ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ «ΕΝΩΣΙΣ» ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ Ν. ΤΡΙΚΑΛΩΝ 5-14 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026
ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ
- ΝΑ ΑΝΑΤΡEΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ & ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ, ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ, ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
- ΨΩΜΙ - ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΙΡΗΝΗ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ - ΔΩΡΕΑΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΓΑΘΑ
- ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ
- ΜΕ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Οι εκλογές στο
Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων πραγματοποιούνται σε μια εποχή πολέμων και
κρίσης, αλλά και μεγάλων αγώνων και προκλήσεων για την εργατική τάξη.
Η στροφή
στην πολεμική οικονομία φορτώνει νέα βάρη στην εργατική τάξη. Τα 800 δισ. ευρώ
του ReArm Europe για εξοπλισμούς ετοιμάζουν την
εργατική τάξη και τη νέα γενιά να γίνει κρέας στα κανόνια τους, ενώ μισθοί, συντάξεις, υγεία και
κοινωνική πρόνοια θυσιάζονται στο όνομα της “ασφάλειας” και της δημοσιονομικής
πειθαρχίας. Κυβερνήσεις και κεφάλαιο απαιτούν από τους/τις εργαζόμενους/ες να
πληρώσουν το κόστος των πολεμικών τους σχεδιασμών.
Η κυβέρνηση της ΝΔ έχει μετατρέψει τη χώρα σε ΝΑΤΟϊκό ορμητήριο, εμπλέκοντάς την όλο και βαθύτερα στους πολεμικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ. Από τη στήριξη στο Ισραήλ μέχρι τις επεμβάσεις στη Δυτική Ασία (Ιράν Λίβανος κ.α.), η εμπλοκή αυτή αυξάνει τους κινδύνους για τον λαό, όπως και η στήριξη που παρέχει στην Ουκρανία, στα πλαίσια του ρωσο-ουκρανικού πολέμου, ενός πολέμου άδικου και αντιδραστικού και από τις δύο πλευρές. Την ίδια στιγμή, ο ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός και οι ανταγωνισμοί των αστικών τάξεων για ΑΟΖ και γεωπολιτική επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο τροφοδοτούν τους εξοπλισμούς, τον εθνικισμό και την πολεμική απειλή. Σε παγκόσμιο επίπεδο, διαμορφώνονται δύο βασικοί γεωπολιτικοί πόλοι: οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους από τη μία και ο ανερχόμενος άξονας με κεντρικό ρόλο της Κίνας και της Ρωσίας από την άλλη.
Η ανάπτυξή τους είναι βαμμένη με αίμα!
Από τα πολεμικά μέτωπα μέχρι τους χώρους
δουλειάς, οι εργαζόμενοι/ες πληρώνουν με τη ζωή τους την πολιτική που βάζει τα
κέρδη πάνω από τις ανθρώπινες ανάγκες.
Τα εργοδοτικά εγκλήματα έφτασαν σε μαύρο
ρεκόρ νεκρών και τραυματιών στους χώρους εργασίας το 2025 και συνεχίζονται
αμείωτα το 2026, ενώ το έγκλημα των Τεμπών και η εργοδοτική δολοφονία στη Βιολάντα
αποκαλύπτουν τις τραγικές συνέπειες αυτής της πολιτικής.
Την ίδια ώρα, η ρατσιστική πολιτική στα
σύνορα συνεχίζει να γεννά νέα θύματα,
πρόσφυγες και μετανάστες (Πύλος, Χίος κ.α.), ενώ η κυβέρνηση της ΝΔ, βυθισμένη
στα σκάνδαλα και την ανυποληψία, κλιμακώνει την επίθεση στα εργατικά
δικαιώματα. Με νόμους που γενικεύουν την
ελαστική εργασία, καθιερώνουν τη 13ωρη εργασία και τις συμβάσεις μηδενικών ωρών (συμβάσεις
με τις οποίες ο εργοδότης μπορεί να αξιοποιεί τον/την εργαζόμενο/η όσες ώρες
επιθυμεί), και με όπλο την καταστολή των
αγώνων, υπηρετεί τις απαιτήσεις του κεφαλαίου και της πολεμικής οικονομίας.
Κυβέρνηση και εργοδοτικός συνδικαλισμός νομοθέτησαν τη λεγόμενη «κοινωνική συμφωνία», αφού πρώτα τη διαπραγματεύτηκαν εν κρυπτώ επί μήνες με τον ΣΕΒ. Διατηρούν ανέγγιχτο το αντεργατικό μνημονιακό πλαίσιο για τις Συλλογικές Συμβάσεις, αφήνοντας τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων χωρίς ουσιαστική κάλυψη. Ο κατώτατος μισθός εξακολουθεί να αποφασίζεται από την κυβέρνηση και όχι από ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, με τις αυξήσεις να κινούνται σε επίπεδα κοροϊδίας. Την πολιτική αυτή στηρίζει, με διαφορετικές αποχρώσεις, και η κοινοβουλευτική αντιπολίτευση (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Πλεύση Ελευθερίας, ακροδεξιά κ.α.), συναινώντας στις βασικές επιλογές υπέρ του κεφαλαίου.
Η εργατική τάξη δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια!
Απέναντι
στην επίθεση κυβέρνησης και κεφαλαίου αναπτύχθηκαν μαζικοί εργατικοί αγώνες και
απεργίες, ακόμα και χωρίς τη
συμμετοχή της ΓΣΕΕ. Η
απεργία-σταθμός της 28ης Φλεβάρη για το έγκλημα των Τεμπών και οι μεγάλες
εργατικές κινητοποιήσεις απαίτησαν
να αποδοθεί δικαιοσύνη ενάντια στη συγκάλυψη, να σταματήσει η
εγκληματική πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και έδειξαν τη δύναμη της
συλλογικής δράσης. Σημαντικοί κλαδικοί και επιχειρησιακοί αγώνες σε μια σειρά δύσκολους χώρους του ιδιωτικού τομέα, όπως των ναυτεργατών (ΠΕΝΕΝ), απέδειξαν ότι οι αποφασιστικές
απεργίες φέρνουν κατακτήσεις, ενώ δεκάδες πρωτοβάθμια σωματεία συγκρούστηκαν με
απολύσεις και εργοδοτική αυθαιρεσία.
Από την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη και τις αντιπολεμικές κινητοποιήσεις έως τους αγώνες σε εκπαίδευση, υγεία, λιμάνια και ύπαιθρο, γίνεται φανερό ότι οι εργαζόμενοι/ες και η νεολαία δε συμβιβάζονται. Μέσα στους αγώνες ξαναγεννιέται η ανάγκη για οργάνωση, συλλογική διεκδίκηση και μια ζωή με ειρήνη, ελευθερία και αξιοπρέπεια.
Η ΓΣΕΕ μακριά και απούσα από τους αγώνες και τις
ανάγκες των εργαζομένων
Ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός, όπως εκφράζεται από την ηγεσία της ΓΣΕΕ και από τις κυρίαρχες παρατάξεις, έχει στοιχηθεί με τις επιλογές του κεφαλαίου, του κράτους και της ΕΕ. Η λογική της «κοινωνικής ειρήνης» και της συνδιαλλαγής με την εργοδοσία δεν υπερασπίζεται τα συμφέροντα των εργαζομένων, αλλά τα υπονομεύει. Αντί να οργανώνει την αντίσταση, οδηγεί στην απαξίωση των σωματείων και αποδυναμώνει τη συλλογική διεκδίκηση.
Ταξική ανασυγκρότηση με συνδικάτα στα χέρια των
εργαζόμενων – Για τη νίκη των αγώνων μας
Η
αντεπίθεση του εργατικού και λαϊκού κινήματος απαιτεί συνδικάτα και αγώνες στα
χέρια των εργαζομένων, μακριά από τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό.
Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ καλεί κάθε αγωνιστή και αγωνίστρια να ενισχύσει τον δρόμο
των μαχητικών αγώνων, της ανεξάρτητης συνδικαλιστικής δράσης και της ταξικής
ανασυγκρότησης. Για να αναπτύσσονται, να συντονίζονται και να κερδίζουν οι
αγώνες μας, αλλά και να φωτίζουν τη δυνατότητα για μια άλλη ζωή συνολικά!
Με
μαζικές γενικές συνελεύσεις, σωματεία βάσης, συντονισμό πρωτοβάθμιων σωματείων
και επιτροπών αγώνα, μπορούμε να χτίσουμε ένα πραγματικό κέντρο αγώνα απέναντι
στην πολιτική του κεφαλαίου. Για
συνδικάτα που οργανώνουν όλους τους εργαζόμενους – νέους, μετανάστες, ανέργους,
ελαστικά εργαζόμενους – και διεκδικούν μισθούς, δικαιώματα, αξιοπρεπείς
συνθήκες εργασίας και ζωή με βάση τις σύγχρονες ανάγκες μας.
Για ένα εργατικό κίνημα που θα παλεύει ενάντια σε πόλεμο, εθνικισμό, ιμπεριαλισμό, προωθώντας την αλληλεγγύη, τον διεθνισμό και την κοινή πάλη των λαών.
Να χάσουνε τα κέρδη τους να ζήσουμε εμείς! Με αιτήματα και στόχους πάλης:
- Ριζικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις – κανένας μισθός και σύνταξη κάτω από 1.200€ καθαρά.
Μείωση χρόνου εργασίας: 5ήμερο – 6ωρο – 30ωρο,. Καθολικές Συλλογικές Συμβάσεις
Εργασίας, ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, κατάργηση του μνημονιακού νομοθετικού
πλαισίου. Μόνιμη και σταθερή εργασία, όχι στις απολύσεις και στην ελαστική
εργασία.
- Αφορολόγητο 14.000€ και 4.000€ για κάθε παιδί. Επίδομα ανεργίας για όλους/ες χωρίς
προϋποθέσεις, στο ύψος του βασικού μισθού.
- Κατάργηση όλου του αντεργατικού πλαισίου και των νόμων
Χατζηδάκη – Γεωργιάδη – Κεραμέως. Απειθαρχία
στην εφαρμογή τους.
- Μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Όχι στα εργοδοτικά εγκλήματα, στα «Τέμπη και στις
Βιολάντες». Πραγματικοί έλεγχοι από κρατικούς μηχανισμούς με δυνατότητα παύσης
εργασιών. Αναβάθμιση και στελέχωση του ΣΕΠΕ (Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας).
- Κρατικοποίηση των στρατηγικών τομέων χωρίς αποζημίωση
και με εργατικό έλεγχο. Δημόσια δωρεάν
υγεία, παιδεία, συγκοινωνίες, ενέργεια, νερό, υποδομές. Έξω η Hellenic Train
από τον σιδηρόδρομο. Σύγκρουση με την πολιτική απελευθέρωσης των αγορών της ΕΕ.
Ακύρωση των ιδιωτικοποιήσεων και της επιχειρηματικής λειτουργίας στους τομείς
αυτούς.
- Κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου και όλων των αντιασφαλιστικών
νόμων. Πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια
δουλειάς χωρίς όριο ηλικίας ή στα 60 (άνδρες) και 58 (γυναίκες), 58 και 55 στα
ΒΑΕ. Ενιαία ασφαλιστικά δικαιώματα και επέκταση των ΒΑΕ.
- Κατάργηση ΦΠΑ και
πλαφόν στις τιμές για τα τρόφιμα και τα βασικά είδη. Γενναία φορολόγηση κερδών και μεγάλης ιδιοκτησίας.
- Προστασία λαϊκής κατοικίας. Κατάργηση πλειστηριασμών της λαϊκής κατοικίας.
Δημόσιο πρόγραμμα εργατικής και κοινωνικής κατοικίας. Πλαφόν στα ενοίκια.
Αξιοποίηση δημόσιων και ιδιωτικών ακινήτων για στέγαση εργαζομένων.
- Διεύρυνση λαϊκών ελευθεριών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Δικαίωμα στην απεργία, στη διαδήλωση, στη
συνδικαλιστική δράση. Όχι στις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες. Έξω κράτος, η κυβέρνηση
και τα δικαστήρια από τα συνδικάτα. Διάλυση ΜΑΤ – ΔΙΑΣ – ΟΠΚΕ – ΔΡΑΣΗ.
Δικαιοσύνη για το έγκλημα των Τεμπών.
- Ισότητα των φύλων. Προστασία μητρότητας. Τέλος σε κάθε διάκριση λόγω φύλου, καταγωγής, σεξουαλικού προσανατολισμού.
- Αγώνας ενάντια σε φασισμό και ρατσισμό. Άσυλο, χαρτιά και στέγη σε πρόσφυγες και μετανάστες.
Τιμωρία των υπευθύνων για Πύλο και Χίο. Καμία συγκάλυψη.
- Τέλος σε εξοπλισμούς και πολεμικούς προϋπολογισμούς. Λεφτά για υγεία, παιδεία και κοινωνικές ανάγκες.
- Απεμπλοκή της Ελλάδας από τους πολέμους. Έξω οι βάσεις και το ΝΑΤΟ. Λευτεριά στην Παλαιστίνη.
Διακοπή σχέσεων με το Ισραήλ. Όχι στις ΑΟΖ και στις εξορύξεις.
- Προστασία περιβάλλοντος και στήριξη μικρομεσαίας αγροτιάς απέναντι στην κερδοσκοπία. Φθηνά, ποιοτικά και υγιεινά τρόφιμα για όλους.
Για ουσιαστικές κατακτήσεις πρέπει το εργατικό κίνημα
να δώσει συνολική μάχη
Για
ουσιαστικές κατακτήσεις χρειάζεται συνολική σύγκρουση του εργατικού κινήματος
με την κυβερνητική και εργοδοτική επίθεση. Σε
συνθήκες κρίσης και οξυμένων ανταγωνισμών το εργατικό κίνημα πρέπει να χτυπήσει
την «καρδιά» της πολιτικής κυβέρνησης, ΣΕΒ και ΕΕ: φτώχεια, πόλεμο,
ιδιωτικοποιήσεις και κυριαρχία του κέρδους.
Με
αποφασιστικό αγώνα ενάντια στην κυβέρνηση της ΝΔ, την αντιλαϊκή πολιτική του ΣΕΒ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
την κοινοβουλευτική συναίνεση και την ψευδεπίγραφη «εθνική ομοψυχία», παλεύουμε
για ρήξη με την πολιτική του κεφαλαίου και ανατροπή των συσχετισμών υπέρ της
εργατικής τάξης, για να πάρουμε πίσω τον πλούτο που παράγουμε μέχρι την
κατάργηση της εκμετάλλευσης.
Παλεύουμε για ένα κόσμο ισότητας, ελευθερίας και χειραφέτησης, ενάντια στην εκμετάλλευση. Για να περάσει η εξουσία και ο πλούτος στα χέρια των εργαζομένων.
Υποψήφιοι/ες για το
Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου «Ένωσις» Ιδιωτικών Υπαλλήλων Νομού Τρικάλων
και αντιπρόσωποι στο Εργατικό Κέντρο Νομού Τρικάλων:
1. Παπαδάκης Γιώργος του
Αθανασίου
2. Παπαρούνα Νικολέτα
του Χρήστου
3. Τάχου Εύη του
Δημητρίου
4. Τσολάκης Βασίλης του Ιωάννη
Αντιπρόσωποι για την Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων
Ελλάδας
1. Παπαρούνα Νικολέτα
του Χρήστου
2. Τάχου Εύη του
Δημητρίου
