Οι πρώτοι υποψήφιοι της Αριστερής Παρέμβασης στη Θεσσαλία – Ανταρσία για την Ανατροπή

Μετά από 10 περίπου χρόνια αγωνιστικής παρουσίας εντός και εκτός του Περιφερειακού Συμβουλίου, η Αριστερή Παρέμβαση συνεχίζει να δίνει τη μάχη για την ανατροπή της βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής, για την ανάδειξή των κοινωνικών αναγκών, για τη χάραξη ενός άλλου δρόμου πέρα από τα ασφυκτικά δεσμά του καπιταλισμού και της ΕΕ, αψηφώντας τους συσχετισμούς και τους μονόδρομους σε όλους τους καιρούς, σε όλους τους τόπους και στη Θεσσαλία.

Η Αριστερή Παρέμβαση είναι ένα σχήμα που αποτελείται από άνεργους, επισφαλώς εργαζόμενους, μερικώς απασχολούμενους, μισθωτούς του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, ελεύθερους επαγγελματίες, αυτοαπασχολούμενους, αγρότες, συνταξιούχους, φοιτητές, νεολαίους και συνδικαλιστές, όλοι αγωνιστές και αγωνίστριες της αντικαπιταλιστικής και ανατρεπτικής Αριστεράς. Αποτελείται από ανθρώπους της πραγματικής ζωής, της καθημερινής πάλης και του αγώνα και όχι επαγγελματίες της πολιτικής που κοιτούν από μακριά τα προβλήματα της εργαζόμενης πλειοψηφίας.

Στη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων, συμμετείχαμε στα κοινωνικά μέτωπα και τους αγώνες του λαού όλης της Περιφέρειας και επιδιώξαμε να γίνουμε η πραγματική φωνή της αγωνιζόμενης κοινωνίας στο Περιφερειακό Συμβούλιο.

Αυτά τα χρόνια δώσαμε αγώνες μαζί με το λαό της Θεσσαλίας για:

• την υπεράσπισή του δικαιώματος όλων στη μόνιμη και σταθερή εργασία με συνθήκες που να ανταποκρίνονται στις κοινωνικές ανάγκες, με την καταγγελία των προγραμμάτων ανακύκλωσης της ανεργίας του ΕΣΠΑ, με την πάλη πλάι – πλάι με τους συμβασιούχους στους ΟΤΑ, με την πάλη ενάντια στο κλείσιμο των εργοστασίων από την εργοδοσία (ΙΜΑΝΤΑΣ, Coca Cola κτλ.), με την υπεράσπιση όλων των εργαζομένων που έβαζε η εργοδοσία στο στόχαστρο (βλ. διωκόμενοι Νοσοκομείο Τρικάλων).
• την υπεράσπιση του δημόσιου πλούτου και των κοινωνικών αγαθών με την πάλη ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των εταιριών των σιδηροδρόμων, την πάλη ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και την εμπορευματοποίηση του νερού (ΔΕΥΑΜΒ, οδηγίες ΕΕ για «κόστος πόρου» κτλ.), την πάλη ενάντια στην εκχώρηση της δημόσιας περιουσίας στο Υπερταμείο, την πάλη ενάντια στα αρπακτικά – καταπατητές του κεφαλαίου στο Ελάφι Τρικάλων, την υπονόμευση του σχεδίου ιδιωτικοποίησης της θάλασσας μέσω των καταδυτικών πάρκων στον Παγασητικό.
• τη δημόσια, δωρεάν και ποιοτική παιδεία και υγεία για όλους, με παρεμβάσεις για τη φοιτητική μέριμνα στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, με τη συμμετοχή και στήριξη των μεγάλων αγώνων των δασκάλων, των καθηγητών, των μαθητών και των φοιτητών, με τις παρεμβάσεις για τους παιδικούς σταθμούς, με την καταγγελία της επιχειρηματικοποίησης της εκπαίδευσης και το άνοιγμα της πόρτας στην ιδιωτική υγεία (μετατροπή της Λάρισας σε περιφερειακό κέντρο ιδιωτικής υγείας κ.α.).
• την προστασία του περιβάλλοντος, με τη διαρκή και πολύμορφη πάλη ενάντια στην καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ και τα εργοστάσια καύσης βιομάζας, την πάλη ενάντια στις ανεμογεννήτριες σε Άγραφα, Πήλιο, Κίσσαβο, τη μάχη ενάντια στις φαραωνικές τουριστικές επενδύσεις (βλ. Αλατά Μαγνησίας), την εναντίωση στη ληστρική διαχείριση των υδάτινων πόρων υπέρ του κεφαλαίου (εκτροπή Αχελώου).
• την κατάργηση των ληστρικών διοδίων, με δυναμική συμμετοχή σε όλες τις κινητοποιήσεις.
• την υπεράσπιση της λαϊκής κατοικίας ενάντια στους πλειστηριασμούς και τις εντολές αποκοπών παροχής ρεύματος.
• την υποστήριξη της φτωχομεσαίας αγροτιάς ενάντια στο ξεκλήρισμα από τις πολιτικές Ε.Ε./κυβέρνησης.
• την υπεράσπιση των ανθρώπινων και πολιτικών δικαιωμάτων των προσφύγων, των μεταναστών και όλων των ευάλωτων και αποκλεισμένων κοινωνικών ομάδων.
• την ήττα του ρατσισμού και του φασισμού, ενωτικά μέσα από τα κινήματα.
• τη δημιουργία ενός αντιπολεμικού κινήματος που θα μπλοκάρει τη μηχανή του πολέμου, θα βάλει φρένο στους εθνικισμούς και θα παλέψει για την ειρήνη και τη φιλία των λαών στη βάση των κοινών ταξικών συμφερόντων, ενάντια στις αστικές τάξεις και τους πολυεθνικούς τους συνδέσμους, με την ανάληψη αντιπολεμικών πρωτοβουλιών, τη διοργάνωση διαδηλώσεων (Στεφανοβίκειο).

Αγωνιζόμαστε για μια άλλη μορφή οργάνωσης των τοπικών κοινωνιών σε αντιπαράθεση με τον αντιδημοκρατικό Κλεισθένη της επιχειρηματικότητας. Μια «Λαϊκή Αυτοδιοίκηση» που δε θα είναι προσπάθεια φιλολαϊκής διαχείρισης του υφιστάμενου πλαισίου, αλλά δρόμος άμεσης ρήξης με αυτό προκειμένου να βγουν στο προσκήνιο οι ανάγκες των εργαζομένων. Μια «Λαϊκή Αυτοδιοίκηση» που δε θα μετατρέπει τους πολίτες σε προϊόντα διαμεσολάβησης, αλλά σε ενεργά υποκείμενα, που μέσα από τη συλλογική οργάνωση και τα όργανα αυτής, θα χτίζουν την κοινωνία που έχουμε ανάγκη. Μόνο αυτός ο δρόμος μπορεί να διασφαλίζει τα δικαιώματά της κοινωνικής πλειοψηφίας ενάντια στις δολοφονικές πολιτικές των Μνημονίων, της Κυβέρνησης, της Ευρωζώνης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ, ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Με βάση αυτή την εμπειρία και αυτές τις κατευθύνσεις απευθυνόμαστε σε όλους τους αγωνιστές, τις αγωνίστριες και τα πολιτικά ρεύματα που συνειδητοποιούν την ανάγκη για μια Αριστερά πραγματική δύναμη αυτοοργάνωσης, ρήξης και ανατροπής, αντίπαλο δέος στο σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης και τους καλούμε να συστρατευτούν στην προσπάθειά μας.

Στις εκλογές του Μαΐου του 2019, η Αριστερή Παρέμβαση συμμετέχει με επικεφαλής το μισθωτό γεωπόνο Ντούρο Στάθη, ο οποίος διατέλεσε και περιφερειακός σύμβουλος το προηγούμενο διάστημα. Οι πρώτοι υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι που παρουσιάζει η Αριστερή Παρέμβαση για τις Περιφερειακές Ενότητες Καρδίτσας, Μαγνησίας, Λάρισας και Τρικάλων, είναι:

Π.Ε. Καρδίτσας

Καμινιώτης Παναγιώτης Γεωπόνος, εργαζόμενος στο Δήμο Σοφάδων, μέλος του ΔΣ του συλλόγου εργαζομένων ΟΤΑ Α΄ Καρδίτσας.
Κατσιαμπούρα Γιάννα Διδάσκουσα στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθήνας και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, γ. γραμματέας του Συλλόγου Διδασκόντων στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο
Κορκόντζελου Χριστίνα Φοιτήτρια, του τμήματος ιστορίας αρχαιολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, μέλος του συλλόγου φοιτητών ιστορικού αρχαιολογικού και μέλος της ΕΑΑΚ.
Μπουντόλος Γιάννης Ιδιωτικός υπάλληλος.
Τέλιου Χρύσα Καθηγήτρια Αγγλικών, μέλος του συλλόγου ΠΕ «Αριστοτέλης», μέλος των «Παρεμβάσεων» στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση.
Φαλάρα Αρετή Επικουρική Γιατρός, στο Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας, μέλος του ΔΣ του Ιατρικού Συλλόγου Πειραιά.

Π.Ε. Λάρισας

Γενικομσίου Φάνης Άνεργος, πρώην περιφερειακός σύμβουλος (2010 -2012).
Γεωργόπουλος Αχιλλέας Γιατρός, στο Γενικό Νοσοκομείο Κατερίνης.
Καραναστάση Κατερίνα Αρχιτέκτονας Μηχανικός, μέλος του Δ.Σ. Μισθωτών Τεχνικών του Παραρτήματος Θεσσαλίας.
Κοντελές Βασίλης Μεταπτυχιακός φοιτητής Βιοχημείας.
Κοντελές Δημήτρης Εκπαιδευτικός, μέλος ΠΥΣΔΕ Λάρισας, μέλος των «Παρεμβάσεων» ΔΕ.
Μαρούδας Σέργιος Ιδιωτικός Υπάλληλος.
Σακαλής Νίκος Φοιτητής, του τμήματος Φαρμακευτικής του ΑΠΘ, μέλος του φοιτητικού συλλόγου του τμήματος και της ΕΑΑΚ.
Σιούλας Παναγιώτης Πολιτικός Μηχανικός, μέλος του Δ.Σ. Μισθωτών Τεχνικών του Παραρτήματος Θεσσαλίας, μέλος αντιπροσωπίας ΤΕΕ ΚΔΘ.
Ταλαχούπη Ασημίνα Φοιτήτρια, του τμήματος Αρχιτεκτονικής του ΠΘ μέλος του φοιτητικού συλλόγου του τμήματος και της ΕΑΑΚ.
Ταλαχούπης Νίκος Οικοδόμος, μέλος του Δ.Σ. του Συνδικάτου Οικοδόμων Λάρισας.

Π.Ε. Μαγνησίας

Κοτινόπουλος Αργύρης Αδιόριστος εκπαιδευτικός, μελισσοκόμος, μεταπτυχιακός φοιτητής στη σχολή Καλών Τεχνών του ΑΠΘ.
Λάσκου Ελένη Μαία, ιδρυτικό μέλος της Λέσχης εργαζομένων και νεολαίας Βόλου, πρώην εργαζόμενη στο κέντρο υγείας Αργαλαστής.
Νίτης Νίκος Οικοδόμος, μέλος του συνδικάτου οικοδόμων Μαγνησίας.
Οικονόμου Αριστείδης Εργαζόμενος ΟΣΕ, μέλος του ΔΣ του Συνδέσμου Θεσσαλικών Σιδηροδρόμων.
Παπαευσταθίου Νίκος Μηχανικός, εργαζόμενος στη βιομηχανία, μέλος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών (ΣΜΤ).
Παπαθανασίου Αργύρης Δάσκαλος, πρώην μέλος του ΔΣ της ΔΟΕ, μέλος των «Παρεμβάσεων» ΔΕ.
Παπαπαναγιώτου Μαρία αυτοδίδακτη ζωγράφος, μερικώς απασχολούμενη στον επισιτισμό, επισφαλώς εργαζόμενη στον ιδιωτικό τομέα, μέλος της Λέσχης Εργαζομένων και Νεολαίας Βόλου.
Σαριπανίδου Αντιγόνη Αρχιτέκτονας μηχανικός, εργαζόμενη στη βιομηχανία, μέλος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών (ΣΜΤ).
Σεβαστίδου Όλγα Κοινωνική Ανθρωπολόγος, κάτοχος μεταπτυχιακού στην Προφορική Ιστορία, επισφαλώς εργαζόμενη ερευνητικό προσωπικό - εκπαιδεύτρια ενηλίκων, ιδρυτικό μέλος της συλλογικότητας Attack στην ανεργία και την επισφάλεια Βόλου.
Τύμπας Στέφανος Ελεύθερος επαγγελματίας, προπονητής καλαθοσφαίρισης.
Χατζινικολάου Μαρία φιλόλογος.
Χρυσοχού Πωλίνα Διδάκτορας, Επιστημονικός Συνεργάτης στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Anglia Ruskin University, UK και στο Institute for Education Policy Studies, UK.

Π.Ε. Τρικάλων

Μητροπάνου Μυρσίνη Φοιτήτρια, του τμήματος Μηχανικών Επιστήμης Υλικών Παν. Ιωαννίνων, μέλος του φοιτητικού συλλόγου του τμήματος και της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης (ΕΑΑΚ).
Μπλέτσας Ιωάννης Γεωπόνος, ιδ. υπαλληλος και μέλος του Σωματείου Γεωπόνων Ιδιωτικών υπαλλήλων Ηπείρου - Κέρκυρας - Λευκαδας.
Παπαδάκης Γιώργος Αρχιτέκτονας μηχανικός, μέλος της αντιπροσωπίας του ΤΕΕ ΚΔΘ, μέλος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών (ΣΜΤ).
Πρεκατές Χρήστος Οφθαλμίατρος, μέλος του Ιατρικού συλλόγου Τρικάλων και της Αριστερής Ριζοσπαστικής Συνεργασίας Ιατρών (ΑΡΣΙ).
Τσολάκης Βασίλης Ιδιωτικός υπάλληλος, μέλος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών (ΣΜΤ).

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Σχόλιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΤΡΙΚΑΛΩΝ σχετικά με τη ρύθμιση για τα «κόκκινα δάνεια»

Τελικά όχι μόνο δεν υπάρχει «έξοδος από τα μνημόνια και την εποπτεία» της ΕΕ, όπως ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά οι τράπεζες, οι «θεσμοί» της ΕΕ και η κυβέρνηση εισβάλλουν στα σπίτια των υπερχρεωμένων λαϊκών νοικοκυριών με στόχο το ξεζούμισμά τους ή την αρπαγή μέσω πλειστηριασμού ακόμα και της πρώτης κατοικίας τους.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ άφησε τους κομπασμούς περί μονομερούς ενέργειας και προχώρησε σε κατάθεση τροπολογίας για τα κόκκινα δάνεια, αφού έλαβε την έγκριση του Γιούρογκρουπ και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η ρύθμιση είναι ακόμα χειρότερη και από την φιλοτραπεζική βερσιόν που είχε συμφωνήσει το προηγούμενο διάστημα η κυβέρνηση με τις εγχώριες τράπεζες. Δεν πρόκειται λοιπόν για “δίχτυ προστασίας της κατοικίας”, όπως λέει η κυβερνητική προπαγάνδα. Ξεκάθαρη επιλογή κυβέρνησης-ΕΕ είναι η εκ νέου “σωτηρία των τραπεζών”, στις οποίες προσφέρεται βορά η λαϊκή κατοικία και περιουσία.

Όχι μόνο λοιπόν δεν θεσπίζεται η απόλυτη προστασία της πρώτης κατοικίας των εργατικών και φτωχών λαϊκών στρωμάτων, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ φέρνει μια ρύθμιση διάτρητη, με πολλαπλούς κόφτες, που αφήνει ακάλυπτη τη συντριπτική πλειοψηφία των οικογενειών. Ακόμα κι αυτή θα ισχύσει μόλις για… εννιά μήνες(!), δείχνοντας την προεκλογική της χρήση. Σε συνδυασμό με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς που νομοθέτησε ο ΣΥΡΙΖΑ, την καταστολή του κινήματος κατά των πλειστηριασμών και τις δίκες των αγωνιστών του (μεταξύ των οποίων και πολλών μελών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ), επιχειρείται να μπήξουν τα νύχια τους οι τραπεζικοί γύπες σε χιλιάδες φτωχά νοικοκυριά.

Η προστασία της εργατικής και λαϊκής κατοικίας και των φτωχών νοικοκυριών είναι υπόθεση του εργατικού κινήματος, στις τράπεζες και συνολικά, του λαϊκού κινήματος σε κάθε γειτονιά, στο οποίο συμβάλλουν αποφασιστικά οι αριστερές αντικαπιταλιστικές κινήσεις δήμων και περιφερειών.

Σήμερα αποτελεί επιτακτική ανάγκη ο αγώνας για την προστασία την πραγματική προστασία της λαϊκής κατοικίας και μικρής περιουσίας και γενικότερα των όρων ζωής των εργατικών και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, τη διαγραφή των χρεών των ανέργων και των φτωχών καθώς και κάθε επιβάρυνσης, την καθιέρωση του ακατάσχετου της λαϊκής κατοικίας και την κατάργηση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών ταυτόχρονα/παράλληλα με τη διαγραφή του δημόσιου χρέους, την εθνικοποίηση των τραπεζών με εργατικό έλεγχο και χωρίς αποζημίωση, την απελευθέρωση από τα μνημονιακά δεσμά και την επιτροπεία, την αποδέσμευση από την ΕΕ για τα εργατικά λαϊκά δικαιώματα.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αυτή είναι η αντιφασιστική πάλη του ΣΥΡΙΖΑ

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την προκλητική και βάρβαρη επίθεση της αστυνομίας στην αντιφασιστική συγκέντρωση στην Καλλιθέα, σήμερα 25 Μαρτίου, στο πλαίσιο του εορτασμού της επετείου της επανάστασης του 1821. Από πολύ νωρίς το πρωί, διμοιρίες των ΜΑΤ είχαν καταλάβει την πλατεία, προσπαθώντας να εμποδίσουν να πραγματοποιηθεί η αντιφασιστική συγκέντρωση.  Καλέσματα για αντιφασιστική κινητοποίηση είχαν πραγματοποιήσει ο Αντιφασιστικός Συντονισμός Καλλιθέας-Μοσχάτου-Ταύρου, η ΚΕΕΡΦΑ, η ΕΛΜΕ Καλλιθέας-Νέας Σμύρνης και άλλα σωματεία της περιοχής, η ΟΡΜΑ, στήριζε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ενώ είχαν κινητοποιηθεί και οι δυνάμεις του ΚΚΕ. Η κινητοποίηση αποτελούσε απάντηση στην προκλητική επιδίωξη των νεοναζί της Χρυσής Αυγής να καταθέσουν στεφάνι, εμφανίζοντας και τον υποψήφιο δήμαρχο της Ελληνικής Αυγής στην Καλλιθέα, Τρύφωνα Μπουγά.

Τελικά εμφανίστηκαν μια χούφτα νεοναζί, κάτω από τις αποδοκιμασίες των συγκεντρωμένων και με την αστυνομία να τους αφήνει να χρησιμοποιούν την εξέδρα για να αναρτήσουν πανό. Τότε, η αστυνομία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση των ΜΑΤ κατά των διαδηλωτών των αντιφασιστικών κινήσεων και των εργατικών σωματείων, με κρότου-λάμψης και γκλομπ, κτυπώντας και τραυματίζοντας αγωνιστές, ενώ τέσσερις μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο! Απεναντίας, οι νεοναζί Χρυσαυγίτες (που το παίζουν και «αντισυστημικοί») έμειναν υπό την προστασία της ΕΛΑΣ, μέχρι να υποχρεωθούν να αποχωρήσουν ταπεινωμένοι, χωρίς βέβαια να καταθέσουν στεφάνι.

Για μια ακόμη φορά αποδείχθηκε η ασυλία που χαίρουν από την κυβέρνηση και τους κρατικούς μηχανισμούς οι φασίστες της Χρυσής Αυγής, ενώ η αντιφασιστική πάλη βρίσκεται στο στόχαστρο.

Αποτελεί τεράστια πρόκληση ο ΣΥΡΙΖΑ να προσπαθεί να παρουσιάσει τον εαυτό του ως «ανάχωμα» απέναντι στην ακροδεξιά, όταν η αστυνομία της οποίας την πολιτική ευθύνη έχει η κυβέρνηση, συνεχίζει να κάνει πλάτες στους φασίστες. Σήμερα, η κυβέρνηση έστησε ανάχωμα στους αντιφασίστες και τους αγωνιστές τους εργατικού κινήματος και της μαχόμενης Αριστεράς.

Στην ίδια κατεύθυνση εντάσσονται και οι πρόσφατες τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα που προτάθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ προβλέπουν μείωση ποινών για τη διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, όταν η δίκη της Χρυσής Αυγής δεν έχει ακόμη τελειώσει!

Τεράστιες είναι, για μια ακόμα φορά, οι ευθύνες της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου «Προστασίας του Πολίτη».

Είναι πλέον καθαρό: η ακροδεξιά πανούκλα και η νεοφασιστική απειλή θα ηττηθούν από το εργατικό, λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα, από την ενωτική πάλη των μαχόμενων δυνάμεων της Αριστεράς και του κινήματος για να κτυπηθεί καίρια ο φασισμός και το σύστημα που τον γεννά. Σε αυτό τον αγώνα η αντικαπιταλιστική και επαναστατική Αριστερά βρίσκεται σταθερά στην πρώτη γραμμή.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Στη φυλακή οι δολοφόνοι του Α. Γρηγορόπουλου!

Να μην περάσει η μεθόδευση υπέρ των Κορκονέα-Σαραλιώτη

Ακραία αντιδημοκρατική πρόκληση που βάζει στο στόχαστρο τις δημοκρατικές ελευθερίες, τη νεολαία και το κίνημά της είναι η πρόταση του εισαγγελέα στις 25/2 για τροποποίηση του κατηγορητηρίου για τον αστυνομικό Κορκονέα που δολοφόνησε τον Αλέξη Γρηγορόπουλο, από «ανθρωποκτονία με ευθύ δόλο» σε «ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο». Επιχειρείται έτσι να μειωθεί η ποινή και να ανοίξει ο δρόμος για την αποφυλάκιση ενός αδίστακτου και αμετανόητου δολοφόνου ενός 15χρονου παιδιού. Το ίδιο προκλητική είναι η πρόταση αθώωσης του Βασίλη Σαραλιώτη, του ειδικού φρουρού που ήταν συνεργός του Κορκονέα.

Το κράτος για άλλη μια φορά απλώνει ένα ελεεινό «δίχτυ προστασίας» και συγκάλυψης της εγκληματικής δράσης αστυνομικών, καθώς η κρατική καταστολή και αστυνομική βία είναι βασικά εργαλεία για το πέρασμα της αντιλαϊκής πολιτικής και των μνημονιακών δεσμεύσεων. Από δω ξεπηδά η αντιδραστική υπεράσπιση των αστυνομικών που σκότωσαν στο ξύλο τον Ζακ και η προσπάθεια να κουκουλωθεί το γεγονός ότι ο Νιγηριανός μετανάστης Εμπουκά έχασε τη ζωή σε αστυνομικό τμήμα. Οι εγκληματικές αυτές πρακτικές χαρακτηρίζουν τους φασίστες και δεν είναι τυχαία η ταύτιση τους με την αστυνομική βαρβαρότητα.

Κορυφαίες είναι οι ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και του υπουργού Δικαιοσύνης που επιτρέπουν στους μηχανισμούς της δήθεν «ανεξάρτητης» δικαιοσύνης να βγάλουν στα μαλακά τους δολοφόνους, ενώ αδίστακτα καπηλεύεται τη μνήμη του Α. Γρηγορόπουλου και τους αγώνες της νεολαίας

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει αυτή τη σκευωρία. Καλεί σε επαγρύπνηση και κινητοποίηση των οργανώσεων της νεολαίας, των φοιτητών συλλόγων, των φορέων του λαϊκού κινήματος και της μαχόμενης Αριστεράς για να αποτύχει το άθλιο αυτό σχέδιο.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Κάτω η συμφωνία Τραπεζών-Κυβέρνησης-ΕΕ για αρπαγή της λαϊκής κατοικίας

Ένα χρόνο μετά την ψήφιση του νόμου 4512/2018 με τον οποίο η κυβέρνηση εισήγαγε τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς (κατά τη συνήθη πρακτική τα χρόνια των Μνημονίων σε πολυνομοσχέδιο 260 σελίδων με πλειάδα άλλων ρυθμίσεων) προσπαθώντας να απαντήσει στο κίνημα που αναπτύσσονταν ενάντια στους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας στα Ειρηνοδικεία όλης της χώρας, προχωράει στο επόμενο αποφασιστικό βήμα για το χτύπημα του δικαιώματος των εργαζόμενων στη στέγη. Πιστή στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου, των τραπεζών και των δανειστών επιχειρεί αυτή τη φορά να εισάγει νέο θεσμικό πλαίσιο που θα έρθει να μεταβάλλει σε ακόμα πιο αντιδραστική κατεύθυνση τα όσα προβλέπονταν από το νόμο Κατσέλη και αποτελεί κεντρικό πολιτικό στόχο της Κυβέρνησης για την περίοδο στην υπηρεσία της σταθεροποίησης του τραπεζικού συστήματος και του πολιτικού σκηνικού. Η αρπαγή πλέον και της μόνιμης κατοικίας ενός μεγάλου κομματιού “οφειλετών” αποτελεί την ουσία της πολιτικής ‘’διαχείρισης’’ των κόκκινων δανείων όπως ονομάζεται κατ' ευφημισμό η πολιτική του “να μην χάσουν οι τράπεζες και να χάσουν οι εργαζόμενοι”. Την ερχόμενη βδομάδα λοιπόν, με τη μορφή κατεπείγοντος, κατατίθεται στη Βουλή προς συζήτηση και ψήφιση άλλο ένα νομοσχέδιο που προασπίζει τα συμφέροντα των τραπεζών και του κεφαλαίου και βγάζει στο σφυρί τη λαϊκή περιουσία, ακόμη και τη μόνιμη κατοικία.

Το νέο πλαίσιο καταργεί την όποια νομική προστασία θα μπορούσε να διεκδικήσει ο δανειολήπτης. Μεταφέρει όλη την δικαιοδοσία για το ποιοί δανειολήπτες είναι ''επιλέξιμοι προστασίας κ ένταξης στη ρύθμιση'' και με ποιούς όρους,στις τράπεζες, χωρίς ταυτόχρονα να προσδιορίζει τα κριτήρια με τα οποία αυτές θα αποφασίζουν. Προβλέπει ''κόφτες'', δήθεν για να προστατεύσει τις τράπεζες -τους πλέον θεσμικούς μπαταχτσήδες με τα δις των θαλασσοδανείων σε ΜΜΕ, κόμματα, μεγαλοεπιχειρηματίες κ τα δις των ανακεφαλοποιήσεων με κρατικό χρήμα, απο τους ''μπαταχτσήδες'' μισθωτούς , αγρότες, μικροεπιχειρηματίες ,που έχουν χτυπήσει βίαια οι μνημονιακές πολιτικές.Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις τελευταίες δηλώσεις – επίσης με τη συνήθη πρακτική των “φημών” - η υφιστάμενη πρόταση θέτει ως πλαφόν οφειλής τα 130.000 ευρώ (όριο που δεν αναμένεται να καλύψει περισσότερο από το 15% των οφειλετών). Εκτός προστασίας μένουν οφειλέτες με ετήσιο εισόδημα ανώτερο των 12.500 ευρώ και λαϊκές οικογένειες με ετήσιο εισόδημα ανώτερο των 21.000 ευρώ (πλαφόν τα 36.000, δηλαδή επιπρόσθετα 5000 ευρώ για κάθε τέκνο μέχρι το τρίτο). Ταυτόχρονα εξαιρούνται από την προστασία κατοικίας τους οι οφειλέτες λόγω ‘’δόλου’’ απέναντι στις τράπεζες με αποτέλεσμα ο ασκός του Αιόλου να ανοίγει για ακόμα πιο πολλές περιπτώσεις εργαζομένων οφειλετών (με την πρόφαση του χτυπήματος των “στρατηγικών κακοπληρωτών”). Σαν επιβεβαίωση του τελευταίου, και σε πλήρη αντιδιαστολή με τις οφειλές των εργαζομένων, σε αναστολή φαίνεται να μένουν οι οφειλές των μεγάλων επιχειρήσεων (οι οποίες και αποτελούν το σημαντικότερο μέρος των Μη Εξυπηρετούμενων Ανοιγμάτων των Τραπεζών) αποδεικνύοντας – για όποιον διατηρούσε ακόμα κάποια αμφιβολία – το ποιους προασπίζει η Κυβέρνηση και η πολιτική της και ποιους έρχεται να τσακίσει αφήνοντάς τους στο έλεος των Τραπεζών, των Funds και άλλων “ευαγών ιδρυμάτων”. Τέλος, είναι χαρακτηριστικό πως για μια ακόμα φορά προβλέπονται ρυθμίσεις που θα οδηγήσουν ζεστό δημόσιο χρήμα στα ταμεία των Τραπεζών (ρυθμίσεις επιδότησης των δανείων οφειλετών με αρκετές προϋποθέσεις) χωρίς για μια ακόμα φορά να αποκτά το δημόσιο κανέναν έλεγχο ως προς το μάνατζμεντ των Τραπεζών. Έτσι μετά τις διάφορες κατά καιρούς “ανακεφαλαιοποιήσεις” - επί της ουσίας χάρισμα χρημάτων των εργαζομένων στις τράπεζες – η ίδια ιστορία έρχεται να επαναληφθεί για ακόμα μια φορά με άλλο όνομα. Για μια ακόμα φορά γίνεται καθαρό πόσο αναγκαία είναι η κρατικοποίηση του τραπεζικού συστήματος με εργατικό έλεγχο προκειμένου να υπάρξει πολιτική που να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εργαζομένων.

Είναι εμφανές πλέον με τον πιο καθαρό τρόπο ότι η ‘’προστασία της πρώτης κατοικίας’’ που απετέλεσε δις προεκλογική δέσμευση του Τσίπρα μετατρέπεται σήμερα στο ‘’προστατεύουμε το σπίτι των πιο φτωχών’’. Η πολιτική του μοιράσματος της φτώχιας συνεχίζεται και σ' αυτό το επίπεδο, με παράλληλη προσπάθεια να στιγματιστούν όσοι θα χάσουν την προστασία της πρώτης κατοικίας τους ως “κλέφτες”, “μπαταχτσήδες”, στρατηγικοί κακοπληρωτές”

 Οι συνεχείς πιέσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση να κλείσει άμεσα το θέμα δεν οφείλονται αποκλειστικά στην υποχρέωση τήρησης δεσμεύσεων, σύμφωνα με τις οποίες πρέπει μέσα στο Μάρτη να βγουν στο σφυρί τα κόκκινα δάνεια που εξαιρούνται από το νόμο Κατσέλη. Στοχεύουν επίσης στην εγκαθίδρυση ενός όλο και πιο αρνητικού συσχετισμού δύναμης υπέρ των δυνάμεων του κεφαλαίου και εις βάρος των δυνάμεων της εργασίας, με το χτύπημα και την ποινικοποίηση οποιασδήποτε μορφής αντίστασης που οι εργαζόμενοι επέλεξαν για να αντισταθούν στην εφαρμοζόμενη σε βάρος τους πολιτική. Γι' αυτό και οι πρόθυμοι είναι πολλοί, η Κυβέρνηση, οι Τραπεζίτες, η αστική τάξη της χώρας (καμιά κόντρα Στουρνάρα- Πωλάκη δεν υφίσταται επί τέτοιων ζητημάτων, σ' αυτά τα ζητήματα υπάρχει απόλυτη σύμπνοια μεταξύ τους).

Σε αυτήν την κατεύθυνση η 29.11.2017, μέρα που χτυπήθηκε με σκληρό τρόπο από τις δυνάμεις καταστολής το κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμού σε διάφορα ειρηνοδικεία της χώρας, έρχεται πλέον εκτός από χημικά και ξυλοδαρμούς αγωνιστών να σηματοδοτήσει και την απόπειρα ποινικής τους δίωξης. Άλλωστε η αυταρχική θωράκιση του κράτους, οι δικογραφίες σε βάρος αγωνιστών μελών Φοιτητικών Συλλόγων, Σωματείων, Συλλογικοτήτων γειτονιών και πολιτικών οργανώσεων και η στοχοποίηση ολόκληρου του κινήματος αποτελεί πάγια τακτική σε περιόδους συζήτησης και ψήφισης αντιλαϊκών νομοσχεδίων για να αποφευχθεί ένας ευρύτερος κοινωνικός αναβρασμός. Έτσι και τώρα η Εισαγγελία Αττικής χέρι- χέρι με το Μαξίμου και το Κυβερνητικό Επιτελείο ενάμιση χρόνο μετά προχωράει σε διώξεις αγωνιστών και συντρόφων (ενεργών συνδικαλιστών των Φοιτητικών Συλλόγων, μελών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και μελών της ΛΑΕ) που συμμετέχουν ενεργά όλα αυτά τα χρόνια στο κίνημα και τις κινητοποιήσεις ενάντια στους Πλειστηριασμούς. Διώξεις που έρχονται σε συνέχεια άλλων διώξεων σε αγωνιστές ενάντια στους πλειστηριασμούς στη Θεσσαλονίκη αλλά και αλλού ένα προηγούμενο χρονικό διάστημα. Ποιοτικά διαφορετικό στοιχείο αποτελεί η ταυτοποίηση μέσω φωτογραφιών, βίντεο και άλλων μεθόδων που θυμίζουν “μεγάλο αδερφό” και μάλιστα με μεγάλη χρονική απόσταση από τα γεγονότα.

Ο χρόνος και ο τρόπος που επιλέχθηκε να βγει στο φως η συγκεκριμένη δικογραφία κάθε άλλο παρά τυχαίος είναι. Αντίθετα, αναδεικνύουν την ανησυχία και τον φόβο Κυβέρνησης-Τραπεζιτών απέναντι στις μαζικές κινητοποιήσεις ενός προηγούμενου διαστήματος, τη στιγμή που μια νέα επίθεση σε βάρος του δικαιώματος των εργαζόμενων στη στέγη βρίσκεται επί θύραις. H κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ νομιμοποιεί την τοκογλυφία κ τις απατεωνιές των τραπεζών, στις οποίες και παραχωρεί απλόχερα χιλιάδες σπίτια α’ κατοικίας. Επιπρόσθετα, επικυρώνει την απώλεια και των υπολοίπων περιουσιακών στοιχείων κάθε οφειλέτη, (β κατοικία, χωράφι, οικόπεδο, κλπ.), και ταυτόχρονα έχει το θράσος να παρουσιάζει αυτό το νομό ως δίκαιη λύση για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά! Για να έχει αυτή η νέα επίθεση επιτυχία, θα πρέπει να τρομοκρατηθούν όσοι αντιστέκονται, να χτυπηθούν όσοι δεν τρομοκρατούνται, να σιωπήσουν όσοι ξεσκεπάζουν το ψέμα του “τέλους των μνημονίων” και επιχειρούν να σπάσουν την σιωπή των επίσημων ΜΜΕ γύρω από μεγάλα κομμάτια εργαζομένων που εξακολουθούν να δέχονται επίθεση και πλέον πετιούνται και έξω από τα σπίτια τους. Έχουν δίκιο να ανησυχούν, γιατί ξέρουν πόσο σαθρά είναι τα θεμέλια του success story που προσπαθούν να οικοδομήσουν. Έχουν δίκιο να ανησυχούν γιατί φοβούνται πως ο “εχθρός λαός” μπορεί να χαλάσει το προεκλογικό σκηνικό που γίνεται προσπάθεια τεχνητά να δημιουργηθεί, μπαίνοντας σφήνα στο νέο δικομματισμό που θέλουν να επιβάλλουν, δείχνοντας πως ο μόνος τρόπος υπεράσπισης των δικαιωμάτων του είναι οι μαζικοί αγώνες ρήξης και ανατροπής της επίθεσης του κεφαλαίου και όχι η κάλπη.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους, τους ανέργους, τη νεολαία, τους φοιτητές και όλους τους συλλογικούς φορείς να στείλουν ΜΑΖΙΚΟ μήνυμα ανυπακοής και ανατροπής στην κυβέρνηση και όλα τα αστικά επιτελεία!

1.    ΚΑΝΕΝΑ ΛΑΪΚΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΡΑΤΟΥΣ – ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ

2.    ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΡΠΑΓΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ

3.    ΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ ΜΕ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ -  ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

4.    ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ

5.    ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ

6.    ΚΑΤΩ ΤΟ ΝΕΟ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΘΕΤΗΜΑ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΦΑΡΜΟΣΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ

7.    ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ. ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΚΑΘΕ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΩΚΕΤΑΙ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 7/3, ΜΕΡΑ ΨΗΦΙΣΗΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ. ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 18:30 ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Όχι στο ξεπούλημα και την ιδιωτικοποίηση των «περιφερειακών» λιμανιών

Να περάσουν στο δημόσιο με κοινωνικό έλεγχο όλα τα λιμάνια της χώρας

Ο νόμος που ετοίμασε το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής για τα λιμάνια έρχεται να επιβεβαιώσει την πολιτική επιλογή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ να ξεπουλήσει τα λεγόμενα «περιφερειακά» λιμάνια, ολοκληρώνοντας την ιδιωτικοποίησή τους.

Οι προβλέψεις του νόμου για “συνέργειες ιδιωτικού και δημοσίου τομέα” μέσα από “υποπαραχώρησης δραστηριοτήτων”, δεν είναι παρά η ιδιωτικοποίηση δέκα λιμανιών της χώρας. Όσα εισηγείται ο Φ. Κουβέλης με το νόμο του απλά επιτρέπουν τη χρήση των υποδομών και των λιμανιών με σκοπό το κέρδος των επιχειρήσεων.

Αυτή η επιλογή έχει την απόλυτη συναίνεση της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ, αλλά και των τοπικών αρχών με πρώτη και καλύτερη την περιφερειακή διοίκηση της Δούρου στην Αττική, καθώς όλες οι μνημονιακές δυνάμεις συμφωνούν στο γενικό ξεπούλημα και την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας και του φυσικού πλούτου. Συμφωνούν στην παραχώρηση στο κεφάλαιο, αλλά και τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, των δικτύων και των υποδομών μεταφορών, των αεροδρομίων, των εθνικών οδών και των λιμανιών. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η Χρυσή Αυγή και οι διάφοροι ακροδεξιοί, φασιστικοί και πατριδοκάπηλοι κύκλοι, σιωπούν όταν δεν γιορτάζουν το ξεπούλημα στα εφοπλιστικά και επιχειρηματικά συμφέροντα τα οποία υπηρετούν.

Οι συνέπειες αυτής της πολιτικής δε θα είναι μόνο η αύξηση του κόστους υπηρεσιών και ο ασφυκτικός έλεγχος των μεταφορών, αλλά και το τσαλαπάτημα των εργασιακών σχέσεων. Την ίδια ώρα παραμένουν στη διάθεση του ΝΑΤΟ, του ευρωστρατού και της FRONTEX, για τα πολεμικά σχέδια του ιμπεριαλισμού και το κυνήγι των προσφύγων.

Το εργατικό λαϊκό κίνημα είναι ανάγκη να αναλάβει πρωτοβουλίες για μια πλατιά κοινωνική κινητοποίηση με στόχο τα λιμάνια, τόσο τα περιφερειακά που απειλούνται άμεσα από το νέο νόμο, όσο και αυτά του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης, να περάσουν και να παραμείνουν στο δημόσιο, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο. Μια κινητοποίηση που θα συγκρουστεί για την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-μνημονίων που οργανώνει και επιβάλλει την ιδιωτικοποίηση.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. συμμετέχει και στηρίζει με όλες τις δυνάμεις της την απεργία στις 8 Μάρτη, Παγκόσμια Μέρα για τα δικαιώματα των Γυναικών.

Η 8 Μάρτη είναι μέρα σύμβολο των πολύμορφων αγώνων παγκόσμια, ενάντια στην εκμετάλευση και την καταπίεση, τις έμφυλες διακρίσεις και τις σεξιστικές επιθέσεις που υφίστανται οι γυναίκες μέχρι και τις μέρες μας. Καθιερώθηκε μετά από πρόταση της Κλάρας Τσέτκιν ως διεθνή μέρα πάλης για την απελευθέρωση των γυναικών σε όλες τις χώρες. Είχαν προηγηθεί μια σειρά αγώνες των γυναικών εργατριών, στην κλωστοϋφαντουργία στη Νέα Υόρκη το 1857 για μείωση των ωρών εργασίας και εξίσωση των μισθών ανδρών γυναικών, η απεργία των υφαντριών του Πειραιά το 1892 κλπ. Η πρόταση της Τσέτκιν έδωσε έμπνευση για να δυναμώσουν αυτοί οι αγώνες. Τη σκυτάλη πήραν οι γυναίκες στη Ρωσία όταν βγήκαν στους δρόμους στις 23 Φλεβάρη του 1917, ξεσηκώνοντας όλη την εργατική τάξη και δείχνοντας ότι η προοπτική μπορούσε να φτάσει μέχρι την επανάσταση για να γκρεμίσουμε το σύστημα της εκμετάλλευσης και του σεξισμού.

Τιμάμε εκείνη την ημέρα απεργώντας και διαδηλώνοντας όλες και όλοι μαζί, διεκδικώντας την κατάργηση των διακρίσεων και σεξιστικών επιθέσεων σε βάρος των γυναικών. Είναι μια μάχη που αφορά όλη την εργατική τάξη, τη κοινωνική δύναμη που μπορεί να απελευθερώσει όλους τους καταπιεσμένους.

Οι κυβερνήσεις των μνημονίων, συμπεριλαμβανομένης και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, η ΕΕ και οι αστικές κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο έχουν προχωρήσει σε μια σειρά μέτρα και αποφάσεις που πλήττουν με ιδιαίτερο τρόπο τη θέση της γυναίκας. Την οδηγούν στην ανεργία και την ελαστική εργασία, επιδιώκουν να καταργήσουν την άδεια μητρότητας, ενώ μέσα στην εργασιακή ζούγκλα που έχουν διαμορφώσει η γυναίκα πιο συχνά γίνεται θύμα σεξιστικών επιθέσεων και εργοδοτικής αυθαιρεσίας. Σε όλο τον κόσμο αντιδραστικοί νόμοι περί αμβλώσεων, αμφισβητούν το δικαίωμά της στον έλεγχο του σώματός της. Μέσα στο κλίμα της αυξημένης βίας, απότοκο της εκμετάλλευσης, της φτώχειας και της εξαθλίωσης, γυναίκες κακοποιούνται και δολοφονούνται.

Με βάση τα στοιχεία του 2016 από το ΙΚΑ, ο μισθός των γυναικών είναι κατά 226 ευρώ το μήνα χαμηλότερος. Η μισθολογική διαφορά στην Ελλάδα φτάνει το 45,2% ενώ στην Ευρώπη είναι 41,1%. Πέρα όμως από αυτά την ίδια στιγμή παρατηρείται αύξηση των σεξιστικών επιθέσεων διεθνώς αλλά και μέσα στους χώρους δουλειάς, ιδιαίτερα στον ιδιωτικό τομέα.

Η εκμετάλλευση της γυναίκας ως εργαζόμενης γίνεται ακόμα πιο αφόρητη λόγω της ιδιαίτερης καταπίεσης που δέχεται στον καπιταλισμό, αναλαμβάνοντας μεταξύ άλλων το μεγάλο βάρος της απλήρωτης εργασίας για τη φροντίδα των παιδιών, του νοικοκυριού κλπ. Σήμερα οι γυναίκες αποτελούν κάτι περισσότερο από το 50% της εργατικής τάξης, και πέρα από την ανισότητα μέσα στους χώρους δουλειάς, επιβαρύνονται πολύ περισσότερο με την δουλειά στο σπίτι. Η κατάρρευση των νοσοκομείων, η διάλυση των γηροκομείων, των βρεφονηπιακών σταθμών, της Παιδείας, έχει σημάνει ότι όλες αυτές οι απαραίτητες λειτουργίες, έχουν πλέον περάσει στις πλάτες των γυναικών. Σε αυτή την εικόνα της διαρκούς λιτότητας η μισή εργατική τάξη έχει χτυπηθεί περισσότερο από τις μνημονιακές πολιτικές.

Η οικονομική κρίση, οι επιθέσεις λόγω των μνημονίων στα εργασιακά δικαιώματα, η διάλυση του κράτους πρόνοιας διαμορφώνουν ένα κλίμα οργής στις εργαζόμενες γυναίκες. Τα αιτήματα για ΣΣΕ με αυξήσεις, ίση αμοιβή, προσλήψεις, μόνιμη και σταθερή εργασία, στελέχωση των νοσοκομείων, των σχολείων, των δήμων, των βρεφονηπιακών σταθμών και συνολικά του κράτους πρόνοιας, για αξιοπρεπή ωράρια και συνθήκες εργασίας, είναι κρίσιμα για όλη την εργατική τάξη και ιδιαίτερα για τις εργαζόμενες σε κάθε χώρο δουλειάς και για όλες τις γυναίκες που φορτώνονται στις πλάτες τους τα βάρη από το χτύπημα των κοινωνικών υπηρεσιών και αγαθών. Η σύγκρουση με τις σεξιστικές ιδέες της άρχουσας τάξης, τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις, τη βία κατά των γυναικών, είναι αναπόσπαστο κομμάτι αυτού του αγώνα.

Ήδη μια σειρά σωματεία και Ομοσπονδίες σε Υγεία, Παιδεία, ΟΤΑ, ΜΜΕ κλπ, έχουν προκηρύξει απεργία στις 8 Μάρτη, ανάμεσά τους και η ΑΔΕΔΥ που κύρυξε 3ωρη στάση εργασίας για εκείνη την ημέρα.

Ενώνουμε τη φωνή μας μαζί τους! Διεκδικούμε και παλεύουμε μαζί με τις γυναίκες και τα συνδικάτα στην Ισπανία με την προοπτική να γίνει η 8 Μάρτη απεργιακή σε όλη την Ευρώπη. Μέσα στην προηγούμενη χρονιά οι γυναίκες έκαναν αισθητή την παρουσία τους. Χιλιάδες γυναίκες βγήκαν στους δρόμους της Βραζιλίας τους προηγούμενους μήνες, για να διαδηλώσουν ενάντια στον ακροδεξιό σεξιστή υποψήφιο Μπολσονάρο. Εκατομμύρια διαδήλωσαν ενάντια στις σεξιστικές επιθέσεις του Τραμπ στις ΗΠΑ, πάλεψαν για το δικαίωμα στην έκτρωση στην Ιρλανδία και την Πολωνία, συμμετείχαν στους αγώνες ενάντια στην στοχοποίηση των μουσουλμάνων γυναικών, και πρωτοστάτησαν στους εργατικούς αγώνες για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους: Από τις υπαλλήλους των McDonalds και τις αεροσυνοδούς της Ryanair μέχρι τα νοσοκομεία, το Βοήθεια στο Σπίτι, τις συνταξιούχους της Εθνικής Τράπεζας, τις καθαρίστριες των σχολείων στην Ελλάδα, τις αναπληρώτριες στην εκπαίδευση κλπ.

Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.:

·         Στηρίζει τις πρωτοβουλίες γυναικείων και ΛΟΑΤΚΙΑ κινήσεων για συγκεντρώσεις και κινητοποιήσεις ενάντια στις έμφυλες διακρίσεις και το καπιταλιστικό εκμεταλλευτικό σύστημα που τις αναγεννά, τις αξιοποιεί και τις βαθαίνει.

·         Καλέι όλα τα μέλη, τις τοπικές κλαδικές επιτροπές της να πρωτοστατήσουν στην προσπάθεια για την οργάνωση της απεργίας της 8 Μάρτη σε σωματεία, συλλόγους και γειτονιές.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Τρικάλων

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Θωράκιση της αντιλαϊκής πολιτικής οι αλλαγές στο Σύνταγμα που προωθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ

Η αναθεώρηση του Συντάγματος που προωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει θεσμικές αλλαγές για τη θωράκιση του αστικού συνασπισμού εξουσίας και τη συναινετική διαχείριση της πολιτικής κρίσης που έχουν προκαλέσει τα αλλεπάλληλα Μνημόνια και η συνεχιζόμενη ευρω-λιτότητα. Γι’ αυτό και η πρότασή του, όπως παραδέχεται στην αιτιολογική έκθεση, «περιλαμβάνει αρκετές από τις προτάσεις Αναθεώρησης της ΝΔ του 2014, αλλά  και από τα σημεία αναθεώρησης που πρότεινε πρόσφατα το ΚΙΝΑΛ». Στην πραγματικότητα, ο ΣΥΡΙΖΑ απέχει πολύ από «την πλήρη επαναθεμελίωση του πολιτεύματος σε δημοκρατικότερη και προοδευτική βάση», που διακηρύσσει η αιτιολογική έκθεση της πρότασής του.

Στο οργανωτικό μέρος του Συντάγματος, η σημαντικότερη αλλαγή αφορά την πρόβλεψη για την άμεση εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από το λαό, εάν δεν συγκεντρωθεί η απαιτούμενη πλειοψηφία για την εκλογή του από τη Βουλή. Αυτή η ρύθμιση διαφημίζεται ως η πλέον δημοκρατική, αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί μια επιπλέον ασφαλιστική δικλείδα για την κυρίαρχη τάξη. Ένας ΠτΔ που θα έχει εκλεγεί από το λαό θα έχει την αναγκαία νομιμοποίηση για να μετατραπεί σε εναλλακτικό πόλο εξουσίας. Σε μια εποχή που το πολιτικό τοπίο στην Ευρώπη μοιάζει με κινούμενο άμμο και τα παραδοσιακά κεντροαριστερά και κεντροδεξιά κόμματα αντιμετωπίζουν μια τεράστια κρίση νομιμοποίησης, τέτοια «βοναπαρτιστικά» σενάρια δεν είναι καθόλου μακριά. Την περασμένη άνοιξη, ο Iταλός Πρόεδρος της Δημοκρατίας Σ. Ματαρέλα, χωρίς καν να είναι άμεσα εκλεγμένος, αρνήθηκε στον πρωθυπουργό την τοποθέτηση ενός «ευρωσκεπτικιστή» στη θέση του υπουργού Οικονομικών. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ το 2006 επέκρινε την ίδια πρόταση, όταν την έκανε η ΝΔ, υποστηρίζοντας ότι «η άμεση εκλογή του ΠτΔ – και στις οριακές περιπτώσεις της αδυναμίας εκλογής του από τη Βουλή – θα διακυβεύσει την ομαλή λειτουργία του πολιτεύματος […] Αλλ’ αυτό δεν είναι το δημοκρατικό ζητούμενο και ανεξάρτητα από την ορθή άποψη ότι η σχετική διάταξη δεν μπορεί να αναθεωρηθεί». Τούτη την πρόταση της ΝΔ έχει το θράσος σήμερα να την προβάλει ως τελευταία λέξη της …αμεσοδημοκρατίας!

Η αντιστροφή της πραγματικότητας δεν σταματά σ’ αυτό το σημείο. Ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει τη συνταγματική κατοχύρωση αναλογικού εκλογικού συστήματος και την εμφανίζει περήφανα ως υλοποίηση ενός διαχρονικού αιτήματος της Αριστεράς. Η απλή αναλογική δεν συμβαδίζει όμως με τη ρητή πρόβλεψη για τη δυνατότητα διατήρησης του αντιδημοκρατικού ορίου του 3% για την είσοδο στη Βουλή. Το όριο αυτό θεσμοθετήθηκε από την κυβέρνηση Μητσοτάκη το 1990-1993 και χρησιμοποιείται από το ΣΥΡΙΖΑ και όλο το πολιτικό σύστημα για τον αποκλεισμό της μαχητικής αντιπολίτευσης των ριζοσπαστικών, αντικαπιταλιστικών και επαναστατικών δυνάμεων. Αντιδημοκρατικό στο χαρακτήρα του μέτρο, όταν καθιερώθηκε είχε αξιοποιηθεί και για να αποκλείσει από τη Βουλή το αυτοτελές κόμμα της μειονότητας της Θράκης. Πέρα από αυτό, η πρόταση για την καθιέρωση του αναλογικού εκλογικού συστήματος συνδυάζεται με την πρόταση για καθιέρωση της «εποικοδομητικής πρότασης δυσπιστίας», δηλαδή την πρόβλεψη ότι πρόταση δυσπιστίας δεν μπορεί να γίνει δεκτή από τη Βουλή παρά μόνο αν υπερψηφίζεται ταυτόχρονα και νέος πρωθυπουργός. Αυτή η ρύθμιση είναι εμπνευσμένη από το γερμανικό Σύνταγμα και μπορεί να οδηγήσει σε ακραία αντιδημοκρατικά αποτελέσματα, αφού θα μπορούν να παραμένουν στην εξουσία κυβερνήσεις μειοψηφίας εάν η αντιπολίτευση είναι πολιτικά ετερόκλιτη. Η ίδια η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ ομολογεί ότι «αυτό είναι ένα μέτρο που ισχυροποιεί την εκάστοτε κυβέρνηση» και «δημιουργεί και τους όρους εκείνους για τετραετείς πολιτικούς κύκλους». Έτσι, η δημοκρατία θυσιάζεται στο βωμό της πολιτικής σταθερότητας και οι πρόωρες εκλογές γίνονται πιο δύσκολες. Σ’ αυτό το πλαίσιο, οι προβλέψεις της πρότασης για την καθιέρωση της λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας ή του αιτήματος δημοψηφίσματος με συλλογή υπογραφών μπορούν να λειτουργήσουν μόνο σαν δημοκρατικό άλλοθι για επιμέρους ζητήματα ενώ οι κεντρικές πολιτικές επιλογές της εκάστοτε κυβέρνησης θα είναι προστατευμένες ακόμα και αν είναι μειοψηφικές στην ίδια τη Βουλή.

Στο επίπεδο των δικαιωμάτων, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ προβάλλει τη διακήρυξη περί θρησκευτικής ουδετερότητας του κράτους. Στην πραγματικότητα, αυτή η αρχή ισχύει και σήμερα, αλλά υπονομεύεται από τη ρήτρα περί επικρατούσας θρησκείας (άρθρο 3), την οποία όμως η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ την αφήνει άθικτη! Το παραδοσιακό αίτημα για το χωρισμό Εκκλησίας-κράτους δίνει τη θέση του σε έναν «αμοιβαία επωφελή» συμβιβασμό, που διατηρεί τα προνόμια της Ιεραρχίας όπως έγινε και με την πρόσφατη συμφωνία για την εκκλησιαστική περιουσία. Παράλληλα, ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει να οριστεί ότι κοινωνικά αγαθά, όπως το νερό και η ηλεκτρική ενέργεια, υπόκεινται σε καθεστώς δημόσιας υπηρεσίας και τελούν υπό δημόσιο έλεγχο. Η συγκεκριμένη πρόβλεψη είναι υποκριτική, αφού η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ψήφισε στο πλαίσιο του τρίτου Μνημονίου τη μεταφορά των μετοχών ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ στο Υπερταμείο. Η ρύθμιση που προτείνει δεν αποκλείει την ιδιωτικοποίηση, αφού και τα Λιμάνια Αθήνας και Θεσσαλονίκης που ιδιωτικοποιήθηκαν τελούν υπό τον έλεγχο της Ρυθμιστικής Αρχής Λιμένων και υπόκεινται σε καθεστώς δημόσιας υπηρεσίας, «απλά» αυτό δεν αφορά τα κέρδη των ιδιωτών ή τους όρους εργασίας... Γενικά, η ρητορεία για την αναβάθμιση των κοινωνικών δικαιωμάτων είναι κενή περιεχομένου, την ίδια στιγμή που η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ δεν περιλαμβάνει δίκαια αιτήματα των εργαζόμενων, όπως την κατάργηση του άρθρου 103 παρ. 8 που χρησιμοποιείται ως άλλοθι για την ομηρία χιλιάδων συμβασιούχων.

Η αντιπολίτευση των παλιών μνημονιακών κομμάτων ΝΔ-ΚΙΝΑΛ ασκεί κριτική στην πρόταση ΣΥΡΙΖΑ από απροκάλυπτα νεοφιλελεύθερες και συντηρητικές θέσεις. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει κάνει σημαία του κόμματός του την αναθεώρηση του άρθρου 16 για να προωθήσει την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων, ενώ απορρίπτει κάθε αναθεώρηση του άρθρου 3. Ταυτόχρονα, άλλες προτάσεις μιλάνε ακόμα μεγαλύτερη ενίσχυση της εκτελεστικής εξουσίας και καθιέρωση του «χρυσού κανόνα» των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών. Το μπλοκ των «Μένουμε Ευρώπη» προσπαθεί να πάρει τη ρεβάνς για την ήττα του στο δημοψήφισμα του 2015 παίρνοντας θάρρος από την κατάντια του ΣΥΡΙΖΑ.

Συνολικά, η συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση σημαδεύεται από την προσπάθεια του συστήματος να αντιμετωπίσει την πολιτική κρίση που εντείνεται σε όλη την ΕΕ. Ο ΣΥΡΙΖΑ προωθεί μια πρόταση που επιδιώκει να ξαναστήσει το πολιτικό σύστημα στα πόδια του από τους κλυδωνισμούς που το σημάδεψαν την τελευταία δεκαετία και να το επαναφέρει στα ήρεμα νερά ενός διπολισμού που θα εναλλάσσεται στην κυβέρνηση κάθε τετραετία. Η αντιπρόταση της ΝΔ είναι μια ακόμα πιο αυταρχική και χωρίς προσχήματα επίθεση στα δικαιώματα της εργατικής τάξης και της νεολαίας. Το ισχύον Σύνταγμα μπαίνει στο στόχαστρο, χωρίς βεβαίως να είναι ούτε αριστερό, ούτε προοδευτικό, επειδή στις διατάξεις του υπάρχει το αποτύπωμα των αγώνων και των κατακτήσεων της μεταπολίτευσης.

Δεν είναι τυχαίες λοιπόν οι συναινέσεις μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ. Εξάλλου όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων έχουν συναινετικά υπονομεύσει το άρθρο 16 επιτρέποντας τη λειτουργία ενός γαλαξία σχολών, συχνά αμφιλεγόμενων, που πουλάνε προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές σε αποφοίτους λυκείου, αλλά επιβάλλοντας μια κατεύθυνση στα πανεπιστήμια που εξυπηρετεί τις επιχειρήσεις και όχι τις ανάγκες της νεολαίας και της κοινωνίας. Και ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις μεθοδεύει το άρθρο 16 να έχει συμβολικό μόνο χαρακτήρα.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί τους εργαζόμενους και τη νεολαία να κινητοποιηθούν ενάντια στην αναθεώρηση του Συντάγματος. Οι αγώνες μας είναι σημαντικότεροι από τις έδρες στη Βουλή. Δεν ξεχνάμε ότι το 2006 η κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή κίνησε τη διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος με βασικό πρόταγμα την αναθεώρηση του άρθρου 16 στην οποία συμφωνούσε το ΠΑΣΟΚ, αλλά το κίνημα, με αιχμή τις φοιτητικές καταλήψεις, κατάφερε να ανατρέψει τα σχέδιά τους. Το ίδιο μπορεί και πρέπει να γίνει και τώρα. Η ένταση της ταξικής πάλης είναι ο μόνος δρόμος για να υπερασπιστούμε και να διευρύνουμε τις δημοκρατικές ελευθερίες και τα δικαιώματα της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Τρικάλων

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αγώνας για την ανατροπή της αντιαγροτικής πολιτικής Κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ - Κεφαλαίου

Αγρότες, Αγρότισσες, Εργαζόμενοι του χωριού και της πόλης!

Η επίθεση Κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ - κεφαλαίου είναι καταιγιστική, συντονισμένη και πολύπλευρη.

Αύξηση του κόστους παραγωγής, άγρια εκμετάλλευση από μεγαλέμπορους με «ανοιχτές» τιμές, ακάλυπτες επιταγές και απληρωσιές. Εφαρμογή της αντιαγροτικής κοινής αγροτικής πολιτικής (ΚΑΠ)  της ΕΕ, το ξεκλήρισμα των φτωχομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων με εργαλείο το «μητρώο αγροτών και αγροτικών εκμεταλλεύσεων». Το ευρωμνημόνιο διαρκείας μέχρι το 2060 στο οποίο εντάσσονται  η φορολεηλασία, η συνεχιζόμενη πολιτική λιτότητας, οι εξευτελιστικές συντάξεις στα «περήφανα γηρατειά» της υπαίθρου και η υποχρηματοδότηση της παιδείας και της υγείας. Όλα τα παραπάνω αποτελούν τον «υποκινητή» των κινητοποιήσεων που ξεδιπλώνονται σε όλη τη χώρα.

Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α χαιρετίζει τον αγώνα της φτωχομεσαίας αγροτιάς και καταδικάζει την επίθεση κυβέρνησης –δικαστών με την επιβολή προκαταβολικών αγροτοδικίων.

Αγρότες, Αγρότισσες, Εργαζόμενοι του χωριού και της πόλης!

Οι τεράστιες επιστημονικοτεχνικές δυνατότητες της εποχής μας και ο πλούτος που παράγεται δημιουργούν τους υλικούς όρους για φτηνή και ποιοτική διατροφή του λαού και για μια αξιοβίωτη ζωή των ανθρώπων που χύνουν τον ιδρώτα τους για την παραγωγή των αγροτοκτηνοτροφικών προϊόντων.

Με αυτό το κριτήριο στηρίζουμε:

ü  την πάλη για την ικανοποίηση των άμεσων αναγκών επιβίωσης για να υπάρχουν όροι παραμονής στην ύπαιθρο όπως: ανατροπή της ΚΑΠ, κατάργηση του «μητρώου αγροτών και αγροτικών εκμεταλλεύσεων», όχι στη φοροκαταιγίδα. Να σταματήσουν οι πλειστηριασμοί και οι κατασχέσεις της λαϊκής περιουσίας των αγροτικών εκμεταλλεύσεων και σπιτιών. Όχι στις περικοπές των επιδοτήσεων – αποκλειστική χορήγηση τους σε φτωχούς αγρότες και όχι στους μεγαλοεπενδύτες του αγροτικού τομέα και τα μοναστήρια. Κατάργηση του ΦΠΑ σε όλα τα καλλιεργητικά μέσα και εφόδια για τη μείωση του κόστους παραγωγής. Κατώτερες, εγγυημένες τιμές για τα αγροτοκτηνοτροφικά προϊόντα, που να καλύπτουν το κόστος παραγωγής και να εξασφαλίζουν ικανοποιητικό εισόδημα για αξιοπρεπή ζωή. Όχι στην εμπορευματοποίηση του νερού. ∆ωρεάν επιστημονική επιμόρφωση, απαλλοτρίωση της μεγάλης αγροτικής ιδιοκτησίας, και ισοτιμία δικαιωμάτων όλων των εργαζόμενων της υπαίθρου ανεξάρτητα από χρώμα, έθνος και θρησκεία.

ü  τη δημιουργία ενιαίου δημόσιου φορέα τροφίμων, λιπασμάτων, κέντρων σποροπαραγωγής, ερευνητικών κέντρων. 

ü  τη δημιουργία δημοκρατικών πρωτοβάθμιων παραγωγικών συνεταιρισμών της φτωχομεσαίας αγροτιάς με κρατική ενίσχυση σε όλη τη χώρα που θα καλλιεργούν την συναδελφική αλληλεγγύη, την ποιοτική παραγωγή τροφίμων  αλλά και την έμπρακτη αντίθεση τους  στους «αγροτοτρομοκρατικούς» κολοσσούς που υποβαθμίζουν όλο και περισσότερο το τρόφιμο του εργαζόμενου λαού.

Αγρότες, Αγρότισσες, Εργαζόμενοι του χωριού και της πόλης!

Nα σπάσουμε την ηττοπάθεια, τη μοιρολατρία και την παραίτηση, την εκλογική ανάθεση και την παθητική αναμονή των «νέων σωτήρων» της αγροτιάς. Να πάρουμε αλλιώς τη ζωή μας, να παλέψουμε μαχητικά αλλά και διαφορετικά: Με πραγματικούς αγώνες. Με Επιτροπές Αγώνα και Συντονιστικά στα  χέρια της μαχόμενης φτωχομεσαίας αγροτιάς. Με μέτωπο πάλης φτωχομεσαίας αγροτιάς – εργαζομένων στον αγροτοδιατροφικό τομέα - εργαζομένων της πόλης - νεολαίας. Με την  ισότιμη και την αναγκαία  κοινή δράση όλων των δυνάμεων της μαχόμενης αριστεράς που συμφωνούν ότι δεν μπορεί να υπάρχει φιλολαϊκή πολιτική στη φυλακή της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Καλούμε σε αγώνα για την ανατροπή της αντιαγροτικής πολιτικής Κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ - Κεφαλαίου. Για τη διαγραφή του «χρέους», την εθνικοποίηση- κρατικοποίηση των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, για την αντικαπιταλιστική - διεθνιστική αποδέσμευση από τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ, για ισοτιμία στις διεθνείς σχέσεις. Για να ανοίξει ο δρόμος για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση στα χέρια των παραγωγών του πλούτου, σε πλήρη αρμονία με τη φύση. Με αγροτική παραγωγή και προϊόντα για τις ανάγκες του λαού και όχι του καπιταλιστικού κέρδους.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Τρικάλων

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ