Κάτω το αμερικανοκίνητο πραξικόπημα στη Βενεζουέλα

Κάτω τα χέρια από την εργατική τάξη και τον αγωνιζόμενο λαό της .

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταδικάζει απερίφραστα το ανοιχτό πραξικόπημα της αστικής φιλοαμερικάνικης δεξιάς αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα, που με την απροκάλυπτη στήριξη των αντιδραστικών κυβερνήσεων της νότιας Αμερικής (Βραζιλία, Κολομβία, Χιλή κλπ.), και την ανοχή των εκπροσώπων της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιχειρούν να ανατρέψουν τον εκλεγμένο πρόεδρο, να αιματοκυλήσουν την χώρα, να καταργήσουν τις κατακτήσεις τους λαού της Βενεζουέλας. 

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι  στο πλευρό της εργατικής τάξης και του λαού της Βενεζουέλας, που αρνούνται την πραξικοπηματική κατάργηση της εκλεγμένης από τον λαό κυβέρνησης, που υπερασπίζουν τις κατακτήσεις τους, που αρνούνται να επιτρέψουν στην βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης και τις χούντες , που παλεύουν να διευρύνουν τις κατακτήσεις τους και τον έλεγχο της κοινωνίας.  

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ. 

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Τρικάλων

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Διεθνιστικό – αντιμπεριαλιστικό όχι στη συμφωνία των Πρεσπών

Ανειρήνευτος αγώνας ενάντια στα εθνικιστικά συλλαλητήρια και την ακροδεξιά

1. Με αφορμή τη συμφωνία των Πρεσπών ο εθνικιστικός συρφετός επιχειρεί και πάλι να βγει στο δρόμο. Η συμφωνία αυτή που επικυρώθηκε πρόσφατα από το κοινοβούλιο της γειτονικής χώρας, εντάσσεται και υπηρετεί τα επικίνδυνα σχέδια των ΗΠΑ και της ΕΕ για την άμεση ένταξη της στο ΝΑΤΟ και συνολικά την ευρωνατοική ολοκλήρωση των Βαλκανίων. Σε αυτά τα πλαίσια εξυπηρετεί και τις επιδιώξεις  της ελληνικής άρχουσας τάξης για την αναβάθμιση του οικονομικού και γεωπολιτικού ρόλου στην ευρύτερη περιοχή. Με αυτή την έννοια έχει από την αρχή αντιδραστική ουσία και δεν μπορεί παρά να βρίσκει αντίθετους το εργατικό λαϊκό κίνημα και την μαχόμενη Αριστερά.

2. Η Συμφωνία δεν  «ανοίγει δρόμους για την ειρηνική επίλυση διαφορών και τη δημιουργική συνύπαρξη των λαών» όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Ποτέ οι ιμπεριαλιστικοί συνασπισμοί και η συμμετοχή τους σε αυτούς δεν διασφάλισαν την ειρήνη. Αντίθετα είναι ένας ακόμα παράγοντας αστάθειας και σοβαρή όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην περιοχή των Βαλκανίων.. Αυτή την πολιτική υπηρετεί τόσο η κυβέρνηση, όσο και η ΝΔ, παρά τις εθνικιστικές κορώνες για εσωτερική κατανάλωση, το ΚΙΝΑΛ,  τα υπόλοιπα κόμματα της αστικής αντιπολίτευσης.  

3. Το αντιδραστικό εθνικιστικό  ΟΧΙ προωθείται από αστικά συμφέροντα, την Εκκλησία, διάφορα «μακεδονικά», ακροδεξιά και φασιστικά κέντρα. Τους μήνες αυτούς αποδείχθηκε πεντακάθαρα ότι τα εθνικιστικά συλλαλητήρια, «μαθητικές καταλήψεις» γίνονται δρόμος για την παρέμβαση της ακροδεξιάς και των φασιστών. Οι εθνικισμοί δυναμιτίζουν το κλίμα της ειρηνικής συμβίωσης μεταξύ των λαών. Σπέρνουν το μίσος. Κρύβουν τον νατοϊκό χαρακτήρα της συμφωνίας, αφού τους ίδιους  αφέντες υπηρετούν.

4. Το δικό μας όχι είναι  από την σκοπιά  της ειρήνης, της αλληλεγγύης, της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, του σεβασμού του δικαιώματος των λαών, και του γειτονικού μας λαού,  στον αυτοπροσδιορισμό, για να μην αποφασίζουν για αυτούς οι «νονοί» των Βαλκανίων, τοπικοί και διεθνείς.  Για αυτό είναι σε πλήρη αντίθεση με το όχι  των εθνικιστών – πατριδοκάπηλων, της ακροδεξιάς που είναι το όχι του πολέμου, του μίσους, του φασισμού, που γίνεται από τις θέσεις του «η Μακεδονία είναι μία και ελληνική»  που είναι  ΝΑΙ στο ΝΑΤΟ, την ΕΕ, την ελληνική άρχουσα τάξη.

5. Στις σημερινές συνθήκες είναι επιτακτικά αναγκαίο ένα μαζικό, ανατρεπτικό,  ενωτικό, αντιπολεμικό, αντιιμπεριαλιστικό, αντιεθνικιστικό και διεθνιστικό κίνημα. Ένα κίνημα που θα αγωνιστεί για να φύγουν το ΝΑΤΟ και η ΕΕ από τα Βαλκάνια.     Για την ειρηνική συμβίωση των λαών, με σεβασμό στον πολυεθνικό χαρακτήρα της ιστορικής γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας. Παλεύουμε για την ενότητα των εργατών ενάντια στις αντιδραστικές πολιτικές, την φτώχια και την εκμετάλλευση που σφραγίζουν την μοίρα όλων των λαών της περιοχής. Για την υπεράσπιση της ειρήνης ενάντια στα σχέδια και τα συμφέροντα του ιμπεριαλισμού, των αστικών τάξεων. Ενάντια στον εθνικισμό, το μίσος, τον φασισμό, τον πόλεμο.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Τρικάλων

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αστυνομική βία & τραυματισμός καθηγήτριας στην μεγάλη πορεία των εκπαιδευτικών

Ο κυβερνητικός αυταρχισμός και η αστυνομική βία δεν μπορούν να σταματήσουν τους μαζικούς αγώνες των εκπαιδευτικών

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τους χιλιάδες διαδηλωτές εκπαιδευτικούς που κατέκλυσαν το χώρο μπροστά στη βουλή, σε μια συγκλονιστική απεργιακή διαδήλωση, που υπογράμμισε πως το νομοσχέδιο Γαβρόγλου δεν μπορεί και δεν πρόκειται να περάσει. Ειδικά η μαχητική παρουσία των νέων γενιών εκπαιδευτικών, μονίμων και αναπληρωτών, η μαζικότατη προσυγκέντρωση στα Προπύλαια μπροστά στην κατειλημμένη Πρυτανεία, μετά από κάλεσμα της Κατάληψης, του Συντονιστικού Αγώνα των Αναπληρωτών και πρωτοβάθμιων σωματείων, η διάθεση των αγωνιζόμενων εκπαιδευτικών να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, απαιτώντας από τις ομοσπονδίες ΟΛΜΕ και ΔΟΕ αποφάσεις κλιμάκωσης, αναδεικνύουν μια ισχυρή τάση ριζοσπαστικοποίησης για αγώνα νικηφόρο. Ελπιδοφόρο σημάδι είναι και η συμμετοχή στην πορεία εργαζομένων με ελαστικές σχέσεις από τους ΟΤΑ και άλλους κλάδους, καθώς και του φοιτητικού κινήματος. Είναι ώρα για ένα κοινό απεργιακό αγώνα σε εκπαίδευση, υγεία, ΟΤΑ, με τους αγωνιζόμενους κλάδους.

Καταγγέλλουμε την προκλητική καταστολή της αστυνομίας, σύμφωνα με τις κυβερνητικές οδηγίες. Οι διαδηλωτές βρέθηκαν αντιμέτωποι ξανά με αστυνομικό φραγμό, ενώ δέχθηκαν ξανά κτυπήματα με κλομπ, ψεκασμό με χημικά στο πρόσωπο(!) και βομβίδες κρότου-λάμψης πάνω στα σώματα των διαδηλωτών! Η εκπαιδευτικός Βενετία Ρέππα, μέλος των Παρεμβάσεων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τραυματίστηκε όταν έσκασε πάνω της βομβίδα, της έκαψε τα ρούχα και προκάλεσε εγκαύματα! Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο για να δεχθεί ιατρική φροντίδα. Την Παρασκευή η υπουργός Προ.Πο. διέταξε ΕΔΕ για την επίθεση των ΜΑΤ και τη ρίψη κρότου λάμψης μέσα στους διαδηλωτές. Σήμερα, τα ΜΑΤ έριξαν ξανά κρότου λάμψης και ψέκασαν κιόλας! Η υποκρισία έχει γίνει δεύτερη φύση αυτής της κυβέρνησης.

Οι αγωνιζόμενοι εκπαιδευτικοί, ο κόσμος της δουλειάς ευρύτερα δεν δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Α. Τσίπρα και στην αντιλαϊκή πολιτική της, αντιπαλεύουν την αντεργατική μνημονιακή πολιτική που υπηρετούν ο ΣΥΡΙΖΑ και η αστική «αντιπολίτευση» ΝΔ, ΚΙΝΑΛ κλπ.

Οι μαχόμενοι εκπαιδευτικοί, όλες οι γενιές της εκπαίδευσης, έχουν κηρύξει ανένδοτο αγώνα ενάντια στο αντιδραστικό νομοσχέδιο Γαβρόγλου, που ουσιαστικά απολύει χιλιάδες ελαστικά εργαζόμενους και θεσμοθετεί έναν αδυσώπητο ανταγωνισμό πάνω σε αγοραία «προσόντα».

Στις νέες κινητοποιήσεις και στην κλιμάκωση του αγώνα είναι ανάγκη να συμπαραταχθεί όλο το εργατικό, λαϊκό, νεολαιίστικο κίνημα για να νικήσει ο δίκαιος αγώνας της εκπαίδευσης, για να ανοίξει ο δρόμος για την αντεπίθεση του κινήματος συνολικά.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Τρικάλων

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αποχώρηση Καμμένου και παζάρι για «ψήφο εμπιστοσύνης»

Η διέξοδος στον αγώνα για την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ

Ήρθε και το διαζύγιο Α. Τσίπρα – Π.Καμμένου, ενώ θα φανεί αν αυτό ισχύει και για τους βουλευτές των ΑΝΕΛ τις επόμενες μέρες με το «μεγάλο παζάρι» που θα παιχτεί στα έδρανα της Βουλής.

Η συμμαχία του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ δεν διαλύθηκε ούτε για τα μνημόνια, που τα ψήφισαν μαζί, ούτε για τις περικοπές συντάξεων, ούτε για την ανεργία και τη φτώχεια που έφεραν στη χώρα, ούτε για τα εξοπλιστικά προγράμματα και τις απευθείας αναθέσεις, ούτε για τις ιδιωτικοποιήσεις, ούτε βέβαια για τον δήθεν χωρισμό Εκκλησίας-Κράτους. Όλα αυτά είτε τα ψήφιζαν μαζί, είτε έπαιζαν ένα επικοινωνιακό θέατρο διαφωνίας για να συσπειρώνει ο καθένας τους ψηφοφόρους του.

Το «διαζύγιο» ήρθε ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ προχωράει στον δρόμο που έχει συμφωνήσει με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, τον δρόμο που ζητάει διακαώς ο Αμερικανός πρέσβης. Αυτόν που ήρθε να υποστηρίξει πριν δύο μέρες η Α. Μέρκελ: αυτόν της αναδιάταξης συμμαχιών στα Βαλκάνια, με την ένταξη νέων βαλκανικών χωρών στο ΝΑΤΟ. Ο δρόμος αυτός περνά από την υπερψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών και της συμφωνίας ένταξης στο ΝΑΤΟ της φρεσκοβαφτισμένης από τους νονούς των Βαλκανίων «Βόρειας Μακεδονίας». Αυτή η συμφωνία εξυπηρετεί τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης, η οποία προσδοκά κέρδη και ρόλο με τη βαθύτερη πρόσδεση στον ιμπεριαλισμό ΗΠΑ-ΝΑΤΟ.

Ο Πάνος Καμμένος που συνεργάστηκε στενά με το ΣΥΡΙΖΑ και έστρωσε το δρόμο μαζί του το δρόμο σε αυτές τις εξελίξεις, επέλεξε σήμερα το δρόμο της πλέον ακροδεξιάς ρητορικής, προκειμένου να «εξασφαλίσει» την πολιτική του επιβίωση. Όχι βέβαια γιατί δεν συντάσσεται με τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, αλλά γιατί ψάχνει προεκλογικό «σωσίβιο» για τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.  Για άλλη μια φορά στη συνέντευξη τύπου που έδωσε σήμερα φρόντισε να εκθειάσει τις ΗΠΑ και να τους θυμίσει τις υπηρεσίες που τους έχει προσφέρει τόσον καιρό ως ΥΕΘΑ, και το οποίο θα συνεχίσει με την επιλογή ως διαδόχου στην ίδια θέση του ναυάρχου Αποστολάκη. Η περαντζάδα από τη Μητρόπολη, το στεφάνι στο Γράμμο και τα Ίμια, οι κορώνες περί «κομμουνιστικού κινδύνου» στη συνέντευξη τύπου, μαζί με τις ακροδεξιές του θέσεις για το «όνομα της Μακεδονίας» σκιαγραφούν το τρίπτυχο «πατρίς-θρησκεία-αντικομμουνισμός» στο οποίο ελπίζει για να επιβιώσει εκλογικά.

Τις επόμενες μέρες το θέατρο του παραλόγου θα μεταφερθεί στη Βουλή. Τα όσα ζούμε εδώ και πολλούς μήνες, με τους βουλευτές να ανεξαρτητοποιούνται, να αλλάζουν κόμματα και να ξανααλλάζουν κόμματα και «απόψεις», θα ενταθούν εν όψει της «ψήφου εμπιστοσύνης» με τις συναλλαγές βουλευτών τόσο με τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και με τη ΝΔ. Απλώς αποδεικνύουν τη σήψη και την παρακμή ενός πολιτικού προσωπικού που ο μόνος του συνεκτικός ιστός είναι η δίψα για καρέκλα και προσωπική επιβίωση –ακριβώς αυτή η συνεκτική ουσία που κρατούσε άλλωστε ενωμένους τόσον καιρό τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ!

Αυτό το ίδιο πολιτικό προσωπικό, που δήθεν τις επόμενες μέρες θα ανησυχεί για «την τύχη του ελληνισμού» και θα τρώγεται για την « επιβίωση της πατρίδας», δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το αν ως τώρα έχει ψηφίσει ή στηρίξει την κοινωνική διάλυση, τη διαιώνιση της φτώχειας, την ιδιωτικοποίηση ακόμη και των μνημείων με το πέρασμά τους στο Υπερταμείο, τη λιτότητα ως το 2060. Ίσια ίσα, που αύριο το πρωί ετοιμάζονται να ψηφίσουν και το τελευταίο ανοσιούργημα, το νόμο Γαβρόγλου για την απόλυση χιλιάδων αναπληρωτών από την δημόσια εκπαίδευση, κόντρα στη μαζική αντίσταση όλου του κόσμου της εκπαίδευσης, που αύριο θα περικυκλώσει τη Βουλή.

Ό,τι κι αν γίνει με την ψήφο εμπιστοσύνης, η μνημονιακή κυβέρνηση και η μνημονιακή αντιπολίτευση, έχουν χάσει την εμπιστοσύνη του εργαζόμενου λαού. Αυτή η πολιτική πρέπει να πέσει από τους αγώνες μας! Από τα κάτω και από αριστερά, με το λαϊκό και εργατικό κίνημα μπροστά, για να επιβληθεί μια άλλη πολιτική για τις λαϊκές ανάγκες, την αποκατάσταση των απωλειών στα εισοδήματα των εργαζομένων, το τέλος της πολιτικής λιτότητας, τη διαφύλαξη της δημόσιας περιουσίας, την έξοδο από τους νατοϊκούς σχεδιασμούς πολέμου στην περιοχή και τη ρήξη και αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ, την ΕΕ και το ευρώ.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα είναι παρούσα με τις σημαίες της, το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα και τις θέσεις της, τις ενωτικές της προτάσεις. Θα δίνει τη μάχη και αύριο και καθημερινά για την οικοδόμηση ενός λαϊκού κινήματος που θα επιβάλλει τις ανάγκες του, για την οικοδόμηση μιας μαχόμενης και ανατρεπτικής δύναμης που στηρίζει αυτή την προοπτική, της αντικαπιταλιστικής,  επαναστατικής Αριστεράς που θα οδηγήσει τα κινήματα στη νίκη.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Τρικάλων

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την άγρια καταστολή της διαδήλωσης των απεργών εκπαιδευτικών στην Αθήνα

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τους χιλιάδες απεργούς εκπαιδευτικούς που διαδήλωσαν μαχητικά την Παρασκευή 11/1, δεν έσπασαν από την τρομοκρατία των ΜΑΤ και επέβαλαν κλιμάκωση της κινητοποίησης και νέα απεργία για τη Δευτέρα 14/1. Καταγγέλλει την άγρια καταστολή στην Αθήνα και τους σοβαρούς τραυματισμούς διαδηλωτών εκπαιδευτικών.

Σε συνέχεια των αυταρχικών μέτρων της απαγόρευσης των κινητοποιήσεων λόγω της επίσκεψης Μέρκελ και της επίθεσης της αστυνομίας στη διαδήλωση, στήθηκε μια νέα επιχείρηση τρομοκράτησης του αγωνιζόμενου λαού. Η κυβέρνηση πιστή στο μήνυμα της συνάντησης Μέρκελ-Τσίπρα για συνέχιση της σκληρής αντιλαϊκής πολιτικής των μνημονίων, επιδεικνύει γραμμή ωμής καταστολής απέναντι στον αγωνιζόμενο λαό. Η προσχηματική ΕΔΕ που ξεκίνησε η κυβέρνηση για τα μάτια του κόσμου δεν αλλάζει τίποτα και ως συνήθως θα βγάλει λάδι τα ΜΑΤ.

Με σιδερόφρακτα τείχη από τα ΜΑΤ, μπροστά στη βουλή και στο Μέγαρο Μαξίμου, με κλομπ, χημικά, βομβίδες κρότου-λάμψης, τραυματισμούς εκπαιδευτικών απάντησε στον δίκαιο αγώνα τους ενάντια στο κυβερνητικό νομοσχέδιο για το προσοντολόγιο, υπέρ του δημόσιου σχολείου, του δικαιώματος των αναπληρωτών στη σταθερή και μόνιμη εργασία. Παράλληλα υπερασπίζονται την αξία του πτυχίου και τα εργασιακά δικαιώματα που προκύπτουν από την προϋπηρεσία τους στη δημόσια εκπαίδευση.

Αυτούς δε θέλησε να συναντήσει ο πρωθυπουργός Α. Τσίπρας που μόλις χτες υποδέχτηκε με τεμενάδες στο Μαξίμου την καγκελάριο της Γερμανίας Μέρκελ, που πρωταγωνιστεί στην επιβολή της αντιλαϊκής πολιτικής τύπου μνημονίων σε όλη την ΕΕ. Υποδέχεται ο Α. Τσίπρας τους εκπροσώπους της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και των ιμπεριαλιστών, των βιομηχάνων και των τραπεζών, ενώ στους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τη νεολαία που αγωνίζεται απαντάει με ωμή αστυνομική βία και καταστολή.

Δε θα περάσει ο αυταρχισμός! Είναι ώρα να κλιμακωθεί ο αγώνας. Για να δουλέψουν όλοι οι αναπληρωτές και να καλυφτούν όλα τα κενά εκπαιδευτικών. Με νέο απεργιακό βήμα και αποφασιστικότητα μέχρι η κυβέρνηση να αποσύρει το νομοσχέδιο.

Είναι ώρα το εργατικό-λαϊκό κίνημα να σταθεί δίπλα στους εκπαιδευτικούς και τα σωματεία τους και με τη δύναμη της αλληλεγγύης να δώσει ώθηση στον αγώνα. Η διεκδίκηση της δημόσιας δωρεάν παιδείας για όλα τα παιδιά και η υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων είναι υπόθεση όλης της κοινωνίας. Και η νίκη των εκπαιδευτικών θα είναι μια σημαντική ρωγμή στην αντιλαϊκή πολιτική που ανοίγει δρόμο στις δίκαιες λαϊκές και εργατικές διεκδικήσεις.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ολοκληρωτική συγκέντρωση της αιγοπροβατοτροφίας στα χέρια του αγροτοδιατροφικού κεφαλαίου προωθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση

Τον εξοστρακισμό εκατοντάδων χιλιάδων μικρών κτηνοτρόφων (αιγοπροβατοτρόφων) από την παραγωγική διαδικασία σχεδιάζει η Ευρωπαϊκή Ένωση (παρά τις διαψεύσεις της κυβέρνησης) σύμφωνα με τα όσα ήρθαν στην δημοσιότητα τις προηγούμενες ημέρες  για πριμ εξόδου κτηνοτρόφων από τη παραγωγή.

Στον κλάδο αυτό δραστηριοποιείται μεγάλος αριθμός μικρών κτηνοτρόφων κυρίως στις χώρες της Νότιας Ευρώπης. Το μέτρο φαίνεται ότι θα εφαρμοστεί στην νέα ΚΑΠ (περίοδος 2020 – 2027) και θα εφαρμοστεί η πρακτική που ακολουθήθηκε σε άλλους τομείς της αγροτικής παραγωγής όπως ήταν η καπνοκαλλιέργεια, η απόσυρση και καταστροφή μικρών αλιευτικών σκαφών κλπ.
Στόχος του κεφαλαίου είναι να καθορισθεί το τι παράγεται και το πως παράγεται, από όσο γίνεται λιγότερα χέρια για την αύξηση της κερδοφορίας του, μοιράζοντας τη πίτα σε βάρος των λαϊκών αναγκών με τη συναίνεση – συνενοχή-συμμετοχή όλων των κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το μοίρασμα αυτό περνάει μέσα από το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου , από την απαξίωση-κλείσιμο-ιδιωτικοποίηση ή πλήρη επιχειρηματικοποίηση των συνεταιριστικών επιχειρήσεων, τη συγκέντρωση γης και παραγωγής σε λίγα χέρια, τη διάλυση της εργασίας των μισθωτών (εργατών γης, εργαζόμενων στις αγροτοδιατροφικές επιχειρήσεις-βιομηχανίες), το ξεκλήρισμα των μικρομεσαίων παραγωγών-επαγγελματιών, τη καταστροφή των δασών, τη προκλητική ενίσχυση μονοπωλιακών ομίλων στις ιχθυοκαλλιέργειες και τη ληστρική εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου.

    Το αγροτοδιατροφικό κεφάλαιο στη χώρα μας (πολυεθνικό και ντόπιο) παρουσιάζει αύξηση δραστηριοτήτων και κερδών τα τελευταία χρόνια  παρά το συνεχιζόμενο ξεκλήρισμα φτωχομεσαίων παραγωγών. Ο κλάδος αυτός έχει εκμεταλλευτεί τη βίαια συρρίκνωση-ιδιωτικοποίηση αρκετών παλιών «συνεταιριστικών» δραστηριοτήτων, τη πώληση της ΑΤΕ, τη διείσδυση της τράπεζας Πειραιώς, τα ΕΣΠΑ, τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που άνοιξαν το δρόμο στην επέκταση και ισχυροποίησή του και τη συνεργασία του με το κύκλωμα των μεγαλεμπόρων και μεγαλοαγροτών.

      Το μέτρο που φιλοδοξούν να εφαρμόσουν εντάσσεται σε αυτό το σχεδιασμό, για να μπορέσουν να μειώσουν γρήγορα και με σχετικά μικρούς κοινωνικούς κραδασμούς τον αριθμό των κτηνοτρόφων ώστε:

1)Να ελέγχουν καλύτερα την παραγωγή αίγειου και πρόβειου γάλακτος και κρέατος.

2)Να ενισχύσουν την καθετοποίηση της παραγωγής και κύρια τις βιομηχανίες που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων με βάση το πρόβειο γάλα.

3) Να ενισχύσουν τις μεγάλες κτηνοτροφικές μονάδες που έχουν αναπτυχθεί στο κλάδο σε βάρος των μικρών και μεσαίων παραγωγών.

     Η εφαρμογή του μέτρου αυτού είτε με την χορήγηση πριμ εξόδου, 300 ευρώ ανά παραγωγικό ζώο όπως φημολογείται, είτε με την επιβολή αντικινήτρων θα οδηγήσει σε εγκατάλειψη της κτηνοτροφίας ελεύθερης βόσκησης σε όλες τις νησιωτικές, ορεινές και δυσπρόσιτες περιοχές.

Αυτό θα έχει ως συνέπεια το κλείσιμο χιλιάδων μικρών βιοτεχνιών παραγωγής τυροκομικών και γαλακτοκομικών προϊόντων στην νότια Ευρώπη. Το μέτρο αυτό θα  συμβάλλει στη παραπέρα ερήμωση της υπαίθρου ενώ θα αυξηθούν οι τιμές καταναλωτή του τυροκομικών, γαλακτοκομικών προϊόντων και του κρέατος που παράγεται από αιγοπρόβατα.

Δηλώνουμε την πλήρη αντίθεση μας σε αυτούς τους σχεδιασμούς και καλούμε τους φτωχομεσαίους αγροτοκτηνοτρόφους της χώρας σε μαζικές κινητοποιήσεις για την αποτροπή τους. Αγωνιζόμαστε για συνολική ανατροπή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ε.Ε, μιας πολιτικής που είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του αγροδιατροφικού συμπλέγματος και του τραπεζικού συστήματος της Ε.Ε. Καλούμε σε αγώνα για την ανατροπή της αντιαγροτικής πολιτικής Κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ - Κεφαλαίου. Για τη διαγραφή του «χρέους», για την αντικαπιταλιστική - διεθνιστική αποδέσμευση από τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ, για ισοτιμία στις διεθνείς σχέσεις. Για να ανοίξει ο δρόμος για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση στα χέρια των παραγωγών του πλούτου, σε πλήρη αρμονία με τη φύση. Με αγροτική παραγωγή και προϊόντα για τις ανάγκες του λαού και όχι του καπιταλιστικού κέρδους.

Αγροτοδιατροφική επιτροπή της
ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Όχι στο "προσοντολόγιο" και τα αντιεκπαιδευτικά μέτρα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για το λεγόμενο «προσοντολόγιο» που έχει καταθέσει για να ψηφιστεί άρον άρον την Παρασκευή 11/1 είναι μια πραγματική κήρυξη πολέμου στα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών, ειδικά των αναπληρωτών, αλλά και συνολικά στη δημόσια εκπαίδευση. Αυτό το νομοσχέδιο είναι αποτέλεσμα της επιμονής της κυβέρνησης να εφαρμόσει όσες μνημονικές ρυθμίσεις ακύρωσε ή καθυστέρησε το εκπαιδευτικό και νεολαιίστικο κίνημα. Βασίζεται στην αντικεπαιδευτική στρατηγική της ΕΕ, τις αντιδραστικές νεοφιλελεύθερες προτάσεις του ΟΟΣΑ και τις απαιτήσεις του ΣΕΒ, που βάζουν τη σφραγίδα του στα μέτρα των τριών μνημονίων για την εκπαίδευση.

Το «προσοντολόγιο» έρχεται να κλείσει την προοπτική των μαζικών διορισμών εκπαιδευτικών που έχει ανάγκη το δημόσιο σχολείο, περιορίζοντας τους στο ελάχιστο για την ειδική αγωγή. Χιλιάδες θέσεις εκπαιδευτικών μένουν κενές εξαιτίας των μνημονίων και των αιματηρών πλεονασμάτων, σε βάρος των μορφωτικών δικαιωμάτων των παιδιών. Ταυτόχρονα επαναφέρει το καθεστώς της διετούς «δοκιμαστικής» εργασίας που το εκπαιδευτικό κίνημα με τους αγώνες του έχει ακυρώσει.

Το νομοσχέδιο θεσπίζει το «προσοντολόγιο», ένα ακραίο ανταγωνιστικό σύστημα προσλήψεων καταργώντας το πτυχίο σαν μόνο κριτήριο διορισμού. Παράλληλα ακυρώνει την προϋπηρεσία που είναι η ζωή των αναπληρωτών, η οποία κατοχυρώνει δικαίωμα στη μόνιμη εργασία. Το απαιτούν οι «θεσμοί» ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ, το προωθούν ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, το χειροκροτούν ΝΔ – ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ.

Το πτυχίο απαξιώνεται πλήρως, όπως και οι σχολές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που το παρέχουν. Στη θέση του μπαίνει ένα δαπανηρό κυνήγι μεταπτυχιακών, σεμιναρίων, πιστοποιητικών που ορθώνει σκληρούς ταξικούς φραγμούς για το δικαίωμα στη δουλειά των πτυχιούχων από τα λαϊκά στρώματα. Στρώνεται ο δρόμος για τους κερδοσκόπους που εμπορεύονται σεμινάρια και σπουδές, σε βάρος του δικαιώματος για δωρεάν παιδεία.

Μέσα από πίνακες που κατατάσσουν με βάση το «προσοντολόγιο» και κριτήρια που θα αλλάζουν ανά διετία, η κυβέρνηση και η ΕΕ εξασφαλίζουν ότι η ανεργία γίνεται ευθύνη του εκπαιδευτικού και όχι της μνημονιακής αιώνιας λιτότητας και υποχρηματοδότησης της εκπαίδευσης. Ο εκπαιδευτικός γίνεται αναλώσιμος. «ευέλικτος» και ανακυκλούμενος, πότε άνεργος και πότε αναπληρωτής συμβασιούχος.

Σε αυτό το τοπίο οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στο δημόσιο σχολείο μετατρέπονται και στοχοποιούνται σαν προνομιούχοι, οι περισσότεροι «άνευ προσόντων».

Στο εκπαιδευτικό κίνημα έχει σημάνει συναγερμός ενάντια στο νομοσχέδιο-γκιλοτίνα για τα μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα. Η μάχη θα είναι αποφασιστική και διαρκείας. Τα όρια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, του κυβερνητικού και φιλοΕΕ συνδικαλισμού των παρατάξεων των ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, φάνηκαν, καθώς έδωσαν χρόνο, ενώ δεν έλειψε και η συναίνεση για βασικές πλευρές της κυβερνητικής πολιτικής. Αλλά και οι δυνάμεις του ΚΚΕ βάζοντας στο στόχαστρο το αίτημα «διορισμοί με βάση αποκλειστικά το πτυχίο και όλη την προϋπηρεσία» που απαντά στην αιχμή του κυβερνητικού νομοσχεδίου, δεν στήριξαν το εκπαιδευτικό κίνημα στην προετοιμασία του. Η ίδια η ζωή δείχνει ότι ο μόνος δρόμος είναι ο ανυποχώρητος αγώνας για πάρει η κυβέρνηση πίσω το αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο. Το βασικό αίτημα για διορισμό ΤΩΡΑ όλων των αναπληρωτών που έχουν έστω και μία σύμβαση, αποκλειστικά με βάση το πτυχίο και όλη την προϋπηρεσία, είναι αυτό που ενώνει τους εκπαιδευτικούς και βάζει φραγμό στις λογικές συντεχνιακού εμφύλιου μεταξύ των αναπληρωτών και όλων μαζί εναντίον των μονίμων. Η υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων όλων των εκπαιδευτικών τους ενώνει με τους μαθητές και το φοιτητικό κίνημα στην πάλη για την υπεράσπιση της δημόσιας εκπαίδευσης και των μορφωτικών δικαιωμάτων. Ενώνει με το λαϊκό κίνημα στην πάλη ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ που συνεχίζουν το δρόμο των μνημονίων με τη στήριξη ΝΔ-ΚΙΝΑ-Ποταμιού-Λεβέντη. Αυτή την πολιτική αβαντάρουν Χρυσή Αυγή, Βελόπουλος και εθνικιστική ακροδεξιά.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα στηρίξει με όλες της τις δυνάμεις τις απεργιακές κινητοποιήσεις και τον αγώνα του εκπαιδευτικού κινήματος και καλεί σε συμμετοχή στις κινητοποιήσεις και την ανάπτυξη δράσης αλληλεγγύης στη μάχη αυτή για το δημόσιο σχολείο.

Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί ΟΛΩΝ των αναπληρωτών με βάση αποκλειστικά το πτυχίο και όλη την προϋπηρεσία. Για την κάλυψη όλων των πραγματικών αναγκών της εκπαίδευσης.

Όχι στην αξιολόγηση – αυτοαξιολόγηση

Επαναφορά του ωραρίου στα προ του 2013 επίπεδα.

20 μαθητές ανά  τμήμα - 15 μαθητές σε προσχολική αγωγή- Α’ & Β’ δημοτικού -15 στις Ομάδες Προσανατολισμού -10 στα εργαστήρια.

Ενιαίο δημόσιο και δωρεάν 12χρονο σχολείο για όλα τα παιδιά, ελεύθερη πρόσβαση σε μια ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Όχι στο νέο λύκειο και στα μέτρα για την τριτοβάθμια εκπαίδευση Γαβρόγλου

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Τρικάλων

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο Νίκος Τεμπονέρας ζει και αναπνέει στους αγώνες του σήμερα!

Έχουν περάσει 28 χρόνια από τη δολοφονία του αγωνιστή καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα που βρέθηκε στο πλευρό των μαθητών στην Πάτρα που πάλευαν ενάντια στον αντιεκπαιδευτικό νόμο Κοντογιαννόπουλου.

Το βράδυ της 8ης Γενάρη 1991, ο καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας έπεφτε νεκρός μπροστά στο σχολικό συγκρότημα «Βουδ» στην Πάτρα, από το λοστό του αρχιτραμπούκου ΟΝΝΕΔιτη Καλαμπόκα, προέδρου της νεολαίας της ΝΔ, Αχαίας και Δημοτικού Συμβούλου. Γιατί υπερασπίστηκε το σχολειό και τους μαθητές του από τις δολοφονικές απόπειρες ανακατάληψης που επιχειρούσαν, με κάλυψη της κυβέρνησης, οι λεγόμενοι «αγανακτισμένοι πολίτες», τα τάγματα εφόδου της ΟΝΝΕΔ, Κένταυροι και Ρέιντζερς. Πρόκειται για μια πολιτική δολοφονία μέσα στη φλόγα της εξέγερσης του κινήματος το ΄90 – ΄91.

Το μαθητικό και φοιτητικό κίνημα των καταλήψεων του 1990-91 που συγκρούστηκε νικηφόρα με την κυβέρνηση της ΝΔ τότε, καθώς παρά την κρατική και παρακρατική βία και τρομοκρατία στο τέλος ο Κων. Μητσοτάκης απέσυρε τον τότε υπουργό Παιδείας Κοντογιαννόπουλο και τον αντιεκπαιδευτικό του νόμο. Η νεολαιίστικη εκείνη εξέγερση γέμισε με ελπίδα και αυτοπεποίθηση ένα λαό που δεχόταν την επίθεση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της ΝΔ που θεωρούνταν ανίκητη απέναντι σε κάθε αντίσταση, καθώς αντιπολίτευση, συνδικαλιστικό κίνημα και κοινοβουλευτική Αριστερά βρισκόταν στον αστερισμό της συναίνεσης και της υποταγής στους μονοδρόμους.

Σήμερα, το έργο των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων μέσα στην κρίση, που δεν μπόρεσαν να εφαρμόσουν πλήρως οι κυβερνήσεις ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, το ολοκληρώνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Υλοποιώντας την πολιτική κεφαλαίου, ΕΕ, ΟΟΣΑ επιχειρεί να επιβάλλει την πλήρη εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης και την καταβαράθρωση της εργασίας και των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Σήμερα, προωθεί το προσοντολόγιο, μια πραγματική λαιμητόμο των εργασιακών δικαιωμάτων για τους διορισμούς και τις προσλήψεις στην εκπαίδευση και το «νέο Λύκειο» της ισοπέδωσης των μορφωτικών δικαιωμάτων και του ακρωτηριασμού του ήδη υποβαθμισμένου σχολείου. Την ίδια στιγμή «μοιράζεται κοινές αξίες με ΗΠΑ και ΝΑΤΟ», φέρνοντας τα πολεμικά τους σχέδια στην περιοχή και διαχειρίζεται το θάνατο που σκορπά η αντιπροσφυγική πολιτική της ΕΕ. Στην εξαθλίωση ζωών και προσδοκιών που δημιουργεί, δε διστάζει να διασύρει την ιστορία των αγώνων και της αριστεράς, που πάντα φώτιζε τον άλλο δρόμο από τη συστημική σήψη της εξουσίας, προετοιμάζοντας το έδαφος για την επέλαση των νέων εθνικιστικών, φασιστικών ταγμάτων εφόδου.

Σε αυτή τη δύσκολη εποχή η συστράτευση όλων των εργαζόμενων και της νεολαίας για την ανατροπή των αντιδραστικών πολιτικών, που διαλύουν ό,τι απέμεινε όρθιο απ’ τις καταχτήσεις του κόσμου της εργασίας, είναι όσο ποτέ αναγκαία. Ο καθένας και η καθεμιά πρέπει να στρατευτούμε σ’ αυτόν τον αγώνα. Ο άλλος δρόμος, αυτός της απάθειας και της υποταγής είναι δρόμος προς την εκβαρβάρωση της κοινωνίας και της ανθρώπινης υπόστασης. Γι΄ αυτό η μνήμη του Νίκου Τεμπονέρα παραμένει ζωντανή.

Ο Ν. Τεμπονέρας, οι αγώνες και η θυσία του έγιναν σημείο αναφοράς για γενιές αγωνιστών του νεολαιίστικου και λαϊκού κινήματος. Το παράδειγμα του κομμουνιστή εκπαιδευτικού εμπνέει και τους αγώνες του σήμερα ενάντια στη σκληρή αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ, τους αγώνες για δημοκρατικές ελευθερίες, τη μάχη ενάντια στο φασισμό, το ρατσισμό και τον πόλεμο.

Το φωτεινό παράδειγμα του Ν. Τεμπονέρα, οι αρχές και οι αξίες της μαχόμενης Αριστεράς και των λαϊκών αγώνων που υπερασπίστηκε, είναι πυξίδα για αντιμετωπιστεί ο εκφυλισμός και ο καθημερινός εξευτελισμός κάθε έννοιας Αριστεράς από το ΣΥΡΙΖΑ που κυβερνά με τη δεξιά των ΑΝΕΛ, σε όφελος του κεφαλαίου, σε βάρος των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των εργαζομένων και της κοινωνικής πλειοψηφίας.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ένα σύντομο σχόλιο για πλευρές της πολιτικής μας στρατηγικής μπροστά στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές.

Ένα σύντομο σχόλιο για πλευρές της πολιτικής μας στρατηγικής μπροστά στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές.

Στις 19 Μαΐου έχει προγραμματιστεί η διεξαγωγή των αυτοδιοικητικών (δημοτικών και περιφερειακών) εκλογών καθώς και των ευρωεκλογών, ενώ πιθανό είναι και το ενδεχόμενο της ταυτόχρονης διεξαγωγής και των βουλευτικών εκλογών.

Ανεξάρτητα από τη διάταξη του πολιτικού σκηνικού ενόψει των τριπλών ή τετραπλών εκλογών είναι ιδιαίτερα σημαντικό η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. να χαράξει έγκαιρα μία κοινή πολιτική στρατηγική για την παρέμβαση των δυναμικού της στο επίπεδο των αυτοδιοικητικών εκλογών. Μία στρατηγική που θα συνεισφέρει τόσο πολιτικά στην ενίσχυση των ριζοσπαστικών, αντιδιαχειριστικών, αντικαπιταλιστικών και αντι-ΕΕ συνδυασμών όσο και οργανωτικά με την κατανομή των χιλιάδων οργανωμένων μελών της στις τοπικές και περιφερειακές κινήσεις.

Ειδικότερα, η οργανική ένταξη και συμμετοχή των μελών μας - ακόμα και ως δευτερεύουσα ένταξη - στην εσωτερική ζωή των κινήσεων θα συνεισφέρει και στην πολιτική ενεργοποίηση ενός δυναμικού που βρίσκεται στο μεταίχμιο της εργασιακής ένταξης, της επισφάλειας και της ανεργίας αλλά θα έχει και πολυεπίπεδη συνεισφορά στην ανασυγκρότηση του νεολαιΐστικου και του εργατικού κινήματος που εδράζεται σε σημαντικό βαθμό σε τοπικό επίπεδο.

Αναφερόμενοι όμως σε ριζοσπαστικές, αντιδιαχειριστικές, αντικαπιταλιστικές και αντι-ΕΕ δημοτικές και περιφερειακές κινήσεις είναι σκόπιμο να γίνουν κάποιες επισημάνσεις:

1.    Πληθώρα από αυτές υπάρχουν πλέον εδώ και δεκαετίες, όχι ως προϊόν ενός «κομματικού» σχεδιασμού αλλά ως αποκρυστάλωση μίας πραγματικής συσπείρωσης ενός μάχιμου πολιτικού δυναμικού, μίας αδιάλειπτης πολιτικής παρέμβασης σε κρίσιμα μέτωπα και μίας φυσιογνωμίας που πραγματώνει τόσο την αντιδιαχειριστική στάση όσο και την πραγματική εσωτερική δημοκρατική λειτουργία. Αυτές οι τοπικές κινήσεις συμπυκνώνουν και μία μάλλον πρωτοτυπία αλλά και συνεισφορά της «εκτός των τειχών» ελληνικής αριστεράς, του μοντέλου των πολιτικο-συνδικαλιστικών ενοτήτων του «κοινωνικού χώρου» που παράγουν πολιτική και οικοδομούν τις αναγκαίες για τη δράση τους κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες.

2.    Πάνω σε αυτό το πολιτικό «κεκτημένο» επέδρασαν καταλυτικά οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ διαβλέποντας ορθά την κρισιμότητα της παρέμβασης στο τοπικό και περιφερειακό επίπεδο και την κομβικότητα του συνολικά για το λαϊκό κίνημα. Αυτός ήταν και ο «τόπος» που επιτεύχθηκε το πλέον έμπρακτο και παραγωγικό ξεδίπλωμα της πολιτικής στρατηγικής συμμαχιών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της υλοποίησης του αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής. Ως αποτέλεσμα σήμερα, σε μία περίοδο σχετικής υποχώρησης των μεγάλων κινητοποιήσεων των προηγουμένων ετών, αλλά και των συγκροτημένων πολιτικών δομών στη νεολαία και το εργατικό κίνημα, καταμετρούμε πολλές δεκάδες τοπικών σχημάτων/κινήσεων, με έμφαση στο χώρο της Αττικής αλλά και πανελλαδικά καθώς και 11 συγκροτημένες περιφερειακές κινήσεις. Ας αναλογιστούμε το τεράστιο πολιτικό βάρος που διαθέτει σήμερα η «Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική», η οποία στηρίζεται (αλλά και στηρίζει) από το σύνολο των αντικαπιταλιστικών κινήσεων της Αττικής για να αντιληφθούμε την κρισιμότητα της παρέμβασης σε αυτό το επίπεδο.

3.    Αυτή η ευρεία κατανομή των δημοτικών και περιφερειακών κινήσεων, που διεκδικεί χαρακτηριστικά πανελλαδικής διάρθρωσης, συνεισέφερε και συνεισφέρει τα μέγιστα σε πληθώρα μαχών του λαϊκού και εργατικού κινήματος. Από τις δεκάδες μικρές και μεγάλες μάχες για τα θέματα του περιβάλλοντος και της διαχείρισης του αστικού χώρου και τη μάχιμη αντιπαράθεση στους αναπτυξιακούς σχεδιασμούς του κεφαλαίου, τις πλατείες και τις λαϊκές συνελεύσεις την περίοδο του πρώτου μνημονίου, τη μάχη του «ΟΧΙ», τη διαρκή αντιπαράθεση και σύγκρουση με τη δράση της Χ.Α. και των φασιστικών συμμοριών, τις καθημερινές μάχες για την υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων μέχρι και την εξαιρετικά ελπιδοφόρα συγκρότηση των Εργατικών Λεσχών σε μία σειρά γειτονιών.

4.    Οι κινήσεις δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση «κινηματικό εργαλείο» ή ένα επίπεδο πολιτικού πειραματισμού. Διαχρονικά αποτελούν ένα εργαστήριο πολιτικής γραμμής και ιδεολογίας. Κομβική ήταν η θεωρητική συνεισφορά τους στην ερμηνεία της λειτουργίας της τοπικής αυτοδιοίκησης ως αναπόσπαστο τμήμα του κρατικού μηχανισμού, αναπόσπαστο στοιχείο ιστορικά της πολιτικής, ιδεολογικής και οικονομικής λειτουργίας του αστικού κράτους, που εξασφαλίζει την μακροπρόθεσμη αναπαραγωγή των καπιταλιστικών σχέσεων εξουσίας και εκμετάλλευσης, επιτρέποντας την αποτελεσματικότερη οργάνωση του συνασπισμού εξουσίας σε τοπικό επίπεδο. Η εμπέδωση αυτής της θεωρητικής θέσης μέσα από τον μετασχηματισμό της σε μάχιμη αντιδιαχειριστική παρέμβαση έθεσε ίσως την πλέον κρίσιμη οριοθέτηση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς από οικονομίστικες απόψεις της παραδοσιακής ρεφορμιστικής αριστέρας για το ρόλο και τη λειτουργία των ΟΤΑ, όσο και από ανανεωτικές μεταμοντέρνες αντιλήψεις περί δυνατότητας «αυτονόμησης» ή κατοχύρωσης «τοπικής δημοκρατίας» στο επίπεδο της «τοπικής αυτοδιοίκησης». Επίσης, ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί η δράση της «Πρωτοβουλίας Κατοίκων στα Νότια» - «Αριστερής Πρωτοβουλίας Γλυφάδας» (μετέπειτα) - στον επαναπροσδιορισμό και την οριοθέτηση της μάχιμης αντικαπιταλιστικής τοποθέτησης σε σχέση με τα «μεγάλα έργα» και τους αναπτυξιακούς σχεδιασμούς του κεφαλαίου στο επίπεδο του χώρου (πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού - περιφερειακή Υμηττού), τόσο από μία οικονομίστικη προσέγγιση υπέρασπισης της «μεγέθυνσης», όσο και από ρεφορμιστικές διαχειριστικές λογικές εναλλακτικών προτάσεων/σχεδιασμού ή/και αυτόνομες λογικές «απο-ανάπτυξης», από τις οποίες επικαθοριζόταν η δράση μας μέχρι και πριν μία δεκαετία. Είναι ενδεικτικό το βάρος και το εύρος αυτών των τοποθετήσεων - προϊόν της πολιτικής δράσης των κινήσεων στο τοπικό επίπεδο - που έχουν ενσωματωθεί στις πολιτικο-ιδεολογικές θέσεις τόσο συνιστωσών όσο και της ίδιας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Συγκεφαλαιώνοντας τα παραπάνω, οι ριζοσπαστικές, αντιδιαχειριστικές, αντικαπιταλιστικές και αντι-ΕΕ δημοτικές και περιφερειακές κινήσεις αποτελούν μία από τις θεμέλιους λίθους της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς στη χώρα. Αλλιώς ειπωμένο είναι η ριζοσπαστική και αντικαπιταλιστική αριστερά σε ότι αφορά το τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Έχουν κατοχυρώσει:

1.    Tην πραγματική κοινωνική τους γείωση στις περιοχές παρέμβασής τους, τη διαρκή κινηματική παρέμβαση και τη σημαντική τους συμβολή στη δημιουργία θεσμών αυτοοργάνωσης και εργατικής λαϊκής δημοκρατίας, στη δημιουργία λαϊκών συνελεύσεων και επιτροπών αγώνα, εργατικών λεσχών και στήριξη της λαϊκής αυτενέργειας και πρωτοβουλίας.

2.    Το απαιτούμενο σήμερα πολιτικό και ιδεολογικό βάθος που τις φέρνει σε διάταξη μάχης συνολικά απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική των μνημονίων που απορρέει από την ΕΕ και ΟΝΕ, αποτελώντας κρίσιμο βραχίονα - αλλά και δυνητικό υποδοχέα των «υλικών» - του αναγκαίου σήμερα αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής.

3.    Την απαιτούμενη φυσιογνωμία, τόσο σε σχέση με τον αντιδιαχειριστικό χαρακτήρα της παρέμβασής τους, όσο και σε σχέση με τη δημοκρατική τους λειτουργία, την αυτοτέλειά τους ως πολιτικές οντότητες, την πολυμορφία τους και την εμπεδωμένη τελικά εσωτερική πολιτική τους «γεωμετρία».

Συμπερασματικά λοιπόν, ενόψει των επερχόμενων δημοτικών και περιφερειακών εκλογών και σε ότι αφορά τις τοπικές και περιφερειακές κινήσεις στις οποίες παρεμβαίνουμε η κατεύθυνσή μας πρέπει να έχει τις εξής ορίζουσες:

·        Με δεδομένο ότι το σημερινό πολιτικό-ιδεολογικό βάθος των κινήσεων αποτελεί σήμερα προϋπόθεση μιας ικανής παρέμβασης στο τοπικό επίπεδο, αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης ή απομείωσης για την επίτευξη ευρύτερων ενοτήτων. Οι προτάσεις ενότητας ή κοινής δράσης που θα προκύψουν - ενόψει και των εκλογών - πρέπει να εξετάζονται στη βάση του πολιτικού κεκτημένου, των κοινών κινηματικών πρακτικών και της αντιδιαχειριστικής φυσιογνωμίας των κινήσεων και όχι στο πλαίσιο είτε ενός εκλογικίστικου ετεροκαθορισμού ή / και ικανοποίηση πολιτικών σχεδιασμών με ορίζοντα το κεντρικό πολιτικό επίπεδο. Μία παρόμοια κατεύθυνση δεν θα σηματοδοτούσε την ενίσχυση της δράσης και της παρέμβασης στο τοπικό επίπεδο, αλλά αποκλειστικά κεντρικούς πολιτικούς σχεδιασμούς στο πλαίσιο μίας επίπλαστης «ενότητας».

·        Η πολιτική συμπύκνωση που έχει προκύψει ως αποτέλεσμα της κρίσης και το αναπόφευκτο βάθεμα των πολιτικών απαντήσεων που δίνουν οι πολιτικές συγκροτήσεις της αριστεράς και συνακόλουθα οι κινήσεις δεν σηματοδοτεί και ενιαιοποίηση των πολιτικών επιπέδων παρέμβασης. Το πολιτικό κεκτημένο των κινήσεων είναι αποτέλεσμα κυρίως της εσωτερικής πολιτικής τους λειτουργίας, βρίσκεται σε ώσμωση και επικοινωνία με το πολιτικό κεκτημένο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά δεν ταυτίζεται υποχρεωτικά. Η πολιτική φυσιογνωμία λοιπόν των κινήσεων πρέπει να διαφυλαχθεί από μία εργαλεική προσέγγισή τους ως «ιμάντα μεταβίβασης και εξειδίκευσης» της «γραμμής», όπως επίσης και να περιφρουρηθεί από «αυτο-αναφορικές» λογικές καθαρότητας, που τροφοδοτούνται από την κινηματική υποχώρηση και την αντικειμενική - ως ένα βαθμό - αδυναμία υλοποίησης μίας μάχιμης πολιτικής συμμαχιών. Και τα δύο θα οδηγούσαν στην απώλεια των όρων μαζικής παρέμβασης, δημοκρατικής λειτουργίας και τελικά παραταξιοποίησης και αποπτώχευσης του υφιστάμενου αλλά και δυνητικού πολιτικού δυναμικού τους.

·        Μέσα στο προφανώς «ναρκοθετήμενο» επερχόμενο εκλογικό σκηνικό, πρέπει να αξιοποιήσουμε το πολιτικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα πυροδοτεί με παραγωγικό πολιτικά τρόπο:

­   Να συμβάλλουμε έγκαιρα στην ενίσχυση ειδικά των τοπικών κινήσεων με την ενεργοποίηση του συνόλου των οργανωμένων μελών των συνιστωσών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τα οποία πρέπει να τεθούν με προτεραιότητα στη διάθεση των δημοτικών και περιφεριακών κινήσεων.

­   Το επόμενο διάστημα πρέπει να ανατάξουμε τυχόν δυσλειτουργίες σε σχέση με την εσωτερική λειτουργία των κινήσεων.

­   Να ενεργοποιήσουμε ακόμα περισσότερο των πολιτικό συντονισμό των αντικαπιταλιστικών κινήσεων πόλης.

­   Να εξασφαλίσουμε τον ενιαίο προεκλογικό βηματισμό με έκδοση κοινής αφίσας και κάλεσμα αγώνα σε κάθε αγωνιστή για στήριξη των κινήσεων μας στους δήμους και τις περιφερείες αλλά και συμμετοχή σε αυτές.

Παναγιώτης Βασιλάκης

μέλος ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

μέλος Τ.Ε. ΑΝΤΑΡΣΥΑ Νοτίων Προαστίων

μέλος Αριστερής Πρωτοβουλίας Γλυφάδας

19-12-2018

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη νέα συνάντηση του άξονα πολέμου Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ στο Μπερ Σεβά

Απειλή για την ειρήνη στην Αν. Μεσόγειο η συμπόρευση του άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ με τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ και τα κέρδη των πολυεθνικών ενέργειας

Η συνάντηση κορυφής του άξονα πολέμου Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ στις 20 Δεκέμβρη είναι μια εξέλιξη που επιβεβαιώνει τη βαθιά πρόσδεση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στα σχέδια του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ, προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα και τους σχεδιασμούς της άρχουσας τάξης. Η συμμετοχή του πρέσβη των ΗΠΑ στο Ισραήλ που κάνει τον άξονα ουσιαστικά τετραμερή, μόνο τυχαία δεν είναι.

Η παρουσία του Α. Τσίπρα, αλλά και του Κύπριου προέδρου Ν. Αναστασιάδη στο Μπερ Σεβά του Ισραήλ νομιμοποιούν πρώτα από όλα το αντιδραστικό καθεστώς του Ισραήλ και τη ρατσιστική πολιτική τύπου απαρτχάιντ σε βάρος του παλαιστινιακού λαού.

Ο άξονας πολέμου των τριών χωρών λειτουργεί στα πλαίσια της ιμπεριαλιστικής επέμβασης των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ σε Αν. Μεσόγειο και Μ. Ανατολή σε βάρος της ειρήνης και των λαών της περιοχής, επιβάλλοντας αντιδραστικά καθεστώτα και διαιωνίζοντας τις εθνοτικές και θρησκευτικές συγκρούσεις, προκειμένου να επιβάλλουν τα συμφέροντά τους. Ειδικά σήμερα ο άξονας αυτός, στο πλευρό των ΗΠΑ και ΕΕ, στρατεύεται στα πλαίσια του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού συμφερόντων στην περιοχή με Ρωσία, Κίνα και Ιράν, με απρόβλεπτες συνέπειες για τους λαούς.

Παράλληλα οι συμφωνίες για τον αγωγό Eastmed δείχνουν ότι τα κέρδη των αρχουσών τάξεων και των πολυεθνικών ενέργειας της Δύσης και ειδικά των ΗΠΑ αποτελούν βασική προτεραιότητα του άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Μέσα από αυτό το δρόμο, οι ιμπεριαλιστές μονιμοποιούν την παρουσία τους, οξύνονται οι ανταγωνισμοί για την ΑΟΖ που φέρνουν πολεμικούς κινδύνους, αλλά και το κόστος της κούρσας εξοπλισμών, ενώ τα κέρδη θα πάνε στα μονοπώλια της ενέργειας.

Την ίδια στιγμή η απειλή της εξελισσόμενης κλιματικής αλλαγής χτυπά καμπανάκι για την ανθρωπότητα και δείχνει ότι είναι ολέθρια επιλογή η εξάρτηση από τους υδρογονάθρακες, οι επιλογές των ΗΠΑ και των πολυεθνικών βαθαίνουν αυτή την εξάρτηση. Οι εξορύξεις φυσικού αερίου στις ΑΟΖ της Αν. Μεσογείου, πέρα από την απειλητική παρουσία των ιμπεριαλιστών και τον κίνδυνο του πολέμου, οδηγούν σε παραπέρα όξυνση της κρίση του περιβάλλοντος για το χατίρι των κερδών των πολυεθνικών.

Το λαϊκό κίνημα και αντιπολεμικό κίνημα μπορεί και πρέπει να αποκαλύψει τις συνέπειες του άξονα πολέμου Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, να υπερασπιστεί την ειρήνη στην περιοχή και το μέλλον του λαών με τον αγώνα για τη διάλυσή του.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ