26 Οκτωβρίου 2014

ΠΛΗΡΗΣ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ: οργισμένες αντιδράσεις από αντιστασιακούς για τις στρατιωτικές τιμές σε πραξικοπηματίες καταδρομείς του '74

Σε ανάρτηση του tvxs.gr με τίτλο «Σκληρή κριτική στην κυπριακή κυβέρνηση από αντιστασιακούς για τιμές σε καταδρομείς του '74» διαβάζουμε:
“Αγανάκτηση και αποτροπιασμό εκφράζει ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Δημοκρατικών Αντιστασιακών για την απόφαση της κυβέρνησης του Νίκου Αναστασιάδη να αποδώσει πολιτειακές και στρατιωτικές τιμές στους καταδρομείς «που σκοτώθηκαν στις 15 Ιουλίου 1974 όταν επιτέθηκαν κατά του Προεδρικού Μεγάρου για να δολοφονήσουν τον Πρόεδρο Μακάριο». Αναφέρει, δε, ότι «στην Κύπρο συντελέστηκε στις 15 Ιουλίου 1974 η μεγαλύτερη προδοσία στην σύγχρονη ιστορία» και πως «κάποιοι έκαναν την προδοσία, που έχουν και όνομα και επίθετο». «Δυστυχώς» συνεχίζει «η Κυβέρνηση και ο ΔΗΣΥ που στέγασε τους πραξικοπηματίες επιχειρούν να εξισώσουν τους θύτες με τα θύματα και να διαγράψουν το προδοτικό ρόλο της ΕΟΚΑ Β’».  
Η επίκληση της «διατεταγμένης αποστολής» δεν δίνει συγχωροχάρτι και δικαίωμα σε κανένα να δαφνοστεφανώνει με στρατιωτικά αγήματα αυτούς που κατέλυσαν την Δημοκρατία, τονίζει ο Σύνδεσμος, τα μέλη του οποίου εκφράζουν «την αγανάκτηση μας γιατί οι δώδεκα καταδρομείς θα κηδευτούν σήμερα με στρατιωτικές τιμές και μάλιστα ο Υπουργός Εσωτερικών θα εκφωνήσει και επικήδειο. Αλήθεια τι μπορεί να πει ένας Υπουργός γι’ αυτούς που με όπλα κατέλυσαν την Δημοκρατία; Επιτέθηκαν στο Προεδρικό το κατέλαβαν και το έκαψαν» αναφέρει. Ο Σύνδεσμος προσθέτει δε ότι πέραν της πρόκλησης τίθεται και θέμα τάξης για την ενέργεια αυτή του Υπουργού. «Αποτελεί για μας που αντισταθήκαμε στο φασισμό της Χούντας και της ΕΟΚΑ Β’ αφόρητη πρόκληση και επιχείρηση παραχάραξης της σύγχρονης ιστορίας του τόπου μας. Ισοπεδώνει αυτούς που αντιστάθηκαν στο φασισμό με αυτούς που έστρεψαν τα όπλα κατά της δημοκρατίας»”.

Εμείς, σε ανακοίνωση μας τη Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014, τονίζαμε:

Το θράσος του αστικού κόσμου είναι απύθμενο. Χαρακτηριστική η πρόκληση στην ιστορική μνήμη ενός ολόκληρου λαού που βούλιαξαν στον πόλεμο, στην προσφυγιά, στην ατελείωτη κατοχή.
Γράφει ο Φρίξος Δαλίτης: «Σαράντα χρόνια μετά, θα γίνει ομαδική κηδεία για τους πεσόντες καταδρομείς κατά την ημέρα του πραξικοπήματος, οι οποίοι βρίσκονταν θαμμένοι στο κοιμητήριο Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στη Λευκωσία. Πρόκειται για τους καταδρομείς, οι οποίοι ευρισκόμενοι σε διατεταγμένη αποστολή έλαβαν μέρος σε διάφορες μάχες την ημέρα εκδήλωσης του πραξικοπήματος.
Η ομαδική εκταφή πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Ιούνιο και η ταυτοποίηση των οστών τους ολοκληρώθηκε σε σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα. Ακολούθως ενημερώθηκαν οι συγγενείς τους για την ταυτοποίηση των οστών τους και κάποιοι εξ αυτών προτίμησαν να προχωρήσουν σε ταφή των οστών του δικού τους, τελώντας την κηδεία τους. Για τους υπόλοιπους δώδεκα, αποφασίστηκε να γίνει ομαδική κηδεία και ταφή και να τους αποδοθούν οι ανάλογες στρατιωτικές τιμές. Η κηδεία των δώδεκα καταδρομέων θα πραγματοποιηθεί μεθαύριο Σάββατο στον ιερό ναό της Αγίας Του Θεού Σοφίας στον Στρόβολο και ώρα 11 το πρωί. Τα οστά των καταδρομέων θα συνοδεύονται από στρατιωτικά οχήματα και θα τα υποδεχθεί στρατιωτικό άγημα που θα τους αποδώσει στρατιωτικές τιμές. Σύμφωνα με την επίσημη πρόσκληση του Παγκύπριου Συνδέσμου Εφέδρων Καταδρομέων, τον επικήδειο θα εκφωνήσει ο υπουργός Εσωτερικών Σωκράτης Χάσικος.
ΠΗΓΗ: http://www.philenews.com/el-gr/koinonia-eidiseis/160/224647/katadromeis-apo-omadiko-tafo-se-omadiki-kideia
Ώστε λοιπόν η συμμετοχή σε Πραξικόπημα ονομάζεται διατεταγμένη υπηρεσία; 
Οι Ελληνικές Μοίρες Καταδρομών που φέρθηκαν ως Στρατός Κατοχής στην Κύπρο και πυροδότησαν τον εμφύλιο πρέπει να τιμηθούν ή να καταδικαστούν για τον άθλιο ρόλο τους;
Και η συμμετοχή σε αυτό το διαρκές έγκλημα πρέπει να τιμηθεί με στρατιωτικές τιμές;
Με την παρουσία του Κύπριου υπουργού εσωτερικών;
Αλήθεια, πότε θα ανοίξει ο Φάκελος της Κύπρου;
Και γιατί το αστικό κατεστημένο το διατηρεί εν κρυπτώ τόσες δεκαετίες;

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Το τέλος των ίσων αποστάσεων στην Ουκρανία

Θάνος Ανδρίτσος, Κώστας Γούσης, Κώστας Φουρίκος, πηγή Παντιέρα αντικαπιταλιστική ενημέρωση

image014Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί απάντηση στον Ριζοσπάστη της 18ης Οκτωβρίου, που καταφέρθηκε εναντίον σειράς άρθρων του ΠΡΙΝ σχετικά με την Ουκρανία, τη στάση της αριστεράς και τα συμπεράσματα από το διεθνές αντιφασιστικό καραβάνι αλληλεγγύης. Δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ της 26ης Οκτωβρίου από τρεις υπογράφοντες, μέλη του ΝΑΡ, της νΚΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που συγκρότησαν την ελληνική αποστολή που επισκέφτηκε το Ντονμπάς στα τέλη του Σεπτέμβρη, εκπροσωπώντας την Αντιφασιστική Καμπάνια για την Ουκρανία στο διεθνές καραβάνι. Η κριτική τους στην ηγεσία του ΚΚΕ επικεντρώνεται στη γραμμή των ίσων αποστάσεων που χάνει την κύρια διάσταση της μάχης στην Αν. Ουκρανία που είναι αντιφασιστική, αντικυβερνητική και αντιπολεμική και περιορίζεται στο να παρατηρεί τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις υποτιμώντας τις διεργασίες ενός λαού που με τ’ όπλο στο χέρι πολεμάει το φασισμό. Στην ίδια παγίδα οδηγούνται επίσης και δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Στο κείμενο γίνεται μια παρουσίαση της Αντιφασιστικής Καμπάνιας για την Ουκρανία με παράλληλο κάλεσμα για εγκατάλειψη της αδιέξοδης και χρεωκοπημένης γραμμής των ίσων αποστάσεων και κοινής συμβολής σε ένα μαζικό αντιιμπεριαλιστικό – αντιπολεμικό κίνημα.
1. Ντονμπάς: Μια γνήσια λαϊκή αντιφασιστική εξέγερση
Πώς έφτασε έναν αιώνα μετά τον Α’ Π.Π. μια χώρα 45 εκατ. δίπλα στην καρδιά της Ευρώπης να αναγκάσει τον ιστορικό του μέλλοντος να ξεθάψει λέξεις, όπως «πραξικόπημα, φασισμός, ένοπλη αντιφασιστική εξέγερση, αντάρτικες πολιτοφυλακές, λαϊκές δημοκρατίες κ.ο.κ»;
Δύο είναι τα κύρια στοιχεία που έχουν υποτιμηθεί στις διάφορες αναλύσεις.
image012Πρώτον, η ουκρανική κρίση παρά τις όποιες υπαρκτές εθνικές ιδιαιτερότητες σφραγίζεται αφενός από την καπιταλιστική κρίση του 2008 και αφετέρου από τη στρατηγική επιλογή του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού να επιβάλει την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ και τη σύνδεση με την ΕΕ. Η ΕΕ σε μια περίοδο που η ακροδεξιά ανεβαίνει απειλητικά σε όλη την Ευρώπη ποντάρει στο φασισμό για να εγγυηθεί την προς ανατολάς διεύρυνση. ΗΠΑ και ΕΕ ενορχήστρωσαν το πραξικόπημα αξιοποιώντας τον ακροδεξιό χουλιγκανισμό και τους ελεύθερους σκοπευτές στην πλατεία Μαϊντάν. Το νέο καθεστώς του Κιέβου δια της «αντιτρομοκρατικής εκστρατείας» επιτέθηκε στο μαζικό λαϊκό αντιφασιστικό – αντικυβερνητικό κίνημα φτάνοντας στην κήρυξη πολέμου ενάντια στον «εσωτερικό εχθρό». Εγκλήματα πολέμου, 3.000 περίπου νεκροί, πάνω από ένα εκατομμύριο πρόσφυγες και καταστροφή του 42% των βιομηχανικών υποδομών του Ντονμπάς είναι μέχρι στιγμής ο φρικτός απολογισμός.
Δεύτερο στοιχείο που υποτιμάται είναι ο λαϊκός παράγοντας. Εκτός από τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και τα αντιπαραθετικά σχέδια ΗΠΑ – ΕΕ και Ρωσίας, στα προλεταριακά κέντρα του Ντονμπάς ο λαός οργάνωσε τη λαϊκή αυτοάμυνα απέναντι στις επιθέσεις ουκρανικού στρατού και φασιστών, ανακήρυξε τις λαϊκές δημοκρατίες με αποφάσεις δημοψηφισμάτων και υπερασπίστηκε ηρωικά περιοχές παρά τη στρατιωτική υπεροπλία του αντιπάλου. Δεν είναι τυχαίο που ο ίδιος ο λαός ονόμασε κάποιες απ’ αυτές τις μάχες «νέο Στάλινγκραντ». Στην Αν. Ουκρανία λαμβάνει χώρα μια γνήσια λαϊκή αντιφασιστική εξέγερση με υπαρκτές αντι – ολιγαρχικές τάσεις που απορρέουν από την προλεταριακή σύνθεση του πληθυσμού.
Αυτές οι προβληματικές διχάζουν την αριστερά με αποτέλεσμα αποκλίνουσες θέσεις και πρακτικές. Ο Ριζοσπάστης («Ρ») του Σαββάτου 18 Οκτωβρίου με άρθρο που υπογράφει ο Ε.Β. αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Αντιπαρερχόμαστε τους υβριστικούς χαρακτηρισμούς του για το ΠΡΙΝ, το αντιφασιστικό καραβάνι και την αρθρογραφία μας, καθώς θεωρούμε ότι αποπροσανατολίζουν από την ουσία της αντιπαράθεσης. Θα ήταν προτιμότερο ο Ε.Β. αντί ύβρεων ή φιλολογικών παρατηρήσεων χάριν εντυπωσιασμού για το τυπογραφικό λάθος στη λέξη «ενδοϊμπεριαλιστική», να δώσει πολιτική απάντηση στα ερωτήματα για τη γραμμή των ίσων αποστάσεων που υιοθετεί το ΚΚΕ στην Ουκρανική κρίση και την άρνηση κοινής συμβολής σε ένα μαζικό αντιιμπεριαλιστικό – αντιπολεμικό κίνημα.
2. Οι αστοχίες της αρθρογραφίας του Ριζοσπάστη, ενδεικτικές της λάθος πολιτικής γραμμής της ηγεσίας του ΚΚΕ για την Ουκρανία
image002
Αντιφασιστικό μετάλλιο
Διαβάζοντας κάποιος ανυποψίαστος το δημοσίευμα του Ε.Β. στο «Ρ» με τίτλο «Για τις εξελίξεις στην Αν. Ουκρανία» δεν καταλαβαίνει καν ότι γίνεται πόλεμος στην περιοχή. Από όλες τις σοβαρότατες εξελίξεις, ο συντάκτης επιλέγει να αναφερθεί μονάχα στην απόπειρα δολοφονίας του Πάβελ Γκούμπαρεφ και τι έγραφε το μπλουζάκι του δυο μέρες μετά, προκειμένου, όπως γράφει, να αναδείξει τον χαρακτήρα ορισμένων δυνάμεων, που πολεμούν «κάτω από μια θολή «αντιφασιστική» φρασεολογία». Το πολιτικό ζήτημα που προκύπτει είναι ότι ο Ε.Β. και η ηγεσία του ΚΚΕ, κάνοντας λάθος ιεράρχηση, περιορίζοντας την οπτική τους στις ενδοαστικές αντιθέσεις και υποτιμώντας τις διεργασίες ενός λαού που με τ’ όπλο στο χέρι πολεμάει το φασισμό, χάνουν την κύρια διάσταση της μάχης που είναι, κατά τη γνώμη μας, αντιφασιστική, αντικυβερνητική και αντιπολεμική. Για το λόγο αυτό όλα τα δημοσιεύματα του «Ρ» είναι άρτια δημοσιογραφικά, αλλά εξόχως προβληματικά πολιτικά.
Σε δημοσίευμα στις 3 Οκτώβρη, αναφέρονται οι βομβαρδισμοί στο κέντρο του Ντονέτσκ από τις δυνάμεις του φασιστικού «Δεξιού τομέα» που ήταν αποκλεισμένες στο αεροδρόμιο.
Τι βλέπει ο «Ρ» πίσω από την ένταση των συγκρούσεων;
«Ότι η αντιπαράθεση, η ενδοαστική και ενδοϊμπεριαλιστική, ανάμεσα στις ΗΠΑ-ΕΕ και την καπιταλιστική Ρωσία, δεν πρόκειται να σταματήσει.» Ένας απ’ τους τρεις που υπογράφουμε το παρόν κείμενο ήταν μάρτυρας των όσων περιγράφει ο «Ρ» και συγκεκριμένα της ρίψης όλμου σε κατοικημένο χωριό λίγα χιλιόμετρα μακριά απ’ το αεροδρόμιο στο Ντονέτσκ. Όταν έσπευσε τμήμα λαϊκής πολιτοφυλακής στην περιοχή, ο αντάρτης γιος θρηνούσε για τη δολοφονημένη από την οβίδα των φασιστών μητέρα του. Η περιοριστική οπτική του «Ρ» οδηγεί στην υποτίμηση των πολεμικών επιχειρήσεων, των ναζιστικών θηριωδιών και της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας. Η ηρωική μάχη των λαϊκών πολιτοφυλακών για την ανακατάληψη του αεροδρομίου εκφράζει, άραγε, μια απόπειρα φιλορωσικών δυνάμεων για την ενίσχυση του πόλου της καπιταλιστικής Ρωσίας ή αντίθετα το δικαίωμα ενός εξεγερμένου ένοπλου λαού να υπερασπιστεί τον τόπο του από την εισβολή στρατού και φασιστών; Στις 16 Οκτωβρίου ο «Ρ» μας ενημερώνει ότι «σφοδρές μάχες γίνονται στην επαρχία του Λουγκάνσκ, όπου περίπου 100 Ουκρανοί στρατιώτες είναι περικυκλωμένοι από φιλορώσους πολιτοφύλακες». Έχει αποκλειστικές πληροφορίες για τα πολιτικά φρονήματα και τη φιλορωσική διάθεση των ανταρτών που ενεπλάκησαν σ’ αυτή τη μάχη; Γιατί ακολουθώντας την αντίστοιχη πρακτική της «Αυγής», υιοθετεί κι ο «Ρ» τη φρασεολογία του Κιέβου και του δυτικού ιμπεριαλισμού για να χαρακτηρίσει το λαϊκό αντιφασιστικό αγώνα;
oukr7
Θάνατος στο φασισμό
Σήμερα, διεξάγονται εκλογές στην Ουκρανία σε καθεστώς βίας και τρομοκρατίας από τις οποίες θα προκύψει το πιο ακροδεξιό κοινοβούλιο σε ολόκληρη την ιστορία της μεταπολεμικής Ευρώπης. Στις απελευθερωμένες περιοχές του Λουγκάνσκ και του Ντονέτσκ δεν αναγνωρίζονται αυτές οι εκλογές και θα στηθούν αντιπαραθετικά κάλπες για την ανάδειξη των αρχών των λαϊκών δημοκρατιών. Τη στιγμή που οι μάχες συνεχίζονται και τα ουκρανικά στρατεύματα συγκεντρώνονται απειλητικά, η μη αναγνώριση των εκλογών απ’ το λαό του Ντονμπάς αποτελεί κρίσιμη πλευρά του αντιφασιστικού – αντικυβερνητικού αγώνα και η ανακήρυξη άλλων εκλογών εκφράζει το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση και τη ντε φάκτο αναγνώριση της κυριαρχίας στις περιοχές αυτές. Για το «Ρ» της 24ης Οκτωβρίου η εξαγγελία άλλων εκλογών δε δείχνει τίποτε απ’ όλα αυτά παρά μόνον ότι «η ενδοαστική κόντρα με την κυβέρνηση της Ουκρανίας κάνει παραπέρα βήμα όξυνσης»!
Ας επιστρέψουμε στον Ε.Β. και την κριτική του προς την αρθρογραφία μας. Δε θα σταθούμε στη λαθροχειρία απ’ τη μια να κατηγορούμαστε ότι εξωραΐζουμε την κατάσταση και την ίδια στιγμή οι περιγραφές μας υπαρκτών αντιφάσεων και συγχύσεων εντός του αντιφασιστικού στρατοπέδου να παρουσιάζονται ως δήθεν δικές μας θέσεις. Για λόγους αποκατάστασης της ιστορικής αλήθειας θα σταθούμε μόνο στο σύμβολο του Αγίου Γεωργίου με τις μαυροπορτοκαλιές κορδέλες, που σύμφωνα με τον Ε.Β. «δεν έχουν καμία σχέση με τον αντιφασιστικό αγώνα». Τον ενημερώνουμε λοιπόν ότι ο Ι.Β. Στάλιν και συνολικά η ηγεσία του ΚΚΣΕ επανέφεραν στη διάρκεια της μεγάλης αναμέτρησης με τις χιτλερικές δυνάμεις μια σειρά συμβόλων που χρησιμοποιούνταν στην τσαρική περίοδο. Μάλιστα οι μαυροπορτοκαλιές ρίγες αποτέλεσαν διακριτικό επίλεκτων δυνάμεων του κόκκινου στρατού από το 1941 και επίσης συνόδευσαν το μετάλλιο της αντιφασιστικής νίκης. Ο Ε.Β. έχει κάθε δικαίωμα να διαφωνεί με τις επιλογές του Στάλιν, αλλά όχι να ξαναγράφει την ιστορία κατά το δοκούν. Και για να κρατήσουμε την ουσία, αυτό που δεν καταλαβαίνει η γραμμική του σκέψη, το έχουν καταλάβει τα ακραία αντισοβιετικά καθεστώτα, όπως η Λετονία που έχει απαγορέψει το σύμβολο αυτό. Σήμερα, στην Ουκρανία η μαυροπορτοκαλί κορδέλα είναι η πλέον μισητή για τους φασίστες και νεοφιλελεύθερους του Κιέβου, σήμα κατατεθέν του αντιφασιστικού αγώνα και χρησιμοποιείται και από τους κομμουνιστές. Αποτελεί μάλιστα ένα από τα σύμβολα του πρόσφατα ιδρυθέντος κομμουνιστικού εθελοντικού τάγματος υπό την ονομασία «Κόκκινη Αντίσταση».
image004Ο Ε.Β. παραθέτει τις πρωτοβουλίες που πήρε το ΚΚΕ – και πολύ καλά έπραξε –  για την καταδίκη του αντισοβιετισμού και του αντικομμουνισμού. Τα ερωτήματα μας σχετίζονται με όσα δεν έπραξε ως απόρροια λάθος θέσεων. Για να το πούμε ξεκάθαρα, θεωρούμε ότι η ΚΝΕ δε συμμετείχε στο διεθνές καραβάνι λόγω της χρεωκοπημένης γραμμής των ίσων αποστάσεων, όπως αυτή αποτυπώνεται από τον Ελισαίο Βαγενά στην περίφημη διατύπωση όπου καλεί «το εργατικό – λαϊκό κίνημα να απορρίψει το δίλημμα της επιλογής κάποιας από τις δύο μεριές της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης» χρεώνοντας στους εξεγερμένους ανειλικρινή αντιφασισμό κι εθνικισμό. Κι αυτή η θέση, όσο κι αν προσπαθεί να το αποκρύψει ο Ε.Β. διαφέρει ξεκάθαρα από τις αναλύσεις και πρακτικές αδελφών κομμάτων και οργανώσεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, όπως το ΚΕΚΡ στη Ρωσία και η FGC στην Ιταλία, που πρωταγωνίστησαν στο καραβάνι.  Στην προσπάθειά του να πείσει ότι η γραμμή του unnamedΚΚΕ συμβαδίζει με του ΚΕΚΡ ο Ε.Β. παραθέτει εκτεταμένα αποσπάσματα ανακοίνωσης του τελευταίου. Καταρχάς, μάλλον είναι και πάλι αδιάβαστος ή αποκρύπτει συνειδητά ότι η Αντιφασιστική Καμπάνια έχει μεταφράσει δεκάδες άρθρα του ΚΕΚΡ, του ΚΚ Λουγκάνσκ και βουλευτών του Εργατικού Μετώπου που αναλύουν την αντιφασιστική μάχη και την εσωτερική διαπάλη για τις προοπτικές του αγώνα. Για το ΚΕΚΡ είναι ξεκάθαρο ότι η όποια κριτική δε γίνεται από τη σκοπιά της από τα πριν εκτίμησης ότι ο αγώνας είναι χαμένος, όπως κάνει το ΚΚΕ, αλλά της έμπρακτης διεθνιστικής αλληλεγγύης και παράλληλης στήριξης των πιο ριζοσπαστικών τάσεων. Εν τω μεταξύ, ας μας απαντήσει ο «Ρ»: οι κομμουνιστές βουλευτές στο Ντονμπάς είναι κι αυτοί «λεγόμενοι» βουλευτές «αυτοαποκαλούμενων» λαϊκών δημοκρατιών, όπως εμμονικά αναφέρει τις πολιτικές αρχές σε Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ;
image008Η ηγεσία του ΚΚΕ προκαταλαμβάνει την έκβαση μιας ανοικτής εσωτερικής διαπάλης ειδικά τη στιγμή που η αναχαίτιση του ουκρανικού στρατού και των φασιστών αποτελεί πρώτιστο καθήκον του κοινού αντιφασιστικού αγώνα. Πώς έχει προεξοφλήσει ότι δεν πρόκειται να πειραχτεί η ατομική ιδιοκτησία, τη στιγμή που το αίτημα των εθνικοποιήσεων της περιουσίας των ολιγαρχών έχει πολύ μεγάλη απήχηση στις τάξεις των πολιτοφυλάκων, αποτυπώνεται ακόμη και σε επίσημα κείμενα της λαϊκής δημοκρατίας του Λουγκάνσκ και τίθεται ήδη άμεσα από τους εργάτες μεγάλων εργοστασίων (πχ. Zuevsky); Ενώ ο «Ρ» κουνάει δασκαλίστικα το δάκτυλο στους ένοπλους αντιφασίστες, οι φυλλάδες του Κιέβου γράφουν τρομοκρατημένες για τρεις επιχειρήσεις που εθνικοποιήθηκαν από τη λαϊκή δημοκρατία του Ντονέτσκ, δύο εκ των οποίων ανήκαν στον ολιγάρχη Ρ. Αχμέτοφ (Kiev Times, 18 Οκτωβρίου).
Γνωρίζουμε ότι μπορεί οι υπαρκτές αντι-ολιγαρχικές και αντικαπιταλιστικές τάσεις του αντιφασιστικού αγώνα να ηττηθούν και να επικρατήσουν τάσεις συμβιβασμού. Γνωρίζουμε τα πολλά σενάρια της ήττας, εξωτερικής κι εσωτερικής. Είναι αυτό όμως κριτήριο για το αν θα είμαστε αλληλέγγυοι στον αντιφασιστικό αγώνα του λαϊκών πολιτοφυλακών; Ποιος ο λόγος να ποντάρει κανείς πάντα στην αποτυχία και την ήττα; Ο Ε.Β. τελειώνει το άρθρο του ξεκαθαρίζοντας πως εννοείται ότι οι κομμουνιστές της περιοχής έχουν την αμέριστη αλληλεγγύη του ΚΚΕ. Αυτό έλειπε! Ας το σκεφτούμε καλά. Όταν δείχνουμε την αλληλεγγύη μας στην ηρωική Παλαιστινιακή Αντίσταση, την περιορίζουμε άραγε μόνο στους Παλαιστίνιους κομμουνιστές ή μήπως την εξαρτάμε απ’ το πόσες εθνικοποιήσεις θα κάνουν, από πού βρήκαν όπλα κι αν έχουν σχέδια σοσιαλιστικής οικοδόμησης; Γιατί τόσος ελιτισμός απέναντι στην αντίσταση του ουκρανικού λαού;
3. Αντιφασιστική Καμπάνια για την Ουκρανία: Έμπρακτη αλληλεγγύη στον αγώνα, αποκάλυψη του ρόλου της κυβέρνησης Σαμαρά.
image006Σε ένα διεθνές σκηνικό που αλλάζει ραγδαία με την Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή να φλέγονται, η στάση των διαφόρων ρευμάτων θα καθορίσει με στρατηγικούς όρους τη φυσιογνωμία της αριστεράς. Τον Ιούνιο ιδρύθηκε μετά από ανοικτό κάλεσμα η ελληνική Αντιφασιστική Καμπάνια για την Ουκρανία. Στόχος, πρώτα και κύρια, η έμπρακτη αλληλεγγύη στον αντιφασιστικό αγώνα του λαού της Ουκρανίας, η αντιπληροφόρηση και η ιδιαίτερη στήριξη των δυνάμεων που πρεσβεύουν έναν αριστερό κι επαναστατικό προσανατολισμό. Η Καμπάνια λειτουργεί με διαδικασίες συνέλευσης και η πολιτική της συμφωνία κινείται γύρω από αντιφασιστικά – αντικυβερνητικά συνθήματα για ήττα του καθεστώτος του Κιέβου, νίκη στα όπλα των ανταρτών, γενίκευση του λαϊκού αντιφασιστικού αγώνα σε όλη την Ουκρανία και αντιιμπεριαλιστικούς – αντιπολεμικούς στόχους πάλης ενάντια στην ΕΕ, τον Ευρωστρατό, τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Επειδή ο διεθνισμός συνεπάγεται εθνικά καθήκοντα, στο στόχαστρο μπήκε από την πρώτη στιγμή η ελληνική κυβέρνηση που συμμετέχει ενεργά και στηρίζει τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς και σχεδιασμούς, χαιρέτισε πρώτη και αναγνώρισε το πραξικοπηματικό καθεστώς του Κιέβου, έκλεισε το ελληνικό προξενείο στη Μαριούπολη κι έχει αφήσει έκθετους τους δεκάδες χιλιάδες πολίτες ελληνικής καταγωγής που χτυπιούνται ως μειονότητα. Η Καμπάνια έχει δώσει ήδη δείγματα γραφής καλώντας μια πολύ πετυχημένη διαδήλωση προς την Ουκρανική πρεσβεία, οργανώνοντας εκδηλώσεις και με διαρκή ηλεκτρονική παρέμβαση, όπου γίνεται εξαιρετική συλλογική δουλειά  (http://solidarityantifascistukraine.wordpress.com/). Το διεθνές καραβάνι αλληλεγγύης, στο οποίο οι τρεις υπογράφοντες είχαμε την τιμή και τη χαρά να συμμετάσχουμε, αποτέλεσε ένα επιπλέον σημαντικό βήμα για την Καμπάνια και ό,τι είδαμε μας έπεισε ακόμη παραπάνω για την επιλογή να πάρουμε ξεκάθαρη θέση στην πλευρά του λαϊκού αντιφασιστικού αγώνα.
4. Κοινή δράση για να ηττηθούν ΗΠΑ – ΕΕ – Κίεβο μέσα από το ευρύ και ενωτικό εγχείρημα της Καμπάνιας. Η αδιέξοδη γραμμή των ίσων αποστάσεων πρέπει να εγκαταλειφθεί.
image012Η Αντιφασιστική Καμπάνια για την Ουκρανία είναι ένα από τα πλέον ενωτικά εγχειρήματα με συμμετοχή οργανώσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τάσεων του ΣΥΡΙΖΑ, άλλων οργανώσεων της αριστεράς, τμημάτων της αυτονομίας και ανένταχτων αγωνιστών. Το ερώτημα που προκύπτει είναι για ποιο λόγο δε συμμετέχουν το ΚΚΕ, η πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ και κάποιες οργανώσεις της ευρύτερης αντικαπιταλιστικής – αντιιμπεριαλιστικής αριστεράς; Για το ΣΥΡΙΖΑ η απάντηση είναι προφανής. Όταν ορκίζεται πίστη στο ΝΑΤΟ, την ΕΕ και το δυτικό πλαίσιο, καταλήγει να κάνει καλέσματα στον ΟΗΕ να παρέμβει για την επίλυση της ουκρανικής κρίσης, στον ΟΑΣΕ να κάνει τη δουλειά του και την ΕΕ να αλλάξει πολιτική. Στην καλύτερη περίπτωση, παίρνει κάποιες πρωτοβουλίες, όπως πρόσφατα στο Ευρωκοινοβούλιο για τα δημοκρατικά δικαιώματα στην Ουκρανία. Στη χειρότερη, αναπαράγει την προπαγάνδα των κυρίαρχων ΜΜΕ και του καθεστώτος του Κιέβου, όπως έκανε το left.gr στην περίπτωση της επίθεσης με όλμους στο ελληνικό χωριό Σαρτανά που τη χρέωσε στους «ρωσόφωνους αποσχιστές του Ντονμπάς» (sic), ενώ η Καμπάνια είχε δημοσιοποιήσει στοιχεία απ’ όπου προέκυπτε ότι την ευθύνη για την επίθεση και δολοφονία πολιτών ελληνικής καταγωγής έχει ο ουκρανικός στρατός.
Για το μλ χώρο (Λαϊκής Αντίστασης-Α.Α.Σ.), από την κριτική του στη γραμμή των ίσων αποστάσεων, το κάλεσμα για αλληλεγγύη στον αντιστασιακό αγώνα της Αν. Ουκρανίας και τη συμμετοχή στη διαδήλωση, φαίνεται ότι υπάρχουν προϋποθέσεις κοινής δράσης στα πλαίσια της Καμπάνιας. Κάποιες άλλες οργανώσεις εντός ΣΥΡΙΖΑ, όπως η ΔΕΑ, αλλά και το ΣΕΚ εντός της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δε συμμετέχουν στην Καμπάνια γιατί αναπαράγουν με το δικό τους τρόπο τη γραμμή των ίσων αποστάσεων. Ενδεικτική των εκτιμήσεων που διαψεύσθηκαν με τραγικό τρόπο, η τοποθέτηση του Άλεξ Καλίνικος από το βρετανικό SWP το Μάρτιο: «Εκείνοι που ισχυρίζονται ότι η ανατροπή Γιανουκόβιτς ήταν ένα “φασιστικό πραξικόπημα” παπαγαλίζουν την προπαγάνδα της Μόσχας. Πέρα από μια κοινοβουλευτική ψηφοφορία στο Κίεβο για την αφαίρεση από τη Ρωσική γλώσσα του καθεστώτος της ως επίσημης γλώσσας, δεν υπάρχουν ενδείξεις οποιασδήποτε πραγματικής απειλής για τους ρωσόφωνους». Το ΣΕΚ, αν και όταν ξέσπασε η αντιφασιστική εξέγερση στην Αν. Ουκρανία την άνοιξη ταλαντεύτηκε, τελικά υπαναχώρησε στη γραμμή των ίσων αποστάσεων.
Αυτό που δε βλέπουν οι θιασώτες των ίσων αποστάσεων, απ’ όπου κι αν προέρχονται, είναι τη διεθνή σημασία μιας ήττας Κιέβου – ΗΠΑ – ΕΕ, πόσο μάλλον όταν η σύμπραξη νεοφιλελευθερισμού – φασισμού αποτελεί ένα υπόδειγμα διακυβέρνησης προς εξαγωγή σε περιπτώσεις κρίσης και πολιτικής αστάθειας. Αυτή είναι η αχίλλειος πτέρνα αυτής της λάθος θέσης. Γι’ αυτό κι ο αρθρογράφος του «Ρ» γράφει μεν για τις εξελίξεις στην Αν. Ουκρανία, αλλά φαντάζει σα να θέλει να προλάβει εξελίξεις στο ΚΚΕ. Γιατί όταν εγκαταλείπονται αντιιμπεριαλιστικές παραδόσεις δεκαετιών και τα ερωτήματα μένουν αναπάντητα, θα τίθενται όλο και πιο επιτακτικά. Δεν είναι στην Αν. Ουκρανία στραβός ο γιαλός. Τμήματα της αριστεράς είναι που στραβά αρμενίζουν.

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις πρόσφατες αποφάσεις της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ

Οι αποφάσεις της πρόσφατης συνεδρίασης της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαίωσαν ότι η «αλλαγή» που οραματίζεται θα έχει ιδιωτικές τις χιλιοπληρωμένες από τον ελληνικό λαό τράπεζες και τις επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας, το ΤΑΙΠΕΔ στην θέση του να ξεπουλάει το σύμπαν και το κεφάλαιο να απολαμβάνει την σημερινή φορολογική ασυλία.
Οι αποφάσεις αυτές συμπληρώνουν τις θέσεις για αποδοχή και αποπληρωμή του χρέους, τις δηλώσεις προσήλωσης σε ΕΕ-ΝΑΤΟ και το «ανήκουμε στη Δύση», τη συμμαχία με επιχειρηματίες και φορείς του μεγάλου κεφαλαίου (ΣΕΒ κ.λ.π), καθώς και τη χτεσινή δήλωση Τσίπρα στο Υπουργείο Άμυνας περί «συνέχειας του κράτους». Έτσι ο κύκλος των διαβεβαιώσεων προς τον  «ξένο παράγοντα», τις δυνάμεις της επιχειρηματικότητας και το «βαθύ κράτος» ότι δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα, ολοκληρώθηκε!
Η πολιτική αυτή κατεύθυνση είναι μακριά και πέρα από τις λαϊκές διεκδικήσεις των αγώνων ενάντια στα Μνημόνια και την πολιτική κυβερνήσεων-ΕΕ-ΔΝΤ, η οποία ρίχνει στους εργαζόμενους και την κοινωνία το βάρος της κρίσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει επιλέξει να διαχειριστεί τις ακραίες συνέπειες της κυρίαρχης πολιτικής και όχι το καθεστώς που τις παράγει.
Αυτός ο δρόμος ταυτίζεται με την επένδυση στο εκλογικό παιχνίδι και την προσμονή της κυβερνητικής εναλλαγής και μόνο, που βάζει στο περιθώριο το λαϊκό παράγοντα και αναδεικνύει σε καθοριστικούς παίκτες τα μνημονιακά ΜΜΕ και τους μεγαλοδημιογράφους, τους εκλογικούς μηχανισμούς και το χρεοκοπημένο πολιτικό σκηνικό, τις δημοσκοπήσεις αντί της κοινωνικής οργής και του πόθου για του λαού για πραγματικές αλλαγές και ανατροπές. Έτσι ερμηνεύεται και η «αγωνιστική ανακωχή» των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ στο εργατικό και κοινωνικό κίνημα.
Είναι φανερό ότι είναι υποκριτικά τα καλέσματα ενότητας προς την ΑΝΤΑΡΣΥΑ την ώρα που λαμβάνονται τέτοιες αποφάσεις. Επιφυλάσσουν στην αντικαπιταλιστική Αριστερά το ρόλο του δωρητή σώματος σε μια πολιτική όχι απλά αντίθετη με τις θέσεις της, αλλά και μακριά από τις αναγκαίες ανατροπές για απελευθέρωση από χρέος, μνημόνια και ευρώ προκειμένου να κατακτήσει ο λαός να αξιοβίωτη ζωή.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί τη μαχόμενη Αριστερά σε ένα αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής της πολιτικής του «μαύρου μετώπου» κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ και της κυβέρνησής του, για να ανοίξει ο δρόμος ώστε να γίνει ο λαός και ο κόσμος της δουλειάς αφέντης στον τόπο του.

23 Οκτωβρίου 2014

Ανακοίνωση της Αριστερής Παρεμβασης στη Θεσσαλία για τα ψηφίσματα που κατέθεσε στο περιφερειακό συμβούλιο της 14ης Οκτωβρίου

Δελτίο τύπου
Η ευθιξία της χούντας στο άκουσμα του ονόματός της…
Στο περιφερειακό συμβούλιο της 14ης Οκτωβρίου, η Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία-Ανταρσία για την Ανατροπή, κατέθεσε 3 ψηφίσματα. Το πρώτο αφορούσε τη λήψη πολιτικής θέσης για το τραγικό δυστύχημα που κόστισε τη ζωή τριών φαντάρων στις Γλαφυρές Βόλου, καταδικάζοντας τους ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς, κυβέρνηση και στρατιωτική ηγεσία. Το δεύτερο την απαράδεκτη κατάσταση που διαμορφώνει η κυβερνητική πολιτική στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας με την ουσιαστική κατάργηση της δωρεάν σίτισης και στέγασης, αλλά και με την εντεινόμενη επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου. Τέλος το τρίτο αναδείκνυε το ζήτημα της καταπάτησης των λαϊκών ελευθεριών μέσα από το παράδειγμα της παράνομης και αντισυνταγματικής κλήτευσης ως μάρτυρα του Σ. Μολόχα, μέλος και υποψηφίου περιφερειακού συμβούλου με την Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία στις τελευταίες εκλογές.
Ο πρόεδρος του περιφερειακού συμβουλίου κ. Παπαχαραλάμπους, επικαλούμενος την ογκώδη θεματολογία της ημερήσιας διάταξης καθώς και την καθυστέρηση αποστολής των ψηφισμάτων, ζήτησε από την Αριστερή Παρέμβαση να αποσύρει τα ψηφίσματα και να συζητηθούν στην επόμενη συνεδρίαση του περιφερειακού συμβούλιου. Εδώ πρέπει να σημειωθεί πως στην παράγραφο 9 του άρθρου 13 του κανονισμού λειτουργίας του περιφερειακού συμβουλίου αναφέρεται: «Στην αρχή της συνεδρίασης του περιφερειακού συμβουλίου κάθε περιφερειακή παράταξη μπορεί να καταθέσει πρόταση έκδοσης ψηφίσματος….», γεγονός που σημαίνει πως ο κανονισμός που είχαν εγκρίνει οι παρατάξεις της πλειοψηφίας και της μείζονος μειοψηφίας (στην προηγούμενη θητεία) που στηρίζουν τον Καλλικράτη, δεν ορίζει κάποιο χρονικό περιθώριο για την κατάθεση των ψηφισμάτων. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη πως τα ψηφίσματα που είχε καταθέσει στην συνεδρίαση της 16ης Σεπτεμβρίου η παράταξη των «Δρόμων Ανατροπής» δε συζητήθηκαν ποτέ εντός του περιφερειακού συμβουλίου (2 απ΄ αυτά απλά επικυρώθηκαν τυπικά…) και πως τα ζητήματα που έθιγαν τα ψηφίσματα ήταν ιδιαίτερα σοβαρά και απαιτούσαν άμεσες απαντήσεις, η Αριστερή Παρέμβαση αρνήθηκε να αποσύρει τα ψηφίσματά της.
Αυτή ήταν και η αφορμή να πέσουν πολλές μάσκες μέσα στο περιφερειακό συμβούλιο, αλλά και ταυτόχρονα να αναδειχτεί με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο η προσπάθεια οι συνεδριάσεις του περιφερειακού συμβουλίου να λαμβάνουν έναν απλά επικυρωτικό χαρακτήρα. Το λόγο έλαβε η κ. Λιακούλη εκλεγμένη με το ΠΑΣΟΚ, ακολουθώντας την κλασική τακτική όλης της πτέρυγας της συγκυβέρνησης του περιφερειακού συμβουλίου. Μέσα από μεγάλα λόγια περί ζητημάτων εθνικού, πανευρωπαϊκού και παγκόσμιου χαρακτήρα, προσπάθησε εντέχνως να στείλει την πολιτική κουβέντα στις καλένδες. Αντιδρώντας ο περιφερειακός σύμβουλος της Αριστερής Παρέμβασης, Σ. Ντούρος ανέφερε, πως η μεθόδευση για τα ψηφίσματα, έχει ως βάση της  τον πολιτικό συσχετισμό εντός του περιφερειακού συμβουλίου, που μέρος του απαρτίζεται από άμεσους εκφραστές της χούντας των συνταγματαρχών και του Μεταξά, αλλά και από εκφραστές της σύγχρονης κοινοβουλευτικής χούντας των μνημονίων της ΕΕ και του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού. Η δήλωση αυτή βοήθησε επιτέλους, μια σειρά περιφερειακών συμβούλων που δεν εκφράζονται σχεδόν ποτέ να εκδηλωθούν… Πρώτον η κ. Τσαλίκη που θιγόμενη που κάποιος της θύμισε με ποιον εκλέχτηκε (ΠΑΣΟΚ), αιτούταν επίμονα τη διαγραφή από τα πρακτικά της τοποθέτησης της Αριστερής Παρέμβασης, δηλαδή τη φίμωσή της. Δεύτερον ο κ. Λαδόπουλος (από την παράταξη του κ. Αγοραστού και της ΝΔ), ο οποίος ως «βασιλικότερος του βασιλέως» υπερασπιζόταν με θέρμη την εκλογή των νεοναζί της Χρυσής Αυγής, ως προϊόν δημοκρατικών διαδικασιών άρα και προστατευόμενου από οποιαδήποτε κριτική (Αλήθεια και ο Χίτλερ με εκλογές δεν αναδείχτηκε….). Τρίτον ο κ Καλούτσας (συμβούλου της Χρυσής Αυγής του οποίου για πρώτη φορά ακούστηκε η φωνή εντός της αίθουσας του περιφερειακού συμβούλιου…) που δήλωσε  πως είναι ενάντια στην όξυνση και στο να γίνει το περιφερειακό συμβούλιο «αρένα πολιτικών μαχών». Το  να αποκηρύσσει την όξυνση η Χρυσή Αυγή των ταγμάτων εφόδου, σημαίνει πως είτε φοβούνται της φυλακής τα σίδερα, είτε  τελικά δεν έχουν και κανένα σοβαρό πρόβλημα με την αστική εξουσία, τους εκφραστές της και τους μηχανισμούς τους. Η «συζήτηση» κατέληξε προφανώς κατά πλειοψηφία στην αναβολή συζήτησης των ψηφισμάτων για την επόμενη συνεδρίαση…  
Η Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία-Ανταρσία για την Ανατροπή, εκλέχτηκε στο περιφερειακό συμβούλιο εκφράζοντας σε όλους τους τόνους ότι για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες για τον τόπο μας πρέπει να ανατραπεί η χούντα του κεφαλαίου και των εκφραστών του στην κεντρική πολιτική σκηνή και στο τοπικό κράτος. Αυτό θα εκφράσει και μέσα στο περιφερειακό συμβούλιο, με συνείδηση πως η ανατροπή τους θα είναι έργο του ίδιου του λαού και του κινήματός του, χωρίς να λογοκριθεί από κανέναν. Για εμάς, η εργασία, η ελευθερία και η παιδεία αποτελούν θεμελιώδεις κοινωνικές ανάγκες και αυτό ακριβώς αναδείκνυαν και τα ψηφίσματα που καταθέσαμε.  Όσοι λοιπόν θίγονται από τη συμμετοχή τους σε πολιτικά μορφώματα που ταυτίστηκαν με τις χειρότερες στιγμές του λαού μας, καλό θα ήταν ακόμη και τώρα να τα εγκαταλείψουν. Τους προτρέπουμε  μάλιστα να αναδεικνύουν ανάλογη ευαισθησία όταν γίνονται ιμάντας υλοποίησης των πιο άθλιων αντιλαϊκών σχεδίων και όχι όταν κρίνονται για τα πεπραγμένα τους.
Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία – Ανταρσία για την Ανατροπή

Δήλωση του περιφερειακού συμβούλου της Αριστερής Παρέμβασης για την προσπάθεια τρομοκράτησης φοιτητών και εργαζομένων απο τον εργολάβο της σίτισης στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Δήλωση του περιφερειακού συμβούλου με την Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία Ντούρου Στάθη για την εργολαβία στη φοιτητική λέσχη του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στο Βόλο
Δύο εβδομάδες τώρα φοιτητικοί σύλλογοι του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας βρίσκονται σε κινητοποιήσεις. Βρίσκονται σε κινητοποιήσεις γιατί αρνούνται να ζήσουν σε ένα πανεπιστήμιο που επιχειρηματικοποιεί τα πάντα. Από τη γνώση και την έρευνα, μέχρι τη λειτουργία του και την ίδια τη φοιτητική μέριμνα. Γιατί βιώνουν με τον πιο εξόφθαλμο τρόπο, το τρίπτυχο που έχει γίνει δόγμα για την κυβερνητική συμμορία τα τελευταία χρόνια: Πουλάμε-Απολύουμε-Ιδιωτικοποιούμε. Πάνω απ όλα όμως γιατί παλεύουν να υπερασπιστούν το δικαίωμα όλων των παιδιών της εργαζόμενης πλειοψηφίας στην ελεύθερη πρόσβαση στην εκπαίδευση και τη γνώση. Παλεύουν για να επανακατακτήσουν μια βασική κοινωνική ανάγκη που τείνει να γίνει είδος πολυτελείας.
Και ποιος τόλμησε να σταθεί απέναντι τους; Οι εργολάβοι που μεθοδικά τόσα χρόνια εισβάλουν στο πανεπιστήμιο, με κυβερνητικά φιρμάνια, πρυτανικές υπογραφές και με τις ευλογίες της ΕΕ. Εκείνοι που ξεκοκαλίζουν τεράστια χρηματικά ποσά, καταληστεύοντας το δημόσιο πλούτο, τσακίζοντας οποιοδήποτε εργασιακό δικαίωμα με συμβάσεις σκλαβοπάζαρου για τους εργαζομένους τους, χρησιμοποιώντας τον εξοπλισμό του πανεπιστημίου για εργασίες εκτός του ιδρύματος, υποβαθμίζοντας ταυτόχρονα την ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχουν προκειμένου να βάζουν περισσότερα χρήματα στην τσέπη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο εργολάβος έχει όνομα και ονομάζεται Χούτος. Είναι ο ιδιοκτήτης της εταιρίας catering που έχει αναλάβει τη σίτιση των φοιτητών του Βόλου. Την έχει αναλάβει με αντίτιμο της τάξης των 1.500.000 ευρώ για ένα χρόνο. Ένα χρόνο μέσα στον οποίο η δωρεάν σίτιση για μερικές εκατοντάδες φοιτητές θα γίνει παρελθόν.
Η εν λόγω «υγιής» εταιρία προκειμένου να υπερασπιστεί τη χρυσοφόρα για εκείνη εργολαβία, επέλεξε να χρησιμοποιήσει τους εργαζόμενους της ως πιόνια της, προκειμένου να εκβιάσει τους φοιτητές που ζητάν κάτι για το οποίο ο λαός έχει ήδη πληρώσει. Δωρεάν σίτιση για όλους. Εκβιάζει τους εργαζόμενους με το επιχείρημα πως ότι θίγει τον εργοδότη, ουσιαστικά θίγει και τους εργαζόμενους. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χυδαιότητα από αυτή. Η ύπαρξη εργολάβων στο δημόσιο είναι ένας από τους κυριότερους παράγοντες που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων. Και δεν είναι μόνο αυτό. Μέσω των εργολαβιών ξοδεύονται πολύ περισσότερα χρήματα από εκείνα που θα χρειαζόταν για τη διατήρηση μόνιμου προσωπικού, απλά και μόνο για να σφετερίζονται τον κοινωνικό πλούτο οι «κολλητοί» της εκάστοτε κυβερνητικής συμμορίας.
Ο αγώνας των φοιτητών για δωρεάν σίτιση ενοποιείται με την ανάγκη για μόνιμη και σταθερή εργασία με οικονομικές απολαβές που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των εργαζομένων. Η μεθόδευση του Χούτου, δεν επιχειρεί απλά να μετατρέψει τους εργαζόμενους σε απεργοσπαστικό μηχανισμό εναντίον των αγώνων της νεολαίας, αλλά να τους κάνει να αρνηθούν την ίδια τους τη δυνατότητα για μια ζωή με αξιοπρέπεια. Για να έχουν οι ίδιοι μια σταθερή δουλεία με δικαιώματα και τα παιδιά τους μια εκπαίδευση δημόσια, δωρεάν, στο πλευρό των κοινωνικών αναγκών και δημιουργό χειραφετημένων ανθρώπων. Ακριβώς για αυτό κανείς εργαζόμενος δεν πρέπει να τσιμπήσει στους εκβιασμούς της εργοδοσίας. Όλοι μαζί για εκείνα που μας κλέψανε, αλλά και για εκείνα που δε μας δώσανε ποτέ.
Ντούρος Στάθης
Περιφερειακός Σύμβουλος
με την Αριστερή παρέμβαση στη Θεσσαλία – Ανταρσία για την Ανατροπή

22 Οκτωβρίου 2014

Ένας άλλος κόσμος είναι υπαρκτός


enas_allos_kosmos

Οι κυριότερες ελληνικές πρωτοβουλίες από τα κάτω Γράφει: Το Περιοδικό 

 

Ένας άλλος κόσμος είναι υπαρκτός υπο-στηρίζουν χιλιάδες άνθρωποι σε όλη την Ελλάδα και παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους μέσα από πολλές σχετικές πρωτοβουλίες. Με τη βοήθεια του site ηλιόσποροι και με κάποιες πρώτες δικές μας προσθήκες και «διαγραφές» (λόγω του ότι έχουν σταματήσει να υπάρχουν)
Στην έλλειψη χρημάτων απαντάνε με αλληλέγγυα ανταλλαγή χωρίς χρήματα και χαριστικά παζάρια. Στην έλλειψη τροφής με αυτοκαλλιέργεια, αυτοδιαχειριζόμενους κήπους και διατήρηση παραδοσιακών σπόρων. Στην ανεργία με συνεταιρισμούς και εργασιακές κολεκτίβες, στην έλλειψη στέγασης με κοινωνικές καταλήψεις στέγης και οικοκοινότητες, στην έλλειψη συντροφικότητας και εισοδήματος με συλλογικές κουζίνες ενώ στο έλλειμμα δημοκρατίας και την πολιτική ολιγαρχία απαντάνε με αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις γειτονιών. Στην εργοδοτική τρομοκρατία, τους μισθούς πείνας και την κατάσταση που βιώνουν οι άνεργοι με εργατικές Λέσχες, πρωτοβουλίες και εργατικές συλλογικότητες, στην κατευθυνόμενη ενημέρωση γύρω από σημαντικά εγχώρια και διεθνή ζητήματα με πολιτικές – κινηματικές πρωτοβουλίες αντιπληροφόρησης και δράσης…
Ακολουθεί μια αντιπροσωπευτική καταγραφή των κυριότερων ελληνικών πρωτοβουλιών από τα κάτω που αποτελούν έναν άλλο κόσμο, πέρα από τη κρίση, εδώ και τώρα (και διαθέτουν ιστοσελίδα – τελευταία επικαιροποίηση Οκτώβριος 2014, πρώτη έκδοση Ιανουάριος 2012):
Εργατικές Λέσχες – Εργατικές συλλογικότητες

Πολιτικές – κινηματικές πρωτοβουλίες
Τοπικά ανταλλακτικά συστήματα, συμπληρωματικά τοπικά νομίσματα
============================================
Τράπεζες χρόνου
============================================
Χαριστικάανταλλακτικά παζάρια
============================================
Δίκτυα παραγωγών- καταναλωτών, καταναλωτικοί συνεταιρισμοί, χωρίς μεσάζοντες
============================================
Αλληλέγγυο εμπόριο
============================================
Εργασιακές κολεκτίβες, συνεταιριστικά εγχειρήματα
============================================
Συνεργατικοί- αυτοοργανωμένοι πολυχώροι
============================================
Φυσικές καλλιέργειες, σπορεία, αστικοί αγροί
============================================
Οικοκοινότητες
=========================================
Τράπεζες και ανταλλακτήρια σπόρων
============================================
Φυσική δόμηση
============================================
Αυτοδιαχείριση
============================================
Συλλογική διαχείριση κοινωνικών αγαθών
============================================
Συλλογικότητες
============================================
Κοινωνική- Συλλογική κουζίνα
============================================
Ελεύθερη παιδεία
============================================
Ελεύθερο λογισμικό και ανοιχτός κώδικας
============================================
Αυτοδιαχειριζόμενη τέχνη, πολιτιστικός ακτιβισμός
============================================
Οικογιορτές
============================================
Πρωτοβουλίες δικτύωσης
============================================
Άμεση δημοκρατία (αντιεξουσιαστικός χώρος, αυτονομία, real democracy)
============================================
Κοινωνικά Ιατρεία- Φαρμακεία
============================================
Συνεπιβατισμός
Ελληνικός συνεπιβατισμός, http://www.sinepivatis.gr/
Πάμε μαζί, http://www.pamemazi.gr/
Βολεύει, http://volevei.gr/
============================================
Λαϊκές συνελεύσεις γειτονιών και περιοχών της Αττικής 
(από την περίοδο των πλατειών, αγανακτισμένων και όχι μόνο που μετατράπηκαν σε συλλογικότητες και «επέζησαν» μέχρι τώρα)
Άλλων πόλεων:
Λαϊκές συνελεύσεις- ενημέρωση: Γειτονιές, http://geitonies.espiv.net/
============================================
Οι παραπάνω σύνδεσμοι αποτελούν ορισμένες μόνο από το σύνολο των προσπαθειών στον ελλαδικό χώρο.
Μεγάλο κομμάτι πληροφοριών αντλήθηκε από: www.iliosporoi.net 

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *