Νόαμ Τσόμσκι: "Με δέκα τεχνικές ελέγχουν το μυαλό"

από βαθύ κόκκινο

1.Η τεχνική της διασκέδασης

Πρωταρχικό στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου, η τεχνική της διασκέδασης συνίσταται στη στροφή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και από τις μεταλλαγές που αποφασίστηκαν από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, με ένα αδιάκοπο καταιγισμό διασκεδαστικών και ασήμαντων λεπτομερειών.

Η τεχνική της διασκέδασης είναι επίσης απαραίτητη για να αποτραπεί το κοινό από το να ενδιαφερθεί για ουσιαστικές πληροφορίες στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της Ψυχολογίας, της Νευροβιολογίας και της Κυβερνητικής, «Κρατήστε αποπροσανατολισμένη την προσοχή του κοινού, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμαλωτισμένη σε θέματα χωρίς καμιά πραγματική σημασία.

«Κρατήστε το κοινό απασχολημένο, απασχολημένο, ασχολημένο, χωρίς χρόνο για να σκέφτεται• να επιστρέφει κανονικά στη φάρμα με τα άλλα ζώα». Απόσπασμα από το "Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους". .

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αντικαπιταλιστικό ή αντι-ΕΕ μέτωπο;

ΟΚΔΕ Σπάρτακος- Διάλογος για Συνδιάσκεψη ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Στο πλαίσιο της συζήτησης που έχει αναπτυχθεί το τελευταίο διάστημα, και με την ευκαιρία του διαλόγου ενόψει της Δεύτερης Συνδιάσκεψης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, σχετικά με την μετωπική πρόταση της αντικαπιταλιστικής αριστερά κατατέθηκε ένα συλλογικό κείμενο με τίτλο «πρόταση για συμπόρευση δυνάμεων και αγωνιστών σε έναν άλλο δρόμο διεξόδου από την κρίση». Το κείμενο υπογράφεται από μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του ΜΑΑ και άλλων οργανώσεων της αριστεράς. Θεωρούμε ότι η συγκεκριμένη πρόταση θέτει σε σοβαρή αμφισβήτηση την πολιτική ανεξαρτησία και το πρόγραμμα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και δεν αντιστοιχεί σε καμία περίπτωση στις ανάγκες των εργαζομένων σήμερα.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Με τόλμη και αποφασιστικότητα για τη μετωπική συμπόρευση της Αριστεράς του άλλου δρόμου!

Παναγιώτης Σωτήρης-Διάλογος για τη Συνδιάσκεψη ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Ένα επαναλαμβανόμενο λάθος σε διάφορες τοποθετήσεις από τη μεριά της Αριστεράς είναι ότι ο χρόνος έχει σταματήσει στο Μάη – Ιούνη του 2012. Βλέπει κανείς τις ίδιες αναφορές σε μια βαθιά πολιτική και κοινωνική κρίση, σε μια κοινωνία που είναι εξεγερμένη, σε ένα κίνημα που είναι στο δρόμο και σε ένα λαό που αναζητά επειγόντως μια προοπτική διεξόδου και μπορεί να ακούσει την αριστερά. Όμως, μια τέτοια τοποθέτηση παραβλέπει την τωρινή κατάσταση και τις ιδιαιτερότητες της. Σίγουρα η κοινωνική κρίση έχει οξυνθεί και αυτό αποτελεί υλικό υπόβαθρο μιας βαθιάς πολιτικής κρίσης, που εκφράζεται ως μια χωρίς προηγούμενο αποστασιοποίηση λαϊκών στρωμάτων από το πολιτικό σύστημα. Όμως, πλάι στην οργή και την αγανάκτηση βλέπει κανείς να αναπτύσσεται η απελπισία και ένα εξατομικευμένος επιβιωτισμός, που τροφοδοτούν όχι μόνο την Αριστερά αλλά και τον κοινωνικό κανιβαλισμό του νεοφασισμού.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Να γίνει η 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη η τομή για το ουσιαστικό προχώρημα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ των μελών!

Κάλεσμα ανένταχτων μελών-Διάλογος για Συνδιάσκεψη ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Λίγο πριν τη 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ – και τέσσερα χρόνια μετά την ίδρυσή της. Κοιτώντας πίσω, είναι πολλά αυτά που ήδη πέτυχε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Κατέθεσε, από την αρχή της κρίσης, το αναγκαίο μεταβατικό πρόγραμμα που άλλαξε την ατζέντα της συζήτησης σε όλη την αριστερά (και όχι μόνο). Άνοιξε δρόμους συμπόρευσης και κοινής παρέμβασης για ιστορικά ρεύματα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που ως τώρα βάδιζαν χωριστά. Πήγε το μήνυμα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς σε όλη τη χώρα. Έδωσε χώρο έκφρασης σε ανένταχτο αριστερό κόσμο που δεν καλυπτόταν από τους υπάρχοντες σχηματισμούς. Γέννησε, τελικά, την ελπίδα ότι μπορεί να υπάρξει μία άλλη, μαζική αριστερά της νίκης και της ανατροπής.

Θα μπορούσαμε, ίσως, να έχουμε πετύχει ακόμα περισσότερα – σε κάθε περίπτωση, το ερώτημα είναι τι θα κάνουμε από εδώ και πέρα. Η αγωνία μας είναι πώς η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα γίνει πιο αποτελεσματική, πιο μαζική, πιο δημοκρατική ώστε να πετύχουμε ακόμα περισσότερα στο μέλλον. Άλλωστε όλες και όλοι γνωρίζουμε τη δεινή κατάσταση του κόσμου της εργασίας μετά από τρία χρόνια σκληρής μνημονιακής πολιτικής και γι’αυτό είναι βαθιά μας πεποίθηση ότι η ανατρεπτική πρόταση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς είναι πιο αναγκαία και πιο επίκαιρη από ποτέ.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Εργαζόµενοι χωρίς δικαιώµατα και εργοδότες χωρίς υποχρεώσεις

πηγή, η εφημερίδα των συντακτών

Των Γιάννη Μπασκάκη και Αφροδίτης Τζιαντζή

Φωτογραφίες: Μάριος Βαλασόπουλος

Η «Εφ.Συν.» συναντά έξι εργαζόμενους, από διαφορετικούς κλάδους, διαφορετικές γενιές και διαφορετικά εργασιακά καθεστώτα. Ανασφάλιστοι, εκ περιτροπής εργαζόμενοι, απλήρωτοι, ενοικιαζόμενοι, διωκόμενοι δικαστικά ή πειθαρχικά επειδή απήργησαν. Οι περισσότεροι απ’ όσους μιλήσαμε αύριο θα απεργήσουν, όχι μόνο επειδή η Πρωτομαγιά δεν είναι αργία αλλά απεργία. Αλλά κυρίως επειδή μοιράζονται κάτι περισσότερο από την ίδια ανασφάλεια και την ίδια ριζική χειροτέρευση των όρων εργασίας. Μοιράζονται το ίδιο όνειρο και τους ίδιους αγώνες για μια ζωή περήφανη και ελεύθερη και μια δουλειά που δεν θα είναι δουλεία.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο Αντρέας Λυκουρίνος

πηγή, Η λέσχη της ανυπότακτης θεωρίας

Ένας από τους 200 της Καισαριανής ήταν ο Ανδρέας Λυκουρίνος. Γεννήθηκε στα 1931. Για τον Αντρέα μας μιλά ο συγκρατούμενος του Θέμος Κορνάρας στα 1945 στο περιοδικό ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ. Αναδημοσιεύτηκε το κείμενο στη στήλη διηγήματος του Ριζοσπάστη.

 Ο Αντρέας Λυκουρίνος γεννήθηκε στα 1931. Κι ο κατακλυσμός της σκλαβιάς τον βρίσκει έντεκα χρονών.

Πήρε ενεργό μέρος στην πρώτη φάση του αγώνα: Στην επίθεση πείνας. Το ελληνικό φρούριο κράτησε άμυνα γερή ένα χρόνο. Σύνθημα ήτανε, η επιβίωση του Λαού. Η ζωή κι η υγεία μας θα χρειάζονταν στη φάση της εθνικής εξόρμησης που σίμωνε.Ο Αντρέας Λυκουρίνος έπρεπε να διαλέξει μεταξύ του σχολικού βαθμολογίου και του ανοιχτού αγώνα της Πατρίδας του. Ητανε ο πρώτος μαθητής. Αυτό δεν τον εμπόδισε καθόλου να βρει τα πόστα του παράνομου τύπου. Και ν’ ακούει απ’ ευθείας τη φωνή και τις εντολές του μαχόμενου έθνους. Δεν έκαμε λάθος. Διάβασε και ξαναδιάβασε το σύνθημα της στιγμής: Κρατηθείτε ζωντανοί! Σε λίγο, η ζωή μας θα είναι το πολύτιμο υλικό για την εξόρμηση και για τη ΝΙΚΗ.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΝΑΡ: Αγώνας για το σύγχρονο «Σικάγο» της ανατροπής της καπιταλιστικής βαρβαρότητας

127 χρόνια μετά την αιματηρή εξέγερση των εργατών στο Σικάγο, που απαίτησαν και άνοιξαν το δρόμο για την κατάκτηση της 8ωρης εργασίας και την καλυτέρευση των συνθηκών δουλειάς τους, οι εργαζόμενοι βρίσκονται αντιμέτωποι με μια ιστορική οπισθοδρόμηση. Και μπορεί τόσα χρόνια μετά η επιστημονική και τεχνολογική εξέλιξη, να απογείωσε την παραγωγικότητα της εργασίας, αλλά ο κόσμος της δουλειάς δίνει την μάχη της επιβίωσης, σπρωγμένος βίαια σε ένα καθεστώς υπερεκμετάλλευσης για να ξεπεράσει ο καπιταλισμός την κρίση του, για να ανέβει η κερδοφορία των ισχυρών της γης, των Πολυεθνικών Πολυκλαδικών Μονοπωλίων, των μεγάλων εταιρειών, του κεφαλαίου. Γιατί λοιπόν ενώ οι εργαζόμενοι παράγουν αμύθητο πλούτο, υπάρχει φτώχεια και ανεργία; Γιατί δεν καλύπτονται πλέον βασικές ανάγκες του εργαζόμενου ανθρώπου, σε μια εποχή τεχνολογικών θαυμάτων και υπερπληθώρας αγαθών; Είναι ο καπιταλισμός!

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αναμνήσεις από την εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή

Ναπολέων Σουκατζίδης

Στρατόπεδο Χαϊδαριού, Κυριακή απόγευμα, 30 τ’ Απρίλη 1944. …Σε μια στιγμή βλέπουμε το Ναπολέοντα Σουκατζίδη κι ανέβαινε στο διοικητήριο, μαζί με τους Ακροναυπλιώτες Μήτσο Κωνσταντινίδη, Ζαφείρη Βεκίδη, Γιώργο Αθανασιάδη, Μανώλη Βοσνάκη και τον Τροχίδη. Αυτοί όλοι ήτανε προϊστάμενοι στα διάφορα συνεργεία του στρατοπέδου. Σε δέκα λεπτά βγήκανε από το γραφείο του Γερμανού διοικητή  και μάθαμε πως τους είπε: -Να παραδώσουν τα συνεργεία με τα κλειδιά και τα εργαλεία σε άλλους που να μην είναι μεταξοκρατούμενοι, γιατί αυτοί, αύριο το πρωί, θα μεταφερθούν σε άλλο στρατόπεδο. Σε λίγη ώρα το θανατικό μήνυμα άπλωσε από στόμα σε στόμα, και το στρατόπεδο σκεπάστηκε από τις μαύρες φτερούγες του Χάρου. Στις 5 χτύπησε το καμπανάκι συγκέντρωση και ο Φίσερ, ο διοικητής, φώναξε τα ονόματα πάνω από εκατό πατριωτών από την Εύβοια. Αυτή η ομάδα των Ευβοέων μαζεύτηκε στην αποθήκη του Μπλοκ 21 για να πάρει τα πράγματά της γιατί αύριο το πρωί θα μεταφερόταν στο καινούργιο στρατόπεδο του Δομοκού. Όταν ακούστηκε «αποστολή στο Δομοκό» όλοι άρχισαν να σκέφτονται: Αύριο ίσως γίνουν εκτελέσεις. Νάναι, όμως, αυτοί ή άλλοι;

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

«Επιδρώντας» στο ΣΥΡΙΖΑ από τα αριστερά: το αδιέξοδο μιας αυταπάτης [των Θωμά Σουνάπογλου, Γιώργου Κρεασίδη]

Η συζήτηση για την αριστερή κυβέρνηση, από πολλές αριστερές δυνάμεις και φωνές, γίνεται συχνά με προβληματική μεθοδολογία. Αποσυνδέονται τα γενικά κριτήριαγια το ζήτημα των μετώπων και της εξουσίας από το συγκεκριμένο πρόγραμμα και την πολιτική φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ.

Έτσι, γίνονται ορισμένα λογικά άλματα, ακόμα και πολιτικές λαθροχειρίες.

Πρώτα πρώτα, παρουσιάζεται ένας άλλος ΣΥΡΙΖΑ και ένα άλλο πρόγραμμα από αυτό που έχει.

Συνήθως εμφανίζεται μια ψευδής εικόνα, σύμφωνα με την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζεται με θετικό τρόπο σαν να έχει:

• ένα κατά βάση αριστερό φιλολαϊκό μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, με κάποιες έστω αυταπάτες και λάθη για την ΕΕ, αλλά «αυτό θα το ξεπεράσει η ζωή», μέσα από μια αλυσιδωτή διαδικασία που θα μοιάζει με ντόμινο,
  
• μια σωστή στόχευση πολιτικής αλλαγής μέσω της πρότασης για αριστερή κυβέρνηση (με κάποια λάθη τακτικής, όταν απευθύνεται στον Καμένο ή την ΔΗΜΑΡ) και
  
• με κοινωνική βάση τις εργατικές λαϊκές δυνάμεις (με κάποια αδυναμία  ή/και υποτίμηση στην οργάνωσή τους).
  

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΚΚΕ μ-λ: Στο δρόμο της Κόκκινης Πρωτομαγιάς ΝΑ ΒΑΔΙΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ!

Εργάτες, εργάτριες, άνεργοι,
αδέλφια μετανάστες, νέοι και νέες
Η Πρωτομαγιά είναι μέρα μνήμης και τιμής για τους πρωτοπόρους εργάτες που θυσιάστηκαν στον αγώνα για την απελευθέρωση της παγκόσμιας εργατικής τάξης και ολόκληρης της κοινωνίας από τις αλυσίδες της μισθωτής σκλαβιάς. Μαζί είναι και ημέρα αγώνα των εργατών όλου του κόσμου ανεξάρτητα από φύλο, θρησκεία και εθνότητα ενάντια στο κεφαλαιοκρατικό σύστημα της βαρβαρότητας και της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Ταυτόχρονα είναι μια ευκαιρία για προβληματισμό και προετοιμασία για αυτά που έρχονται, για το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας. 
Για μια ακόμη φορά στην Ιστορία, το καπιταλιστικό σύστημα, βουτηγμένο στην κρίση του, δείχνει το αληθινό πρόσωπό του. Παίρνει πίσω κατακτήσεις και δικαιώματα. Δημιουργεί στρατιές εκατομμυρίων ανέργων. Αρπάζει το ψωμί από το στόμα των εργατών και των παιδιών τους. Ρίχνει στην εξαθλίωση την πλειοψηφία των ανθρώπων στον πλανήτη. Λεηλατεί και καταστρέφει τη φύση. Θέλει να μετατρέψει σε δούλους τους εργάτες και τη νεολαία. Δεν επιτρέπεται καμία ψευδαίσθηση, καμία αυταπάτη και εφησυχασμός. Οι καπιταλιστές και οι ιμπεριαλιστές επιδιώκουν να γυρίσουν τον τροχό της Ιστορίας προς τα πίσω. 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ