκαταλείψει το στόχο της διαγραφής χρέους, παραιτούμενη προκαταβολικά από μονομερείς ενέργειες, στη λογική “δεν αποτελούμε απειλή” για τους δανειστές. Οι προτάσεις για ανταλλαγή ομολόγων, ομόλογα χωρίς ημερομηνία λήξης κ.λπ. είναι διατυπωμένες πολύ πριν από τις εκλογές. Και στο μόνο που στοχεύει είναι μια επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του χρέους.

Στον δημοσιονομικό τομέα, έχοντας δεχθεί τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, απλώς διαπραγματεύεται μικρότερο ύψος πλεονάσματος, πράγμα που σημαίνει λιτότητα, ίσως πιο ήπιας μορφής. Είναι αμφίβολο αν θα μπορέσει να διατηρήσει αλώβητες τις υποσχέσεις που περιείχε το λεγόμενο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης για την ανακούφιση των πιο φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Η στρατηγική του “μετώπου του Νότου” δεν ευοδώνεται.

Θα σώσει την κατάσταση ο Ομπάμα; Όσο κι αν η παρέμβασή του μπορεί να έχει βαρύτητα στις ευρωπαϊκές Αυλές, όσο κι αν υπάρχουν αντιθέσεις με τη Γερμανία δεν θα θυσιάσει τίποτε για την Ελλάδα παρά μόνο αν πάρει κάτι πολύ πιο σημαντικό ως αντάλλαγμα σε μια γεωγραφική περιοχή πολύ ευάλωτη. Ή, όπως γράφει ο Α. Έλλις της “Καθημερινής” (2/2), η στήριξη των ΗΠΑ “προϋποθέτει ένα συνολικότερο πλέγμα συνεργασίας στο γεωπολιτικό πεδίο και περιλαμβάνει από την πολιτική της Ελλάδας έναντι της Ρωσίας, μέχρι τη συνέχιση και εμβάθυνση της συνεργασίας με το Ισραήλ, και τη στάση που θα τηρήσει η Αθήνα σε ό,τι αφορά την αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους, ενώ κορυφαία προτεραιότητα αποτελεί και η καταπολέμηση της τρομοκρατίας".

***

Ο “τρίτος δρόμος” του Α. Τσίπρα, “ούτε ρήξη ούτε υποταγή”, προβάλλει αυτή τη στιγμή ανέφικτος. Μάλλον είναι μονόδρομος προς την υποταγή.

Η αλαζονική απόρριψη εδώ και δυο χρόνια της επεξεργασίας ενός Σχεδίου Β για τη χώρα από την ηγεσία του Σύριζα και από όλες τις πτέρυγές του είναι το λάθος που βρίσκει μπροστά του σήμερα. Ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομικών που περιοδεύουν στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες βρίσκονται στην ανάγκη να ζητούν “ανάσα” από τους δανειστές, απ' τους ίδιους που μας έριξαν σ' αυτή την άθλια κατάσταση. Έχουν εναποθέσει τη χώρα στα χέρια τους. Στο “ό,τι προαιρείσθε”.

Οι αρνητικές συνθήκες που μόνος του δημιούργησε ο Σύριζα , αφού συμβιβάστηκε και απέρριψε όλα τα οικονομικά και πολιτικά εργαλεία που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει η χώρα μας για να αμυνθεί απέναντι στους εκβιασμούς και να ανοίξει δρόμο εξόδου από την κρίση, είναι πολύ δύσκολες και όλοι το καταλαβαίνουν.

Παρ' όλα αυτά, δεν πρέπει να φοβηθεί η κυβέρνηση τη ρήξη.

Όπως γράφει ο Ταρίκ Αλί, φλογερός υποστηρικτής του Σύριζα, σε ένα μήνυμά του στο Facebook(4/2):

“Από τις σημερινές ειδήσεις φαίνεται πως η ΕΚΤ (δηλ. η ελίτ της ΕΕ) είναι αποφασισμένη να τσακίσει την κυβέρνηση του Σύριζα ουσιαστικά για πολιτικούς λόγους. Εάν ο Σύριζα προσπαθήσει να εκπληρώσει το πρόγραμμα που υποσχέθηκε στους ψηφοφόρους η ΕΕ θα προσπαθήσει να τον καταστρέψει. Γι' αυτό απορρίπτει την άκρως λογική πρόταση για την ανταλλαγή ομολόγων (όχι ότι τη λατρεύω ... θυμηθείτε την Αργεντινή). Φοβάται το ντόμινο και δεν εκπλήσσει κανέναν που η διεφθαρμένη και ποταπή ισπανική χούντα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της μάχης ενάντια στο Σύριζα. Πρέπει τώρα να εξεταστεί σοβαρά το Σχέδιο Β (απόσυρση από την Ευρωζώνη) και ο Γ. Βαρουφάκης να κλείσει εισιτήριο για το Πεκίνο και τη Μόσχα. Εάν πρόκειται να επιλέξει [η ελληνική κυβέρνηση] ανάμεσα στην ελίτ της ΕΕ (Γερμανία και η συμμορία) και στο λαό της Ελλάδας, η επιλογή είναι σαφής. Και ο Τσίπρας θα πρέπει να πει τι ακριβώς θα γίνει ... να πει την αλήθεια στους πολίτες της χώρας του...”.

Πηγή:Σχέδιο Β'

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ρήξη και ανατροπή, όχι συμβιβασμός και υποταγή

του Γιάννη Ελαφρού, εφημ. "Πριν"

Ο λαός μπορεί να ανατρέψει τους εκβιασμούς της ΕΕ, παλιά και νέα Μνημόνια

Το τοπίο ξεκαθαρίζει σιγά σιγά και είναι τοπίο μάχης και σύγκρουσης, όχι ευγενούς διαπραγμάτευσης με τους «εταίρους» μας. Οι λύκοι της ευρωζώνης δείχνουν τα δόντια τους και ζητούν αίμα και δάκρυα εργαζομένων και υποταγή. Αρνούνται τη λαϊκή κυριαρχία και την εκφρασμένη θέληση του ελληνικού, που δεν στρέφεται εναντίον των ευρωπαϊκών λαών αλλά υπέρ τους. Στρέφεται ενάντια στο άθλιο σύστημα της κυριαρχίας των πολυεθνικών, των τραπεζών και του κεφαλαίου, με όπλο την ΕΕ, και γι’ αυτό οι εκπρόσωποι αυτού του σαπισμένου και άδικου κόσμου προσπαθούν να καταπνίξουν τη θέληση του ελληνικού λαού, όπως παλιότερα του γαλλικού, του δανέζικου και του ιρλανδικού, όταν αποφάσιζε μέσω δημοψηφισμάτων διαφορετικά από τις ντιρεκτίβες των Βρυξελλών.

Η γερμανική κυβέρνηση, ο αρχιδεσμοφύλακας στο σύγχρονο ευρω-Νταχάου, οι Σόιμπλε και Ντέισελμπλουμ, το Γιούρογκρουπ απαιτούν να παραμείνει η Ελλάδα στις ράγες του προγράμματος των Μνημονίων. Θέλουν και την ουσία (που είναι η συνέχιση των αντιδραστικών αντεργατικών αναδιαρθρώσεων για φτηνή και υπάκουη εργασία, η δημοσιονομική λαιμητόμος, η αφαίμαξη μέσω χρέους και η προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων) στο νέο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής σταθερότητας που θα φέρει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά και μια πρώτη κίνηση υποταγής: να ζητήσει η κυβέρνηση Τσίπρα την παράταση του υφιστάμενου προγράμματος (δηλαδή του Μνημονίου), το οποίο λήγει στις 28 Φεβρουαρίου. Μάλιστα, ο επικεφαλής του Γιούρογκρουπ Γερούν Ντέισελμπλουμ ζήτησε προχθές να έχει κατατεθεί η αίτηση της Αθήνας μέχρι τις 16 Φεβρουαρίου.

Όσο για τη γερμανική κυβέρνηση, με άτυπο κείμενο ζητά την εφαρμογή όλων των νέων φρικιαστικών μέτρων (με έμφαση στις απολύσεις και τις περικοπές μισθών και συντάξεων) που είχε απαιτήσει η τρόικα από τον Σαμαρά, που ούτε κι αυτός είχε υλοποιήσει (με το γνωστό μέιλ Χαρδούβελη είχε υποσχεθεί την εφαρμογή των περισσοτέρων μετά τις εκλογές).

Μόνο που ο ελληνικός λαός, οι εργαζόμενοι και οι νέοι, με τους αγώνες τους και με την ψήφο τους, πέταξαν το πρόγραμμα αυτό στα σκουπίδια. Και δεν μπορεί κανένα τελεσίγραφο, κανένας συμβιβασμός να το επαναφέρει στη ζωή. Όσο για τους συμμάχους στις αστικές κυβερνήσεις και στον ιμπεριαλισμό, που αναζητούσε η κυβέρνηση Τσίπρα (από τον θλιβερό Ολάντ και τον Ρέντσι, μέχρι τον Ντράγκι και τον Ομπάμα), συντάσσονται τελικά στο μείζον: στη συμμαχία με τη Γερμανία και στην προώθηση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, παρότι δευτερευόντως αξιοποιούν την ελληνική αταξία, για να βελτιώσουν προς όφελός τους (αλλά όχι προς όφελος των εργαζομένων και του ελληνικού λαού) το μείγμα της κυρίαρχης πολιτικής.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες το σαξές στόρι του Αλ. Τσίπρα και το τουρνέ υπερηφάνειας του Γ. Βαρουφάκη μπορεί να έδωσαν μια τονωτική εικόνα αντίθεσης στα «πάντσερ» του Βερολίνου (ειδικά συγκρινόμενα με την ακραία υποταγή των Σαμαρά – Βενιζέλου – Παπανδρέου), αλλά πραγματοποιούνται έχοντας ήδη παραδώσει τα όπλα της μονομερούς άρνησης πληρωμής του χρέους και της εξόδου από το ευρώ και την ΕΕ. Με σεβασμό στο πλαίσιο της ΕΕ και της ευρωζώνης, καθώς και των συνθηκών και κανονισμών τους που καθορίζουν με ανατριχιαστική ακρίβεια τους όρους αποπληρωμής των χρεών, δημοσιονομικού ζουρλομανδύα και κινεζοποίησης των μισθών.

Το χειρότερο είναι πως μαζί με τις διακηρύξεις ότι «η δημοκρατία δεν εκβιάζεται» του Αλ. Τσίπρα και πίσω από την αντισυμβατική εμφάνιση του Γ. Βαρουφάκη έχουν γίνει ήδη πολλές και κρίσιμες υποχωρήσεις στις συμβάσεις της ΕΕ. Η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και η διεθνής διάσκεψη γι’ αυτό εξαφανίστηκαν, ενώ οι δηλώσεις Βαρουφάκη για συμφωνία στο 60-70% των μεταρρυθμίσεων του υπάρχοντος προγράμματος-Μνημονίου (οι οποίες ανασκευάστηκαν μετά) και για πρωτογενή πλεονάσματα 1,5% αντικατοπτρίζουν τεράστιες υπαναχωρήσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να αποτελέσουν βάση για έναν οδυνηρό συμβιβασμό, σε μια νέα συμφωνία-πρόγραμμα, που θα έχει διαφορετικό όνομα και μείγμα αλλά ίδια κατεύθυνση. Όπου δεν θα διαγραφούν το χρέος και τα κέρδη του κεφαλαίου αλλά οι ελπίδες και τα δικαιώματα του λαού. Και όπου η τρόικα (η οποία ήταν έτσι κι αλλιώς σε πορεία απόσυρσης) μπορεί να αντικατασταθεί από άλλες μορφές επιτήρησης από τους ίδιους θεσμούς, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Δεν είναι λίγοι όσοι θυμίζουν και προειδοποιούν πως στις 12 Φεβρουαρίου, ημέρα της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, είναι η 70ή επέτειος από τη Συμφωνία της Βάρκιζας. Οι τοίχοι της Αθήνας το έχουν πει όμως: Βάρκιζα τέλος!

Όπως και τότε, μπροστά στους εργαζόμενους και τους ανέργους, τη νεολαία και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, ανοίγονται δύο δρόμοι: ο δρόμος της υποταγής, του οδυνηρού συμβιβασμού, των αλυσίδων της ΕΕ ή ο δρόμος της ρήξης και της ανατροπής. Ήρθε η ώρα να προχωρήσουν μπροστά με τη δύναμη της μαζικής κινητοποίησης και όχι μιας αδύνατης διαπραγμάτευσης.

«Δεν μπορούμε να περιμένουμε τη συναίνεση των Βρυξελλών και των τραπεζών για να διεκδικήσουμε να πάρουμε πίσω όλα όσα μας έκλεψαν με τα Μνημόνια και τις επιθέσεις τους» τονίζει σε ανακοίνωσή της η ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Και υπογραμμίζει: «Χρειάζεται να προχωρήσουμε σε “μονομερείς ενέργειες” και με τη δύναμη του οργανωμένου εργατικού και λαϊκού κινήματος να κλιμακώσουμε τη σύγκρουση». Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί σε μαζικές κινητοποιήσεις: Στις 11 Φλεβάρη που συγκαλείται το έκτακτο Γιούρογκρουπ, την Κυριακή 15 Φλεβάρη στις πλατείες όλων των πόλεων και με κλιμάκωση στη συνέχεια. Καλεί σε πανκινητοποίηση συνδικάτα και συλλόγους, τους μαζικούς φορείς του κινήματος και όλες τις δυνάμεις της μαχόμενης Αριστεράς και όχι απλά με καλέσματα μέσω διαδικτύου.

Οι κινητοποιήσεις αυτές θα έχουν σαφή αντιΕΕ προσανατολισμό, αλλά δεν πρόκειται να πέσουν σε μια αφελή υποστήριξη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πολύ περισσότερο που οι παλινωδίες της έχουν γίνει έντονες. Απεναντίας θα ξεδιπλώσουν τις σημαίες της ελπίδας και της ανατροπής κόντρα στη λογική του συμβιβασμού και του «δεν γίνεται τίποτα». Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ παρεμβαίνει από θέσεις εργατικής – λαϊκής αντιπολίτευσης, με στόχο την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής και την ήττα της γραμμής της αναδίπλωσης.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Οι γόρδιοι δεσμοί δε λύνονται, κόβονται (σχόλιο περί χρέους)

Παναγιώτης Μαυροειδής, πηγή ΠαΝΤΙΕΡα

Τα νούμερα είναι αμείλικτα.
Οι υποχρεώσεις πληρωμών του κράτους μόνο για το δίμηνο Φλεβάρη-Μάρτη είναι σχεδόν 19 δις. Τα έσοδα στην καλύτερη περίπτωση θα είναι 6,4 δις. Η διαφορά είναι χαώδης.

Τι είναι όμως αυτές οι πληρωμές;
Τα 11,63 δις αποτελούν δανειακές υποχρεώσεις εξυπηρέτησης του ληστρικού χρέους προς την ΕΕ! Μόλις  3 δις είναι για μισθούς και συντάξεις και 2,4 δις για ασφάλιση, περίθαλψη και κοινωνική προστασία.

Και εκείνο το »πρωτογενές πλεόνασμα» που είναι άραγε; Μα τούτο είναι ένας δείκτης/εφεύρεση για να μην ακούγονται τα πράγματα κακόηχα: Αν δεν είχαμε τις πληρωμές χρέους, τότε (ίσως) θα  είχαμε πλεόνασμα. Όπως λέμε, »αν  η γιαγιά μου…» Μην την κάνετε την αφαίρεση για αυτό το δίμηνο, διότι ούτε με αυτό το τέχνασμα  πιάνει το ψυχολογικό κόλπο. Αυτό μαγειρεύεται σε ετήσια βάση.

Τι μας λένε αυτά τα πράγματα; Ότι χωρίς άρνηση πληρωμών και διαγραφή του χρέους δε χωράει τίποτα. Εκτός και αν μας ταίζουν συνέχεια με νέα δάνεια σαν τον ναρκομανή.

Τι σηματοδοτεί λοιπόν η διαβεβαίωση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα προς τον Bloomberg ότι »Η Ελλάδα θα ξεπληρώσει ΕΚΤ και ΔΝΤ και θα έρθει σε συμφωνία με την ΕΕ»;

Μόνο ένα πράγμα σημαίνει: Ότι ο τρίτος δρόμος του ΣΥΡΙΖΑ κατά το δόγμα »ούτε καταστροφική ρήξη, ούτε υποταγή» ή αλλιώς η περίφημη ΓΕΦΥΡΑ Βαρουφάκη »ανάμεσα στις παλιές υποχρεώσεις και το νέο πρόγραμμα», δε μπορεί να είναι τίποτα άλλο παρά ο ΛΙΤΟΣ ΒΙΟΣ στον οποίο κάλεσε ο Υουργός Οικονομικών.

Δηλαδή πως;

Θα πουλήσετε όλοι τα kayen στο Πέραμα,

θα κόψετε τα ταξείδια στις Μπαχάμες στο Περιστέρι,

την αγορά έργων τέχνης στο Κορδελιό,

τη συλλογή αλόγων ιππασίας στην Κοζάνη και ούτω καθεξής.

Τα 1,4 εκατομμύρια  άνεργοι πρέπει να μειώσουν τις εξόδους κάθε βράδυ »στα μπιουζούκια»,

οι 800.000 απλήρωστοι εργαζόμενοι να μειώσουν την καθημερινή ονυχοθεραπεία και τα SPA…

Συμβουλές-πρόκληση των χορτάτων, περιτυλιγμένες με οικολογική ευαισθησία και αντικαταναλωτική υποκρισία…

Και όμως μπορούμε!

Δεν είναι η ώρα για κλαψουρίσματα.

Ο λαός έδειξε πως δε φοβάται.

Με τον τρόπο του λέει: »Προχωράτε και εγώ είμαι έτοιμος και για ψωμί και ελιά».

»Ψωμί και ελιά»; Μα αυτός δεν είναι ο ΛΙΤΟΣ ΒΙΟΣ;

Όχι, δεν είναι αυτό που εννοεί ο Βαρουφάκης. Δηλαδή η διαιώνηση και δικαιολόγηση της άγριας λιτότητας για να μην πειραχθούν οι ιερές αγελάδες του ληστρικού χρέους, της μακροημέρευσης μιας ευρωζώνης-σφαγείο, των τραπεζών τοκογλύφων και των αιματηρών κερδών των επιχειρηματικών ομίλων.

Αυτά τα φάγαμε και τα τρώμε στην πλάτη μας τόσα χρόνια.

Είναι το αντίθετό του: »Ψωμί και ελιά», με την έννοια  της στράτευσης σε ένα αγώνα που θα έχει προοπτική ριζικής αλλαγής της κατάστασης. Για μια αξιοβίωτη ζωή, που θα μας περιέχει όλους, που δε θα κλέβουν τη δουλειά μας  και δε θα μαυρίζουν τη ζωή μας με το άγχος, το φόβο, την ανασφάλεια, τη μιζέρια.

Η Ελλάδα έχει πλούτο, εργάτες, επιστήμονες, ιστορία αγώνων, πολιτισμό. Και γειτονιά καλή έχει. Για ισότιμες ανταλλαγές και αλληλεγγύη. Όχι μόνο μπορεί να προσφέρει όμορφη και γεμάτη  ζωή για όλους, αλλά μπορεί και να συνεγείρει ένα κύμα ανατροπών που να σαρώσει την δικτατορία των πολυεθνικών και των αγορών σε όλη την Ευρώπη. Βάζοντας στο τιμόνι τους εργαζόμενους και τις ανάγκες τους. Και βάζοντας στη άκρη την ιμπεριαλιστική αφαίμαξη και την άγρια εκμετάλλευση του κόσμου της εργασίας.

Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει. Οι γόρδιοι δεσμοί δε λύνονται, μόνο κόβονται….

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ: Συνέχεια στην πολιτική συνεργασία

εφημ. "Πριν"

Τη συνέχιση της πολιτικής συνεργασίας μεταξύ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της Μετωπικής Αριστερής Συμπόρευσης συζήτησαν αντιπροσωπείες των δύο μετωπικών φορέων, που συναντήθηκαν την προηγούμενη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου. Στη συνάντηση συζητήθηκαν οι εκτιμήσεις των δύο χώρων για το αποτέλεσμα των εκλογών και οι σκέψεις που υπάρχουν για την εξέλιξη της πολιτικής συνεργασίας των δυο χώρων το επόμενο διάστημα.

Σχετικά με το αποτέλεσμα των εκλογών κοινή ήταν η πεποίθηση ότι η ήττα της αντιδραστικής κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ μπορεί να ανοίξει δρόμους βελτίωσης της ζωής των εργαζομένων εφόσον ακολουθηθεί μια πολιτική ρήξης με την ευρωζώνη, τους δανειστές και τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Η διαπραγμάτευση που διεξάγει η σημερινή κυβέρνηση με δεδομένη την άρνηση των μονομερών ενεργειών, την αποδοχή του χρέους και τη δέσμευση σε νέο πρόγραμμα εντός των ασφυκτικών περιορισμών της ευρωζώνης δεν προιοωνίζονται θετικές εξελίξεις για τους εργαζόμενους. Το αποτέλεσμα της πολιτικής συνεργασίας ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ εκτιμήθηκε σαν θετικό, τόσο ως προς το περιεχόμενό της όσο και ως προς το τελικό εκλογικό αποτέλεσμα μέσα στο κλίμα της έντονης πολιτικής και εκλογικής πόλωσης που δόθηκε η εκλογική μάχη.

Οι δύο αντιπροσωπείες επιβεβαίωσαν τη θέλησή τους για την συνέχιση της πολιτικής συνεργασίας. Θεωρούν ότι θα λειτουργήσει σαν πόλος συσπείρωσης ενός ευρύτερου αγωνιστικού, αριστερού δυναμικού. Στις αμέσως επόμενες ημέρες θα υπάρξει και νέα συνάντηση για να συγκεκριμενοποιηθούν τα επόμενα βήματα και οι πολιτικές πρωτοβουλίες που πρέπει να αναληφθούν.

Επιτυχημένη ήταν η σύσκεψη των υποψηφίων του συνδυασμού ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ στις δύο εκλογικές περιφέρειες της Θεσσαλονίκης, όπου έγινε απολογισμός της προεκλογικής δουλειάς, συζητήθηκαν τα αποτελέσματα και οι μετεκλογικές εξελίξεις και ανταλλάχθηκαν σκέψεις και προτάσεις για τη συνέχιση της παρέμβασης της πολιτικής συνεργασίας στις νέες συνθήκες. Το κλίμα ήταν θετικό κι ενωτικό, αποτυπώνοντας και τη θετική παρέμβαση του ενωτικού συνδυασμού την προεκλογική περίοδο. Μεταξύ των άλλων αποφασίστηκε η πραγματοποίηση μεγάλης πολιτικής εκδήλωσης συζήτησης της πολιτικής συνεργασίας ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ το επόμενο διάστημα στη Θεσσαλονίκη.

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Οι Αμερικανοί «πούλησαν» ήδη τον Τσίπρα!

εφημ. "Πριν"

Πρώτος ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Δεύτερος ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης. Έπειτα ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς. Κατόπιν οι υπουργοί Οικονομικών και Οικονομίας Γιάννης Βαρουφάκης και Γιώργος Σταθάκης. Όλους τους επιθεώρησε ο αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα Ντέιβιντ Πιρς μέσα σε δέκα μέρες! Δεν φταίει φυσικά αυτός, αν όλοι οι κρίσιμοι υπουργοί της κυβέρνησης Τσίπρα έσπευσαν να τον συναντήσουν αμέσως μόλις τους το ζήτησε – πράγμα που δεν περιποιεί και τόσο μεγάλη τιμή σε μια αριστερή κυβέρνηση.

Εν πάση περιπτώσει, ας υποθέσουμε ότι αυτό είναι φυσιολογικό. Ξένισε όμως το γεγονός ότι ο Πιρς δεν αρκέστηκε να τους δει και να γράψει τη σχετική έκθεσή του προς το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Έβγαλε και… ανακοίνωση! Ανακοίνωση, μάλιστα, στην οποία υπαγορεύει στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ την… πολιτική που πρέπει να ασκήσει!

«Ο πρέσβης κ. Πιρς […] τόνισε τη θέση των Ηνωμένων Πολιτειών ότι η Ελλάδα θα πρέπει να συνεχίσει τις διοικητικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και να ασκήσει συνετή δημοσιονομική πολιτική. Κατά την άποψη των Ηνωμένων Πολιτειών, η Ελλάδα πρέπει να πραγματοποιεί μεταρρυθμίσεις που την καθιστούν πιο ελκυστική σε ξένες επενδύσεις, ώστε η χώρα να μπορεί να τηρήσει τις διεθνείς υποχρεώσεις της και να επανέλθει στην ευημερία» αναφέρει επί λέξει και με εμφανές πολιτικό θράσος η ανακοίνωση της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα, θυμίζοντας άλλες περασμένες εποχές του παρελθόντος, σαν εκείνη του Πιουριφόι, του αμερικανού πρεσβευτή στην Αθήνα, τον περασμένο αιώνα, τη δεκαετία του 1950. «Οι Ηνωμένες Πολιτείες πιστεύουν ότι είναι πολύ σημαντικό η ελληνική κυβέρνηση να συνεργαστεί με τους ευρωπαίους εταίρους της καθώς και με το ΔΝΤ, τόνισε ο πρέσβης κ. Πιρς» αναφέρει η ανακοίνωση της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα. Η πρεσβεία αποφεύγει να χρησιμοποιήσει την απεχθέστατη από πολιτική σκοπιά στον ελληνικό πληθυσμό λέξη «τρόικα», όπως άλλωστε και ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Αυτό προοιωνίζεται την κατάργηση της λέξης τρόικα για το όργανο που θα ελέγχει την ελληνική οικονομία, αλλά τίποτα δεν δείχνει ότι θα αναιρεθεί η ουσία της επικυριαρχίας της Κομισιόν, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ στην Ελλάδα. Όπως φαίνεται, η υποταγή στις ΗΠΑ απλώς κάνει διπλό το ζυγό υποτέλειας, δεν αναιρεί την ελληνική υποτέλεια στη Γερμανία.

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ανακοίνωση ΚΚΕ(μ-λ): Διαπραγμάτευση σημαίνει υποταγή! Στη μαζική λαϊκή πάλη η μαναδική διέξοδος!

Συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με κορμό τον πρώτο, ανέδειξαν στη διαχείριση του συστήματος οι πρόσφατες εκλογές. Ο λαός, μαυρίζοντας τους μέχρι σήμερα διαχειριστές της αντιλαϊκής πολιτικής, ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, εξέφρασε με τον τρόπο αυτό την ελπίδα του για καλύτερες μέρες. Ένας λαός, που βρίσκονταν στο πόδι και στους δρόμους το δίχρονο 2010-12, για να βρεθεί στη συνέχεια στη γωνία και στην .εκλογική αναμονή, κι όχι με δική του ευθύνη! 

Όπως αναμενόταν, η νέα διαχείριση δηλώνει με σαφήνεια την αποδοχή όλου του πλαισίου του εξαρτημένου καπιταλισμού, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, της Ευρωζώνης και του Ευρώ, του «ανήκουμε στη δύση», και κινείται στο πλαίσιό του. Η υποτιθέμενη και φαινομενική «όρθωση αναστήματος» απ΄ την κυβέρνηση απέναντι στους «ευρωπαίους ιθύνοντες» και τη Γερμανία, καθώς και η ανάκληση ορισμένων απ΄ τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα των προηγούμενων κυβερνήσεων, για τα οποία οι εργαζόμενοι κι η νεολαία είχαν πραγματικά παλέψει και ματώσει, δεν αναιρούν το πλαίσιο αυτό. Δεν αναιρούν δηλαδή την αποδοχή όλων εκείνων των αιτιών και παραγόντων - εξωτερικών και εσωτερικών - που γεννούν και τροφοδοτούν τους αυριανούς νέους γύρους αντιλαϊκής επίθεσης, όποια μορφή κι όνομα κι αν θα έχει αυτή.

Στη σημερινή ρευστή κατάσταση, ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση, ψάχνουν το βηματισμό τους μέσα στο πλαίσιο αυτό, ενώ μέσα σε μια περίοδο παρόξυνσης των αντιθέσεων αναμεταξύ τους, τα ιμπεριαλιστικά αφεντικά σε ΗΠΑ και Ε.Ε., απαιτούν την πλήρη προσαρμογή του. Στηρίζουν ή πιέζουν, κι αναμένουν - όχι για πολύ - την ολοκλήρωση της «υπευθυνοποίησης» και της δεξιάς του πορείας, ώστε να εξασφαλιστεί η συνέχιση όλων όσων απαιτούν ενάντια στο λαό. Διαφορετικά υπάρχουν κι άλλα ενδεχόμενα. Η κατεύθυνση με την οποία κινείται ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση, είναι αυτή της λεγόμενης διαπραγμάτευσης με τους ιμπεριαλιστές «λύκους», για μια «νέα συμφωνία» αποδοχής των ιμπεριαλιστικών δεσμών και όλων όσων παράγουν αυτά, με «επιμήκυνση» και υποτίθεται «πιο ευνοϊκούς όρους». Σ΄ ένα πεδίο «συνεννόησης», που όχι μόνο δεν αφορά το λαό, αλλά του είναι και εχθρικό! Ακόμα και τα λεγόμενα περί «κουρέματος του ελληνικού χρέους» - αυτού του εργαλείου της εξάρτησης - ενδεχόμενο που μόνο απ΄ τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις καθορίζεται, μάλλον πήγαν περίπατο.

Προβάλλοντας τις γνωστές (αυτ)απάτες για την «άλλη Ευρώπη», η οποία θα προκύψει χωρίς τη σκληρή πάλη και την οργάνωση των ίδιων των λαών, χωρίς πραγματικές συγκρούσεις με το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό, χωρίς ανατροπές, η ελληνική αντιπροσωπία μεταβαίνει στη σύνοδο κορυφής των ιμπεριαλιστών της Ε.Ε., στις Βρυξέλες για τη «διευθέτηση» του ελληνικού χρέους. Διαπραγμάτευση όμως σημαίνει υποταγή! Καμιά αυταπάτη δεν πρέπει να έχει ο λαός μας, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, η νεολαία, όλοι όσοι έζησαν την επίθεση και τ' αποτελέσματα της αντιλαϊκής πολιτικής, όλοι όσοι αγωνίστηκαν, ότι μια τέτοια εξέλιξη, μια τέτοια ρότα, θα φέρει άσπρες μέρες ή έστω βελτίωση των όρων της ζωής τους.

Μόνο με την ίδια του την πάλη, και χωρίς κανένα «εφησυχασμό» και «πίστωση χρόνου», με την οργάνωση των αντιστάσεων και των διεκδικήσεων του, κόντρα σε λογικές ανάθεσης σε σωτήρες και συνδιαλλαγής με τους υπαίτιους όλων των δεινών του, ο λαός μπορεί να ανατρέψει τη μελανή πραγματικότητα που ζει, και το ακόμα πιο ζοφερό μέλλον που του επιφυλάσσουν, και να χαράξει πραγματικά τους δικούς του δρόμους!

Οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από προστάτες!

Το μέλλον μας βρίσκεται έξω από τις ιμπεριαλιστικές λυκοσυμμαχίες!

Εμπρός λαέ - Έξω απ΄ την Ε.Ε.!

Έξω οι ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΒΑΣΕΙΣ - ΕΕ- ΔΝΤ

Στο δρόμο του αγώνα της αντίστασης και της διεκδίκησης, για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής!

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Λεωνίδας Βατικιώτης: Συνέντευξη στην ΕΡΑ Θεσσαλίας

Συνέντευξη του Λεωνίδα Βατικιώτη για την ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, στη δημοσιογράφο Ελπίδα Κουτσογιάννη της ΕΡΑ Θεσσαλίας (Δημοτικό Στούντιο Τρικάλων), την Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2015.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Καταγγελλεία για την προσπάθεια φίμωσης του περιοδικού UNFOLLOW.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΜΑΡΣ καταγγέλλει την προσπάθεια φίμωσης του περιοδικού UNFOLLOW από τη Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη

Είναι προφανές ότι κάποιοι και κάποιες σε αυτή τη χώρα έχουν μάθει πως τα πάντα μπορούν να τα αγοράσουν με τα λεφτά τους: από δημοσιογράφους και πολιτικούς, μέχρι δημόσια αξιώματα. Και πως ό,τι δεν μπορούν να ελέγξουν, καλό είναι να το εξοντώσουν.

Μία από αυτές είναι η οικογένεια Αγγελοπούλου: συνηθισμένη να κάνει «μπίζνες» με όλο το πολιτικό φάσμα, να κερδίζει από κάθε είδους χαριστικές ρυθμίσεις, να εκμεταλλεύεται δημόσια αξιώματα για να προωθεί τα συμφέροντά της, να έχει «σούζα» τους μεγαλοδημοσιογράφους και το πολιτικό προσωπικό της χώρας.

Εξαιτίας της… προστασίας που της παρέχουν, άλλωστε, μπορεί η Γιάννα Αγγελοπούλου Δασκαλάκη και η οικογένειά της, πρωτεργάτης και πρωταίτιος της τραγωδίας του «Αθήνα 2004», των Ολυμπιακών εργοταξίων με τους εκατοντάδες νεκρούς εργάτες, των απολυμένων του Ελεύθερου Τύπου, των ανέργων και των σκοτωμένων της Χαλυβουργικής, να συνεχίζουν ελεύθεροι να κάνουν τις μπίζνες της εντός κι εκτός Ελλάδας απομυζώντας τους εργαζόμενους.

Μόνο που δεν είναι όλοι ίδιοι. Η ερευνητική δημοσιογραφία που ασκεί το UNFOLLOW ενοχλεί γιατί είναι ανεξάρτητη. Κι έχει την κακή συνήθεια να λέει την αλήθεια και μάλιστα εκείνη την αλήθεια που ενοχλεί. Ενοχλήθηκε λοιπόν η Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη από τις αναφορές του UNFOLLOW στο πρόσωπό της, και ζητά 800.000 ευρώ από τον Λευτέρη Χαραλαμπόπουλο, δημοσιογράφο-εκδότη του UNFOLLOW και υποψήφιο στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΜΑΡΣ στις πρόσφατες εκλογές, και τους δημοσιογράφους Μαρινίκη Αλεβιζοπούλου (υπεύθυνη ρεπορτάζ) και Αυγουστίνο Ζενάκο (υπεύθυνο σύνταξης), καθώς και 80.000 ευρώ για κάθε φορά που το UNFOLLOW θα αναφερθεί ξανά στο όνομά της με τρόπο που η ίδια θα θεωρήσει συκοφαντικό!

Είναι προφανές ότι η Γιάννα Αγγελοπούλου Δασκαλάκη, που έχει ήδη φροντίσει να έχει ερείσματα και στο πολιτικό προσωπικό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ενοχλήθηκε από το ρεπορτάζ του Λ. Χαραλαμπόπουλου για τα επιχειρηματικά της σχέδια, και κυρίως τα επιχειρηματικά πλάνα που αφορούν τις πλατφόρμες εξόρυξης πετρελαίου που διαθέτει η οικογένεια Αγγελόπουλου και τη σύνδεσή τους με την κατάληξη του διαγωνισμού για την εκμετάλλευση/ιδιωτικοποίηση των υδρογοναθράκων της χώρας, τον οποίο ξεκίνησε η κυβέρνηση Σαμαρά αλλά θα ολοκληρώσει η κυβέρνηση Τσίπρα…

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΜΑΡΣ καταγγέλλει την προσπάθεια οικονομικής εξόντωσης του περιοδικού UNFOLLOW και των συντακτών του και δηλώνει ότι θα βρεθεί με κάθε τρόπο στο πλευρό της ανεξάρτητης και ερευνητικής δημοσιογραφίας, απέναντι στους ολιγάρχες του πλούτου και τις μεθόδους τους.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ανακοίνωση ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις εξελίξεις, 6/2

ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ ΜΕ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΚΑΙ ΕΕ

ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΟΛΑ ΠΙΣΩ

Η χτεσινή στάση του υπoυργού εξωτερικών της Γερμανίας Β. Σόιμπλε που ζήτησε τον «σεβασμό των συμφωνηθέντων», έρχεται σαν συνέχεια του κυνικού και απαράδεκτου εγγράφου της γερμανικής κυβέρνησης με το οποίο απαιτεί την υλοποίηση όλων των αντιδραστικών και αντεργατικών σφαγιαστικών μνημονιακών μέτρων, τα οποία απέρριψε και με τον αγώνα και με την ψήφο του ο ελληνικός λαός, και της χτεσινής απόφαση της ΕΚΤ ότι σταματάει να δέχεται τα ελληνικά ομόλογα ως εγγύηση για την παροχή ρευστότητας προς τις τράπεζες. Όλα αυτά, αποτελούν πρόκληση για τον ελληνικό λαό. Συμπληρώνουν την δήλωση του κ Γιούνκερ ότι "για τις ευρωπαϊκές συνθήκες δεν υπάρχει δημοκρατική επιλογή". Όλα αυτά, αποτελούν πρόκληση για τον ελληνικό λαό. Αποτελούν μία ακόμα απόδειξη του βαθιά αντιδραστικού χαρακτήρα του λεγόμενου "ευρωπαϊκού οικοδομήματος" και των πολιτικών του.

Τραπεζίτες και επιτελεία της ΕΕ πιέζουν για να «παραμείνει η Ελλάδα σε πρόγραμμα», δηλαδή να συνεχιστεί και από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ η μνημονιακή πολιτική και η επίθεση στα δικαιώματα των εργαζόμενων.

Φαίνεται καθαρά ότι η ΕΚΤ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ΔΝΤ, δεν είναι «εταίροι». Είναι οι οικονομικοί και πολιτικοί εκπρόσωποι της κυρίαρχης τάξης, των τοκογλύφων, των τραπεζιτών και των πολυεθνικών που θα κάνουν τα πάντα για να επιβάλλουν τα συμφέροντά τους σε βάρος των εργαζόμενων στην Ελλάδα και σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Αποδεικνύεται όμως ταυτόχρονα ότι ενάντια σ’ αυτά τα αρπαχτικά χρειάζεται αγώνας και σύγκρουση για την ανατροπή τους και όχι αναζήτηση συμβιβασμού. Η αντίληψη που υποστηρίζει ότι μπορεί να βρεθεί φιλολαϊκή λύση μέσα από «την διαπραγμάτευση», που αρνείται τις «μονομερείς ενέργειες», που ορκίζεται πίστη στην τήρηση των αντιδραστικών συνθηκών της ευρωζώνης και της ΕΕ, όπως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να δίνει όπλα στους εχθρούς των εργαζομένων.

Η πρόταση Βαρουφάκη για ανταλλαγή των ελληνικών ομολόγων που κατέχει η ΕΚΤ με νέα «χωρίς ημερομηνία λήξης», σημαίνει ότι το χρέος όχι μόνο δεν διαγράφεται αλλά νομιμοποιείται και μονιμοποιείται. Η πίεση για να πληρώνει ο προϋπολογισμός τους τόκους ενός χρέους που ξεπερνάει κατά πολύ το ΑΕΠ παραμένει και είναι τεράστια, απειλώντας να ακυρώσει κάθε ελπίδα χαλάρωσης της λιτότητας και ικανοποίησης των κοινωνικών αναγκών.

Ο Ντράγκι και η ΕΚΤ μπορεί να εκβιάζουν για λύσεις σε όφελος των τοκογλύφων γιατί εξακολουθεί να εξαρτάται από αυτούς το αν το ελληνικό δημόσιο μπορεί να εκδώσει τίτλους και μέχρι ποιο ύψος, στα πλαίσια των αντιδραστικών συνθηκών της ευρωζώνης. Γιατί η κυβέρνηση αρνείται να εθνικοποιήσει εδώ και τώρα τις τράπεζες, με αποτέλεσμα να είναι απόλυτα έκθετη σε κάθε εκβιασμό του κεφαλαίου που απειλεί για «να πάρει τα λεφτά του».

Δεν μπορούμε να περιμένουμε τη συναίνεση των Βρυξελλών και των τραπεζών για να διεκδικήσουμε να πάρουμε πίσω όλα όσα μας έκλεψαν με τα μνημόνια και τις επιθέσεις τους. Η κυβέρνηση οφείλει να ικανοποιήσει άμεσα τα αιτήματα του μαζικού κινήματος χωρίς παλινωδίες και υπαναχωρήσεις. Χρειάζεται να προχωρήσουμε σε «μονομερείς ενέργειες» και με τη δύναμη του οργανωμένου εργατικού και λαϊκού κινήματος να κλιμακώσουμε την σύγκρουση, απαιτώντας:

• Κάτω οι εκβιασμοί της ΕΚΤ, τηςγερμανικής κυβέρνησης και της ΕΕ. Σεβασμός στην θέληση και τις επιλογές του ελληνικού λαού που είναι προς το συμφέρον όλων των εργαζομένων και των λαών της Ευρώπης.
• Μη αναγνώριση, παύση πληρωμών και διαγραφή του χρέους. Όχι στην αναδιάρθρωση και την υποταγή στους δανειστές. Άμεση δημοσιοποίηση και καταγγελία των ληστρικών δανειακών συμβάσεων.
• Άμεση εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση και υπό εργατικό έλεγχο των τραπεζών.
• Όχι σε νέα συμφωνία με ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ. Κανένα νέο «πρόγραμμα», που θα είναι ουσιαστικά νέο μνημόνιο..
• Ξήλωμα των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων, άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων του κινήματος για Δουλειά-Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία.
• Απειθαρχία στις εντολές της ΕΕ, έξοδος από την φυλακή του ευρώ και της ΕΕ.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί τους εργαζόμενους να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, να πουν το μεγάλο «Όχι». Θα συμβάλλει με όλες τις δυνάμεις στο ξεδίπλωμα της πάλης των εργαζόμενων και της νεολαίας πάνω σε αυτή ην βάση το ερχόμενο διάστημα. Θα αναπτύξει την δράση της με μαζική καμπάνια για την διαγραφή του χρέους καμπάνια και θα συμβάλει στο ξεδίπλωμα πρωτοβουλιών και αγώνων με στόχο την διαγραφή του χρέους. Θα πρωτοστατήσει σαν δύναμη αριστερής – εργατικής αντιπολίτευσης για να δικαιωθούν οι προσδοκίες του κόσμου, για να εξασφαλίσουμε και να διευρύνουμε τις διεκδικήσεις μας, για να ανοίξουμε το δρόμο της αντικαπιταλιστικής ανατροπής.

Μ’ αυτό το πλαίσιο παρεμβαίνουμε στις κινητοποιήσεις επόμενων ημερών και καλούμε σε: Αγωνιστικό διήμερο 11-12 Φλεβάρη.

• Τετάρτη 11/2, 5.30 μμ, στο Ραδιομέγαρο Αγ. Παρασκευής Για να ξαναλειτουργήσει η ΕΡΤ τώρα!
• Πέμπτη 12/2, 6.30 μμ, Προπύλαια Διαδήλωση στα γραφεία της ΕΕ

Καλούμε σωματεία και μαζικούς φορείς για την οργάνωση παλλαϊκής κινητοποίησης την Κυριακή 15.02 το απόγευμα στις πλατείες όλων των πόλεων.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την ανάθεση της διαχείρισης του δημόσιου χρέους στον οίκο Lazard

Μια εβδομάδα μετά τις εκλογές, και με την πλειονότητα του ελληνικού λαού να στηρίζει ανεπιφύλακτα και να πανηγυρίζει για κάθε -έστω και συμβολική- σύγκρουση με τους δανειστές και την Τρόικα, είναι απορίας άξιον για ποιο λόγο η κυβέρνηση δεν προχωρά αποφασιστικά στο θέμα της διαγραφής του χρέους.

Πέντε χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης, είναι πλέον προφανές στην πλειοψηφία του ελληνικού λαού τι πραγματικά είναι το περιβόητο «δημόσιο χρέος» το οποίο μας ζητούν να αποπληρώσουμε. Μόνοι τους ομολογούν την αλήθεια: το δήθεν δημόσιο χρέος, που διογκώνεται συνεχώς με τόκους και τοκοχρεωλύσια, είναι ένας μοχλός για να φοβίζουν τους λαούς και να επιβάλλουν μνημόνια. Άλλωστε, οι ίδιοι δήθεν τεχνοκράτες και οικονομολόγοι των διεθνών Οργανισμών που μας «συμβούλεψαν» να μπούμε στο πρόγραμμα επιτήρησης (μνημόνιο) επειδή το δήθεν δημόσιο χρέος μας ήταν στο 120% του ΑΕΠ και θεωρούν «πετυχημένο» το πρόγραμμα που οδήγησε το ίδιο χρέος στο 175% του ΑΕΠ!

Κι όμως, αντί να προχωρήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έστω στο λογιστικό έλεγχο του δημόσιου χρέους προκειμένου να διαγραφεί το μεγαλύτερο μέρος του, όπως έλεγε το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, οι πρώτες κινήσεις της κυβέρνησης δείχνουν σε τελείως άλλο δρόμο! 

Δεν είναι μόνο οι νέες δηλώσεις του Υπουργού Οικονομικών, είναι κυρίως οι πράξεις: στις 31/1, με ένα λιτό Δελτίο Τύπου, ο Γιάνης Βαρουφάκης ανακοίνωσε (!) την «ανάθεση στην εταιρία χρηματοοικονομικών συμβούλων LAZARD του ρόλου του συμβούλου του Υπουργείου Οικονομικών σε θέματα δημοσίου χρέους και δημοσιονομικής διαχείρισης.»

Μόνο που ο οίκος Lazard δεν είναι άγνωστος στην Ελλάδα, κάθε άλλο: υπήρξε σύμβουλος των μνημονιακών κυβερνήσεων, ήταν υπεύθυνος μαζί με τις κυβερνήσεις Παπανδρέου και Παπαδήμου, για το περίφημο PSI (κούρεμα) του χρέους που είχε ως αποτέλεσμα την εξαφάνιση εν μια νυκτί των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, των πανεπιστημίων, των νοσοκομείων και άλλων δημοσίων οργανισμών, χωρίς να ρωτηθεί ποτέ κανείς για τις επιπτώσεις που αυτό θα είχε στις συντάξεις, στη δημόσια παιδεία, υγεία κ.λπ., την ίδια στιγμή που οι καρχαρίες από τα νησιά Κέυμαν πληρώθηκαν τα κέρδη τους από τα ελληνικά ομόλογα μέχρι τελευταίου ευρώ.

Και όλο αυτό με το αζημίωτο για τον οίκο Lazard, που εισέπραξε -επισήμως τουλάχιστον- 25 εκ. ευρώ από το υστέρημα του ελληνικού λαού!

Ακόμη πιο επικίνδυνο είναι ότι ο νυν Υπουργός Οικονομικών δεν αισθάνεται καν την ανάγκη να ανακοινώσει στον ελληνικό λαό με ποια διαδικασία επιλέχθηκε η συγκεκριμένη εταιρεία, για ποιο λόγο και με ποια οικονομική συμφωνία!

Μετά από όλα αυτά, δεν έχουμε παρά να επαναλάβουμε, προς τον σημερινό πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, τα ερωτήματα που έθεσε το 2011 ο βουλευτής Αλέξης Τσίπρας για την ανάθεση της διαχείρισης του χρέους στη Lazard:

1. Με ποια κριτήρια και διαδικασίες επιλέχθηκαν οι παραπάνω εταιρείες; (Επιλογή με πρόσκληση περιορισμένου αριθμού συμμετεχόντων; Καθορισμός του ποσού σύμβασης με διαπραγμάτευση; Επιλογή με Ανοικτό διαγωνισμό; Ποιοί προσκλήθηκαν να υποβάλουν προσφορά; Ποιοί Συμμετείχαν; Ποιές ήταν οι ενέργειες δημοσιότητας; Ποιές οι εισηγήσεις των αρμόδιων οργάνων για την υπογραφή αυτών των συμβάσεων;)

2. Με ποιο σκεπτικό, σε μια περίοδο πλήρη εξαγγελιών περικοπής των δημοσιονομικών εξόδων, αποφασίζεται αυτή η δαπάνη, ενώ το κράτος διαθέτει νομικούς συμβούλους και εξειδικευμένους επιστήμονες, στο Υπουργείο Οικονομικών αλλά και στην Τράπεζα της Ελλάδας; 3. Ποιος ο ρόλος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους σε αυτήν την επιλογή και την Υπουργική απόφαση έγκρισης αυτών των δαπανών; (από ερώτηση του Α. Τσίπρα στη Βουλή, 22/11/11 Ερώτηση του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ.Τσίπρα προς τον Υπουργό Οικονομικών: Υπουργικές αποφάσεις για αμοιβές δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ σε εταιρείες παροχής νομικών υπηρεσιών και χρηματοοικονομικών συμβουλών, την ώρα που έψαχναν για πρωθυπουργό)

Πράγματι, κε Τσίπρα και κε Βαρουφάκη: Με ποια κριτήρια και ποιες διαδικασίες; Και με ποιο σκοπό;

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί τον εργαζόμενο λαό να διεκδικήσει και να επιβάλλει τη μονομερή διαγραφή του χρέους, ώστε να «υπάρξουν τα λεφτά» που χρειάζονται για τις στοιχειώδεις ανάγκες των ανέργων, των φτωχών, των συνταξιούχων και της κοινωνικής πλειοψηφίας.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ